Szamański blues

Nie przebrnęłam...
Nie podoba mi się rzeczywistość, w której ludzie (lub nie ludzie) zwracają się do siebie w taki chamski sposób, czasem z pogardą, są odpychający, nie rozumiem czemu to ma służyć? Dla mnie to jest epatowanie wulgarnością, bardzo drażniące

Nie przebrnęłam...
Nie podoba mi się rzeczywistość, w której ludzie (lub nie ludzie) zwracają się do siebie w taki chamski sposób, czasem z pogardą, są odpychający, nie rozumiem czemu to ma służyć? Dla mnie to jest epatowanie wulgarnością, bardzo drażniące

"SZAMAŃSKI BLUES" - ANETA JADOWSKA

Początek Serii Szamańskiej niestety nie skradł mojego serca. Akcja dzieje się w dobrze znanym czytelnikom z serii o Dorze Wilk Thornversie. Jednak głównym bohaterem jest tutaj Witkac - początkujący szaman i dobry kolega Dory.

Narracja prowadzona przez głównego bohatera zabrała mi przyjemność z czytania. Jego sposób wypowiedzi był sztywny, nudny i oschły. Możliwe że był to celowy zabieg, dla mnie całkowicie nieudany. Wypowiedzi stereotypowego mężczyzny co nie do końca dba o siebie, tylko s3ks mu w głowie i jest zadufany w sobie.

Jego moc, magia zapowiadała się ciekawie. Jednak nie na tyle żebym przymknęła uwagę na tę narrację.

Cała historia ani nie była zabawna, ani straszna, po prostu była. Tajemnice do rozwiązania były schematyczne i mam wrażenie że to wszystko już gdzieś było.

Książka składa się z dwóch opowiadań i drugie zdecydowanie wypada lepiej. Postać Kurczaczka ratuje te książkę, tylko dla niej doczytałam ją do końca. I choć nie do końca wierzę że w wieku 14 lat nastolatka od razu tła chętnie chce poznać swojego ojca, to mimo wszytko był to ciekawy aspekt książki.

Doceniam twórczość Pani Anety za żartobliwy charakter i że przez te opowieści się płynie. Tutaj niestety nie wyszło, nie będę kontynuować tej serii 🙁
4/10⭐

Do zobaczenia następnym razem!💜
Miłego czytania!💜
Czyt.Natka

"SZAMAŃSKI BLUES" - ANETA JADOWSKA

Początek Serii Szamańskiej niestety nie skradł mojego serca. Akcja dzieje się w dobrze znanym czytelnikom z serii o Dorze Wilk Thornversie. Jednak głównym bohaterem jest tutaj Witkac - początkujący szaman i dobry kolega Dory.

Narracja prowadzona przez głównego bohatera zabrała mi przyjemność z czytania. Jego sposób wypowiedzi był...

No nie dało się napisać książki w uniwersum Thornu bez opiewania Dory Wilk. Pani Jadowska musi, bo się udusi wplątać tu swoją ukochaną boginię cudowności i okalać jej postać chwalebnymi epitetami za każdym razem, gdy pojawia się w książce. Oczywiście nasz główny bohater ubóstwia Dorę - jak zresztą każdy, a jak znajdą się tacy, którzy jej nie lubią, to opisują ją jako naszą "szaloną, nieprzewidywalną wariatkę o stu i jeden mocach i umiejętnościach" - i bez niej ta książka absolutnie nie miałaby sensu oraz cała akcja by się po prostu nie udała. Ale książka, jak zresztą każda inna pani Jadowskiej, zajebista.

No nie dało się napisać książki w uniwersum Thornu bez opiewania Dory Wilk. Pani Jadowska musi, bo się udusi wplątać tu swoją ukochaną boginię cudowności i okalać jej postać chwalebnymi epitetami za każdym razem, gdy pojawia się w książce. Oczywiście nasz główny bohater ubóstwia Dorę - jak zresztą każdy, a jak znajdą się tacy, którzy jej nie lubią, to opisują ją jako naszą...

Bardzo lubię styl pani Anety Jadowskiej, jednak tutaj nie osłodził mi on panującego w książce chaosu. Miałam lepsze momenty, ale pomysł mnie nie zachwycił. Jednak sięgnę po tom drugi bo sam pomysł uniwersum mi się podoba, liczę że w kolejnych tomach będzie lepiej.

Bardzo lubię styl pani Anety Jadowskiej, jednak tutaj nie osłodził mi on panującego w książce chaosu. Miałam lepsze momenty, ale pomysł mnie nie zachwycił. Jednak sięgnę po tom drugi bo sam pomysł uniwersum mi się podoba, liczę że w kolejnych tomach będzie lepiej.

Sprawne, lekkie czytanie. Ale jakoś mnie smuciło - czy polska fantastyka nie zasługuje na coś więcej, niż pisanie według szablonu? Wypełnianie schematów? Może to nie ten adres, może gdzieś indziej istnieje.. ale i tak.. jakoś smutno.

Sprawne, lekkie czytanie. Ale jakoś mnie smuciło - czy polska fantastyka nie zasługuje na coś więcej, niż pisanie według szablonu? Wypełnianie schematów? Może to nie ten adres, może gdzieś indziej istnieje.. ale i tak.. jakoś smutno.

Wielką przyjemnością było sięgnięcie po Szamański Blues po raz kolejny. I kolejny raz bez zawodu!

Wielką przyjemnością było sięgnięcie po Szamański Blues po raz kolejny. I kolejny raz bez zawodu!

audiobook

audiobook

Fajna książka tym razem z męskiej perspektywy.

Fajna książka tym razem z męskiej perspektywy.

Bardzo dobrze napisana historia, która jest zdecydowanie spokojniejsza od chaosu, jaki dzieje się w serii z Dorą. Tutaj poznajemy bardziej osobę Witkacego-początkującego szamana oraz jego przygody. Ciekawa, osadzona w świecie, który bardzo lubię pozycja.

Bardzo dobrze napisana historia, która jest zdecydowanie spokojniejsza od chaosu, jaki dzieje się w serii z Dorą. Tutaj poznajemy bardziej osobę Witkacego-początkującego szamana oraz jego przygody. Ciekawa, osadzona w świecie, który bardzo lubię pozycja.

Zaskakująco ciekawa, pełna humoru książka ze świetnie skonstruowanym światem przedstawionym. Aż dziw, że nie natknęłam się na nią wcześniej. Odstraszyły mnie opinie na temat serii o Dorze Wilk, typowej merysujce, znajomej tytułowego szamana. Jej "wspaniałość" przecieka nawet do serii szamańskiej, na szczęście nie na tyle, żeby ją popsuć.

Zaskakująco ciekawa, pełna humoru książka ze świetnie skonstruowanym światem przedstawionym. Aż dziw, że nie natknęłam się na nią wcześniej. Odstraszyły mnie opinie na temat serii o Dorze Wilk, typowej merysujce, znajomej tytułowego szamana. Jej "wspaniałość" przecieka nawet do serii szamańskiej, na szczęście nie na tyle, żeby ją popsuć.