Czas nadziei

7,5/10
"Czas nadziei" to drugi tom serii Joanny Kruszewskiej, której akcja rozgrywa się na Podlasiu.
Pierwszą część czytałam już dosyć dawno (niedługo chyba będą 2 lata ),no i nie zapadła mi szczególnie w pamięć. Toteż ciężko było mi się wkręcić w akcje i ostatecznie nawet to się udało, ale pierwszej części zbytnio sobie nie przypomniałam.
Ale do historii. Jest to powieść obyczajowa, która zawiera jedne z moich ulubionych motywów, czyli rodzinne tajemnice i cukiernię. Szybko mi się ją czytało, jednak raczej nie było tak, aby mocno mnie porwała. Ogólnie momentami niewiele się dzieje, niektóre sprawy ciągną się trochę długo.
Z dużych plusów to spodobał mi się klimat tej książki.
Podsumowując, było fajnie, ale podejrzewam, że nie zapadnie mi na dłużej ona w pamięci.

7,5/10
"Czas nadziei" to drugi tom serii Joanny Kruszewskiej, której akcja rozgrywa się na Podlasiu.
Pierwszą część czytałam już dosyć dawno (niedługo chyba będą 2 lata ),no i nie zapadła mi szczególnie w pamięć. Toteż ciężko było mi się wkręcić w akcje i ostatecznie nawet to się udało, ale pierwszej części zbytnio sobie nie przypomniałam.
Ale do historii. Jest to powieść...

Jak pierwszą częścią byłam zachwycona, tak druga mnie męczy. Nie wiem, czy dlatego, że czytam jedną po drugiej, ale ta wydaje mi się za bardzo rozwleczona. Czytałam, żeby dowiedzieć się co dalej z losami bohaterów, a po 150 stronach nie dowiedziałam się kompletnie niczego. Rezygnuje, nie mam chęci czytać tylu nużących opisów.

Jak pierwszą częścią byłam zachwycona, tak druga mnie męczy. Nie wiem, czy dlatego, że czytam jedną po drugiej, ale ta wydaje mi się za bardzo rozwleczona. Czytałam, żeby dowiedzieć się co dalej z losami bohaterów, a po 150 stronach nie dowiedziałam się kompletnie niczego. Rezygnuje, nie mam chęci czytać tylu nużących opisów.

Książka jest drugą częścią cyklu „Czas leczy rany” Joanny Kruszewskiej.
Długoletnie i wydawałoby się, że niezniszczalne małżeństwo Iwony i Leszka kończy się rozwodem. Iwona nie mogła pogodzić się ze zdradą męża i przyjąć do wiadomości, że Leszek ma drugą córkę, o której niby wcześniej nie wiedział. Przyrodnie siostry Lena i Małgorzata mają ze sobą słaby kontakt. Czy relacje w rodzinie się poprawią i wrócą na dawne tory?
Muszę przyznać że mnie ta opowieść nie zachwyciła i nie wciągnęła. Myślę, że było za dużo nostalgii a za mało akcji.
Książkę oceniam na 5 pkt.

Książka jest drugą częścią cyklu „Czas leczy rany” Joanny Kruszewskiej.
Długoletnie i wydawałoby się, że niezniszczalne małżeństwo Iwony i Leszka kończy się rozwodem. Iwona nie mogła pogodzić się ze zdradą męża i przyjąć do wiadomości, że Leszek ma drugą córkę, o której niby wcześniej nie wiedział. Przyrodnie siostry Lena i Małgorzata mają ze sobą słaby kontakt. Czy relacje...

Książka generalnie w porządku, ale jakoś tak nie mogłam się na niej skupić, wciągnąć wczuć.

Książka generalnie w porządku, ale jakoś tak nie mogłam się na niej skupić, wciągnąć wczuć.

Iwona nadal nie potrafi wybaczyć Leszkowi zdrady, której dopuścił się w przeszłości. Jednak im dłużej nie ma przy jej boku ukochanego mężczyzny, kobieta zastanawia się czy nie dać ich małżeństwu jeszcze jednej szansy. Lena nadal zmaga się z chaosem życia codziennego, przez co jej relacje z mężem bywają napięte. Postanawia także po raz pierwszy, oficjalnie spotkać się ze swoją przybraną siostrą Małgorzatą. Co więcej Gosia nie pozostaje obojętna także mężowi Leny...
.
Autorka po raz kolejny zaprasza nas na spotkanie z rodziną Iwony i Leszka, i tak jak ostatnio serwuje nam wachlarz uczuć i emocji. Akcja powoli prześlizguje się po kartach powieści, a czytelnik razem z bohaterami przeżywa ich problemy. Kruszewski ukazała je w sposób bardzo ludzki i przyziemny. Nie znajdziemy tu żadnych górnolotnych wynurzeniu, wręcz przeciwnie rodzinne perypetie, codzienność większości ludzi.
.
"Czas nadziei" to powiedzieć bardzo życiowa i skłaniająca czytelnika do refleksji. Mówiąca o tym, że mimo codziennych problemów i trudności, rodzina – a tym samym najbliższe nam osoby – to najważniejsze co mamy.

Iwona nadal nie potrafi wybaczyć Leszkowi zdrady, której dopuścił się w przeszłości. Jednak im dłużej nie ma przy jej boku ukochanego mężczyzny, kobieta zastanawia się czy nie dać ich małżeństwu jeszcze jednej szansy. Lena nadal zmaga się z chaosem życia codziennego, przez co jej relacje z mężem bywają napięte. Postanawia także po raz pierwszy, oficjalnie spotkać się ze...

"Czas nadziei" to kolejny tom opowiadający historię rodziny Iwony i Leszka. Pogmatwana historia sprzed lat i jeden błąd, jeden poryw serca przewracają do góry nogami wydawałoby się spokojne i poukładane życie rodzinne. Na jaw wychodzą rodzinne tajemnice, pretensje i przychodzi nowe, zupełnie niespodziewanie. Iwona nie potrafi wybaczyć Leszkowi zdrady pomimo wielkiej miłości do mężczyzny. Autorka postawiła na ogromną paletę uczuć bohaterów i stawia pytanie co jest w życiu ważne. Czy można wybaczyć? Czy trzeba? Czy powinno się zapomnieć? Rozwód Iwony i Leszka wprowadza rozłam w rodzinie, łzy, bezsilność i bezradność. Uczucie poniżenia, a zarazem siłę jaka jest potrzebna aby unieść cierpienie i żyć. Dla siebie i dla wszystkich, których kochamy. Autorka prowadzi bardzo trudny temat zmuszający do refleksji zarazem dysponując bardzo lekkim piórem, wciągając czytelnika w historię bohaterów. Piękna kontynuacja tomu "Czas leczy rany" czekam na więcej i zachęcam do czytania. Bardzo dziękuję @wydawnictwofilia za egzemplarz 😘
~Mimbla

"Czas nadziei" to kolejny tom opowiadający historię rodziny Iwony i Leszka. Pogmatwana historia sprzed lat i jeden błąd, jeden poryw serca przewracają do góry nogami wydawałoby się spokojne i poukładane życie rodzinne. Na jaw wychodzą rodzinne tajemnice, pretensje i przychodzi nowe, zupełnie niespodziewanie. Iwona nie potrafi wybaczyć Leszkowi zdrady pomimo wielkiej miłości...

Z rodziną jest jak z dobrze naoliwionym, sprawnie działającym mechanizmem. Działa, dopóki pojedyncze trybiki nie zaczną się psuć. Kiedy w rodziny zaczynają się problemy, wychodzi na jaw tajemnica, niedomówienia i zdrada, wtedy wszystko zaczyna chwiać się w posadach. „Czas nadziei” to książka o takiej właśnie rodzinie, w której tajemnice z przeszłości prowadzą do rozłamu. To książka, w której bohaterowie zmagają się również z innymi, codziennymi problemami.
Autorka oddała w nasze ręce powieść, w której akcja toczy się powoli, ale jest pełna emocji. To książka o zwykłych ludziach ze zwykłymi ułomnościami, którzy popełniają błędy. To książka o sztuce wybaczania, jakże niełatwej oraz nadziei i umiejętności uczenia się na błędach. O zwykłym życiu z jego pięknymi, ale też i smutnymi odcieniami. O rodzinie, miłości i dążeniu do szczęścia.
Jeżeli zachęciłam Was do sięgnięcia po książkę, to koniecznie musicie sięgnąć po pierwszą część tej historii, aby lepiej poznać bohaterów.

Z rodziną jest jak z dobrze naoliwionym, sprawnie działającym mechanizmem. Działa, dopóki pojedyncze trybiki nie zaczną się psuć. Kiedy w rodziny zaczynają się problemy, wychodzi na jaw tajemnica, niedomówienia i zdrada, wtedy wszystko zaczyna chwiać się w posadach. „Czas nadziei” to książka o takiej właśnie rodzinie, w której tajemnice z przeszłości prowadzą do rozłamu. To...

"Czas nadziei" to moja pierwsza przygoda z Joanną Kruszewską. Świetna pozycja na długie, letnie dni. To przede wszystkim książka o rodzinnych tajemnicach i poszukiwaniu szczęścia.
Iwona to starsza kobieta, która cały czas analizuje swoje małżeństwo i skrycie tęskni za byłym mężem, który ją zdradził na początku małżeństwa i cały czas udawał, że wszystko jest w porządku. Nagle okazało się, że Leszek ma drugą córkę, o której podobno nic nie wiedział.
Poznajemy również Lenę i Małgorzatę. Dwie przyrodnie siostry, które mają ze sobą słaby kontakt.
Książka porusza wiele problemów, które są bardzo życiowe. Mowa tu o rozwodzie, o trudnych relacjach rodzinnych, ale również kłótnie małżeńskie dotyczące podziału obowiązków.
Książka jest bardzo nostalgiczna i skłania do refleksji.
"... każda rana ma to do siebie, że się prędzej czy później zagoi".
"... z blizną da się żyć. Szpeci, czasami ciało, czasami duszę. Na pewno wpływa na to, jak się widzi rzeczywistość dookoła, ale da się z nią żyć".
Historia zawarta w książce pokazuje jaki los potrafi być przewrotny.

"Czas nadziei" to moja pierwsza przygoda z Joanną Kruszewską. Świetna pozycja na długie, letnie dni. To przede wszystkim książka o rodzinnych tajemnicach i poszukiwaniu szczęścia.
Iwona to starsza kobieta, która cały czas analizuje swoje małżeństwo i skrycie tęskni za byłym mężem, który ją zdradził na początku małżeństwa i cały czas udawał, że wszystko jest w porządku....

Czas nadziei to historia rodziny, z którą los nie obszedł się łaskawie. Każdy z członków ma swoje tajemnice, boryka się z własnymi problemami, które absolutnie nie są oderwane od rzeczywistości. Autorka porusza temat wychowywania dzieci, podziału obowiązków między partnerami czy wzajemnych oczekiwań. Każdy z nas popełnia błędy, ważne, by wyciągać z nich wnioski i odważnie ruszyć do przodu. Wybaczanie jest ogromnie trudnym procesem, jednak każdy zasługuje na drugą szansę. To bardzo realne zmagania, wprost z codziennego życia, które Joanna Kraszewska przedstawiła bez koloryzowania. Tak jak i bohaterowie, realistycznie przedstawieni, ze swoimi dobrymi i słabszymi cechami. Dzięki narracji prowadzonej z kilku perspektyw, łatwiej jest te postaci poznać, zrozumieć ich motywację.

Akcja nie pędzi jak oszalała, jednak autorka zamiast tego zaserwowała czytelnikowi całe morze emocji, od współczucia i smutku, po radość czy wręcz wściekłość. W interesujący sposób opisała relacje w rodzinie, co skłoniło mnie do refleksji, jak ja sama buduję takie więzi. Fabuła została ciekawie skonstruowana, więc nie mogłam się oderwać do samego zakończenia. Pozostawia ono wiele pytań otwartych, więc można mieć nadzieję, że jeszcze się spotkamy z tą uroczą rodziną w kolejnych książkach Joanny Kruszewskiej.
Czas nadziei to moje drugie spotkanie z twórczością autorki i muszę przyznać, że jestem zauroczona połączeniem jej lekkiego pióra z pisaniem o ważnych tematach. W tej niepozornej powieści obyczajowej Joanna Kruszewska zadaje trudne pytania, zmusza czytelnika do refleksji. Zdecydowanie polecam!

Czas nadziei to historia rodziny, z którą los nie obszedł się łaskawie. Każdy z członków ma swoje tajemnice, boryka się z własnymi problemami, które absolutnie nie są oderwane od rzeczywistości. Autorka porusza temat wychowywania dzieci, podziału obowiązków między partnerami czy wzajemnych oczekiwań. Każdy z nas popełnia błędy, ważne, by wyciągać z nich wnioski i odważnie...

Iwona snuje się po domu w którym została sama. Leszek odszedł do innej kobiety... Zamieszkał z własną córką o której istnieniu dowiedział się całkiem niedawno. Jeden głupi błąd sprzed wielu lat, teraz odbija się echem na życiu całej rodziny. Czy można wybaczyć zdradę, czy da się po niej poskładać rozsypane elementy rozbitej familii? To i wiele innych pytań może się nasunąć po lekturze książki Joanny Kruszewskiej "Czas nadziei". Jest to drugi tom historii Iwony, Leszka i ich dzieci- tych wspólnych oraz Małgosi, córki Leszka, kobiety która swoim pojawieniem się wprowadziła chaos. Ale czy ona naprawdę była temu winna? Temu, że chciała poznać w końcu swojego ojca kiedy na świecie zabrakło jej matki?
@wydawnictwofilia po raz kolejny ubrało w piękną, sielankową okładkę, opowieść, która wcale nie jest tak słodka jak możnaby sie spodziewać. "Czas nadziei" to historia trudnych wyborów, decyzji, życia rodziny która stoi na rozdrożu. Autorka w bardzo przystępnej, lekkiej formie pokazała, że jeden mały wybryk może zaszkodzić zgranej kochającej się rodzinie. Ale dała też odpowiedź na to, czy można sie w takiej sytuacji pozbierać, zachować twarz i być ponad to.
"Czas nadziei" jest historią skłaniająca do refleksji. Jednak dla lepszego zrozumienia całej sytuacji polecam przeczytać obydwa tomy, od "Czas leczy rany" zaczynając.

Iwona snuje się po domu w którym została sama. Leszek odszedł do innej kobiety... Zamieszkał z własną córką o której istnieniu dowiedział się całkiem niedawno. Jeden głupi błąd sprzed wielu lat, teraz odbija się echem na życiu całej rodziny. Czy można wybaczyć zdradę, czy da się po niej poskładać rozsypane elementy rozbitej familii? To i wiele innych pytań może się nasunąć...