„Zwalnia mój oddech, słabnie warkot silników, nawet głos gliny odpływa, jest jakby za dźwiękoszczelną kurtyną moich własnych mylnych wyobrażeń. Czuję się tak, jakby ktoś umieścił mnie w niemym filmie, w pieprzonym koszmarze bez fonii, bez celu, bez nadziei. W miejscu, z którego nie można się tak po prostu wyrwać”.
Z prawdziwym zainteresowaniem wziąłem do ręki najnowszą powieść Ewy Przydrygi pod tytułem „Topieliska”. Ukazała się ona nakładem wydawnictwa Muza. Autorka jest już znana czytelnikom z wcześniejszych powieści, ja jednak pierwszy raz zetknąłem się z jej twórczością. Lubię ten moment, kiedy nie znam jeszcze stylu danego pisarza i zastanawiam się, czym zaskoczy mnie powieść.
Jeśli chodzi o „Topieliska”, tych zaskoczeń było kilka. Czy wszystkie pozytywne? Zacznę od tego, że do książki zachęcił mnie opis wydawcy. Do zaspanej Poli dzwoni telefon. Pani z przychodni pyta ją, kiedy zgłosi się z synkiem do lekarza. Kobieta jest zdezorientowana, albowiem jej mąż wraz z dzieckiem wyjechali jakiś czas temu i w zasadzie powinni już wracać. Gdzie zatem są? Co się stało? Zdenerwowana Pola szybko rusza do przychodni. Po drodze natrafia na wypadek – na jej oczach z rzeki wyławiany jest samochód. Samochód, w którym z przerażeniem rozpoznaje pojazd męża. Ciało Kuby zostaje znalezione wkrótce. Natomiast zwłok ich syna nie udaje się odnaleźć. Czy Jaś żyje? Co doprowadziło do wypadku? Czy dziecko uda się odnaleźć?
Niezależnie od dochodzenia policyjnego, kobieta prowadzi własne śledztwo. Już na pogrzebie męża odkrywa, że wiedziała o nim zaskakująco mało. Wkrótce okazuje się, że mężczyzna miał kłopoty w pracy. Dopuszczał się oszustw, prawdopodobnie był szantażowany. Pola uświadamia sobie, jak mało wiedziała o przeszłości swego męża. Nie utrzymywał kontaktu ze swoją rodziną. Właściwie nie zna jego krewnych. Fakty, które wychodzą na jaw po pogrzebie burzą obraz idealnego męża i ojca. Tymczasem do Poli przyjeżdża jej siostra Ida. Chce ją pocieszyć po stracie i z jednej strony pomóc w przeżywaniu żałoby, z drugiej zaś w poszukiwaniach małego Jasia.
„Topieliska” to nie jest książka, jakiej się spodziewałem. Sądziłem, że będziemy mieć do czynienia raczej z klasycznym kryminałem lub thrillerem. Myślałem, że autorka skupi się na wątku wypadku i poszukiwań dziecka. Jednak w pewnym momencie dużą rolę zaczyna odgrywać psychologia. Śledząc poczynania głównej bohaterki, zastanawiamy się, kim tak naprawdę jest ta kobieta. Czy rzeczywiście znamy Polę? Czy jest ona tym, za kogo się podaje? Jakie relacje łączą ją z siostrą? Dlaczego nie potrafi rozmawiać z własną matką?
Autorka z każdą kolejną stroną mnoży tajemnice i niedomówienia. Stawia coraz to nowe pytania, które każą spojrzeć na fabułę powieści z innej strony. Okazuje się, że „Topieliska” to thriller psychologiczny. Ewa Przydryga raczy nas nawet mini wykładami z szeroko pojętej psychologii. Zakończenie książki zaś jest bardzo zaskakujące. Przyznaję, że odgadłem je połowicznie. Czy wam się to uda?
Pozostaje najważniejsza kwestia – czy książka mi się spodobała? Odpowiedź jest twierdząca. Była to moja pierwsza przygoda z tą autorką i pewnie nie ostatnia. Chociaż fabuła powieści nieco odbiegła od moich wyobrażeń, to nie uznaję tego za minus. Zakończenie zaś jest naprawdę zaskakujące, a to czy wszystkim się spodoba to kwestia otwarta. Reasumując, sięgnijcie po „Topieliska” i przekonajcie się sami, jak niezgłębione mogą być tajniki ludzkiej psychiki.
Wojciech Sobański
Patronat 
Szukamy ofert...
OPINIE i DYSKUSJE o książce Topieliska
Po raz kolejny nie do końca przekonał mnie styl autorki, a lektorka tylko uwidoczniła wszelkie mankamenty w budowaniu zdań i dialogów. Historia byłaby intrygująca, gdybym już kilkukrotnie nie spotkała się z niemal identycznym motywem, a więc dość łatwo było domyślić się finału zdarzeń. Nie zabrakło zwrotów akcji, ale nie były one szczególnie spektakularne. Tak jak bohaterowie, w których motywacje ciężko uwierzyć. Niby szybko się czyta, z jako takim zainteresowaniem, ale zabrakło większego zaangażowania. Dopiero po zakończeniu Topielisk, z opinii dowiedziałam się, że to wcześniejsze losy bohaterki z Murszu, który totalnie wypadł mi z głowy i obawiam się, że i tym razem będzie podobnie.
Po raz kolejny nie do końca przekonał mnie styl autorki, a lektorka tylko uwidoczniła wszelkie mankamenty w budowaniu zdań i dialogów. Historia byłaby intrygująca, gdybym już kilkukrotnie nie spotkała się z niemal identycznym motywem, a więc dość łatwo było domyślić się finału zdarzeń. Nie zabrakło zwrotów akcji, ale nie były one szczególnie spektakularne. Tak jak...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMoja pierwsza styczność z autorką i niestety nieudana. Zacierałam ręce na tę opowieść, bo bardzo mnie zaciekawiła, jednak jakie było moje rozczarowanie po zakończonej lekturze. Zacznijmy od tego, że główna bohaterka nie przypadła mi do gustu. Totalnie nie mój typ postaci, nie potrafiłam wczuć się w jej skórę i przeżywać z nią bieżących wydarzeń. Akcja i tempo całej historii były tak wolne, że kilka razy się zastanawiałam, czy by nie odłożyć lektury na bok i po prostu do niej już nie wrócić. Jednak nie lubię zostawiać niedoczytanych książek i wreszcie dokończyłam, ale totalnie nie poczułam pióra autorki. Dla mnie po prostu okazała się to troszkę zbyt przekombinowana historia, bez efektu wow. Myślę, że kiedyś jeszcze na pewno skuszę się na dzieło spod pióra pani Ewy, by mieć porównanie czy "Topieliska" to nie mój klimat, czy po prostu autorka nie jest dla mnie.
Moja pierwsza styczność z autorką i niestety nieudana. Zacierałam ręce na tę opowieść, bo bardzo mnie zaciekawiła, jednak jakie było moje rozczarowanie po zakończonej lekturze. Zacznijmy od tego, że główna bohaterka nie przypadła mi do gustu. Totalnie nie mój typ postaci, nie potrafiłam wczuć się w jej skórę i przeżywać z nią bieżących wydarzeń. Akcja i tempo całej historii...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPomysł zgapiony z duńskiego dramatu "Druga szansa" ..
Pomysł zgapiony z duńskiego dramatu "Druga szansa" ..
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPlot twist jest zabójczy, ale trochę uwierały mnie totalnie nierealistyczne dialogi, no i w kontekście zakończenia, zupełnie odjechane decyzje głównej bohaterki. W sensie... Jakoś trudno mi było to wszystko łyknąć. Ale książka wciągająca.
Plot twist jest zabójczy, ale trochę uwierały mnie totalnie nierealistyczne dialogi, no i w kontekście zakończenia, zupełnie odjechane decyzje głównej bohaterki. W sensie... Jakoś trudno mi było to wszystko łyknąć. Ale książka wciągająca.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMoje pierwsze spotkanie z autorką i raczej udane. Książka jest dobrze napisana. Styl, pomysł na bohaterkę i prowadzenie fabuły na plus. Niestety przez większą część historii niewiele się dzieje i momentami zwyczajnie się nudziłem. Dopiero zakończenie podkręca tempo, choć czuć w nim sporą wtórność względem innych thrillerów psychologicznych. Ogólnie jest potencjał. Sięgnę jeszcze po coś tej autorki.
Moje pierwsze spotkanie z autorką i raczej udane. Książka jest dobrze napisana. Styl, pomysł na bohaterkę i prowadzenie fabuły na plus. Niestety przez większą część historii niewiele się dzieje i momentami zwyczajnie się nudziłem. Dopiero zakończenie podkręca tempo, choć czuć w nim sporą wtórność względem innych thrillerów psychologicznych. Ogólnie jest potencjał. Sięgnę...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTelefon z przychodni wyrywa Polę ze snu. Okazuje się, że jej trzyletni synek wraz ze swoim tatą nie pojawili się na umówionej wizycie. Gdy Pola nie może skontaktować się ze swoim mężem, mimo szalejącej za oknem zamieci, decyduje się pojechać do przychodni. Po drodze jest świadkiem prowadzonej nad rzeką akcji ratunkowej. Na jej oczach dźwig wyławia samochód z roztrzaskaną przednią szybą. W pustym wraku Pola rozpoznaje nissana Kuby. Zamarznięte ciało jej męża zostaje wyłowione z rzeki kilka dni później. Zwłoki ich synka nie zostają jednak odnalezione. Wszystko wskazuje na nieszczęśliwy wypadek.
Mijają dni, a nad dobrym imieniem Kuby zaczynają się zbierać czarne chmury. Dopuścił się w pracy kilku matactw i zapewne w związku z tym był szantażowany. W odległej przeszłości Kuby mnożą się kolejne luki, a główną z nich wypełnia tajemnicza dziewczyna, która kilkanaście lat wcześniej utonęła w kaszubskim jeziorze. W trakcie przeszukiwania domu Poli i Kuby w piwniczce na wina policja dokonuje wstrząsającego odkrycia... Zacieśnia się spirala obłędu.
Telefon z przychodni wyrywa Polę ze snu. Okazuje się, że jej trzyletni synek wraz ze swoim tatą nie pojawili się na umówionej wizycie. Gdy Pola nie może skontaktować się ze swoim mężem, mimo szalejącej za oknem zamieci, decyduje się pojechać do przychodni. Po drodze jest świadkiem prowadzonej nad rzeką akcji ratunkowej. Na jej oczach dźwig wyławia samochód z roztrzaskaną...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKobiety są zdolne do wielu znacznie gorszych rzeczy.
Kobiety są zdolne do wielu znacznie gorszych rzeczy.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNiezła opowieść trochę przypomina mi Wyspę Tajemnic...
Niezła opowieść trochę przypomina mi Wyspę Tajemnic...
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSolidny i porządny thriller.
Solidny i porządny thriller.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPrzyjemna rozrywka. Ciekawa fabuła. Zaskakująca bohaterka.
Przyjemna rozrywka. Ciekawa fabuła. Zaskakująca bohaterka.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to