Angst with happy ending

Po raz kolejny sama nie wiem, co skłoniło mnie do sięgnięcia po młodzieżową książkę. Doskonale zdaję sobie sprawę, że z tej literatury już wyrosłam i zwykle nie spełnia ona moich oczekiwań – zwłaszcza, że dziś patrzę na nią zupełnie inaczej niż kilka lat temu, a do tego współcześnie autorzy w inny sposób mówią o życiu młodych ludzi.

"Angst" Weroniki Łodygi okazało się jednak całkiem przyzwoitą opowieścią z w miarę ciekawymi bohaterami – przynajmniej dopóki nie próbujemy zbyt głęboko analizować ich historii i motywacji. Nie do końca wierzę, że przedstawione wydarzenia mogłyby wydarzyć się naprawdę. Po pierwsze ze względu na nagromadzenie wszystkich możliwych problemów typowych dla młodzieńczych dramatów, po drugie przez momentami infantylny język i zachowanie bohaterów (kto normalnie mówi „moje małe awokado”?).

Mimo to książka ma swoje mocne strony – dynamiczna fabuła i lekki styl sprawiają, że czyta się ją szybko i bez większego wysiłku. Nie jest to pozycja wybitna ani szczególnie oryginalna, ale jako lektura dla młodszych może sprawdzić się całkiem dobrze.

Po raz kolejny sama nie wiem, co skłoniło mnie do sięgnięcia po młodzieżową książkę. Doskonale zdaję sobie sprawę, że z tej literatury już wyrosłam i zwykle nie spełnia ona moich oczekiwań – zwłaszcza, że dziś patrzę na nią zupełnie inaczej niż kilka lat temu, a do tego współcześnie autorzy w inny sposób mówią o życiu młodych ludzi.

"Angst" Weroniki Łodygi okazało się...

Mozolne, powolne, ale treść dająca do myślenia

Mozolne, powolne, ale treść dająca do myślenia

rozważałam, czy dać cztery, bo niektóre rzeczy mi się nie podobały, ale w sumie to dawno nie czułam się tak komfortowo, jak czytając tę książkę, więc mogę sobie pozwolić na pięć.

kolejny raz w książkach weroniki łodygi jestem zachwycona bohaterami. są różni i nie mogę uwierzyć, że nie spotkam ich na ulicy. styl jest prosty, a fabuła wypełniona ważnymi tematami, myślę, że można od tej książki zaczynać przygodę z czytaniem. minusem jest chyba tylko ta długość, bo kurka rurka, chciałabym dużo więcej!

rozważałam, czy dać cztery, bo niektóre rzeczy mi się nie podobały, ale w sumie to dawno nie czułam się tak komfortowo, jak czytając tę książkę, więc mogę sobie pozwolić na pięć.

kolejny raz w książkach weroniki łodygi jestem zachwycona bohaterami. są różni i nie mogę uwierzyć, że nie spotkam ich na ulicy. styl jest prosty, a fabuła wypełniona ważnymi tematami, myślę, że...

Pomimo odpychającej okładki i tytułu, książka okazała się bardzo dobrą młodzieżówką. Porusza ona temat problemów, z którymi zmaga się młodzież. Ale takich poważnych problemów. Książka bowiem opowiada o wychowywaniu się w domu z jednym rodzicem, który ledwo wiąże koniec z końcem, w domu z rodzicem akoholikiem, gdzie matka usiłuje zarobić na podstawowe potrzeby jej kilkorga dzieci, a opieką nad nimi jest obciążona córka, która przestaje sobie dawać radę z czymkolwiek. Opowiada także o chłopaku, który został adoptowany, zmaga się z depresją, a ze względu swojej orientacji seksualnej stał się ofiarą przemocy. Opowiada też o wielu innych problemach, które czasem przekraczają siły dorosłych, a co dopiero młodzieży.
Jest to książka poruszająca i potrzebna. I nie tylko dla młodzieży.

Pomimo odpychającej okładki i tytułu, książka okazała się bardzo dobrą młodzieżówką. Porusza ona temat problemów, z którymi zmaga się młodzież. Ale takich poważnych problemów. Książka bowiem opowiada o wychowywaniu się w domu z jednym rodzicem, który ledwo wiąże koniec z końcem, w domu z rodzicem akoholikiem, gdzie matka usiłuje zarobić na podstawowe potrzeby jej kilkorga...

Autor posiada doskonałe wyczucie przy stwarzaniu postaci. Każdy z nas znajdzie w nich cząstkę siebie. Fabuła jest wciągająca. Sądzę że każdy nastolatek powinien ją przeczytać

Autor posiada doskonałe wyczucie przy stwarzaniu postaci. Każdy z nas znajdzie w nich cząstkę siebie. Fabuła jest wciągająca. Sądzę że każdy nastolatek powinien ją przeczytać

Skarpetki...
Książka zdecydowanie dla młodszych czytelników przez co trochę ciężko było mi brać ją na poważne.
Oceniam na 6/10, szybko się czytało, poruszane są tematy seksualności ważne dla nastolatków i myślę, że jest to całkiem dobra pozycja do przeczytania w wieku 13-18.

Skarpetki...
Książka zdecydowanie dla młodszych czytelników przez co trochę ciężko było mi brać ją na poważne.
Oceniam na 6/10, szybko się czytało, poruszane są tematy seksualności ważne dla nastolatków i myślę, że jest to całkiem dobra pozycja do przeczytania w wieku 13-18.

O tym, że czasem jest za dużo wszystkiego.
Główny bohater Aleks poznaje w internecie dziewczynę, którą uznaje za swoją bratnią duszę. Podczas pierwszego spotkania okazuje się, że dziewczyna tak naprawdę jest chłopakiem. Po początkowym rozczarowaniu Aleks uznaje, że płeć w przyjaźni jest rzeczą zupełnie drugorzędną, co daje początek relacji, która z biegiem czasu stanie się coraz bardziej ważna dla obu stron. Akcja dzieje się mniej więcej rok przed "Hurt/Comfort" i znane stamtąd postaci pojawiają się w roli bohaterów epizodycznych.
Mogłoby się wydawać, że to kolejna słodkopierdząca młodzieżówka. ale jednak nie do końca. To książka, której tytuł bardzo trafnie oddaje treść. Bohaterowie muszą mierzyć się z problemami i trudnymi emocjami, które często ich przytłaczają - z biedą, nadmiarem obowiązków, poczuciem winy, prześladowaniem itp. Bardzo podkreślane jest to, że nie trzeba tłumić w sobie uczuć i z wszystkim radzić sobie samemu, bo ciężar rozłożony na kilka osób jest łatwiejszy do udźwignięcia.
Autorka postanowiła, że jeden z bohaterów będzie osobą aseksualną. Warto to docenić, bo to ekstremalnie rzadko pojawiający się w literaturze wątek, choć trzeba też przyznać, że jest on w książce tak bardzo marginalny, że właściwie nieistotny.
Mam też trochę problem z przesłaniem tej książki. Bo z jednej strony pokazuje ona, że należy przeciwstawiać się złu i bierność nie jest dobrym wyjściem, ale z drugiej, kiedy bohater ten jeden raz wykazuje inicjatywę, wszystko obraca się przeciwko niemu i nikt nawet nie chce go wysłuchać. Więc to trochę taki morał w stylu "powinieneś stawać w obronie prześladowanych osób, ale bądź gotowy, że zostaniesz za to ukarany". Niemniej wciąż uważam, że to bardzo dobra seria książek dla młodzieży, podchodząca do swoich czytelników z otwartością i dużymi pokładami zrozumienia.

O tym, że czasem jest za dużo wszystkiego.
Główny bohater Aleks poznaje w internecie dziewczynę, którą uznaje za swoją bratnią duszę. Podczas pierwszego spotkania okazuje się, że dziewczyna tak naprawdę jest chłopakiem. Po początkowym rozczarowaniu Aleks uznaje, że płeć w przyjaźni jest rzeczą zupełnie drugorzędną, co daje początek relacji, która z biegiem czasu stanie się...

To opowieść o przyjaźni, o mierzeniu się z własnymi demonami, o odkrywaniu siebie i walce z niesprawiedliwościami. To opowieść, która wzrusza, wyciska łzy i pokrzepia w tym samym momencie. Jej bohaterowie - Aleks, Beniamin, Anita, Patrycja i pozostali - to nie jednowymiarowe postaci, które przewijają się przez kolejne rozdziały. To bohaterowie z krwi i kości, których losy chce się śledzić i którym kibicuje się od pierwszych stron po sam finał. Mówiąc krótko, genialna powieść! Gorąco polecam.

To opowieść o przyjaźni, o mierzeniu się z własnymi demonami, o odkrywaniu siebie i walce z niesprawiedliwościami. To opowieść, która wzrusza, wyciska łzy i pokrzepia w tym samym momencie. Jej bohaterowie - Aleks, Beniamin, Anita, Patrycja i pozostali - to nie jednowymiarowe postaci, które przewijają się przez kolejne rozdziały. To bohaterowie z krwi i kości, których losy...

Tę książkę czytałem już dosyć dawno, więc na potrzeby tego opisu musiałem ją sobie odświeżyć. I w sumie dobrze, bo nawet podniosłem jej trochę ocenę.

Książka należy do gatunku literatury młodzieżowej z wątkiem LGBT, aczkolwiek różni się od większości tego typu pozycji (a zwłaszcza amerykańskiego YA). Tym razem nie mamy do czynienia z gejowskim romansem, a... z przyjaźnią. Oczywiście nie tylko, bo powieść dotyka też wielu innych, bardzo istotnych zresztą kwestii, takich jak wyobcowanie, depresja, przemoc, ale też np. alkoholizm (oczywiście nic więcej zdradzić nie mogę, by nie wejść za bardzo w fabułę).

Głównymi bohaterami są Aleks oraz Beniamin. No i muszę przyznać, że spodobał mi się styl autorki, bo książka jest nie tylko dobrze napisana, ale też ciekawa. Rozwijająca się między chłopakami przyjaźń oraz walka Aleksa z samym sobą, podbite emocjami oraz przemyśleniami bohaterów, zachęcają do czytania. Co prawda, zdarzają się momenty trochę zbyt metaforyczne, a nawet chaotyczne, ale z kolei dobrze odwzorowują to, co dzieje się w głowie Aleksa. Tak więc polecam! Moja ocena to 8.0.

PS.: Niestety, w tym wszystkim jest jedna przysłowiowa łyżka dziegciu. Autorka zastosowała to, czego bardzo nie lubię - czyli angielski tytuł w książce wydanej w Polsce, a w dodatku napisanej przez polską pisarkę. I tego nie jestem w stanie przetrawić.

Tę książkę czytałem już dosyć dawno, więc na potrzeby tego opisu musiałem ją sobie odświeżyć. I w sumie dobrze, bo nawet podniosłem jej trochę ocenę.

Książka należy do gatunku literatury młodzieżowej z wątkiem LGBT, aczkolwiek różni się od większości tego typu pozycji (a zwłaszcza amerykańskiego YA). Tym razem nie mamy do czynienia z gejowskim romansem, a... z przyjaźnią....

Bardzo fajna młodziezowka, najbardziej podobal mi sie fragment, który mówi o przemocy domowej. Doskonale opisuje historię kobiety, która jest w nieszczęśliwym i toksycznym związku, ale jest tak bardzo stlamszona przez swojego męża że boi się od niego odejść. Chociaż wie jak bardzo to źle wpływa na nią i dzieci.

Bardzo fajna młodziezowka, najbardziej podobal mi sie fragment, który mówi o przemocy domowej. Doskonale opisuje historię kobiety, która jest w nieszczęśliwym i toksycznym związku, ale jest tak bardzo stlamszona przez swojego męża że boi się od niego odejść. Chociaż wie jak bardzo to źle wpływa na nią i dzieci.