Jak być szczęśliwym dorosłym bez szczęśliwego dzieciństwa

Odsłuchane jako audiobook. Treść oceniam na 7/10, ale tak fatalnie przeczytanej książki nigdy nie słyszałem i to obniża ocenę. :/

Odsłuchane jako audiobook. Treść oceniam na 7/10, ale tak fatalnie przeczytanej książki nigdy nie słyszałem i to obniża ocenę. :/

Znakomita książka. Bardzo obrazowo przedstawia różne problemy i pomaga znaleźć odpowiedź na pytanie o ich genezę. Świetny wstęp do terapii, jeśli ktoś potrzebuje.

Znakomita książka. Bardzo obrazowo przedstawia różne problemy i pomaga znaleźć odpowiedź na pytanie o ich genezę. Świetny wstęp do terapii, jeśli ktoś potrzebuje.

Piszę opinię blisko 2 lata po przeczytaniu tej książki, ale pamiętam, że mi się podobała i rzeczywiście pozwoliła mi odpuścić sobie pewne kwestie, uwolnić sie od nich. Pisana przez polską autorkę wydaje się być bliższa i bardziej adekwatna.

Piszę opinię blisko 2 lata po przeczytaniu tej książki, ale pamiętam, że mi się podobała i rzeczywiście pozwoliła mi odpuścić sobie pewne kwestie, uwolnić sie od nich. Pisana przez polską autorkę wydaje się być bliższa i bardziej adekwatna.

Istnieje wiele książek z dziedziny psychologii lub rozwoju duchowego, którymi się interesuję. Ta książka pomogła mi jeszcze bardziej zrozumieć siebie i zagłębić tematy, z którymi się spotykam we własnym życiu.
Potrzebowałam usłyszeć właśnie to, że nie trzeba pochodzić z rodziny skrajnie patologicznej i zaniedbanej, aby wynieść z dzieciństwa różne trudne wzorce, które sprawiają mi trudność w życiu dorosłym. Bo to nie wielkie tragedie kształtują nas jako dorosłych, ale codzienność, która była taka, jaka była i choć rodzice się starali, to nie wszystko wiedzieli i mogliśmy wyjąć z dzieciństwa z przeróżnymi zranieniami, które po prostu mogły wynikać ze zranień naszych rodziców, których oni doświadczyli w dzieciństwie.

*Słuchałam na audiobooku.

Istnieje wiele książek z dziedziny psychologii lub rozwoju duchowego, którymi się interesuję. Ta książka pomogła mi jeszcze bardziej zrozumieć siebie i zagłębić tematy, z którymi się spotykam we własnym życiu.
Potrzebowałam usłyszeć właśnie to, że nie trzeba pochodzić z rodziny skrajnie patologicznej i zaniedbanej, aby wynieść z dzieciństwa różne trudne wzorce, które...

Świetna książka!! Jedna z lepszych książek psychologicznych, które miałam okazję przeczytać. Otwiera oczy, daje możliwość i pokazuje jak się rozwijać i przekraczać swoje ograniczenia. Bardzo polecam!

Świetna książka!! Jedna z lepszych książek psychologicznych, które miałam okazję przeczytać. Otwiera oczy, daje możliwość i pokazuje jak się rozwijać i przekraczać swoje ograniczenia. Bardzo polecam!

Dla mnie bardzo dobra i mądra książka. Autorki poruszają ważne obszary (książka ma formę konkretnej, ale ciepłej rozmowy): są tu bowiem ciekawe rozważania na temat "ogona niezałatwionych spraw" (świetna metafora!),lojalności rodowej i ukrytego przekazu (np. zakaz bycia szczęśliwym),bojkotowania przez nas samych naszych dorosłych decyzji i spostrzeżenia o lęku. Wartością publikacji są uchylone kulisy pracy psychologa (sugestia, co zrobić w danej sytuacji czy też zacytowany fragment dialogu z klientem , w czasie którego psycholog naprowadza na cenną refleksję),ponadto książka zawiera cenne nawiązania do innych źródeł. Bardzo dobrze się ją czyta. Porządkuje świat ludzkich emocji (z czego może wynikać, że "tak właśnie mamy") Polecam.

Dla mnie bardzo dobra i mądra książka. Autorki poruszają ważne obszary (książka ma formę konkretnej, ale ciepłej rozmowy): są tu bowiem ciekawe rozważania na temat "ogona niezałatwionych spraw" (świetna metafora!),lojalności rodowej i ukrytego przekazu (np. zakaz bycia szczęśliwym),bojkotowania przez nas samych naszych dorosłych decyzji i spostrzeżenia o lęku. Wartością...

Polecam każdemu, szczególnie młodym dorosłym, którzy zastanawiają się jak nie popełnić błędu w wyborze życiowego partnera. Książka porusza tematy nieświadomych przekazów rodzinnych, które zamykają nas w określonym myśleniu. Tłumaczy jak rozpoznać osobowość narcystyczna, nie odcięta pępowinę. Idealna dla osób które mają w nawyku poświęcać się dla innych. Mówi też o tym jak w odrębny sposób traktujemy córki i synów w zależności od naszej płci. Mam już dwoje dzieci, córkę i syna i podpisuje się pod tą książką rękoma i nogami, bo znakomicie odzwierciedla prawdziwe życie i moje doświadczona.

Polecam każdemu, szczególnie młodym dorosłym, którzy zastanawiają się jak nie popełnić błędu w wyborze życiowego partnera. Książka porusza tematy nieświadomych przekazów rodzinnych, które zamykają nas w określonym myśleniu. Tłumaczy jak rozpoznać osobowość narcystyczna, nie odcięta pępowinę. Idealna dla osób które mają w nawyku poświęcać się dla innych. Mówi też o tym jak w...

Bardzo ciekawa książka, szczególnie mogę ją polecić osobom, które wahają się czy pójść na terapię i chcą się dowiedzieć o czym się rozmawia na terapii. Poruszone zostaje dużo ciekawych wątków, w sposób przystępny i nieprzegadany. Książka ma formę wywiadu, myślę że taki sposób narracji bardzo tu pasuje.

Bardzo ciekawa książka, szczególnie mogę ją polecić osobom, które wahają się czy pójść na terapię i chcą się dowiedzieć o czym się rozmawia na terapii. Poruszone zostaje dużo ciekawych wątków, w sposób przystępny i nieprzegadany. Książka ma formę wywiadu, myślę że taki sposób narracji bardzo tu pasuje.

W książce można znaleźć dużo wartościowych treści. Znajdziecie tu między innymi takie tematy jak: parentyfikacja, przekazy/zlecenia od rodziców, traumy trangeneracyjne, brak odcięcia pępowiny czy nadmierna ochrona dziecka, faworyzacja dziecka, wspieranie "mniej ogarniętego" dziecka kosztem "radzących sobie" oraz o indywidualnych potrzebach każdego dziecka. Rozdział 9 poświęcony jest wyborowi partnera - na jakiej podstawie wybieramy a na co warto byłoby zwrócić uwagę. I to wszystko autorka podaje w bardzo przystępny sposób (w formie wywiadu) wraz z ciekawymi przykładami w jakich sytuacjach można to zauważyć we własnym życiu czy otoczeniu. Jednak dość często zdarza się autorce upraszczać pewne rzeczy oraz korzystać z sformułowań niezgodnych już z najnowszą wiedzą czy badaniami.

W książce można znaleźć dużo wartościowych treści. Znajdziecie tu między innymi takie tematy jak: parentyfikacja, przekazy/zlecenia od rodziców, traumy trangeneracyjne, brak odcięcia pępowiny czy nadmierna ochrona dziecka, faworyzacja dziecka, wspieranie "mniej ogarniętego" dziecka kosztem "radzących sobie" oraz o indywidualnych potrzebach każdego dziecka. Rozdział 9...

Na "Jak być szczęśliwym dorosłym..." trafiłam zupełnie przypadkiem przeglądając propozycje na bookbeat , zaciekawił mnie tytuł i okładka. Zaczęłam ją we wrześniu i z początkowym nastawieniem planowałam ją skończyć maksymalnie do końca miesiąca. Nie udało mi się, ale już tłumaczę z jakiego powodu i dlaczego finalnie jestem z tego zadowolona. W trakcie każdej lektury staram się robić jakieś notatki, by później móc wracać do treści w skróconej wersji. W tym przypadku nie spodziewałam się, że zanotuję prawie 20 stron, co tylko świadczy o niesamowitości tejże książki.

"Jak być szczęśliwym dorosłym bez szczęśliwego dzieciństwa" ma formę wywiadu rzeki z dr Moniką Wasilewską, psycholożką i terapeutką. Opowiada ona o mechanizmach, które powodują, że nie znajdujemy w życiu satysfakcji, nie potrafimy się cieszyć, czujemy pustkę, choć nie wiemy, dlaczego tak się dzieje. Transportuje czytelnika do dzieciństwa, które w znacznej większości przypadków jest źródłem takiego stanu. Przedstawia wiele elementów, które mogły przyczynić się do tego, że dorośli ludzie są po prostu nieszczęśliwi, a przyczynę takiego stanu rzeczy znajduje w domu. Jakiś czas temu dość dużo czytałam o roli rodziny, jednakże ta książka otworzyła mi oczy nieco szerzej na to, jak wielkie znaczenie ma przeszłość, której praktycznie nie jesteśmy w stanie pamiętać.

Autorki bardzo precyzyjnie opisują błędy jakie popełniają rodzice, którzy nie zdają sobie sprawy z tego, jaką krzywdę wyrządzają na przyszłość swoim dzieciom. Opowiadają m.in. o parentyfikacji dziecka, o negatywnej i pozytywnej mocy przekazów, o różnicy między poświęceniem a zaangażowaniem i przede wszystkim o uważnym słuchaniu potrzeb. Oprócz tematów wokół relacji rodzic-dziecko jest też sporo kwestii poświęconych samoocenie, różnego rodzaju lękom, stresowi oraz uczuciom rozwijającym się na różnych etapach rozwoju, a więc uniwersalnym dla każdego człowieka. Dużo mówi się także o stereotypach, o tym jak funkcjonuje dzisiejszy świat i społeczeństwo, a także o tym na jakich fundamentach budować relacje z drugim człowiekiem, partnerem, rodzicem czy dzieckiem.
Książka jest przystępnie napisana, prostym językiem, z wieloma przykładami z opowiadań pacjentów i własnych osobistych doświadczeń rozmówczyń. Przedstawia problemy niezwykle ważne dla każdego człowieka. Myślę, że jest to lektura niezwykle przydatna dla dorosłych osób, które uważają, że są nieszczęśliwe oraz dla ich rodziców. Będzie też idealna dla człowieka, którego życie niekoniecznie koresponduje z tematem zawartym w tytule, ponieważ przekazuje wiedzę, która prędzej, czy później będzie mu potrzebna do zdrowego i szczęśliwego życia.

Jestem tą książką absolutnie zachwycona. Cieszę się, że przeczytałam ją dokładnie i skończyłam akurat w Światowy Dzień Zdrowia Psychicznego. Myślę, że dziś potrzeba więcej tego typu wiedzy, by uświadamiać, że praktycznie wszystko, co złe można naprawić odpowiednią terapią, jeśli tylko się tego chce. Dla własnego zdrowia.

Na "Jak być szczęśliwym dorosłym..." trafiłam zupełnie przypadkiem przeglądając propozycje na bookbeat , zaciekawił mnie tytuł i okładka. Zaczęłam ją we wrześniu i z początkowym nastawieniem planowałam ją skończyć maksymalnie do końca miesiąca. Nie udało mi się, ale już tłumaczę z jakiego powodu i dlaczego finalnie jestem z tego zadowolona. W trakcie każdej lektury staram...