The Picture of Dorian Gray. Portret Doriana Graya w wersji do nauki angielskiego

"Portret Doriana Graya" Oscara Wilde'a, po głębszym zastanowieniu, zasługuje na solidne 7/10. Choć na pierwszy rzut oka fabuła może wydawać się prosta – młody Dorian sprzedaje swoją duszę za wieczną młodość – im dłużej o niej myślę, tym więcej odkrywam warstw i pytań dotyczących moralności, zepsucia i pogoni za przyjemnością.

"Portret Doriana Graya" Oscara Wilde'a, po głębszym zastanowieniu, zasługuje na solidne 7/10. Choć na pierwszy rzut oka fabuła może wydawać się prosta – młody Dorian sprzedaje swoją duszę za wieczną młodość – im dłużej o niej myślę, tym więcej odkrywam warstw i pytań dotyczących moralności, zepsucia i pogoni za przyjemnością.

Piękna powieść z wartościowym przekazem, ponadczasowa, uwielbiam takie!

Piękna powieść z wartościowym przekazem, ponadczasowa, uwielbiam takie!

"Ludzie znają dziś cenę wszystkiego, nie znając wartości niczego."

"Portret Doriana Graya" pierwszy raz przeczytałem kilka lat temu. Od tego momentu treść tej książki jest zawsze ze mną. Wspaniała powieść poruszająca wiele aspektów życia, jak i najciemniejsze rejony ludzkiej psychiki.

Ubóstwiam tłumaczenie Pani Marii Feldmanowej, która mimo cenzury przekazała znaczenie słów w sposób tak poetycki i piękny, że zdania wypowiedziane przez bohaterów zachowują charakter pierwowzoru.

Tłumaczenie Pana Jerzego Łozińskiego, - które jest pierwszym nieocenzurowanym tłumaczeniem na język polski - w dialogach wprost pokazuje uczucia bohaterów.

Jednak najbardziej cierpi wersja angielska, która przeszła cenzurę. W porównaniu z polskimi tłumaczeniami, dialogi, które mają tyle uczuć, są pozbawione przez cenzorów duszy i głębi.

W angielskiej ocenzurowanej wersji mamy słowo "ekspresja", u Feldmanowej "artystyczne ubóstwienie", natomiast w polskiej wersji bez cenzury w przekładzie Łozińskiego otrzymujemy jednoznacznie słowo "romans"


W przyszłości koniecznie sięgnę po nieocenzurowaną, angielską wersję.

"Ludzie znają dziś cenę wszystkiego, nie znając wartości niczego."

"Portret Doriana Graya" pierwszy raz przeczytałem kilka lat temu. Od tego momentu treść tej książki jest zawsze ze mną. Wspaniała powieść poruszająca wiele aspektów życia, jak i najciemniejsze rejony ludzkiej psychiki.

Ubóstwiam tłumaczenie Pani Marii Feldmanowej, która mimo cenzury przekazała znaczenie...

Dobra do szlifowania angielskiego kiedy jest się już na wysokim poziomie. Czytanie utrudnia stary język oraz wiele zwrotów, które wyszły już z użycia.

Dobra do szlifowania angielskiego kiedy jest się już na wysokim poziomie. Czytanie utrudnia stary język oraz wiele zwrotów, które wyszły już z użycia.

Młodość przywodzi na myśl niewinność, świeżość, prawo do prób i błędów. Z czasem osobowość kształtuje się pod wpływem doświadczeń, nabiera intensywności. Wybieramy ścieżki, których żałujemy bądź sami jesteśmy zaskoczeni obraną drogą. Oscar Wilde w „Portrecie Doriana Graya” mistrzowsko analizuje cechy, które nosimy w sobie. Czasem mamy większą lub mniejszą potrzebę by być atrakcyjnym dla innych, ale w każdym z nas to pragnienie jest. Dorian uwodzi swoim wyglądem, nie wątpi w swój seksapil. Przegląda się w głodnych pożądania spojrzeniach ludzi wokół. Tymczasem piękno jest ulotne. Zatrzymać je na zawsze stanie się jego celem.

Wilde popisał się kunsztem literackim. Powieść o młodzieńcu umykającemu starości nadal pobudza wyobraźnię czytelników. W mojej wyobraźni wciąż rozgrywają się sceny z powieści. Analizuję spojrzenie autora na ludzką moralność. Czy właśnie taka jest prawdziwa twarz naszej natury?

Mroczna, niepowtarzalna, oryginalna, wciągająca, przejmująca taka jest fabuła powieści.

Książkę przeczytałam w wersji anglojęzycznej. Jest to szczególna wersja tego działa. Przeznaczona do nauki angielskiego. Została zredagowana przez zespół specjalistów, Martę Fihel – anglistkę z wieloletnim stażem, prof. dr hab. Dariusza Jemielniaka tłumacza agencyjnego i książkowego, Grzegorza Komerskiego – absolwenta filozofii, również tłumacza oraz Macieja Polaka filozofa, z zamiłowania historyka obyczajowości i kultury w czasach nowożytnych.

Egzemplarz książki jest nietypowy. Lekturę rozpoczęłam z pewną rezerwą. Lubię książki anglojęzyczne, ale bez przeróbek. Tym bardziej cieszę się, że książka zrobiła na mnie pozytywne wrażenie. „The Picture of Dorian Gray. Portret Doriana Graya w wersji do nauki angielskiego” przypomina podręcznik i, jak przyznają sami autorzy, jest nim. Tekst powieści przeredagowano tak, aby był adekwatny dla osób prezentujących poziom B2 w języku angielskim, czyli średnio-zaawansowany według wyznaczników British Council.

Książka została opatrzona w słowniczek objaśniający trudniejsze słownictwo umieszczony na marginesie. Czytelnik nie musi siedzieć ze słownikiem w ręku, czy wyszukiwać niezrozumiałych słówek w internetowych translatorach. Przyznam, że to wygodne rozwiązanie.

Na zakończenie każdego rozdziału omawiane są zagadnienia leksykalne i gramatyczne. A w części z ćwiczeniami każdy chętny może teorie przekuć w praktykę. Tym bardziej, że na końcu książki umieszczono klucz do testów. Na bieżąco po rozwiązaniu zadania można sprawdzić, czy udzielone odpowiedzi są poprawne. Wśród ćwiczeń znajdują się między innymi krzyżówki, zadania True/False (prawda/fałsz),transformacje.

Sporą ciekawostką był dla mnie komentarz przybliżający angielską kulturę i historię. Swoiste wejrzenie w niektóre elementy angielskiej kultury. Objaśniono skąd wziął się i jak wielka wagę ma Order Podwiązki, którego nazwa, sami przyznacie, brzmi dość komicznie, czym był wiktoriański clubbing, a także Covent Garden.

Nauka języka angielskiego, którą można połączyć z czytelniczą pasją i świetna zabawa pod postacią gier słownych. Książka stanowi rewelacyjną odskocznię od typowych, momentami nużących monotonią podręczników.

Młodość przywodzi na myśl niewinność, świeżość, prawo do prób i błędów. Z czasem osobowość kształtuje się pod wpływem doświadczeń, nabiera intensywności. Wybieramy ścieżki, których żałujemy bądź sami jesteśmy zaskoczeni obraną drogą. Oscar Wilde w „Portrecie Doriana Graya” mistrzowsko analizuje cechy, które nosimy w sobie. Czasem mamy większą lub mniejszą potrzebę by być...