Tajemnica Wzgórza Trzech Dębów

Korowód postaci trudny do ogarnięcia, kręcą się, coś knują, prawie do końca nic się nie dzieje. Nuda. Inspektor rozwiązuje sprawę przy pomocy lustra - bardzo to słabe jest. Tajemnica z tytułu słaba chyba tylko po to żeby podgrzać atmosferę. Miała być Agata Christie w polskich warunkach, ale do mnie nie przemawia.

Korowód postaci trudny do ogarnięcia, kręcą się, coś knują, prawie do końca nic się nie dzieje. Nuda. Inspektor rozwiązuje sprawę przy pomocy lustra - bardzo to słabe jest. Tajemnica z tytułu słaba chyba tylko po to żeby podgrzać atmosferę. Miała być Agata Christie w polskich warunkach, ale do mnie nie przemawia.

# Wyzwanie na sierpień 2025r. – Przeczytam książkę z liczbą w tytule.
To dobry, interesujący i dość intrygujący polski kryminał. Mam wrażenie, że autor wzorował się na znanych dziełach A. Christie i starał się utrzymać narrację w podobnym tonie. Wykorzystał często stosowany przez pisarkę motyw "zagadka zamkniętego pokoju" i wyszło dość ciekawie. Mamy tu morderstwo w bogatym domu pełnym służby i lokatorów, zmowę milczenia całej rodziny, nikogo winnego i równocześnie wszystkich winnych, gdyż każdy miał motyw. Jedynie senior rodu pragnie rozwiązania zagadki, wynajmując prywatnego detektywa. Przerażeni możliwymi konsekwencjami członkowie rodziny chcą się pozbyć detektywa, ale Hubert Czarny, który "zwietrzył" przygodę życia nie daje się tak łatwo odsunąć od sprawy. I tak zabawa trwa ... Ostatecznie jednak brak wielkiego WOW, którym kończą się kryminały Agathy.
Działania detektywa, obserwacje, przepytywanie podejrzanych, ekscentryzm, jego dziwactwa i sposób dochodzenia do prawdy sprawia, że czytelnik do końca nie wie kto jest mordercą, podobnież jak i sam detektyw, co rusz typując inną osobę.
Ciekawy, nieschematyczny kryminał osadzony w polskich realiach może być dobrą rozrywką dla fanów tego gatunku. Polecam!

# Wyzwanie na sierpień 2025r. – Przeczytam książkę z liczbą w tytule.
To dobry, interesujący i dość intrygujący polski kryminał. Mam wrażenie, że autor wzorował się na znanych dziełach A. Christie i starał się utrzymać narrację w podobnym tonie. Wykorzystał często stosowany przez pisarkę motyw "zagadka zamkniętego pokoju" i wyszło dość ciekawie. Mamy tu morderstwo w bogatym...

Przeczytana kolejna z książek tego autora ,b.wciągająca fabuła i tu główny bohater detektyw zderza się z światem ludzi z pozycją czy raczej posiadających tytuł szlachecki rodowód kilka czy nawet kilkanaście pokoleń wstecz posiadajcych majątek, fabryke, dający zatrudnienie okolicznej społeczności a tym samym ustanawiający swoje własne regóły obowiązujące podczas przeprowadzanego dochodzenia o morderstwo,a oprócz tego na nieprzychylność mieszkańców wzgórza trzech dębów którzy za wszelką cene próbują chronić własne tajemnice co nie pomaga w toczącym się śledztwie,wszystko to razem przenosi czytelnika jakby do innej epoki kiedy to pan dworu czy pałacu zezwalał innym na tyle ile chciał i tu też wydawać by się mogło że nestorowi rodu który zatrudnił detektywa zależy na znalezieniu winnego ale jego dzieciom już niebardzo całe śledztwo brnie jak po grudzie każdy może być winny , finał nie zawodzi i nastepuje zaskoczrnie polecam przeczytać...

Przeczytana kolejna z książek tego autora ,b.wciągająca fabuła i tu główny bohater detektyw zderza się z światem ludzi z pozycją czy raczej posiadających tytuł szlachecki rodowód kilka czy nawet kilkanaście pokoleń wstecz posiadajcych majątek, fabryke, dający zatrudnienie okolicznej społeczności a tym samym ustanawiający swoje własne regóły obowiązujące podczas...

Cóż, ogromnego wrażenia ta powieść na mnie nie zrobiła. Owszem, jest całkowicie inna od pozostałych pozycji autora, ma kilku wyrazistych bohaterów, ale mimo to czegoś mi tu zabrakło. Może chodzi o to, że takie rodzinne, zagmatwane historie nigdy nie były u mnie na szczycie "top tematów". Ale czyta się szybko, rozwiązanie zagadki nie jest oczywiste, więc nie był to czas zmarnowany.

Cóż, ogromnego wrażenia ta powieść na mnie nie zrobiła. Owszem, jest całkowicie inna od pozostałych pozycji autora, ma kilku wyrazistych bohaterów, ale mimo to czegoś mi tu zabrakło. Może chodzi o to, że takie rodzinne, zagmatwane historie nigdy nie były u mnie na szczycie "top tematów". Ale czyta się szybko, rozwiązanie zagadki nie jest oczywiste, więc nie był to czas...

Piotr Borlik to autor, którego twórczość zaniedbałam. Postanowiłam po Zapłacz dla mnie sięgnąć po Tajemnicę wzgórza trzech dębów, tytuł, którego opis mnie zaintrygował.W rezydencji Potockich doszło do morderstwa jednego z członków rodziny. Do rozwiązania sprawy zostaje zatrudniony prywatny detektyw Hubert Czarny. Od samego początku, rozmawiając z domownikami, zauważa, że nikomu nie zależy na znalezieniu mordercy i każdy z nich miał sposobność i motyw, by zabić. Co z morderstwem ma wspólnego klątwa trzech dębów? Dlaczego najstarsi synowie w każdym pokoleniu płodzą zawsze trzech męskich potomków?Mam problem z tą powieścią. Autor podkreśla w posłowiu, że jest to inna powieść od pozostałych. Po dwóch przeczytanych książkach autora trudno mi to przyznać, bo nie mam porównania, ale muszę z przykrością stwierdzić, że ja w tej historii się nie odnalazłam. Rodzina Potockich bardzo mnie irytowała, nie rozumiałam ich zachowania. Choć fabularnie powieść przypomniała mi najlepsze powieści Agathy Christie, a Hubert Czarny skojarzył mi się z postacią detektywa z filmu Na noże, którego grał Daniel Craig, to ja nie potrafiłam się zatracić w fabule, tak jakbym tego chciała. Ode mnie 5/10.

Piotr Borlik to autor, którego twórczość zaniedbałam. Postanowiłam po Zapłacz dla mnie sięgnąć po Tajemnicę wzgórza trzech dębów, tytuł, którego opis mnie zaintrygował.W rezydencji Potockich doszło do morderstwa jednego z członków rodziny. Do rozwiązania sprawy zostaje zatrudniony prywatny detektyw Hubert Czarny. Od samego początku, rozmawiając z domownikami, zauważa, że...

W mojej ocenie najsłabsza książka Autora, który zawsze pozytywnie mnie zaskakiwał. Ciekawy opis książki naprawdę mnie przyciągnął, ale po pokonaniu kolejnych rozdziałów zapał malał. Postać komisarza z lustrem? Nawet nie wiem jak skomentować, od razu lekko mnie odrzuciło. Akcja zbyt rozwleczona, momentami nudna dlatego w połowie ją odłożyłam. Zbyt dużo postaci, podejrzanych, wątków itp co niestety jedynie mnie męczyło zamiast nakręcać do rozwiązania zagadki. Gdyby nie fakt, że kontynuowałam audiobookiem jako lekkie tło do innych czynności na pewno bym jej nie dokończyła. Finał taki sobie. Jestem rozczarowana całością.

W mojej ocenie najsłabsza książka Autora, który zawsze pozytywnie mnie zaskakiwał. Ciekawy opis książki naprawdę mnie przyciągnął, ale po pokonaniu kolejnych rozdziałów zapał malał. Postać komisarza z lustrem? Nawet nie wiem jak skomentować, od razu lekko mnie odrzuciło. Akcja zbyt rozwleczona, momentami nudna dlatego w połowie ją odłożyłam. Zbyt dużo postaci, podejrzanych,...

Książka osadzona w realiach Trójmiasta, ale w sumie niewiele z niej jesteśmy w stanie poznać. Szybko się czyta, fabuła trochę naciągana, ale jest ok. Postaci strasznie dużo - przydałaby się ściągawka.

Książka osadzona w realiach Trójmiasta, ale w sumie niewiele z niej jesteśmy w stanie poznać. Szybko się czyta, fabuła trochę naciągana, ale jest ok. Postaci strasznie dużo - przydałaby się ściągawka.

Nudna

Nudna

Przyjemna lektura dla fanów zagadek kryminalnych.

Przyjemna lektura dla fanów zagadek kryminalnych.

Trochę zmęczyłam się tą historią. Właściciel posiadłości zatrudnia prywatnego detektywa zlecając mu zadanie rozwiązania morderstwa. Hubert Czarny przyjmuje zlecenie, ale ma problem z mieszkańcami dworu, bo nikt z domowników nie tylko nie chce z nim rozmawiać, ale wręcz sprowadza go na boczne tory. Autor pogmatwał i poplątał fabułę chcąc zapewne utrudnić czytelnikowi rozwiązanie zagadki. Co strona, to poznawaliśmy kolejnego kuzyna/brata/szwagra/żonę… Wpadłam na pomysł rozrysowania sobie drzewa genealogicznego rodu Potockich, co z miejsca ułatwiło mi orientację w koligacjach rodzinnych.
Mam wrażenie, że autor chciał stworzyć coś na wzór powieści Agathy Christie, co jednak nie do końca wyszło. Hubert, główny bohater, jest świętoszkowaty, namolnie pozytywny i moralizatorski. Do tego te jego wizje! Czuję, że bez lustra czy szyby Czarny nie dałby rady rozwiązać tej intrygi.
Sam pomysł na fabułę świetny, podejrzewam, że struktura powieści skrzętnie przemyślana, ale ogólne wrażenie nie do końca satysfakcjonujące. Chyba autor chciał za dużo.

Trochę zmęczyłam się tą historią. Właściciel posiadłości zatrudnia prywatnego detektywa zlecając mu zadanie rozwiązania morderstwa. Hubert Czarny przyjmuje zlecenie, ale ma problem z mieszkańcami dworu, bo nikt z domowników nie tylko nie chce z nim rozmawiać, ale wręcz sprowadza go na boczne tory. Autor pogmatwał i poplątał fabułę chcąc zapewne utrudnić czytelnikowi...