Nie ci są odważni, którzy nie czują strachu, ale ci, którzy robią swoje, choć boją się jak diabli.

Miłość robić wielkie kłopoty.

Miłość robić wielkie kłopoty.

Wszyscy uważamy, że jest nie do pomyślenia, by miłość naszego życia miała być czymś lekkim, czymś bez wagi.
Sądzimy, że nasza miłość musiała się spełnić, że bez niej nasze życie nie byłoby naszym życiem. Mamy wrażenie, że sam nachmurzony Beethoven ze swoją ogromną grzywą wygrywa
naszej wielkiej miłości swoje es muss sein!

Wszyscy uważamy, że jest nie do pomyślenia, by miłość naszego życia miała być czymś lekkim, czymś bez wagi.
Sądzimy, że nasza miłość musiała się spełnić, że bez niej nasze życie nie byłoby naszym życiem. Mamy wrażenie, że sam nachmurzony Beethoven ze swoją ogromną grzywą wygrywa
naszej wielkiej miłości swoje es muss sein!

Kiedy słaniałam się ze zmęczenia, natychmiast pojawiało się jego ramię, na którym mogłam się wesprzeć. Kiedy płakałam z braku snu i z głodu, zadbał, żebym usiadła i coś zjadła. A gdy zauważył, że trudno mi zasnąć, bo dopadły mnie wspomnienia i czarne myśli, kładł się obok mnie, w bezpiecznej odległości, ale tak, bym mogła dosięgnąć ręką jego ręki. Tylko w ten sposób potrafiłam zasnąć. Miałam wtedy wrażenie, jakbyś Ty była ze mną, Jai. Równocześnie to nie było to samo. Bo leżąć tam i czując jego szorstką dłoń w mojej, zastanawiałam się, czy on kocha mnie tak jak ja jego. To, jak się zachowywał, wskazywało, że tak. Ale nic nie mówił.

Kiedy słaniałam się ze zmęczenia, natychmiast pojawiało się jego ramię, na którym mogłam się wesprzeć. Kiedy płakałam z braku snu i z głodu, zadbał, żebym usiadła i coś zjadła. A gdy zauważył, że trudno mi zasnąć, bo dopadły mnie wspomnienia i czarne myśli, kładł się obok mnie, w bezpiecznej odległości, ale tak, bym mogła dosięgnąć ręką jego ręki. Tylko w ten sposób potrafiłam ...

Człowiek nigdy nie wie, dla kogo cierpi i czeka z nadzieją w sercu. Cierpi i czeka, i trudzi się dla ludzi, których nigdy nie pozna i którzy z kolei będą cierpieć, czekać i trudzić się dla innych, a ci także nie będą szczęśliwi, bo człowiek zawsze tęskni za szczęściem większym niż to, które zostanie mu dane.

Człowiek nigdy nie wie, dla kogo cierpi i czeka z nadzieją w sercu. Cierpi i czeka, i trudzi się dla ludzi, których nigdy nie pozna i którzy z kolei będą cierpieć, czekać i trudzić się dla innych, a ci także nie będą szczęśliwi, bo człowiek zawsze tęskni za szczęściem większym niż to, które zostanie mu dane.

Ludzie stają się sobie dalecy, rośnie między nimi obczyzna jak saharyjska pustynia, z każdym dniem większa i gęściejsza, i wydaje się, że nadejdzie dzień, kiedy obczyzną stanie się każde miejsce, w którym człowiek postawi nogę, gdy tylko przekroczy próg własnego domu.

Ludzie stają się sobie dalecy, rośnie między nimi obczyzna jak saharyjska pustynia, z każdym dniem większa i gęściejsza, i wydaje się, że nadejdzie dzień, kiedy obczyzną stanie się każde miejsce, w którym człowiek postawi nogę, gdy tylko przekroczy próg własnego domu.

Gdzie będzie nasz nowy dom? To pytanie powtarzałam jak mantrę przez ostatnich kilka tygodni. Dokąd się przenieść, gdzie będzie nam dobrze, bezpiecznie? Gdzie będziemy mogli żyć tak, by zapomnieć o tej jednej chwili, która pchnęła nas w najciemniejszy róg ludzkiej podłości, znieczulicy naszego prawa, tworzonego przez takich samych oprawców, jak ci, przed którymi to prawo powinno nas chronić?

Gdzie będzie nasz nowy dom? To pytanie powtarzałam jak mantrę przez ostatnich kilka tygodni. Dokąd się przenieść, gdzie będzie nam dobrze, bezpiecznie? Gdzie będziemy mogli żyć tak, by zapomnieć o tej jednej chwili, która pchnęła nas w najciemniejszy róg ludzkiej podłości, znieczulicy naszego prawa, tworzonego przez takich samych oprawców, jak ci, przed którymi to prawo powinno...

Gdybym wygrała dużą sumę pieniędzy i miałabym ją przeznaczyć na jakieś podróże, to (...) chciałabym przede wszystkim najpierw dokładnie zwiedzić swoją ojczyznę, a dopiero poźniej wybrać się w świat. I jeśli jeszcze troszeczkę pieniążków by mi zostało z tej podróży po Polsce, chciałabym je przeznaczyć na jakiś charytatywny cel. (Anna Przybylska).

Gdybym wygrała dużą sumę pieniędzy i miałabym ją przeznaczyć na jakieś podróże, to (...) chciałabym przede wszystkim najpierw dokładnie zwiedzić swoją ojczyznę, a dopiero poźniej wybrać się w świat. I jeśli jeszcze troszeczkę pieniążków by mi zostało z tej podróży po Polsce, chciałabym je przeznaczyć na jakiś charytatywny cel. (Anna Przybylska).

Bo tak naprawdę to czym są pieniądze? Są środkiem do celu.

Bo tak naprawdę to czym są pieniądze? Są środkiem do celu.

-Dużo jej jest?
- Czego?
-No, tej emerytury.
- E tam. - Ciabcia machnęła ręką.- Tyle co kot napłakał (...).
- Mam trochę kasy- powiedziała Maja.- Tata mi dał. Prawie stówę.
- Sto złotych?!- wykrzyknęła ciabcia ze zdumieniem.
-No mówię, że trochę. Trochę to niedużo, ale jakby co, mogę ci pożyczyć.
- Sto złotych to bardzo dużo pieniędzy!-ucieszyła się ciabcia. -Wystarczy.
- To ja nie wiem, ile ty masz tej emerytury, jeśli się tak cieszysz z głupiej stówy.- Maja wzruszyła ramionami.

-Dużo jej jest?
- Czego?
-No, tej emerytury.
- E tam. - Ciabcia machnęła ręką.- Tyle co kot napłakał (...).
- Mam trochę kasy- powiedziała Maja.- Tata mi dał. Prawie stówę.
- Sto złotych?!- wykrzyknęła ciabcia ze zdumieniem.
-No mówię, że trochę. Trochę to niedużo, ale jakby co, mogę ci pożyczyć.
- Sto złotych to bardzo dużo pieniędzy!-...