Nieznajoma

Nieczęsto sięgam po lekką literaturę obyczajową, ale jeśli miałabym wybrać swój ulubiony motyw w tego typu literaturze, śmiało wskazałabym „życie jednej ulicy/kamienicy/dzielnicy”. Czyli właśnie to, co otrzymujemy w Sielance.

To ten typ książki, którą chciałoby się zobaczyć w formie serialu. Mamy tu różnorodnych bohaterów, realia typowego polskiego osiedla na przedmieściach i problemy uniwersalne dla wielu zakątków kraju. A do tego: zgrabnie napisane dialogi, drobne wątki humorystyczne i dużo, dużo prawdy o życiu. Oj tak, zdecydowanie świetnie oglądałoby się to na ekranie!

A jak taka opowieść wypada w wydaniu książkowym? Rozkręca się powoli i momentami mocno przytłacza liczbą wątków i bohaterów. Ale poza tym – to dobrze napisana i wciągająca opowieść, w której czuć prostą prawdę o życiu. I chociaż poruszane tutaj tematy bywają naprawdę poważne – chociażby niecne praktyki deweloperskie – to całość wypada otulająco i miło. Aż miałabym ochotę poznać tych ludzi, pomieszkać wśród nich i przeżywać z nimi najróżniejsze perypetie.

Nieczęsto sięgam po lekką literaturę obyczajową, ale jeśli miałabym wybrać swój ulubiony motyw w tego typu literaturze, śmiało wskazałabym „życie jednej ulicy/kamienicy/dzielnicy”. Czyli właśnie to, co otrzymujemy w Sielance.

To ten typ książki, którą chciałoby się zobaczyć w formie serialu. Mamy tu różnorodnych bohaterów, realia typowego polskiego osiedla na...

#przeczytane #polecam

Małgorzata Gutowska-Adamczyk

"Osiedle Sielanka - Nieznajoma"
"Osiedle Sielanka - Sąsiedzi"

To moje pierwsze spotkanie z autorką, całkowicie przypadkowe. Przeglądałam książki w księgarni i rzuciły mi się w oczy te okładki. Jestem sroką, ale dla zasady przeczytałam opis i mówię: Borze szumiący! Przecież ja ich potrzebuję! Mają ilustracje?! No way! Kup, zapłać, potwierdź!
Najlepsza decyzja jaką ostatnio udało mi się podjąć. W powieściach się zakochałam, a jeszcze nie mam ostatniego tomu, bo z tej radości nie zauważyłam kupując, że to trylogia. Jak do tego doszło nie wiem...
Seria obyczajowa przy której można się uśmiechnąć wielokrotnie (zostałam fanką pięcioletniej Zuzi) gdyż humoru w niej nie brakuje, ale też się zamyślić, podumać i spojrzeć na wszystko co nas otacza z trochę innej perspektywy. Bohaterowie kochani i sympatyczni, których nie sposób nie polubić i nie kibicować im w różnych wydarzeniach, które przeżywają. Kłopoty ze zdrowiem, rozterki miłosne czy przeprowadzki, po prostu życie. Żebyście nie myśleli, że wszystko jest piękne i kolorowe, wyjawię Wam w tajemnicy, że czarne charaktery też występują w Sielance i to właśnie one burzą spokój na życzliwym osiedlu. Nie pozostaje nic innego jak zdobyć ostatni tom, po którym już wiem, że będę się zbierać do kupy przez tydzień. Zżyłam się z autorką i jej wspaniałą historią, która wieczorami umilała mi czas, otuliła, rozbawiła ale też wzruszyła. Pragnę więcej i polecam z całego serca ❤
10/10 !

#przeczytane #polecam

Małgorzata Gutowska-Adamczyk

"Osiedle Sielanka - Nieznajoma"
"Osiedle Sielanka - Sąsiedzi"

To moje pierwsze spotkanie z autorką, całkowicie przypadkowe. Przeglądałam książki w księgarni i rzuciły mi się w oczy te okładki. Jestem sroką, ale dla zasady przeczytałam opis i mówię: Borze szumiący! Przecież ja ich potrzebuję! Mają ilustracje?! No way!...

z bólem serca muszę wystawić tę niską ocenę. Bardzo cenię sobie pióro Pani Gutowskiej-Aldamczyk, lecz ta książka to jakieś nieporozumienie. Liczyłam na śmieszną historię, ciepłą, mądrą (taki miałam odbiór sagi "Cukierni...") ale pierwszy tom "Sielanki" okazał się ziać nudą, pospolitością, trywialnymi dialogami i wydarzeniami, przewidywalnym wątkiem miłosnym, rodem z naszych rodzimych komedii romantycznych (które omijam szerokim łukiem). Doszłam do połowy, co i tak uznaję za sukces ale dalej po prostu czytać nie mogę, bo już tak jest tu wszystko sztuczne (bohaterowie, ich rozmowy),że uraża to mój intelekt. Niestety, nie polecam

z bólem serca muszę wystawić tę niską ocenę. Bardzo cenię sobie pióro Pani Gutowskiej-Aldamczyk, lecz ta książka to jakieś nieporozumienie. Liczyłam na śmieszną historię, ciepłą, mądrą (taki miałam odbiór sagi "Cukierni...") ale pierwszy tom "Sielanki" okazał się ziać nudą, pospolitością, trywialnymi dialogami i wydarzeniami, przewidywalnym wątkiem miłosnym, rodem z naszych...

Ujmę to w ten sposób - jestem dopiero na początku, bo za późno się zorientowałam, że to trylogia;p - jeżeli uda się im uratować Zieleń - dodam gwiazdki, na razie jest dobrze, bo - jak dla mnie - autorka ma bardzo dobre pióro - książkę czyta się z przyjemnością.

Ujmę to w ten sposób - jestem dopiero na początku, bo za późno się zorientowałam, że to trylogia;p - jeżeli uda się im uratować Zieleń - dodam gwiazdki, na razie jest dobrze, bo - jak dla mnie - autorka ma bardzo dobre pióro - książkę czyta się z przyjemnością.

Nie jest to co prawda lektura w stylu "Cukiernia pod Amorem", ale myślę, że seria "Sielanka" jest warta uwagi :) Po pierwszym tomie mogę powiedzieć, że czyta się ją lekko, jest w sam raz żeby poczytać wieczorem i oderwać się od szarej rzeczywistości :)

Nie jest to co prawda lektura w stylu "Cukiernia pod Amorem", ale myślę, że seria "Sielanka" jest warta uwagi :) Po pierwszym tomie mogę powiedzieć, że czyta się ją lekko, jest w sam raz żeby poczytać wieczorem i oderwać się od szarej rzeczywistości :)

Jest to moje pierwsze spotkanie z autorką. Lekka, przyjemna, książka do przeczytania na wieczór. Na pewno nie zalicza się do kategorii ambitnych, Książka o wszystkim i o niczym, Fajne osiedle domków i życie ludzi mieszkających na nim od wielu lat. I nagle pojawia się zachłanny deweloper działający po trupach do celi i tzw. apartamentowce - sprzedawane dla "słoików" a budowane tandetnie, Najważniejszy jest zysk. Czy osiedle Sielanka dalej będzie sielanką? Pewnie dowiemy się tego z kolejnych tomów.
6 za poczucie humoru autorki,

Jest to moje pierwsze spotkanie z autorką. Lekka, przyjemna, książka do przeczytania na wieczór. Na pewno nie zalicza się do kategorii ambitnych, Książka o wszystkim i o niczym, Fajne osiedle domków i życie ludzi mieszkających na nim od wielu lat. I nagle pojawia się zachłanny deweloper działający po trupach do celi i tzw. apartamentowce - sprzedawane dla "słoików" a...

Lekka i przyjemna ksiazka

Lekka i przyjemna ksiazka

+

+

Ładny język. Czuć lekkość pióra, historia plecie się spokojnie, ale nie nudno.
Bohaterowie troszkę płascy, jednowymiarowi, dziecko pięcioletnie mówi nieco zbyt dorosłym językiem. Ale ogólnie bardzo przyjemna opowieść, która udowadnia, że można napisać coś lekkiego a jednocześnie nie bezdennie głupiego.
W sam raz na czytelniczą niemoc.

Ładny język. Czuć lekkość pióra, historia plecie się spokojnie, ale nie nudno.
Bohaterowie troszkę płascy, jednowymiarowi, dziecko pięcioletnie mówi nieco zbyt dorosłym językiem. Ale ogólnie bardzo przyjemna opowieść, która udowadnia, że można napisać coś lekkiego a jednocześnie nie bezdennie głupiego.
W sam raz na czytelniczą niemoc.

A jednak jest coś w tej historii, co jest miłę i znajome .Mnie tam się podobało , bo Ci sąsiedzi , to tacy jacyś swojscy są .

A jednak jest coś w tej historii, co jest miłę i znajome .Mnie tam się podobało , bo Ci sąsiedzi , to tacy jacyś swojscy są .