Więzy nieba

„Więzy nieba” to historia władającej powietrzem Aspasii, kapitan latającego statku, który pojawił się w „Berle ziemi”, czyli pierwszej części serii. Dziewczyna choć sama jest niewolnicą stara się ratować jak najwięcej ludzi od tego losu. Niestety wszystko ma swoją cenę, nawet pomoc.

Drugi tom serii „Żywioły” zdecydowanie bardziej przypadł mi do gustu. Akcja się szybko rozwija i trzyma w napięciu, a do tego bohaterka nie jest zaślepioną ideałami ciapą. Doświadczyła w młodym wieku okrucieństwa i by przeżyć musiała się wykazać stalową wolą i charakterem. Do tego podejmuje realne działania.

Choć za „Więzy nieba” zabierałam się z oporami to pochłonęłam je w ekspresowym tempie (ekspresowym jak na majówkę z małymi dziećmi). Jeśli ciąg dalszy się ukaże to go przeczytam, ale raczej nie jako priorytet – czuję za duży rozdźwięk pomiedzy jakością pierwszych dwóch tomów. „Żywioły” planowane jako tetralogia na chwilę obecną mają dwie części. Na stronie autorki możemy przeczytać, że nie wiadomo czy powstanie kontynuacja – nie dostała kontraktu na kolejne ze względu na małe zainteresowanie i sprzedaż. Co pokrywa się z moim odbiorem serii.

Moja ocena 7/10

Po więcej recenzji zapraszam na mojego bloga napolcerenaty.pl

„Więzy nieba” to historia władającej powietrzem Aspasii, kapitan latającego statku, który pojawił się w „Berle ziemi”, czyli pierwszej części serii. Dziewczyna choć sama jest niewolnicą stara się ratować jak najwięcej ludzi od tego losu. Niestety wszystko ma swoją cenę, nawet pomoc.

Drugi tom serii „Żywioły” zdecydowanie bardziej przypadł mi do gustu. Akcja się szybko...

Jest to druga część i jak pierwsza bardzo przypadła mi do gustu, to nie mogę powiedzieć tego o drugim tomie. Oba tomy są całkowicie osobnymi historiami z różnymi głównymi bohaterkami włącznie. Było mi przykro z tego powodu, bo bardzo polubiłam historie bohaterkę z pierwszego tomu i ją samą, a z bohaterką drugiej części nie umiałam się już dogadać.

Jak sama główna bohaterka do mnie nie przemówiła, to tak samo klimat i akcja książki niezbyt przypadły mi do gustu. Jakoś tak wydarzenia w tej książce mi się rozjeżdżały i nie umiałam poskładać ich w jedną historie, a sama akcja mnie nie urzekła, czegoś mi w niej brakowało. Romans między bohaterami też mnie nie porwał, brakło mi tu tej iskry, która by rozpaliła ogień.

Jest to druga część i jak pierwsza bardzo przypadła mi do gustu, to nie mogę powiedzieć tego o drugim tomie. Oba tomy są całkowicie osobnymi historiami z różnymi głównymi bohaterkami włącznie. Było mi przykro z tego powodu, bo bardzo polubiłam historie bohaterkę z pierwszego tomu i ją samą, a z bohaterką drugiej części nie umiałam się już dogadać.

Jak sama główna...

Bardzo ciekawie rozpoczynająca się seria, co prawda wiem, że to druga część, ale to jest dalsza lecz nieco inna opowieść. Jestem zachwycona, dla mnie to powiew świeżości.

Bardzo ciekawie rozpoczynająca się seria, co prawda wiem, że to druga część, ale to jest dalsza lecz nieco inna opowieść. Jestem zachwycona, dla mnie to powiew świeżości.

Książkę przeczytałam. Potrzebowałam chwili do namysłu, no bo jak to tak się tylko zachwycać lekturą. Choć pewnie będą tylko zachwyty 😅

Od tej książki nie miałam dużych wymagań. Ot, aby zajęła mi czas, myśli. Abym przy niej odpoczęła. I to zadanie spełniła w 100 procentach. Choć, najpierw biorąc ją do ręki, lekko się zawahałam. Zaczynając czytać, też wydawało mi się, że będzie to kolejna z wielu książek przede wszystkim o miłości osądzonej w jakiejś dystopii.

Ale się myliłam. To historia o bólu, niesprawiedliwości (i też miłości),o rodzinie i wyborach. O pojęciu szczęścia i wolności. Bo w tym świecie jest niewolnictwo. Ba, główna bohaterka była niewolnicą. Mamy też żywioły, dzięki którym ludzie mogą robić niesamowite rzeczy.

Podobało mi się. I bardzo szybko się wciągnęłam w fabułę. Już zapomniałam, jak kochałam fantastykę młodzieżową. Ba, w ogóle fantastykę. Fajnie, że książka mi przypomniała o tym.

Czas powrócić na łono fantastyki... 😉

No i... zabrać się za drugi tom. 😁

Polecam 😁

Książkę przeczytałam. Potrzebowałam chwili do namysłu, no bo jak to tak się tylko zachwycać lekturą. Choć pewnie będą tylko zachwyty 😅

Od tej książki nie miałam dużych wymagań. Ot, aby zajęła mi czas, myśli. Abym przy niej odpoczęła. I to zadanie spełniła w 100 procentach. Choć, najpierw biorąc ją do ręki, lekko się zawahałam. Zaczynając czytać, też wydawało mi się, że...

Pamiętacie jak parę dni temu pisałam opinię poprzedniego tomu "Berło ziemi"? To powiem Wam, że po więzy nieba musiałam sięgnąć od razu po skończeniu tamtej książki. Pierwszy tom bardzo mi się podobał. A jak myślicie, drugi był równie świetny??
Tak, macie racje!
Był równie genialny.
Choć tym razem hisotria jest opisywana z perspektywy kogoś innego, to jednak nadal się to dalsze losy poprzedniego tomu i bardzo fajnie potem wszystko razem się połączy. Autorka ma zdecydowanie talent do wodzenia czytelnika za nos i wciągania w wir swojej historii, fenomenalnej historii science fiction oczywiście!!!
O ile ja bardzo mało takiego gatunku czytał, bo przeważają u mnie romanse, ewentualnie jakieś thrillery, tak fantastykę lubię w ramach odskoczni przewertować, ale musi to być dobra fantastyka. I ta seria zdecydowanie taka jest.
Moce żywiołów, niewolnictwo, próba odnalezienia najbliższych, moce żywiołów.. No dzieje się oj dzieje.
Polecam ogromnie

Pamiętacie jak parę dni temu pisałam opinię poprzedniego tomu "Berło ziemi"? To powiem Wam, że po więzy nieba musiałam sięgnąć od razu po skończeniu tamtej książki. Pierwszy tom bardzo mi się podobał. A jak myślicie, drugi był równie świetny??
Tak, macie racje!
Był równie genialny.
Choć tym razem hisotria jest opisywana z perspektywy kogoś innego, to jednak nadal się to...

"Więzy nieba" A.C. Gaughen to cudowna opowieść o losach Aspasii i jej załogi.
Nie ukrywam, że trochę skojarzyła mi się z Piotrusiem Panem. A raczej z jego mroczną wersją.
Aspasia bowiem jest kapitanem statku, który sławi się w łapaniu niewolników. Nikt jednak nie wie, że ma to drugie dno... Dziewczyna ukrywa coś jeszcze, swoją moc, przez którą znowu może trafić do niewolii.

Po fenomenalnym zakończeniu pierwszego tomu, bałam się trochę sięgnąć po kolejny. Raczej niechętnie zmieniam bohaterów w seriach które zdobyły moje serce. Tutaj mój strach był zbędny. Książka okazała się świetna, pełna przygód i magii. Bohaterowie byli bardzo dojrzali jak na swój wiek. Każdy z nich miał inną historię ale każdy został uwolniony z okowów niewolnictwa i walczył o lepsze jutro.
Był to naprawdę udany powrót do tego świata. Poznałam nowe kraje i rządzące nimi prawa. Autorka starała się również przybliżyć nieco moce jakimi niektórzy mogą władać. Sama Aspasia miała moc wiatru tak silną, że była w stanie unieść statek w powietrze.
Bardzo podobał mi się również wątek miłosny. Był delikatny i niepewny. Bohaterowie powoli poznawali siebie. Z rozdziału na rozdział mogliśmy obserwować jak nieufność zmienia się w ciekawość, później w przyjaźń by na koniec zakiełkowała miłość.
Jednak najlepsze w tej książce jest dla mnie to, że ani na moment nie ma tu czasu na nudę. I mimo, że ciągle coś się dzieję to czytelnik nie czuje przesytu. A na koniec autorka zaserwowała taki zwrot akcji, że do tej pory mam łzy w oczach jak o tym pomyślę.

Jest to seria, którą naprawdę warto poznać. Cudowny, oryginalny świat. Odważni bohaterowie i moce żywiołów. Czego chcieć więcej?
Tylko kolejnego tomu🤭

"Więzy nieba" A.C. Gaughen to cudowna opowieść o losach Aspasii i jej załogi.
Nie ukrywam, że trochę skojarzyła mi się z Piotrusiem Panem. A raczej z jego mroczną wersją.
Aspasia bowiem jest kapitanem statku, który sławi się w łapaniu niewolników. Nikt jednak nie wie, że ma to drugie dno... Dziewczyna ukrywa coś jeszcze, swoją moc, przez którą znowu może trafić do...

Drugi tom z serii ‘Żywioły’ idealnie wspolgra i laczy sie z tomem pierwszym. Osobiscie uwazam, ze jest delikatnie lepszy i intensywnienszy w kwestii akcji i wydarzen opisanych w ksiazce. Spotykamy sie kolejny raz z bohaterami z pierwszej ksiazki, jednak latwo odczuc, ze schodza oni na boczny tor, bo Wiezy Nieba skupiaja sie na nowej bohaterce, ktora bardzo latwo mozna polubic - silna i zdecydowana kobieta na czele statku majaca jeden glowny cel - odzyskac swoja rodzine. Aspasja idealnie sprawia sie jako glowna bohaterka ksiazki.
Poznajemy wiele nowych osob, ktore niestety nie zapadaja specjalnie w pamieci - przynajmniej w moim przypadku tak bylo.
450 stron, ktore czytalo sie naprawde latwo i przyjemnie sprawily, ze nie moge sie doczekac dalszych losow Shalii, Galena, Aspasji, Kairosa i wielu innych bohaterow.

Czekam z nieceroliwoscia :)

Drugi tom z serii ‘Żywioły’ idealnie wspolgra i laczy sie z tomem pierwszym. Osobiscie uwazam, ze jest delikatnie lepszy i intensywnienszy w kwestii akcji i wydarzen opisanych w ksiazce. Spotykamy sie kolejny raz z bohaterami z pierwszej ksiazki, jednak latwo odczuc, ze schodza oni na boczny tor, bo Wiezy Nieba skupiaja sie na nowej bohaterce, ktora bardzo latwo mozna...

Miałam mieszane uczucia po przeczytaniu pierwszego tomu, nie do końca się polubiliśmy, strasznie dużo rzeczy nie tam irytowało i dopiero gdzieś pod koniec nasza relacja zaczęła być bardziej pozytywna. Ostatecznie wyszło na tyle pozytywnie, że chciałam przeczytać drugi tom. I kurde, było warto, bo ten drugi jest tysiąc razy lepszy niż pierwszy!

Aspasia włada żywiołem powietrza. Wiatr jest jej sprzymierzeńcem, przyjacielem, przedłużeniem jej jestestwa. Ma ona też nadrzędny cel - odzyskać swoją rodzinę i nigdy ponownie nie wylądować jako niewolnik. Choć aby tego dokonać musi zwozić innych niewolników na targ. Nigdy jednak nie przywozi kobiet i dzieci, gdyż postanowiła, że nie pozwoli, aby przechodziły przez ten sam los, co ona. Ale Cyrus wie, czego ona pragnie i rozpoczyna się wyścig z czasem.

Przyznam, że początkowo byłam trochę zmieszana, bo spodziewałam się Sheili i jej ekipy, a nie zupełnie innej historii i nie mogłam się wgryźć, ale gdy już to minęło poszło z górki. Bardzo polubiłam Aspasię i jej załogę, kibicowałam jej przez całą drogę i zdecydowanie nie podoba mi się, jak to wszystko się zakończyło! Ale mam wrażenie, że ta historia zaserwowałaby nam mnóstwo okazji do płaczu, zanim nadeszłoby jakieś szczęśliwe zakończenie. I być może nigdy nie dowiemy się, co będzie dalej, bo autorka nie dostała kontraktu na kolejne tomy. Szkoda, bo po tym drugim jestem ogromnie ciekawa, dokąd nas to wszystko zaprowadzi. Być może nigdy się nie dowiemy, być może kiedyś nastąpi ten dzień, któż to wie.

Nie da się jednak zaprzeczyć, że to opowieść, która mnie porwała, która nieraz zaparła mi dech, nie raz złamała mi serce, ale dostarczyła też mnóstwo uśmiechu. I zdecydowanie jestem team Kairos! :)

Miałam mieszane uczucia po przeczytaniu pierwszego tomu, nie do końca się polubiliśmy, strasznie dużo rzeczy nie tam irytowało i dopiero gdzieś pod koniec nasza relacja zaczęła być bardziej pozytywna. Ostatecznie wyszło na tyle pozytywnie, że chciałam przeczytać drugi tom. I kurde, było warto, bo ten drugi jest tysiąc razy lepszy niż pierwszy!

Aspasia włada żywiołem...

Druga część, niestety, zupełnie mnie nie oczarowała. Nie była to pozycja bardzo zła, ale spokojnie mogłam żyć bez wiedzy o jej istnieniu i zaznajomienia się z jej treścią.
Powieść od drugiego tomu przeradza się w stereotypową młodzieżówkę, w której bohaterowie szczerzą się do siebie w najmniej odpowiednich momentach, cmokają w policzki i wiodą żywota wybitnych jednostek, mając za sobą zaledwie kilkanaście wiosen.
Magii żywiołów jest za dużo, wręcz tryska ona strumieniami zewsząd i wszędzie aż do przesady.
Chyba na tym zakończę przygodę z serią. Szkoda, bo przygody Shalii z pierwszego tomu zapowiadały coś ciekawszego.

Druga część, niestety, zupełnie mnie nie oczarowała. Nie była to pozycja bardzo zła, ale spokojnie mogłam żyć bez wiedzy o jej istnieniu i zaznajomienia się z jej treścią.
Powieść od drugiego tomu przeradza się w stereotypową młodzieżówkę, w której bohaterowie szczerzą się do siebie w najmniej odpowiednich momentach, cmokają w policzki i wiodą żywota wybitnych jednostek,...

Nie umiem stwierdzić, czy ten tom był lepszy od pierwszego. Głównie dlatego, że autorka zmieniła w tym tomie swoją protagonistkę. W tej części przyglądamy się bliżej Aspazji, kapitan statku, która pojawiła się na chwilę w pierwszym tomie. Poznajemy jej historię oraz kontynuujemy fabułę z pierwszego tomu, jednakże z jej punktu widzenia. Shalia odchodzi na boczny tor, za to na pierwszy plan wysuwa się (oprócz Aspazji) inny bohater z pierwszego tomu. Ucieszyło mnie to, bo strasznie polubiłam tą postać czytając część pierwszą. Podobało mi się, że dzięki temu poznaliśmy szerzej świat wykreowany przez autorkę. Poznajemy inne kraje oraz ich kulturę. Na minus jest moim zdaniem zbytnie skupienie się na romansie głównych bohaterów. Kibicowałam im oczywiście od początku, lecz ilość stron i scen poświęcona na to miałam wrażenie, że jest troszkę przesadzona.

Również w tym tomie nie zabrakło motywu przepełnionego bólem i okrucieństwem. W pierwszym była to przemoc króla wobec głównej bohaterki, zarówna psychiczna i fizyczna. W tym tomie autorka porusza kwestię niewolnictwa, dzięki czemu czytelnik naprawdę zaczyna doceniać wartość wolności.

Tak jak poprzedni tom, ten również przesłuchałam w audiobooku. W tym miejscy dziękuję Pani Marcie Wągrockiej, która użyczyła swojego głosu i prowadziła mnie przez oba tomy. Czekam z niecierpliwością na kolejny tom, aby w końcu poznać zakończenie i mam nadzieję, że i tym razem będzie mi dane przesłuchać historię w tak świetnym wykonaniu.

Nie umiem stwierdzić, czy ten tom był lepszy od pierwszego. Głównie dlatego, że autorka zmieniła w tym tomie swoją protagonistkę. W tej części przyglądamy się bliżej Aspazji, kapitan statku, która pojawiła się na chwilę w pierwszym tomie. Poznajemy jej historię oraz kontynuujemy fabułę z pierwszego tomu, jednakże z jej punktu widzenia. Shalia odchodzi na boczny tor, za to...