Czarny Korsarz

Audiobook
Klasyka powieści przygodowej spod pióra mało znanego włoskiego pisarza Emilio Salgariego. Można powiedzieć, że to klimaty zbliżone do twórczości Juliusza Verne’a, czy Roberta Louisa Stevensona.
Tytułowy Czarny Korsarz to człowiek wywodzący się z włoskiej arystokracji, który za zamordowanie swoich braci poprzysiągł zemstę na holenderskim namiestniku w służbie króla Hiszpanii – Van Gouldzie. Wytropienie znienawidzonego człowieka i zemsta na nim stała się sensem życia Korsarza i nawet miłość do pięknej Honoraty nie jest w stanie zawrócić go z tej drogi. Ścigając Van Goulda przeżywa różne niesamowite przygody, staje oko w oko z ludożercami i krwiożerczym jaguarem. Z wielu opresji wybawiają go przyjaciele.
Sporo w tej książce było humoru i muszę przyznać, że świetnie się bawiłam słuchając. Nie do końca mi się spodobało zakończenie, choć rozumiem, że człowiek honoru, którym niewątpliwie był Czarny Korsarz nie mógł postąpić inaczej.
Polecam, szczególnie wielbicielom powieści przygodowych.

Audiobook
Klasyka powieści przygodowej spod pióra mało znanego włoskiego pisarza Emilio Salgariego. Można powiedzieć, że to klimaty zbliżone do twórczości Juliusza Verne’a, czy Roberta Louisa Stevensona.
Tytułowy Czarny Korsarz to człowiek wywodzący się z włoskiej arystokracji, który za zamordowanie swoich braci poprzysiągł zemstę na holenderskim namiestniku w służbie króla...

W XIX wieku powieści przygodowe były tym, czym w XX wieku filmy akcji. I jeśli ktoś widział takich filmów kilka, to zaczyna dostrzegać w nich pewne błędy i celowe przeinaczenia. Z powieściami jest podobnie przynajmniej u mnie.
Ogólnie nie jest źle jak na ten gatunek i cza działania autora, który nie miał do dyspozycji takich jak my dzisiaj narzędzi zdobywania wiedzy. Dlatego można przymknąć oko na karonady (krótkolufowe działa okrętowe o dużej sile ognia i małym zasięgu),które faktycznie pojawiły się prawie dwieście lat później. Ale nierealistyczne przedstawienie walk bronią białą, bohaterowie mający zawsze czas na pogaduszki w środku bitwy czy kiedy są ścigani przez cały garnizon Maracaibo i romantyzacja piratów nie pasują mi. W rzeczywistości piraci nie byli ani tak honorowi, ani tak zdyscyplinowani, ani nie byli tak dobrymi strzelcami.

W XIX wieku powieści przygodowe były tym, czym w XX wieku filmy akcji. I jeśli ktoś widział takich filmów kilka, to zaczyna dostrzegać w nich pewne błędy i celowe przeinaczenia. Z powieściami jest podobnie przynajmniej u mnie.
Ogólnie nie jest źle jak na ten gatunek i cza działania autora, który nie miał do dyspozycji takich jak my dzisiaj narzędzi zdobywania wiedzy....

Świetna opowieść przygodowa o piratach, złodziejach i bandytach z przed wieków.
Kapitan, mimo bandyckiego rzemiosła, jest człowiekiem honorowym i szanuje swoje obietnice.
Czarny pirat to były szlachcic zdradzony i doprowadzony do pirackiego rzemiosła przez Van Goulda. Podłą kreaturę, której wszystko uchodzi na sucho.
Van Gould zabił jego 3 braci. Nad zwłokami ostatniego - czerwonego pirata poprzysięga zemstę zarówno na swoim wrogu jak i wszystkich jego krewnych, mając za świadków wzburzone morze i poległych braci.
Przysięga okaże się jego przekleństwem.
W jej wypełnieniu pomagają mu wierni Carmaux, Van Stiller, nieustraszony Moko oraz przyjaciel I'Olonnais.
Wszyscy piraci wyspy Tortuga wyruszają na wyprawę do Maracaibo szukać bogatych łupów i pomsty.
Przeczytałam o wspaniałych przygodach w dzikiej puszczy, na bagnach, bitwach na morzu, oblężeniu twierdzy.
Polecam, świetnie się przy tym bawiłam.
Motto przewodnie piratów: "a teraz szybko zanim dotrze do nas, że to bez sensu"
Brawura to nie odwaga Panowie!

Świetna opowieść przygodowa o piratach, złodziejach i bandytach z przed wieków.
Kapitan, mimo bandyckiego rzemiosła, jest człowiekiem honorowym i szanuje swoje obietnice.
Czarny pirat to były szlachcic zdradzony i doprowadzony do pirackiego rzemiosła przez Van Goulda. Podłą kreaturę, której wszystko uchodzi na sucho.
Van Gould zabił jego 3 braci. Nad zwłokami ostatniego -...

Pierwsza książka mistrza powieści przygodowej w pięknie wydanej kolekcji "Biblioteka Przygody". Szalone przygody Czarnego Korsarza, który chcąc zemścić się za śmierć swoich braci, przemierza morza, oceany oraz dżungle by dopaść gubernatora Van Goulda. Mamy w powieści wielkie bitwy morskie, zdobywanie miast, nasi bohaterowie przemierzają groźną i dziką dżungle, spotykają Indian ludożerców, dzikie zwierzenia, oraz nasz korsarz spotyka piękną kobietę . Autor barwnie opisuje przyrodę, rośliny i zwierzęta, które na swej drodze spotykają bohaterowie, a czytelnik może się dużo dowiedzieć o faunie i florze Ameryki Południowej.

Pierwsza książka mistrza powieści przygodowej w pięknie wydanej kolekcji "Biblioteka Przygody". Szalone przygody Czarnego Korsarza, który chcąc zemścić się za śmierć swoich braci, przemierza morza, oceany oraz dżungle by dopaść gubernatora Van Goulda. Mamy w powieści wielkie bitwy morskie, zdobywanie miast, nasi bohaterowie przemierzają groźną i dziką dżungle, spotykają...

„Czarny Korsarz” to powieść przygodowa, opowiadająca o losach tytułowego bohatera, która dzieje się w 2. połowie XVII wieku na terenie Karaibów. Mimo iż książka została napisana pod koniec XIX wieku, opowiada historię w sposób bardzo współczesny, obfitujący w akcję. Już od pierwszych stron czytelnik zostaje wciągnięty w główną intrygę, jaką jest zemsta, której chce dokonać Czarny Korsarz na swym arcywrogu, przez co wplątuje się w mnóstwo niebezpiecznych sytuacji.
Od początku Salgari nie szczędzi odbiorcy opisów pościgów, wybuchów, pojedynków, morskich bitew, żeglugi w środku huraganu, czy przedzierania się przez groźną dżunglę, pełną drapieżników i tubylców-kanibali. Tempo wydarzeń nie zwalnia ani na chwilę, ale wśród ich wiru jest też czas na poznanie bohaterów i ich otoczenia, narracja nie tylko ułatwia czytelnikowi wyobrażenie sobie wszystkiego, ale także podsuwa mu różne ciekawostki dotyczące na przykład tamtejszej flory. Jedynie wątek romantyczny opisany jest subtelnie i trochę naiwnie. Sama konwencja także przypomina odrobinę hollywoodzki film z nieco wydumanymi dialogami, ale w sposób spójny wewnętrznie, podkreślający klimat historii.
Wydawca określa tę powieść jako młodzieżową, ja natomiast uważam, że nadaje się dla osób co najmniej 16+ z uwagi na dużą dozę brutalnej przemocy oraz motyw romansu 40-letniego mężczyzny z nastolatką. Mi się bardzo podobała i żałuję, że jej kontynuacja nie została jeszcze wydana w Polsce, w przeciwnym razie natychmiast bym po nią sięgnęła.
W mojej opinii „Czarny Korsarz” to pozycja idealna dla fanów „Piratów z Karaibów” i tych, którzy lubują się w przygodówkach. Polecam!

„Czarny Korsarz” to powieść przygodowa, opowiadająca o losach tytułowego bohatera, która dzieje się w 2. połowie XVII wieku na terenie Karaibów. Mimo iż książka została napisana pod koniec XIX wieku, opowiada historię w sposób bardzo współczesny, obfitujący w akcję. Już od pierwszych stron czytelnik zostaje wciągnięty w główną intrygę, jaką jest zemsta, której chce dokonać...

Lekka i przyjemna powieść przygodowa. Brawa dla autora za szczegółowe opisy miast a także fauny i flory. Człowiek ma wrażenie jakby stał tam ramię w ramię z piratami i razem z nimi przedziera się przez ciemną dżunglę

Lekka i przyjemna powieść przygodowa. Brawa dla autora za szczegółowe opisy miast a także fauny i flory. Człowiek ma wrażenie jakby stał tam ramię w ramię z piratami i razem z nimi przedziera się przez ciemną dżunglę

Do stu tysięcy bomb i kartaczy … Niech Bóg ma w opiece portowe miasto Maracaibo i jego mieszkańców, dopóki ten nędzny Flamandczyk, gubernator Van Gould pozostaje na służbie króla Hiszpanii! Żadna karawela ani galeon przekroczywszy Cieśninę Wiatrów, wpływając na wody Morza Karaibskiego, nie może się czuć bezpieczna, dopóki pan na Ventimiglii, Emilian z Roccanery nie dotrzyma słów przysięgi zawartej przed morzem i załogą. Fosforyzujące wody, niczym echo niosą nawoływania tych, którzy spoczęli w jego głębinach …
Do stu tysięcy piorunów! Prędzej Hiszpanie stracą Gibraltar [?], niż Czarny Korsarz nie dopełni zemsty! Gotowa na pewną śmierć za skrzynie ciężkie od dublonów i swego dowódcę, cała piracka brać z Tortugi, banda bezwzględnych bukanierów uzbrojonych po zęby w kordelasy i bandolety, pójdzie chociażby do samego piekła. Nie straszne tym straceńcom ani sztormowe fale, ani niezmierzone mokradła wenezuelskiej dżungli …
Do stu par fur beczek, furgonów, batalionów … Na miejscu tego zdrajcy Van Goulda wolałbym spotkać jaguara, czy kajmana, albo nawet obie bestie na raz, niż dojrzeć tnące spokojne wody zatoki, jak ostrza pirackich sztyletów, szalupy chyłkiem opuszczone z okrętów dowodzonych przez słynnych rozbójników morskich pokroju Henrego Morgana, czy Piotra Nau, straszliwego Franciszka l'Olonnais.
Na flaki rekina! Mając za kamratów tak przebiegłe szumowiny jak Carmaux, Van Stiller, czy Moko można do tańca zaprosić samą kostuchę … Wieść niesie, że śmierć do korowodu wciągała oprócz odstawiających na stryczku fandango, tych którym nie było dane, a wbrew jego woli zapragnęli poznać prawdziwe imię Czarnego Korsarza …
Emilio Salgari to jeden z ojców XIX wiecznej włoskiej powieści przygodowej. Kompanię wyżej wspomnianych łotrów, [właśnie z Carmaux na czele!] przy sprzyjających wiatrach, ośmieliłbym się nawet namaścić mianem pierwowzorów dla stereotypu hollywoodzkiego korsarza. Sylwetkę takiego pazernego, wiecznie popijającego, ale też gdy trzeba piekielnie odważnego wilka morskiego, znamy min. z „Piratów” z Walterem Mathhauem, czy „Wyspy Piratów” z Geeną Davis, o cyklu z Johnnym D. nie wspominając … Rodacy autora, jednak odpowiednio wcześniej przed Amerykanami, zekranizowali tą oraz inne jego książki. Nie dziwi to przede wszystkim tych, którzy za morskimi rozbójnikami Salgariego podążali z Morza Karaibskiego na wody mórz wschodnich krain, gdzie na brytyjskim uzurpatorze, miał się mścić inny bohater spod pióra Włocha - Tygrys z Malezji, czyli Sandokan …
Wracając do wersji książki – miałem przyjemność odsłuchać audiobook, odczytywany przez Roberta Koszuckiego. Nie będę ukrywał, że akrobacje językowe lektora dodały historii Czarnego Korsarza uroku, dlatego trochę zawyżam ocenę.

Do stu tysięcy bomb i kartaczy … Niech Bóg ma w opiece portowe miasto Maracaibo i jego mieszkańców, dopóki ten nędzny Flamandczyk, gubernator Van Gould pozostaje na służbie króla Hiszpanii! Żadna karawela ani galeon przekroczywszy Cieśninę Wiatrów, wpływając na wody Morza Karaibskiego, nie może się czuć bezpieczna, dopóki pan na Ventimiglii, Emilian z Roccanery nie dotrzyma...

Przed czytelnikiem powstanie taki świat piratów z Karaib, którego nie da się nagrać w żadnym filmie. Po za tym ten pięknym utwór zapozna was z bohaterem bezkompromisowym, niepodkupowanym nawet przez miłość. W końcu czytelnik zrozumie, że nie wszystko się kończy już tak nadmiernym "happy end" -em. Autor postarał się by czytelnik poczuł się korsarzem wpatrzonym w lazurowy horyzont.

Przed czytelnikiem powstanie taki świat piratów z Karaib, którego nie da się nagrać w żadnym filmie. Po za tym ten pięknym utwór zapozna was z bohaterem bezkompromisowym, niepodkupowanym nawet przez miłość. W końcu czytelnik zrozumie, że nie wszystko się kończy już tak nadmiernym "happy end" -em. Autor postarał się by czytelnik poczuł się korsarzem wpatrzonym w lazurowy...

Mieszane odczucia. Plus za barwne opisy, szczególnie karaibskiej przyrody; z racji że książka powstała w końcówce XIX wieku autor musiał się wykazać i sporo natrudzić przy gromadzeniu wiedzy, nie sposób tego nie docenić. Tym niemniej odbiór tytułu psują infantylne (moim zdaniem) dialogi, jakby żywcem wyjęte z powieści dla dzieci i młodzieży. Sporo także powtórzeń i dziwnej składni, choć być może to kwestia tłumaczenia (wydana przez "darmowe" Wolne Lektury). Sama akcja dość sztampowa i przewidywalna, może z wyjątkiem zakończenia - dla niektórych będzie nawet i zaskakujące. Można się czepiać powtórzeń i literówek oraz innych błędów w tym wydaniu (odniosłem niestety wrażenie, że przed opublikowaniem tekst sprawdzono pobieżnie),ale warto podkreślić solidną pracę redakcji przy przypisach, które jasno i zwięźle objaśniają wiele zawiłości związanych z ówczesną historią, geografią miejsc akcji czy terminologii żeglarskiej. Podsumowując jest to stosunkowo lekka, niewymagająca niesamowitego skupienia, przygodowa lektura w sam raz na lato. Nie uważam czasu z nią spędzonego za stracony, aczkolwiek oczekiwałem chyba czegoś więcej.

Mieszane odczucia. Plus za barwne opisy, szczególnie karaibskiej przyrody; z racji że książka powstała w końcówce XIX wieku autor musiał się wykazać i sporo natrudzić przy gromadzeniu wiedzy, nie sposób tego nie docenić. Tym niemniej odbiór tytułu psują infantylne (moim zdaniem) dialogi, jakby żywcem wyjęte z powieści dla dzieci i młodzieży. Sporo także powtórzeń i dziwnej...