Japonia. Kraj który wszystkim zadziwia

Wyjątkowo powstrzymałam się od oceny gwiazdkami, bo czułabym się z tym podle. Starszy, schorowany i samotny miłośnik podróży, którego los zmusił do zamieszkania w DPSie, chce przelać na papier i podzielić się z czytelnikiem swoimi najpiękniejszymi wspomnieniami, z czasów, gdy jeszcze był zdrowy i podróżował.
Tyle że niestety przekombinował. Lubię wspomnienia z podroży, ale nie ze względu na opisy miejsc, tylko właśnie indywidualne odczucia, czasem jakieś anegdoty czy drobne przygody. Od suchych faktów jest zupełnie inny typ literatury - książki naukowe i przewodniki. Autor natomiast zapragnął oddać czytelnikowi do rąk dzieło kompleksowe, kompetentne... co zupełnie mu nie wyszło. Nie będąc japonistą ani nawet japanofilem z jakimś dłuższym stażem, wśród encyklopedycznych zapisów co i rusz zamieszcza taki błąd, że aż zęby bolą. Że Fuji-san oznacza "Pan Fuji", że Yoritomo był miłośnikiem kabuki (teatr ten powstał jakieś 500 lat po jego śmierci),że Hideyoshi był szogunem, że Sen no Rikyu popełnił samobójstwo z powodu depresji... Zmęczyła mnie ta książka strasznie, mimo że gruba nie jest, a przy dużej czcionce i licznych fotografiach (czarno-białych i małych niestety) skończyłam ją w 2 dni.

Wyjątkowo powstrzymałam się od oceny gwiazdkami, bo czułabym się z tym podle. Starszy, schorowany i samotny miłośnik podróży, którego los zmusił do zamieszkania w DPSie, chce przelać na papier i podzielić się z czytelnikiem swoimi najpiękniejszymi wspomnieniami, z czasów, gdy jeszcze był zdrowy i podróżował.
Tyle że niestety przekombinował. Lubię wspomnienia z podroży, ale...

Przytłaczająca. Książka przytłacza ogromem informacji - zwłaszcza historycznych, podręcznikowych. Po jej przeczytaniu nie czuję się bogatsza o jakąś wiedzę, ponieważ niewiele da się zapamiętać, kiedy co chwilę pojawiają się same daty i nazwiska kolejnych cesarzy, shogunów itp. Czułam się trochę, jakbym czytała notatki - nawet nie sam podręcznik, tylko jakiś jego krótki skrót. Na niekorzyść wpływają też czarno-białe fotografie.
Kolejnym minusem jest to, co "ma zadziwiać". Odnoszę wrażenie, że autora najbardziej zaskoczyła liczba przystanków pokonywanych koleją oraz to, że na wejściu do metra są bramki... Japonia. Kraj, który wszystkim zadziwia jest relacją z podróży. Podróży, która była w roku 2003. Może to jest problem - coś, co mogło zadziwiać prawie 20 lat temu, teraz już nie jest takie nadzwyczajne (np. te bramki). Trzeba jednak przyznać, że choć sama miałam okazję odwiedzić Kraj Kwitnącej Wiśni, to kilka rzeczy mnie zaskoczyło - i dzięki takim fragmentom brnęłam dalej w kolejne rozdziały.
Tym, co bardzo mi się podobało były wstawki mitologiczne oraz takie, które nawiązywały do japońskich przysłów i języka. Ogólnie te nieliczne momenty, w których autor przedstawiał kulturę i odkrywał sposób myślenia Japończyków - to przypadło mi do gustu - zdecydowanie bardziej od tych wszystkich dat.

Przytłaczająca. Książka przytłacza ogromem informacji - zwłaszcza historycznych, podręcznikowych. Po jej przeczytaniu nie czuję się bogatsza o jakąś wiedzę, ponieważ niewiele da się zapamiętać, kiedy co chwilę pojawiają się same daty i nazwiska kolejnych cesarzy, shogunów itp. Czułam się trochę, jakbym czytała notatki - nawet nie sam podręcznik, tylko jakiś jego krótki...

Jak tytuł mówi potrafi zadziwić. Polecam.

Jak tytuł mówi potrafi zadziwić. Polecam.

Czytając Japonia: Kraj, który wszystkich zadziwia odczuwa się wiek autora. Pan Zdzisław najbardziej zainteresowany jest historią i obiektami kultu religijnego co z jednej strony ciekawie obrazuje miejsca przez niego odwiedzone. Niestety, jak na mój gust przypomina to bardziej książkę do Historii (bardzo duzo dat),aniżeli pozycję zachęcająca do odzwiedzin Kraju Kwitnącej Wiśni. Wielkim minusem są też czarno-białe zdjęcia - często niewyraźne i słabo oświetlone.

Czytając Japonia: Kraj, który wszystkich zadziwia odczuwa się wiek autora. Pan Zdzisław najbardziej zainteresowany jest historią i obiektami kultu religijnego co z jednej strony ciekawie obrazuje miejsca przez niego odwiedzone. Niestety, jak na mój gust przypomina to bardziej książkę do Historii (bardzo duzo dat),aniżeli pozycję zachęcająca do odzwiedzin Kraju Kwitnącej...