White Nights

Jest mi dziwnie bliska, temat samotności, wyobcowania mnie dotknął. Sama lektura bardzo wzruszająca i mam wrażenie, że niezmiernie uniwersalna. Momentami nurząca, przypominająca odległy sen. Ale to na plus, bo buduje klimat.

Jest mi dziwnie bliska, temat samotności, wyobcowania mnie dotknął. Sama lektura bardzo wzruszająca i mam wrażenie, że niezmiernie uniwersalna. Momentami nurząca, przypominająca odległy sen. Ale to na plus, bo buduje klimat.

Nie rozumiem fenomenu tej książki. Mężczyzna w 2-3 dni zakochuj się w kobiecie. Ona po 3 dniach zakochuje się w nim, a przynajmniej tak mu mówi. Po 4 dniach, kiedy w końcu spotyka mężczyznę, na którego czekała rok (też się w nim zakochała w niecały tydzień),zostawia tego pierwszego i odchodzi z tym drugim. Aha.

Nie rozumiem fenomenu tej książki. Mężczyzna w 2-3 dni zakochuj się w kobiecie. Ona po 3 dniach zakochuje się w nim, a przynajmniej tak mu mówi. Po 4 dniach, kiedy w końcu spotyka mężczyznę, na którego czekała rok (też się w nim zakochała w niecały tydzień),zostawia tego pierwszego i odchodzi z tym drugim. Aha.

Dostojewski... liczyłam na o wiele więcej przy takim autorze. W sumie o niczym, niby o miłości, ale nie porwała mnie, jednak ciągle zastanawiam się co autor miał na myśli, daje do myślenia.

Dostojewski... liczyłam na o wiele więcej przy takim autorze. W sumie o niczym, niby o miłości, ale nie porwała mnie, jednak ciągle zastanawiam się co autor miał na myśli, daje do myślenia.

Białe noce, Petersburg i Fiodor Dostojewski. Mnie więcej nie potrzeba. Piękne słowa, cudna miłość, fajnie było wrócić do klasyki.
#WyzwanieLC2026

Białe noce, Petersburg i Fiodor Dostojewski. Mnie więcej nie potrzeba. Piękne słowa, cudna miłość, fajnie było wrócić do klasyki.
#WyzwanieLC2026

Nie tego spodziewałam się po Dostojewskim.
Co prawda czytałam tylko jego fragmenty w liceum, wtedy nie byłam do niego przekonana. Jednak Białe noce to inny typ literatury. Dużo marzeń, najwnosci bohaterów, niepowodzeń.
Przyznam, że było lepsze niż.myslalam że będzie.

Nie tego spodziewałam się po Dostojewskim.
Co prawda czytałam tylko jego fragmenty w liceum, wtedy nie byłam do niego przekonana. Jednak Białe noce to inny typ literatury. Dużo marzeń, najwnosci bohaterów, niepowodzeń.
Przyznam, że było lepsze niż.myslalam że będzie.

A gdy się zejdzie ciemną nocą, mężczyzna samotny z kobietą samotną, przez chwilę będą dla siebie wszystkim.

A gdy się zejdzie ciemną nocą, mężczyzna samotny z kobietą samotną, przez chwilę będą dla siebie wszystkim.

Bezpośrednio po przeczytaniu, nie byłam pewna, co o niej myślę. Dalej nie wiem, chociaż miną już miesiąc od lektury.
Z jednej strony ma ona coś w sobie, a z drugiej czułam ogromny niedosyt.

Bezpośrednio po przeczytaniu, nie byłam pewna, co o niej myślę. Dalej nie wiem, chociaż miną już miesiąc od lektury.
Z jednej strony ma ona coś w sobie, a z drugiej czułam ogromny niedosyt.

📚Nowe wydanie „Białych nocy”, opatrzone piękną i wyjątkową okładką, przyciągnęło moją uwagę i skłoniło mnie do ponownej lektury tej opowieści.
🩵,,Białe noce” Fiodora Dostojewskiego są subtelną i przenikliwą analizą egzystencjalnej samotności oraz mechanizmów, które pozwalają jednostce funkcjonować w świecie pozbawionym wspólnoty i sensu. Narrator, bezimienny Marzyciel, egzystuje na granicy rzeczywistości i wyobraźni, nie uczestnicząc w życiu, lecz jedynie je obserwując i przetwarzając w języku, który staje się substytutem relacji.
🙂Spotkanie z Nastieńką prowadzi do chwilowego zawieszenia dwóch odrębnych samotności. Nastieńka reprezentuje porządek realności i zobowiązań, Marzyciel zaś świat iluzji.
Petersburg jawi się tu jako przestrzeń alienacji, a fantazja jako mechanizm przetrwania, który stabilizuje, lecz nie przekształca niczego w sposób istotny.
Zakończenie nie przynosi katharsis: bohater powraca do punktu wyjścia, wzbogacony o doświadczenie, lecz nie wzmocniony egzystencjalnie. „Białe noce” odsłaniają, jak łatwo pomylić intensywność przeżywania z realną obecnością w świecie.

🩵Cenię literackie klasyki, a twórczość Dostojewskiego w szczególności. Po lekturze „Braci Karamazow” pozostaję pod głębokim wrażeniem jego pisarskiego kunsztu, intelektualnej przenikliwości, psychologicznej głębi i bezlitosnej uczciwości wobec ludzkiej natury – dlatego „Białe noce” odczytuję nie tylko jako autonomiczną opowieść, lecz także jako kolejny, przekonujący dowód jego mistrzostwa.

📚Nowe wydanie „Białych nocy”, opatrzone piękną i wyjątkową okładką, przyciągnęło moją uwagę i skłoniło mnie do ponownej lektury tej opowieści.
🩵,,Białe noce” Fiodora Dostojewskiego są subtelną i przenikliwą analizą egzystencjalnej samotności oraz mechanizmów, które pozwalają jednostce funkcjonować w świecie pozbawionym wspólnoty i sensu. Narrator, bezimienny Marzyciel,...

Zastanawiałam się jak ocenić to opowiadanie bo to jednak klasyk, Dostojewski.

Szczerze mówiąc pierwsza myśl jaka mi się nasunęła - trzy dni znajomości i takie dramaty, taka miłość? "Bądź błogosławiona za tę chwilę rozkoszy i szczęścia ,(...). Cała chwila błogości! Czy to mało nawet na całe człowiecze życie?"

Z jednej strony spowodowało to u mnie rozbawienie, ale z drugiej strony jakie to smutne.

Nowela wyszła spod pióra Dostojewskiego ponad sto lat temu i gdyby się nad tym zastanowić - jak bardzo te treści są znów aktualne.
"Zobaczyłem siebie takim, jak teraz, równo za piętnaście lat: w tym samym pokoju, postarzały, tak samo samotny (...)."

Paradoksalnie w świecie aplikacji randkowych, życia w sieci, setki wirtualnych znajomych, ludzie często są tak bardzo samotni, że namiastka uwagi, uczucia potrafi wywołać emocje podobne do tych jakie znajdziemy w 'Białych nocach'.

Zastanawiałam się jak ocenić to opowiadanie bo to jednak klasyk, Dostojewski.

Szczerze mówiąc pierwsza myśl jaka mi się nasunęła - trzy dni znajomości i takie dramaty, taka miłość? "Bądź błogosławiona za tę chwilę rozkoszy i szczęścia ,(...). Cała chwila błogości! Czy to mało nawet na całe człowiecze życie?"

Z jednej strony spowodowało to u mnie rozbawienie, ale z...

Są książki, które czytasz. I są takie, które cię czytają. "Białe noce" należą do tych drugich. Dostojewski , jak nikt inny potrafi zajrzeć prosto w twoją duszę. Poruszyć słowem. Pokazać, że Petersburg z połowy XIX wieku jest podobny do świata w jakim żyjesz, bo ludzkie emocje są niezmienne.

Petersburg. Białe noce. Mężczyzna bez twarzy. Bez przyjaciół. Bez dotyku.
Zna ulice. Zna domy. Zna ludzi,ale tylko z okien. Z dystansu. Z obserwacji.
Dostojewski maluje portret samotnika. Nie desperata. Nie nieszczęśnika. Marzyciela. Człowieka, który żyje w swojej głowie, bo rzeczywistość nie ma dla niego miejsca.
To psychologia alienacji w najczystszej formie.
Współczesna nauka potwierdziłaby diagnozę. Izolacja społeczna. Lękowe unikanie. Ucieczka w fantazję jako mechanizm obronny.
Bliskość jak ukradzione szczęście
A potem - ONA.
Nastienka. Przypadkowe spotkanie. Rozmowa. Śmiech. Czułość.
Trzy noce. Tylko trzy.
Ale w tych trzech nocach jest całe życie. Cała miłość. Całe serce.
Bohater zakochuje się. Szaleńczo. Beznadziejnie. Pięknie.
Bo samotny człowiek nie kocha połowicznie. Kocha całym sobą. Każdą komórką. Każdym oddechem.
Ta krótka opowieść to więcej niż romans.
To studium. Diagnoza. Ostrzeżenie.
Wielkie miasto. Miliony ludzi. I samotność, wszechobecna.
Czy od czasów Petersburga coś się zmieniło? Czy w erze social mediów jesteśmy mniej samotni?

Spójrz w lustro. Kiedy ostatnio ktoś naprawdę cię wysłuchał?

"Białe noce" bolą. Bo są prawdziwe. Bo są aktualne. Bo mogłyby wydarzyć się dzisiaj. Tobie.
Finał, który zostaje
Ona odchodzi. A on? Zostaje sam.
Ale nie jest zgorzkniały. Nie jest wściekły.
Jest wdzięczny.
„Boże mój! Cała minuta szczęścia! Czyż to mało nawet na całe ludzkie życie?
Te słowa zostają. Wibrują. Nie pozwalają zapomnieć.
Bo Dostojewski zadaje fundamentalne pytanie:

Czy lepiej kochać i stracić? Czy nie kochać wcale?

Są książki, które czytasz. I są takie, które cię czytają. "Białe noce" należą do tych drugich. Dostojewski , jak nikt inny potrafi zajrzeć prosto w twoją duszę. Poruszyć słowem. Pokazać, że Petersburg z połowy XIX wieku jest podobny do świata w jakim żyjesz, bo ludzkie emocje są niezmienne.

Petersburg. Białe noce. Mężczyzna bez twarzy. Bez przyjaciół. Bez dotyku.
Zna...