Act Cool

„Mi się należy bo jestem trans!!!” Ahhh bohater.

„Mi się należy bo jestem trans!!!” Ahhh bohater.

Nie umiem tej książki ocenic, bo mam wrażenie, że jest to historia za mało rozbudowana pod wieloma względami - dużo wątków, dużo postaci, a wszystko dosłownie liźnięte. Chciałoby się więcej o zmaganiach osoby trans, więcej o teatrze, więcej o bohaterach, więcej o relacjach między bohaterami. Na małej przestrzeni rzucone jest sporo wątków i chyba nie będę kontynuować tej serii, chociaż źle nie było.

Nie umiem tej książki ocenic, bo mam wrażenie, że jest to historia za mało rozbudowana pod wieloma względami - dużo wątków, dużo postaci, a wszystko dosłownie liźnięte. Chciałoby się więcej o zmaganiach osoby trans, więcej o teatrze, więcej o bohaterach, więcej o relacjach między bohaterami. Na małej przestrzeni rzucone jest sporo wątków i chyba nie będę kontynuować tej...

Książka przedstawia problem pojęcia „rodzina” i czym ona tak naprawdę jest. Okazuje się, że tworzą ją ludzie, którzy wspierają i akceptują naszą naturę niż ci, z którymi zżyliśmy się, lecz robią na odwrót. Odcięcie się od toksycznej rodziny jest zazwyczaj trudnym i bolesnym przeżyciem, ale później uświadamiamy sobie, że było nam to na rękę i bez niej możemy w pełni być sobą, bez zbędnego grania osoby, którą nie jesteśmy.
Personalnie utożsamiam się ze sytuacją Augusta, dlatego polecam tą pozycję również ze względu ukazania, że bycie osobą LGBTQ+ jest normalne i powinno być to normą. (kocham okładkę, jest przesłodka <3)

Książka przedstawia problem pojęcia „rodzina” i czym ona tak naprawdę jest. Okazuje się, że tworzą ją ludzie, którzy wspierają i akceptują naszą naturę niż ci, z którymi zżyliśmy się, lecz robią na odwrót. Odcięcie się od toksycznej rodziny jest zazwyczaj trudnym i bolesnym przeżyciem, ale później uświadamiamy sobie, że było nam to na rękę i bez niej możemy w pełni być...

Zdecydowanie laurka dla osób trans, co w tym przypadku wcale nie jest ani na plus ani na minus. Dobrze napisana historia, ładnym prostym językiem. Trochę brakowało mi realizmu ale też pokazywała z czym mierzą się osoby zmagające się z zaburzeniem tożsamości płciowej.

Zdecydowanie laurka dla osób trans, co w tym przypadku wcale nie jest ani na plus ani na minus. Dobrze napisana historia, ładnym prostym językiem. Trochę brakowało mi realizmu ale też pokazywała z czym mierzą się osoby zmagające się z zaburzeniem tożsamości płciowej.

August Greene mówi, że marzy o zostaniu aktorem, ale czy to jedyne, czego pragnie? Jego rodzice nie akceptują go takim, jakim jest. Oni są bardzo wierzący, a on... on dla nich jest nią. August jest transpłciowy. Tylko na scenie może poczuć się sobą, bo może grać. Tylko to ułatwia mu życie w domu rodzinnym. Jednak któregoś dnia nie wytrzymuje. Ucieka z domu do Nowego Jorku do ciotki oraz zmienia szkołę. Chce dostać się do Szkoły Sztuk Performatywnych. To jedno z jego marzeń, dlatego bardzo się stara na przesłuchaniu. Gdy udaje mu się osiągnąć cel od razu zaczyna naukę. Z początku trudno mu jest się przyzwyczaić do nowego miejsca i życia. Tu może być naprawdę sobą. W tej szkole nikt go nie dręczy, bo jest tu wiele osób queer. Jego ciotka jest jedyną osobą z rodziny, która go wspiera. August wreszcie zaczyna żyć. Ale czy to koniec jego trudności?
To druga książka tego autora, którą czytałam i jestem całkowicie zakochana. Styl pisania jest cudowny, a bohaterowie jeszcze lepsi. Emocje, ohh emocje w tej książce, to część fabuły. Wszyscy bohaterowie zmagają się z własnymi problemami, jednak życie nie jest kolorowe, nawet w Nowym Jorku. Trudno było mi się pozbierać po tej książce. Złamała mi serce i poskładała je na nowo. Wylałam morze łez jednocześnie nie mogąc się oderwać od czytania. Jest to ważna książka, którą każdy musi przeczytać. Wiem, że osoby konserwatywne nadal nie zmienią swojego zdania. Ale może kogoś to poruszy. Może ktoś zrozumie, że terapia konwersyjna nie pomaga. Wręcz przeciwnie - ona niszczy. Niszczy nadzieję, sens, szczęście i życie. Powinniśmy to przerwać. Reagować. Wspierać osoby w kryzysie. Bo nigdy nie wiadomo co kryje się za uśmiechem. Przecież świat jest sceną.

August Greene mówi, że marzy o zostaniu aktorem, ale czy to jedyne, czego pragnie? Jego rodzice nie akceptują go takim, jakim jest. Oni są bardzo wierzący, a on... on dla nich jest nią. August jest transpłciowy. Tylko na scenie może poczuć się sobą, bo może grać. Tylko to ułatwia mu życie w domu rodzinnym. Jednak któregoś dnia nie wytrzymuje. Ucieka z domu do Nowego Jorku...

Po tą książkę sięgnęłam drugi raz, ale właściwie to nic z niej nie pamiętałam. Historia jest dość prosta, a złożoność wydarzeń nie powala- autor powinien trochę się w tej kwestii podszkolić- ale jednak nie ma w niej nic krzywdzącego poprzez zbytnią stereotypizację. Bardziej moją uwagę zwróciły musicale, ponieważ już na pierwszych stu stronach August wymienił praktycznie wszystkie moje ulubione(Wicked, Hamilton, Dear Evan Hansen, Heathers, American Idiot…). Niby wszystkie dosyć znane, ale strasznie fajnie jest zobaczyć ich nazwy tak po prostu wtrącone w tekście na papierze. Historia raczej w stylu heartstoppera, a jeżeli macie obsesję na punkcie jakiegoś przedstawienia (ja i American Idiot ;)) to te małe zawały przy zobaczeniu jego nazwy na pewno poprawią humor. Chętnie przeczytam coś jeszcze od autora jeżeli zajmie się pisaniem książek na poważnie- akcja powieści byłaby spoko w teatrze, ale w słowie pisanym wypada trochę mdło. No i tłumacz „Act cool” nieszczególnie się popisał. Piosenki z nieznanych mi powodów nazywa „songami”, ale ich tytuły tłumaczy już na polski (choć nie wszystkich- na jednej stronie pojawia się polski tytuł, a zaraz później kolejna piosenka zostaje nazwana już po angielsku.) Doradziłabym zajęcia z native speakerem a nie tylko szkolne, bo sprawia wrażenie jakby jego doświadczenie z angielskim składało się z lekcji w liceum oraz histori „am i the asshole” z reddita. Poza tym drobnym mankamentem, książkę czytało się po prostu fajnie.

Po tą książkę sięgnęłam drugi raz, ale właściwie to nic z niej nie pamiętałam. Historia jest dość prosta, a złożoność wydarzeń nie powala- autor powinien trochę się w tej kwestii podszkolić- ale jednak nie ma w niej nic krzywdzącego poprzez zbytnią stereotypizację. Bardziej moją uwagę zwróciły musicale, ponieważ już na pierwszych stu stronach August wymienił praktycznie...

Książka budziła we mnie dużo emocji. Złość, strach, szczęście przeżywałam razem z bohaterem. Opowieść porusza trudne tematy, ale w bardzo naturalny sposób (nie są wplątane na siłe).

Książka budziła we mnie dużo emocji. Złość, strach, szczęście przeżywałam razem z bohaterem. Opowieść porusza trudne tematy, ale w bardzo naturalny sposób (nie są wplątane na siłe).

[ współpraca reklamowa ]

Przeczytanie "Act Cool" zajęło mi parę miesięcy. Prawdopodobnie stały za tym studia, które może nie zabierały mi niewiadomo ile czasu, ale skutecznie mnie dezorganizowały. Myślę jednak, że problem mógł też leżeć w pewnym stopniu po stronie książki, ponieważ w międzyczasie byłam w stanie skończyć parę innych pozycji. Oczywiście to nie jest tak, że historia stworzona przez Tobly'ego McSmitha mi się nie spodobała, wręcz przeciwnie naprawdę przypadła mi do gustu, bo pomimo, że porusza wiele ciężkich tematów to czyta się ją lekko, szybko i przyjemnie. Możecie, więc zapytać, w czym problem? No cóż... Gdy ją odkładałam to nie czułam kompletnie potrzeby powrotu do niej. Nie interesowało mnie szczególnie, jak dalej się to potoczy. Nie czułam się kompletnie zaangażowana w historię Augusta. Dlaczego? Nie mam pojęcia. Owszem ktoś mógłby mi zarzucić, że to dlatego, że jego problemy mnie nie dotyczą. Tak, to prawda, ale w wielu pozycjach problemy bohaterów nie dotyczą mnie bezpośrednio, a nawet pośrednio, a mimo to jestem w 100% zaangażowana w akcję powieści. To chyba trafi do archiwum spraw niewyjaśnionych. Bardzo mi się podobało w "Act Cool", że mamy tutaj motyw aktorstwa, a ten jest rzadko spotykany, tak samo jak motyw muzyka, co mnie bardzo smuci, więc miło było uciec trochę w ten świat. Jest to pozycja na pewno potrzebna na polskim rynku, ponieważ jest ona chyba jedyną pozycją, która porusza problemy osób transpłciowych, a przynajmniej ja się z żadną inną nie spotkałam. Mam jednak ogromną nadzieję, że z czasem pojawi się ich coraz to więcej. A na sam koniec takie moje małe narzekanko. Ja się pytam, gdzie jest jeszcze jeden rozdział, który by mi tak idealnie i pięknie zamknął "Act Cool"?

[ współpraca reklamowa ]

Przeczytanie "Act Cool" zajęło mi parę miesięcy. Prawdopodobnie stały za tym studia, które może nie zabierały mi niewiadomo ile czasu, ale skutecznie mnie dezorganizowały. Myślę jednak, że problem mógł też leżeć w pewnym stopniu po stronie książki, ponieważ w międzyczasie byłam w stanie skończyć parę innych pozycji. Oczywiście to nie jest tak, że...

średnia

średnia

Książka jest mega fajna. Fajnie obrazuje odrzucenie rodziców i miłość ciotki.

Książka jest mega fajna. Fajnie obrazuje odrzucenie rodziców i miłość ciotki.