Sieroty wojny

„Sieroty wojny” Davida Lawsa to mroczny, gęsty thriller, który przenosi nas do Monachium w 1945 roku. Miasto jest ruiną, a w jego cieniu rozgrywa się dramat, który wykracza poza ramy zwykłego kryminału. Główny bohater, niemiecki lekarz, zostaje wplątany w sprawę tajemniczych zaginięć dzieci z sierocińca. To, co zaczyna się jako śledztwo w sprawie kryminalnej, szybko okazuje się odkrywaniem przerażającego dziedzictwa nazistowskiej eugeniki.

Laws świetnie oddaje atmosferę „Godziny Zero” – momentu, w którym stare prawo już nie istnieje, a nowe jeszcze nie zaczęło obowiązywać. Monachium w jego opisie to labirynt gruzów, w którym łatwiej jest zginąć niż znaleźć kromkę chleba.

Co zachwyca: Klimat i tempo
Największym atutem książki jest bez wątpiewy world-building. Laws nie tylko opisuje zniszczone budynki, ale oddaje stan ducha ludzi pokonanych, głodnych i przerażonych przyszłością. Autor zręcznie manipuluje napięciem, łącząc wątek medyczny z politycznym chaosem tamtego okresu. Postać lekarza, który sam zmaga się z własną przeszłością i moralnymi dylematami, jest wiarygodna i tragiczna. Czytelnik czuje ciężar każdej decyzji, jaką musi podjąć bohater w świecie, w którym etyka lekarska przestała mieć jakiekolwiek znaczenie dla władz.

Krytyka: Czy to nie zbyt mroczne?
Mimo że książka jest znakomicie napisana, można jej zarzucić pewną schematyczność w kreowaniu czarnych charakterów. Niektórzy antagoniści wydają się wyjęci z klasycznych filmów o „złych nazistach”, co momentami odbiera historii jej autentyzm. Choć tło historyczne jest rzetelne, niektóre zbiegi okoliczności w fabule wydają się zbyt wygodne dla autora, by popchnąć akcję do przodu.

Innym punktem krytycznym może być natężenie mroku. Laws nie oszczędza czytelnika – opisy eksperymentów medycznych i cierpienia najmłodszych są momentami tak drastyczne, że mogą odrzucić osoby o wrażliwszej konstrukcji psychicznej. Granica między thrillerem a horrorem historycznym bywa tutaj bardzo cienka. Można się zastanawiać, czy tak duża dawka okrucieństwa była niezbędna dla samej intrygi, czy służyła jedynie zszokowaniu odbiorcy.

Werdykt
„Sieroty wojny” to lektura dla fanów thrillerów w stylu Roberta Harrisa czy Josepha Kanona. To książka o winie, odkupieniu i o tym, że wojna nie kończy się wraz z podpisaniem kapitulacji. David Laws stworzył powieść, która trzyma w napięciu do ostatniej strony, nawet jeśli po drodze zmusza nas do patrzenia w otchłań, o której wolelibyśmy zapomnieć. To mocna, sugestywna proza, która mimo kilku gatunkowych klisz, zostaje w pamięci jako jeden z ciekawszych thrillerów osadzonych w realiach powojennych Niemiec

„Sieroty wojny” Davida Lawsa to mroczny, gęsty thriller, który przenosi nas do Monachium w 1945 roku. Miasto jest ruiną, a w jego cieniu rozgrywa się dramat, który wykracza poza ramy zwykłego kryminału. Główny bohater, niemiecki lekarz, zostaje wplątany w sprawę tajemniczych zaginięć dzieci z sierocińca. To, co zaczyna się jako śledztwo w sprawie kryminalnej, szybko okazuje...

dzieci żydowskich wywóz pociagiem z Niemiec

dzieci żydowskich wywóz pociagiem z Niemiec

Wymęczona. Historia ciekawa, ale styl pisania nie porywa.

Wymęczona. Historia ciekawa, ale styl pisania nie porywa.

Dość interesujaca

Dość interesujaca

Akcja rozwija się i przyspiesza z każdą kolejną stroną. A jednak styl, mimo, że pisze się o bardzo wzruszających i przykrych wydarzeniach, pełen jest lekkiego i beztroskiego języka, nie zawsze pasującego do grozy i totalitaryzmu hitlerowskiego państwa.
Mimo niewielkich minusów - książkę polecam. Warto przekonać się samemu i wyrazić swoją opinię

Akcja rozwija się i przyspiesza z każdą kolejną stroną. A jednak styl, mimo, że pisze się o bardzo wzruszających i przykrych wydarzeniach, pełen jest lekkiego i beztroskiego języka, nie zawsze pasującego do grozy i totalitaryzmu hitlerowskiego państwa.
Mimo niewielkich minusów - książkę polecam. Warto przekonać się samemu i wyrazić swoją opinię

Spodziewałam się więcej historii dzieci a mniej dorosłych. Brakuje mi w niej klimatu wojny, biedy, strachu, głodu które przecież wtedy wszędzie panowały.

Spodziewałam się więcej historii dzieci a mniej dorosłych. Brakuje mi w niej klimatu wojny, biedy, strachu, głodu które przecież wtedy wszędzie panowały.

Przychodzę do Was z książką, która została oparta o fakty.
Na obszarze przemysłowym Monachium ukrywa się przed Gestapo grupa dwudziestu siedmiu głodnych i przerażonych dzieci.
Ich rodzice zostali zesłani do obozów koncentracyjnych, a one pozostały na łasce samych sobie.
Do czasu kiedy nauczycielka Claudia odkrywa ich istnienie i zapewnia im schronienie, narażając własne życie.

Autor oparł książkę o fakty związane z planem Fuhrera, który miał na celu budowę ogromnych pociągów i linii kolejowych, które miały obejmować cały kontynent.
Drugim faktem, który autor zawarł w książce były Kindertransporty czyli tysiące dzieci uratowane w transportach przed hitlerowskim reźimem.
Jeśli chodzi o historię jaką stworzył autor jest ona bardzo wzruszająca, ból, strach dzieci, sytuacja prawie bez wyjścia.
Główna bohaterka to osoba silna, odważna i z tajemnicą, a do tego ktoś kto jej pomaga. Od niego zależy powodzenie misji. Tworzą ciekawy duet.
Jeśli chodzi o styl autora to miałam wrażenie, że chociaż pisał o bardzo wzruszających i przykrych wydarzeniach posługiwał się takim lekkim, beztroskim językiem. Pomysł na książkę trafiony, jednak moim zdaniem autor nie wykorzystał potencjału. Zabrakło mi tu emocji. Czytało się dobrze, ale czuję niedosyt.
Zakończenie mnie zaskoczyło, a nawet zasmuciło.
Książkę mimo minusów polecam. Warto przekonać się samemu i wyrazić swoją opinię.

Przychodzę do Was z książką, która została oparta o fakty.
Na obszarze przemysłowym Monachium ukrywa się przed Gestapo grupa dwudziestu siedmiu głodnych i przerażonych dzieci.
Ich rodzice zostali zesłani do obozów koncentracyjnych, a one pozostały na łasce samych sobie.
Do czasu kiedy nauczycielka Claudia odkrywa ich istnienie i zapewnia im schronienie, narażając własne...

"Sieroty wojny" to powieść, która ma być opart na prawdziwych wydarzeniach, lecz tak nie jest, co przyznaje na końcu książki sam autor, ponieważ to powieść jedynie inspirowana prawdziwymi wydarzeniami, faktami historycznymi, którymi niewątpliwie są Kindertransporty i plan Hitlera stworzenia kolei szerokotorowej. Bohaterowie powieści, to postacie wykreowane przez autora i jak on sam przyznaje "pięćdziesiąt procent zdarzeń zawartych w powieści jest prawdziwa. To czytelnik musi zdecydować, które są które".
W związku z tym, że miała to być powieść oparta na prawdziwych wydarzeniach a nie jedynie inspirowana takimi czytelnikowi, który mógł się spodziewać "prawdziwej historii" pozostaje bardzo duży niedosyt. Kolejnym rozczarowaniem jest styl w jakim została napisana powieść. Styl powieści iście amerykański, luźny,wręcz infantylny, nieoddający ciężkiej atmosfery hitlerowskich Niemiec, atmosfery zastraszenie, grozy i ciągłej obawy o swoje życie (i nie jest to raczej "wina" przekładu dokonanego przez tłumacza). Tak jakby autor nie umiał wczuć się bądź wyobrazić sobie i przez to oddać na kartach powieści prawdziwego ducha tych strasznych czasów. Sama historia poruszająca. Dzielna główna bohaterka, tajemnica, którą ukrywa oraz z pozoru niefrasobliwy główny bohater, po którym nie wiadomo czego się spodziewać, czy w związku z tym stanie na wysokości trudnego zadania. Gwiazdki za zakończenie. Za to, że nie okazało się do końca sztampowe.

"Sieroty wojny" to powieść, która ma być opart na prawdziwych wydarzeniach, lecz tak nie jest, co przyznaje na końcu książki sam autor, ponieważ to powieść jedynie inspirowana prawdziwymi wydarzeniami, faktami historycznymi, którymi niewątpliwie są Kindertransporty i plan Hitlera stworzenia kolei szerokotorowej. Bohaterowie powieści, to postacie wykreowane przez autora i...

„Sieroty wojny” to powieść, która inspirowana jest prawdziwymi wydarzeniami. W związku z tym podejrzewałam, że historia ukryta w książce poruszy mnie do głębi, dotknie strun wrażliwości, doprowadzi być może do łez. Niestety, tak nie było. Los sierot, żyjących w niegodnych człowieka warunkach, chwyta za serce, ale zabrakło mi jednak w tej opowieści emocji, namacalnych uczyć między bohaterami. Zapewne wynika to też z tego, że w tej książce poznamy zaledwie namiastkę dopiero kiełkującej miłości, autor całkowicie skupił się zobrazowaniu krzywdy niewinnych dzieci. Z jednej strony książka wyróżnia się tym spośród tytułów beletrystyki, gdzie królują historie miłosne z wojną w tle, ale z drugiej być może właśnie dlatego ta historia mocno mną nie wstrząsnęła, nie przyprawiła o szybsze bicie serca. Nie dotknięto również krwawego oblicza wojny, większa część fabuły osnuta jest na próbach usprawnienia rozwoju kolei w hitlerowskich Niemczech oraz na politycznych rozwiązaniach, których skutki były najbardziej dotkliwe dla dziecięcych ofiar nazistowskiej ideologii. Nie mogłam się „wgryźć” w pierwszą połowę książki. Nie czułam, że muszę poznać rozwój wydarzeń, jak najszybciej, już teraz, w tym momencie. Po jej przekroczeniu było już znacznie lepiej, ponieważ akcja nabrała rozpędu, ale jest jednak daleka od tego, by nazwać ją wartką. Brak tu zwrotów akcji, które podnosiłyby czytelnikowi ciśnienie i fragmentów, które trzymałyby w napięciu. To spokojniejsza lektura związana z drugą wojną światową, pełna techniki, maszyn, a pozbawiona, według mnie, głębszych emocji. Czyny bohaterów odznaczają się szlachetnością i odwagą, ale ta kreacja nie była na tyle satysfakcjonująca, aby zostać w mojej pamięci. Jedyne, co z tej książki będzie we mnie długo tkwić to słodko-gorzkie zakończenie. Tym razem jego otwarty charakter dał mi sposobność do dopisania dalszych losów postaci już za pomocą własnej wyobraźni. Otwarta furtka nie zaprasza do przekroczenia jej granic. Tak powinno zostać – melancholijnie i sentymentalnie.

„Sieroty wojny” to powieść, która inspirowana jest prawdziwymi wydarzeniami. W związku z tym podejrzewałam, że historia ukryta w książce poruszy mnie do głębi, dotknie strun wrażliwości, doprowadzi być może do łez. Niestety, tak nie było. Los sierot, żyjących w niegodnych człowieka warunkach, chwyta za serce, ale zabrakło mi jednak w tej opowieści emocji, namacalnych uczyć...

Na rozległym obszarze przemysłowym wojennego Monachium grupa dwudziestu siedmiu głodnych i przerażonych dzieci ukrywa się przed Gestapo. Ich rodzice zostali wysłani do obozów koncentracyjnych, a one same nie mają dokąd pójść.
Przyjmując pod swój dach dwójkę bezdomnych uciekinierek, nauczycielka Claudia Kellner odkrywa istnienie dzieci i zapewnia im schronienie, ryzykując własnym bezpieczeństwem.
W międzyczasie komandos Peter Chesham, szpieg pracujący dla Brytyjczyków, z powodzeniem przedostaje się na terytorium Trzeciej Rzeszy. Jego ściśle tajna misja staje pod znakiem zapytania, gdy odkrywa miejsce, w którym ukrywają się sieroty.
Jeśli będzie ją kontynuował, może się to okazać tragiczne w skutkach dla wszystkich w jego otoczeniu. Jeśli tego nie zrobi, naziści mogą wygrać wojnę. Peter staje przed poważnym dylematem – posłuchać rozkazów albo uratować dzieci.
Czy podejmie się zadania zorganizowania ostatecznej ucieczki, czy może wypełni misję, która została mu powierzona?

Książki, w których opisane są wydarzenia wiązane z II wojną światową, są tymi, po które sięgam w pierwszej kolejności. Autentyczne wojenne wydarzenia ściskają za serce. Autor, opisując w swojej książce tę historię, bazuje na Kinder transportach, ratujących tysiące dzieci przed hitlerowskim reżimem.
Fabuła ujęła mnie i z każdą stroną chłonęłam ją coraz mocniej. Dzieciaki zostały pozostawione same, kiedy ich rodzice trafili do obozu koncentracyjnego. Musieli zatroszczyć się o swoje bezpieczeństwo. Na pomoc przychodzi im nauczycielka, jednak jej sekret wychodzi na jaw. Wszystko zależy od decyzji komandosa, który prowadzi tajną misję dla Brytyjczyków. Czekałam w niecierpliwości, jaki okaże się jego ruch, zadając sobie pytania, w jaki sposób sama bym postąpiła. Szukając w swoich życiowych wartościach, nie byłam w stanie, podjąć decyzji idealnej będąc szpiegiem Brytyjczyków.

Mimo że powstało już sporo książek o tematyce wojny, serdecznie polecam.

Na rozległym obszarze przemysłowym wojennego Monachium grupa dwudziestu siedmiu głodnych i przerażonych dzieci ukrywa się przed Gestapo. Ich rodzice zostali wysłani do obozów koncentracyjnych, a one same nie mają dokąd pójść.
Przyjmując pod swój dach dwójkę bezdomnych uciekinierek, nauczycielka Claudia Kellner odkrywa istnienie dzieci i zapewnia im schronienie, ryzykując...