Siedem szkieletów. Historia najsłynniejszych ludzkich skamieniałości

Moje oczekiwania rozminęły się z koncepcją autorki. Podczas gdy mnie interesują same skamieniałości, ona skupia się na tym, dlaczego stały się sławne. Pada wiele słów, ale niewiele konkretów, więc o szczątkach homininów trzeba poszukać informacji w innych publikacjach. To samo w sobie nie wpływa negatywnie na moją ocenę, bo trudno winić autorkę za pomysł na własną książkę, ale moim zdaniem kiepsko wypada realizacja tego pomysłu. Książka jest przegadana i chyba jednak nie do końca dopracowana.

Moje oczekiwania rozminęły się z koncepcją autorki. Podczas gdy mnie interesują same skamieniałości, ona skupia się na tym, dlaczego stały się sławne. Pada wiele słów, ale niewiele konkretów, więc o szczątkach homininów trzeba poszukać informacji w innych publikacjach. To samo w sobie nie wpływa negatywnie na moją ocenę, bo trudno winić autorkę za pomysł na własną książkę,...

Książka jest przyzwoicie napisana - nie czyta się jej zbyt ciężko, autorka nie zagłębia się przesadnie w żadną z dziedzin o które zahacza tematyka tej pozycji, ani w swoje własne wspomnienia co często bywa problemem podobnych książek. Jednak czegoś tu brakuje - nie ma ani jednej "nutki" wspólnej z pozycjami traktującymi o kryminalistyce, czy medycynie (typu "Trupia Farma", "Stulecie Chirurgów") której można by się spodziewać w książce której motywem przewodnim są szkielety. Książka niemal zupełnie pomija też paleobiologiczny kontekst tych wykopalisk i jest niemal pozbawiona odniesień do tego czym/kim były istoty których szczątki odnaleźliśmy. Analiza (pop)kulturowa na której skupiła się autorka też momentami kuleje, gdy kolejne akapity wydają się tylko nic nie wnoszącą parafrazą poprzednich. Jednak dla mnie największą wadą tej książki jest tchórzliwość autorki jeśli chodzi o ocenę zachowania pewnych swego czasu uznanych osobistości Anglosaskiego świata nauki i nazwania pewnych rzeczy po imieniu - piję tu do wiadomego rozdziału...

Książka jest przyzwoicie napisana - nie czyta się jej zbyt ciężko, autorka nie zagłębia się przesadnie w żadną z dziedzin o które zahacza tematyka tej pozycji, ani w swoje własne wspomnienia co często bywa problemem podobnych książek. Jednak czegoś tu brakuje - nie ma ani jednej "nutki" wspólnej z pozycjami traktującymi o kryminalistyce, czy medycynie (typu "Trupia...

Mam problem z ocenieniem tej książki. Miałam nadzieję poznać historie i ciekawostki o najsłynniejszych zdaniem autorki ludzkich skamieniałościach. I to się udało.
Niestety ilość innych informacji był dla mnie przytłaczający, a dla osoby, która nie interesuje się jakoś mocno paleoantropologią, momentami było po prostu nudno.
Same opisy wykopalisk, tego jak wyglądały wydobyte okazy, ich losy w muzeach były dla mnie ciekawe. Język używany przez autorkę nie był skomplikowany i łatwo było mi wyobrazić sobie dane momenty.
Pozostałe informacje - znaczenie szczątków dla paleontologii, naukowe terminy, nawiązania do literatury - tego było dla mnie za dużo i chciałam szybciej przeklikać strony do kolejnego rozdziału.
Podsumowując - jeśli ktoś szuka ciekawostek o ludzkich skamieniałościach, tak dla rozrywki, aby poszerzyć nieco swoją wiedzę ogólną, ale paleoantropologia nie jest jego hobby, może być znudzony i przytłoczony ilością informacji.

Mam problem z ocenieniem tej książki. Miałam nadzieję poznać historie i ciekawostki o najsłynniejszych zdaniem autorki ludzkich skamieniałościach. I to się udało.
Niestety ilość innych informacji był dla mnie przytłaczający, a dla osoby, która nie interesuje się jakoś mocno paleoantropologią, momentami było po prostu nudno.
Same opisy wykopalisk, tego jak wyglądały...

Meh, mało danych naukowych, ogrom dygresji i ciekawostek dookoła skamieniałości. Nie tego oczekiwałam. Przyjemna forma i czyta się dość szybko, ale nie zaspokoiła mojej ciekawości.

Meh, mało danych naukowych, ogrom dygresji i ciekawostek dookoła skamieniałości. Nie tego oczekiwałam. Przyjemna forma i czyta się dość szybko, ale nie zaspokoiła mojej ciekawości.

Przyjemna książka o historiach odkrycia najsłynniejszych szkieletów i ich dalszych losach - medialnych, muzealnych czy wojennych. Autorka opisuje przebiegi samych wykopalisk i dalszą drogę, jaką omawiane skamieliny musiały przejść, aby zostały zaakceptowane w świecie nauki jako znaleziska o wyjątkowej wartości. Całość dopełniona jest rozmaitymi źródłami: wycinkami z prasy, zdjeciami archiwalnymi, wypowiedziami archeologów i paleoantropologów. Szkoda, że nie został poruszony wątek komercjalizacji szczątków ludzkich i kontrowersjach wokół prezentowania ich na wystawach muzealnych.

Przyjemna książka o historiach odkrycia najsłynniejszych szkieletów i ich dalszych losach - medialnych, muzealnych czy wojennych. Autorka opisuje przebiegi samych wykopalisk i dalszą drogę, jaką omawiane skamieliny musiały przejść, aby zostały zaakceptowane w świecie nauki jako znaleziska o wyjątkowej wartości. Całość dopełniona jest rozmaitymi źródłami: wycinkami z prasy,...

Końcówka XIX wieku i wiek XX to intensywny rozwój paleoantropologii czyli nauki badającej ewolucyjną gałąź homininów. To fascynujący wycinek nauki, nie tylko badający rozwój biologiczny ludzkości, ale także nasz kontekst kulturowy. Książka udowadnia, że nasze pradzieje fascynują szerszą publiczność, a niektóre skamieliny rodzaju Homo i Australopithecina są prawdziwymi celebrytami wśród szczątków kopalnych naszych odległych przodków.
Książka omawia szczegółowo okoliczności odkrycia, społeczny kontekst i publiczny charakter siedmiu szkieletów: Starca z La Chapelle - neandertalczyka, (fałszywego) człowieka z Piltdown, Dziecka z Taung, Człowieka pekińskiego, Lucy, metrowego "hobbita" Flo i Sediby.
Ogromnym plusem lektury jest obrazowe umiejscowienie tychże kopalnych homininów na linii czasowej oraz przedstawienie na mapie miejsc ich odkrycia. Książka całkiem ciekawa, ale liczyłam na więcej szczegółów dotyczących samych szczątków. Autorka skupiła się na rozgłosie i ewentualnych sporach, jakie wywarły owe znaleziska na świat nauki, popkultury i wyobraźnię społeczeństw. Przedstawiła ich życie pozagrobowe jako muzealne eksponaty.
Dla mnie to za mało i zupełnie nie o tym chciałam czytać. Dobrze, że poznałam tę stronę agresywnego świata nauki i wpływ skamielin ludzkich na naszą obecną kulturę, ale jednak liczyłam na szersze opisy poświęcone stricte szczątkom homininów.

Jeśli podoba Wam się moja recenzja, to zapraszam po więcej:
https://www.instagram.com/anemonenemorose/

Końcówka XIX wieku i wiek XX to intensywny rozwój paleoantropologii czyli nauki badającej ewolucyjną gałąź homininów. To fascynujący wycinek nauki, nie tylko badający rozwój biologiczny ludzkości, ale także nasz kontekst kulturowy. Książka udowadnia, że nasze pradzieje fascynują szerszą publiczność, a niektóre skamieliny rodzaju Homo i Australopithecina są prawdziwymi...

7 historii o najbardziej znanych szkieletach i skamieniałościach człowieka oraz wpływie jaki miały na naukę i kulturę.
Mamy i cytaty z artykułów naukowych i opisy badań i anegdoty z życia odkrywców, wierszyki satyryczne, wycinki z prasy itp.. Wszystkie dziedziny gdzie przewinął się jakich prehistoryczny szkielet.

Podobało mi się przedstawienie jak nauka i zwykli ludzie patrzyli na nie tuż po odkryciu i jak zmieniały się ich poglądy w miarę postępu badań naukowych i innych odkryć. Niektóre po kilkudziesięciu latach były już czymś zupełnie innym niż na początku badań, a najnowsze są badane w sposób jaki był praktycznie niepraktykowany do tej pory wręcz obrazoburczy tj. otwarty dostęp do eksponatów i otwarta krytyka i dyskusja.

Nie są to wykłady chronologiczne i powiązane ze sobą ale z każdego z nich można wyłuskać trochę nowych informacji. Z tego względu lepiej wcześniej przeczytać coś innego, co zarysuje ewolucję człowieka, paleoantropologię i jej meandry.
Rozdział o neandertalczyku bardzo dobry, podobnie o Lucy i dziecku z Taung.

Niektóre zdjęcia i grafiki są ciekawe ale wiele można uznać jako wypełniacze objętości.

7 historii o najbardziej znanych szkieletach i skamieniałościach człowieka oraz wpływie jaki miały na naukę i kulturę.
Mamy i cytaty z artykułów naukowych i opisy badań i anegdoty z życia odkrywców, wierszyki satyryczne, wycinki z prasy itp.. Wszystkie dziedziny gdzie przewinął się jakich prehistoryczny szkielet.

Podobało mi się przedstawienie jak nauka i zwykli ludzie...

Książka nieco mnie rozczarowała. Spodziewałem się innego rozłożenie akcentów. Zamiast oczekiwanej naukowej rozprawy dotyczącej wybranych przez autorkę odkryć archeologicznych otrzymałem przede wszystkim opowiastkę o perypetiach towarzyszących samemu odkryciu skamieniałości. Niewiele tu ścisłej wiedzy za to sporo anegdot.
Dobrze się to czyta bo autorka ma lekkie pióro i jest, uważam, zręcznym pisarzem, liczę, że spod jej ręki wyjdą kolejne książki obracające się wokół tematyki, którą wzięła na warsztat. Niemniej to nie jest to na co liczyłem.

Książka nieco mnie rozczarowała. Spodziewałem się innego rozłożenie akcentów. Zamiast oczekiwanej naukowej rozprawy dotyczącej wybranych przez autorkę odkryć archeologicznych otrzymałem przede wszystkim opowiastkę o perypetiach towarzyszących samemu odkryciu skamieniałości. Niewiele tu ścisłej wiedzy za to sporo anegdot.
Dobrze się to czyta bo autorka ma lekkie pióro i...

Niska ocena tej książki, pochodzi chyba od osób, które jej nie przeczytały. W samym wstępie autorka wskazała dlaczego obrała taką a nie inną konstrukcję wywodu i że wybór poszczególnych skamieniałości jest w pełni subiektywny. Już podtytuł "Historia najsłynniejszych ludzkich skamieniałości" jasno wskazuje, że nie będzie to typowy wykład z ewolucji człowieka, antropologii, tylko dotyczyć będzie również kontekstów historycznych i kulturowych opisywanych przez autorkę znalezisk. Z postawionego zadania wywiązała się naprawdę dobrze. "Siedem szkieletów" jest pozycją bardziej z gatunku historii nauki, gdzie dowiadujemy się w jaki sposób pewne znaleziska przebiły się do świadomości społecznej i dlaczego pozostały w niej tak mocno zakorzenione. Pyne być może zdarza się popadać w grafomanię, owszem - są fragmenty nieco rozwleczone, ale autorka nigdzie nie konfabuluje, a wszystkie przytaczane wnioski podparte są bogatą bibliografią. Ciekawe są również jej przemyślenia związane z metodologią nauki i rozwijaniem się dyscyplin, badających ewolucję człowieka. "Siedem szkieletów" to trochę taki trailer dla osób, zainteresowanych antropologią, ale szukających inspiracji i punktu zaczepienia do zgłębiania zagadnienia. Pozycja godna polecenia, napisana przyjemnym i lekkim językiem.

Niska ocena tej książki, pochodzi chyba od osób, które jej nie przeczytały. W samym wstępie autorka wskazała dlaczego obrała taką a nie inną konstrukcję wywodu i że wybór poszczególnych skamieniałości jest w pełni subiektywny. Już podtytuł "Historia najsłynniejszych ludzkich skamieniałości" jasno wskazuje, że nie będzie to typowy wykład z ewolucji człowieka, antropologii,...

Dobra książka, ukazuje kulturowy aspekt pracy i odkryć paleontologów i odkrywców. Dlaczego niektóre ze skamieniałości stały się popularne, dlaczego niektóre są gwiazdami paleontologii? Autorka w świadomy sposób nawiązuje do literatury, kultury, obrazuje sposób przedstawiania odkryć ich popularyzacji. Z tej książki nie dowiecie się w formie wykładu o paleoantropologii (przynajmniej niezbyt wiele) ale właśnie o obrysie tej nauki, jej obrzeżach i otoczce.

Dobra książka, ukazuje kulturowy aspekt pracy i odkryć paleontologów i odkrywców. Dlaczego niektóre ze skamieniałości stały się popularne, dlaczego niektóre są gwiazdami paleontologii? Autorka w świadomy sposób nawiązuje do literatury, kultury, obrazuje sposób przedstawiania odkryć ich popularyzacji. Z tej książki nie dowiecie się w formie wykładu o paleoantropologii...