Orlando : biografia spisana przez Virginię Woolf

Czy myślisz, że niespełna 400 lat życia wystarczy, by je przeżyć i odpowiedzieć na wszystkie palące pytania? Czy 400 lat wystarczy, by napisać prawdziwe dzieło i poznać siebie naprawdę?

Mówi się, że "Orlando" w momencie wydania było tytułem nowatorskim i rewolucyjnym. Według mnie nigdy nie przestało takim być.

To proza wybitna (choć może nie jestem obiektywna, gdyż Virginia Woolf to moja spirit animal i wielbię wszystko, co wyszło spod jej pióra),to książka, w której mieści się wszystko, co możemy sobie wyobrazić.

To powieść o przemianach człowieka i świata, powieść o czasie i upływie czasu, powieść o płynności płci i tożsamości, także powieść o sztuce i środowisku artystycznym. To książka, w której nieustannie zastanawiamy się nad tym, czym jest życie, czym jest miłość i czym jest poezja, a przede wszystkim - czym lub kim jestem ja? A czy tak naprawdę można na te pytania sensownie odpowiedzieć?

Orlando rodzi się jako chłopiec, ale to tylko stan przejściowy. Z pewnego snu budzi się jako kobieta i jest to najnaturalniejsza kolej rzeczy, która nie dziwi niemal nikogo (nooo, poza prawnikami). Natura nie pyta, kim jesteśmy, by dać nam zasoby i możliwości, to kultura i cywilizacja wciska nas w ramy. Orlando w procesie swojej przemiany doświadcza przyjemności, różnych punktów widzenia i czucia, ale też staje się ofiarą prawa i stereotypów. W sytuacji dyskomfortu jako mężczyzna sięgnęłaby po rapier, jako kobieta może co najwyżej się zarumienić. Jako mężczyzna zarządza majątkiem i dobrami, jako kobieta musi obejść się smakiem.

Wpis na LC to nie miejsce na dłuższe rozprawy, więc tu się zatrzymam, ale "Orlando" zasługuje na długie rozmowy i analizy, bo jest to rzecz fenomenalna i nadal aktualna. Może nawet bardziej niż kiedykolwiek - właśnie dzisiaj.

Czy myślisz, że niespełna 400 lat życia wystarczy, by je przeżyć i odpowiedzieć na wszystkie palące pytania? Czy 400 lat wystarczy, by napisać prawdziwe dzieło i poznać siebie naprawdę?

Mówi się, że "Orlando" w momencie wydania było tytułem nowatorskim i rewolucyjnym. Według mnie nigdy nie przestało takim być.

To proza wybitna (choć może nie jestem obiektywna, gdyż...

Virginia Woolf i jej nowatorska powieść "Orlando".
Oczywiście nowatorska w roku wydania, czyli 1928.
To dopiero musiało być wydarzenie.
Sama postać Virginii Woolf i jej życie to materiał na książkę. Postępowa, nieskrępowana i nietuzinkowa kobieta. Myślę, że wiele ze swoich przeżyć i przemyśleń zawarła w tej powieści.

To dzieło, które trudno zaszufladkować. Po niedawno przeczytanym "Portrecie Doriana Graya" tylko utwierdziłam się w przekonaniu, że klasyka może być intrygująca i zaskakująca. A pozostaje nieznana, bo ma etykietkę przestarzałej i nudnej literatury.

Bardzo oryginalny pomysł i wykonanie.
Czytając wraz z Orlandem przemierzamy lata, wieki i przestrzenia, a nawet zmianę płci. To tak monumentalna powieść, że trzeba by ją chyba przeczytać kilka razy, by odkryć mnogość znaczeń i wszystko przemyśleć.
Nadmienię więc tylko o kilku, które wysuwają się na pierwszy plan i same się nasuwają:
- przemożna chęć przygód i poznania świata
- pogoń za marzeniami
- pragnienie miłości
- uzależnienie pozycji społecznej, towarzyskiej i możliwości uzależnione od płci.

I to ostatnie zagadnienie wydaje się być dla Woolf najważniejsze. Pytanie o to, jak płeć wpływa na życie człowieka. Jak płeć determinuje sposób życia, postępowania, i jak kreuje oczekiwania społeczeństwa w zakresie norm społecznych, kulturalnych i towarzyskich.

Powieść, która wyprzedziła czasy, złamała konwencje, stała się eksperymentem i to bardzo udanym.
A nawiązania do historii, sztuki i literatury czynią ją zgrabnym wykładem w tym zakresie. Jeśli dodać do tego jeszcze szczyptę satyry, otrzymujemy wielobarwne i wielopoziomowe dzieło ze wszech miar godne przeczytania.

Virginia Woolf i jej nowatorska powieść "Orlando".
Oczywiście nowatorska w roku wydania, czyli 1928.
To dopiero musiało być wydarzenie.
Sama postać Virginii Woolf i jej życie to materiał na książkę. Postępowa, nieskrępowana i nietuzinkowa kobieta. Myślę, że wiele ze swoich przeżyć i przemyśleń zawarła w tej powieści.

To dzieło, które trudno zaszufladkować. Po niedawno...

Orlando, czyli płynność płci i czasoprzestrzeni jako oś konstrukcyjna powieści.
Powieść Virginia Woolf należy do najbardziej eksperymentalnych tekstów literatury modernistycznej. Choć często czytana jako literacka fantazja lub ironiczna biografia inspirowana postacią Vita Sackville-West, Orlando stanowi przede wszystkim refleksję nad relacją między tożsamością jednostki, kategorią płci oraz historyczną zmiennością kultury. Dwie osie konstrukcyjne powieści- płynność płci oraz rozszerzona czasoprzestrzeń narracyjna-pozwalają Woolf poddać krytycznej refleksji stabilność kategorii, które tradycyjna historiografia i literatura traktowały jako niezmienne.
Pierwszym kluczowym elementem struktury powieści jest płynność płci bohatera. Orlando rozpoczyna swoją egzystencję jako młody arystokrata w epoce elżbietańskiej, by w połowie narracji obudzić się jako kobieta. Transformacja ta nie jest jednak przedstawiona jako dramatyczna zmiana tożsamości, lecz raczej jako przesunięcie w sposobie społecznego postrzegania jednostki. Woolf pokazuje, że osobowość bohatera pozostaje zasadniczo ciągła, podczas gdy radykalnej zmianie ulegają normy społeczne regulujące jego funkcjonowanie. W tym sensie powieść demaskuje historyczną konstruowalność ról płciowych. Kobiecość i męskość nie jawią się tu jako biologiczne esencje, lecz jako role kulturowe, zależne od kontekstu historycznego i społecznego.
Drugą osią interpretacyjną jest specyficzna organizacja czasu i przestrzeni narracyjnej. Orlando żyje ponad trzy stulecia, przechodząc przez kolejne epoki literackie i kulturowe- od renesansu po początek XX wieku. Czas w powieści nie ma jednak charakteru realistycznego; jest raczej kategorią symboliczną, pozwalającą Woolf ukazać zmienność norm kulturowych. Poszczególne epoki funkcjonują jak scenografie, w których testowane są różne modele tożsamości i różne formy ekspresji literackiej. Dzięki temu historia jednostki splata się z historią kultury, a biografia Orlando staje się jednocześnie metaforyczną historią literatury angielskiej.
Zestawienie tych dwóch elementów- płynności płci oraz rozszerzonej czasoprzestrzeni- prowadzi do zasadniczego wniosku interpretacyjnego: w Orlando tożsamość nie jest kategorią stabilną, lecz procesem, który kształtuje się w relacji do zmieniających się struktur społecznych i kulturowych. Woolf podważa tym samym linearną wizję historii i esencjalne rozumienie płci, proponując model podmiotowości dynamicznej, otwartej na transformację.
W rezultacie Orlando można czytać jako powieść wyprzedzającą współczesne refleksje nad performatywnością płci i konstrukcyjnym charakterem tożsamości. Jednocześnie pozostaje ona literacką grą z konwencją biografii i historiografii, w której ironia i fantazja służą demontażowi utrwalonych narracji o jednostce i kulturze.
No i to tłumaczenie-Agi Zano! Genialne!

Orlando, czyli płynność płci i czasoprzestrzeni jako oś konstrukcyjna powieści.
Powieść Virginia Woolf należy do najbardziej eksperymentalnych tekstów literatury modernistycznej. Choć często czytana jako literacka fantazja lub ironiczna biografia inspirowana postacią Vita Sackville-West, Orlando stanowi przede wszystkim refleksję nad relacją między tożsamością jednostki,...

Fascynująca podróż w czasie w towarzystwie Orlando. Intrygujaca zmiana płci powoduje, że wszystko się zmienia. Piękny język i znakomite tłumaczenie sprawiają, że lektura staje się prawdziwą ucztą literacką. Tak naprawdę w całej historii Orlando jest tylko pretekstem do opowiedzenie o tym, jak wygląda świat z perspektywy mężczyzny i kobiety.

Fascynująca podróż w czasie w towarzystwie Orlando. Intrygujaca zmiana płci powoduje, że wszystko się zmienia. Piękny język i znakomite tłumaczenie sprawiają, że lektura staje się prawdziwą ucztą literacką. Tak naprawdę w całej historii Orlando jest tylko pretekstem do opowiedzenie o tym, jak wygląda świat z perspektywy mężczyzny i kobiety.

Szczyt humoru polskich kabareciarzy (chłop przebrany za babę)

Szczyt humoru polskich kabareciarzy (chłop przebrany za babę)

Ta książka Virginii Woolf długo czekała na swoją kolej na półce „do przeczytania”.
Powieść „Orlando” śledzi losy młodego szlachcica z czasów elżbietańskich, który wiedzie pełne poetyckich uniesień i dworskich intryg życie wśród pięknych dam i wielkich poetów. Spotyka rosyjską księżniczkę Sashę, zakochuje się w niej na zabój, lecz po jej zdradzie popada w melancholię i zasypia na tydzień. Orlando wyjeżdża do Turcji jako mężczyzna, gdzie pełni funkcję ambasadora, przeżywa romans z cyganką Rositą i tam budzi się po kolejnym długim śnie jako kobieta. Powraca do Anglii w epoce wiktoriańskiej, zmagając się z absurdalnymi konwenansami płci, spotyka żeglarza Marmaduke’a Bonthropa Shelmerdine’a, wychodzi za niego za mąż i rodzi syna, by ostatecznie osiedlić się na swojej posiadłości.
W polskim wydaniu z 2023 roku wstęp Doroty Kotas podkreśla aktualność powieści w kontekście walki o równouprawnienie płci i wolności jej wyrażania, łącząc androgyniczną przemianę Orlanda z perspektywą ruchu LGBT. Kotas opisuje książkę jako "dynamit podłożony pod normy świata", gdzie płynność płci i seksualności kwestionuje sztywne podziały, czyniąc "Orlando" manifestem queerowej tożsamości.
Przemiana płciowa bohatera, dokonująca się w Turcji, nie jest nagłym cudem, lecz symbolicznym aktem wyzwolenia ze sztywnych ram społecznych - Orlando jako mężczyzna ogranicza się rolami dworzanina i poety, a jako kobieta zyskuje perspektywę obu światów, odkrywając pełnię człowieczeństwa poza stereotypami.
Język powieści jest poetycki i zmysłowy, pełen bogatych opisów przyrody, które splatają się z wewnętrznymi przeżyciami bohatera - Woolf maluje świat barwnie, z humorem i ironią, przeplatając prozę wierszami i esejami, co nadaje tekstowi rytm fali czasu.
Bohater żyje niemal 400 lat bez starzenia się, by Woolf mogła ukazać ewolucję obyczajów i literatury od elżbietańskiej Anglii po współczesność, kontrastując niezmienną duszę Orlando z galopującymi zmianami epok. Zakończenie, gdy Orlando jako kobieta zakłada rodzinę z Shelmerdine’em i rodzi syna, oznacza pogodzenie przeciwieństw - męskości i kobiecości, poezji i życia codziennego - a dziecko symbolizuje ciągłość pokoleń i harmonię androgynicznej natury w zwykłym, płodnym życiu. To dość ciekawa lektura.

Ta książka Virginii Woolf długo czekała na swoją kolej na półce „do przeczytania”.
Powieść „Orlando” śledzi losy młodego szlachcica z czasów elżbietańskich, który wiedzie pełne poetyckich uniesień i dworskich intryg życie wśród pięknych dam i wielkich poetów. Spotyka rosyjską księżniczkę Sashę, zakochuje się w niej na zabój, lecz po jej zdradzie popada w melancholię i...

Książka, która dziś może nie robi już takiego wrażenia, jednak kiedyś musiała robić wrażenie wręcz niebywałe, w czasie powstania była bowiem lekturą pionierską i odważną.

"Orlando" porusza wiele tematów, jednak chyba najważniejszymi z nich jest znaczenie płci i czasów, w których się żyje na to jak jest się postrzeganym/traktowanym oraz jak samemu się postrzega świat i traktuje innych ludzi. Jest tu też mowa o poszukiwaniu sensu, spełnienia oraz wolności.

Ważne rozważania i nadal aktualne, choć czasy się zmieniły, ale pewne rzeczy są nadal niezmienne. A niektórymi z nich jest miłość do przyrody i literatury, poszukiwanie wolności, spełnienia oraz wolności wyrazu i działania.

Jeśli chodzi o tę książkę, urzeka mnie także to, że początkowo zaistniała niejako jako przytyk i wymówka, a koniec końców stała się pomnikiem i listem miłosnym.

Książka, która dziś może nie robi już takiego wrażenia, jednak kiedyś musiała robić wrażenie wręcz niebywałe, w czasie powstania była bowiem lekturą pionierską i odważną.

"Orlando" porusza wiele tematów, jednak chyba najważniejszymi z nich jest znaczenie płci i czasów, w których się żyje na to jak jest się postrzeganym/traktowanym oraz jak samemu się postrzega świat i...

Książka wybitna - niekonwencjonalna, zaskakująca, pozwalająca się czytać przez pryzmat wielu interpretacji. Virgina Woolf jest niesamowitą autorką, która w pełni partycypuje w procesie wyzwalania jednostki z oków czasu i konwenansów.

Książka wybitna - niekonwencjonalna, zaskakująca, pozwalająca się czytać przez pryzmat wielu interpretacji. Virgina Woolf jest niesamowitą autorką, która w pełni partycypuje w procesie wyzwalania jednostki z oków czasu i konwenansów.

Absolutnie nie umiem ocenić jeszcze tej książki, myślę że potrzebuję więcej czasu i re-readu za jakiś czas

Absolutnie nie umiem ocenić jeszcze tej książki, myślę że potrzebuję więcej czasu i re-readu za jakiś czas

Historia Orlando prowadzi nas przez kilka wieków, poruszając kwestie tożsamości i seksualności. Styl pisania jest znacznie przyjemniejszy aniżeli w "Falach", które dotychczas miałam okazję przeczytać. Mimo transformacji, konieczności dopasowywania się do nowej rzeczywistości i zmiany własnego "ja", pewne elementy nadal pozostają niezmienne - miłość do natury, poezji i wolności. Ciekawa książka, można rzec genialna.

Historia Orlando prowadzi nas przez kilka wieków, poruszając kwestie tożsamości i seksualności. Styl pisania jest znacznie przyjemniejszy aniżeli w "Falach", które dotychczas miałam okazję przeczytać. Mimo transformacji, konieczności dopasowywania się do nowej rzeczywistości i zmiany własnego "ja", pewne elementy nadal pozostają niezmienne - miłość do natury, poezji i...