Wietrzne katedry. Tom 2

Radzę omijać tę pozycje, no chyba że ktoś ma ok. 12 lat to może nie zwróci uwagi na głupoty jakie wypisuje autorka.

Radzę omijać tę pozycje, no chyba że ktoś ma ok. 12 lat to może nie zwróci uwagi na głupoty jakie wypisuje autorka.

Przewidywalna i nudna. Autorka nie potrafi napisać porządne i ciekawe postacie. Ich działania są przewidywalne, a motywy na dłuższą metę bezsensowne. Jedyny plus to magiczny świat przeplatający się z prawdziwym.

Przewidywalna i nudna. Autorka nie potrafi napisać porządne i ciekawe postacie. Ich działania są przewidywalne, a motywy na dłuższą metę bezsensowne. Jedyny plus to magiczny świat przeplatający się z prawdziwym.

Bardzo podobała mi się pierwsza część, ale ta jest jeszcze lepsza, więcej magii, wartka i ciekawa akcja. Przeczytałam jednym tchem. Ciekawa dalszych przygód już sięgam po kolejny tom.

Bardzo podobała mi się pierwsza część, ale ta jest jeszcze lepsza, więcej magii, wartka i ciekawa akcja. Przeczytałam jednym tchem. Ciekawa dalszych przygód już sięgam po kolejny tom.

Bardzo prosta książka … fabuła jest tak prosta i nie skomplikowana że aż ciężko się czyta. Błędy logiczne, skoki fabularne, uproszczenia i tym podobne sprawiają że naprawę z radością zobaczyłem napis - Koniec . Tak - przeczytałem całość, wszystkie 3 tomy.

Bardzo prosta książka … fabuła jest tak prosta i nie skomplikowana że aż ciężko się czyta. Błędy logiczne, skoki fabularne, uproszczenia i tym podobne sprawiają że naprawę z radością zobaczyłem napis - Koniec . Tak - przeczytałem całość, wszystkie 3 tomy.

Drugi tom zdecydowanie ciekawszy od pierwszego. W końcu również dowiedziałam się czemu tom 1 rozpoczynała historia Iana McLauriego.
Teraz wszystko staje się jasne, choć niespodzianek również nie brakuje.
Mamy tutaj zdecydowanie więcej akcji. Cały czas coś się dzieje, a zabawne dialogi sprawiają, że ten tom czyta się bardzo szybko.
Bardzo ciekawie opisane są stworzenia magiczne - viverny, bazyliszki, feniksy, Interceptory.
Warto było dać szansę drugiemu tomowi.
Marzenie o Wietrznych Katedrach zaczyna stawać się coraz bardziej realne.
Pięć fragmentów mapy zostało scalonych.
Teraz jednak naszych bohaterów czeka znacznie trudniejsze zadanie - muszą się włamać do pilnie strzeżonego Instytutu Medycznego, gdzie w jednym z inkubatorów może się kryć ten, którego pomocy potrzebują - elf czystej krwi spokrewniony z księciem.
Tymczasem konstable i viverny podążają ich tropem. Czy uda im się zdążyć na czas, zanim konstable pokrzyżują im plany?
Polecam.

Drugi tom zdecydowanie ciekawszy od pierwszego. W końcu również dowiedziałam się czemu tom 1 rozpoczynała historia Iana McLauriego.
Teraz wszystko staje się jasne, choć niespodzianek również nie brakuje.
Mamy tutaj zdecydowanie więcej akcji. Cały czas coś się dzieje, a zabawne dialogi sprawiają, że ten tom czyta się bardzo szybko.
Bardzo ciekawie opisane są stworzenia...

Nie sądziłam, że tak szybko skończę tę książkę. Pierwszy tom czytałam już jakiś czas temu i nie pamiętałam zbyt wiele z fabuły. Dlatego pierwsze dwa, trzy rozdziały potrzebne mi do rozeznania się w akcji, szły mi opornie. Za to potem, poleciało błyskawicznie. To naprawdę rewelacyjne fantasy i z chęcią sięgam po kolejny tom.

Nie sądziłam, że tak szybko skończę tę książkę. Pierwszy tom czytałam już jakiś czas temu i nie pamiętałam zbyt wiele z fabuły. Dlatego pierwsze dwa, trzy rozdziały potrzebne mi do rozeznania się w akcji, szły mi opornie. Za to potem, poleciało błyskawicznie. To naprawdę rewelacyjne fantasy i z chęcią sięgam po kolejny tom.

Przeżyłam prawdziwy szok przy tej książce. Nigdy, przenigdy nie sądziłam, że tom 2 Wietrznych Katedr okaże się taki dobry, wciągający. Muszę przyznać, że gdybym dostała tę historię w jednej książce, to byłabym na tak. I myślę, że autorka popełniła duży błąd, dzieląc ją na trzy części.
.......


Richard i jego nowi kompani odkrywają prawdziwą tożsamość Evangelin i jej brata, a co za tym idzie, zdobywają nowe priorytety. Okazuje się, że odnalezienie szlaku do Wietrznych Katedr nie będzie wcale takie proste, gdy już znajdą klepsydry, zaś wokół czai się mnóstwo sekretów.
.......


Jak mówiłam na początku, jestem bardzo mile zaskoczona. Nie wiem, czy długa przerwa między tomem 1 a 2 tu cokolwiek zdziałała, ale kontynuacja wyszła znacznie lepiej. Podtrzymując to, co napisałam na wstępie, jestem pewna, że gdybym dostała całość w jednej książce, poleciłabym bez wahania (choć jeszcze nie czytałam ostatniej części). Nie było idealnie, ale bohaterowie znacznie się zmienili, dostrzegałam to i podoba mi się, w jakim kierunku to poszło. Było dużo humoru, zwrotów akcji, zagadek, niebezpieczeństw oraz krwawych jatek. A cały sens Iana i Richarda wreszcie nabrał dla mnie sensu. Nic dziwnego, że nie czuł się winny zbrodni, skoro ich nie popełnił!
.......


Wiele szczegółów zdradzić nie mogę, by nie popsuć zabawy tym, którzy zdecydują się sięgnąć po Wietrzne Katedry. Ponarzekać też muszę, bo czasem trafiały się momenty, które wydawały się przeciąganiem akcji bądź Richard wracał do dziwaczenia, obrażał się jak dziecko, a potem dąsał się, że nikt za nim nie pobiegł 😅 Żałuję też, że nie było żadnego drobnego naprowadzenia z poprzedniego tomu co, kto, jak i gdzie, bo nie od razu przypomniałam sobie, co już było.
......


Językowo w porządku. Czasem trafił się bubel, który wytracał z rytmu. Najgorzej jednak działała na mnie ta ciągłość, bez podziału na rozdziały. Przez to miałam wrażenie, że powieść okropnie mi się dłuży, choć nie jest obszerna i ciekawiła.
.......


A co do okładki... Podtrzymuję, że jest paskudna! 🙈 Ale tom drugi za treść i pozytywne zaskoczenie zasługuje na 6/10.

Przeżyłam prawdziwy szok przy tej książce. Nigdy, przenigdy nie sądziłam, że tom 2 Wietrznych Katedr okaże się taki dobry, wciągający. Muszę przyznać, że gdybym dostała tę historię w jednej książce, to byłabym na tak. I myślę, że autorka popełniła duży błąd, dzieląc ją na trzy części.
.......


Richard i jego nowi kompani odkrywają prawdziwą tożsamość Evangelin i jej brata,...

Lepsza niż tom pierwszy. Wiele rzeczy się wyjaśnia. Bardziej poukładana akcja. Jednak badal nie do końca podobają mi się niektóre zaboegi autorki.

Lepsza niż tom pierwszy. Wiele rzeczy się wyjaśnia. Bardziej poukładana akcja. Jednak badal nie do końca podobają mi się niektóre zaboegi autorki.

Zwroty akcji, nowe wyjaśnienia, nowe zagadki, a to wszystko zapisane bardzo przyjemnym i jasnym językiem. Bajka! Świetnie się bawiłam, chociaż humor czasem był prymitywny. Nie mniej jednak to nadal mój faworyt!

Zwroty akcji, nowe wyjaśnienia, nowe zagadki, a to wszystko zapisane bardzo przyjemnym i jasnym językiem. Bajka! Świetnie się bawiłam, chociaż humor czasem był prymitywny. Nie mniej jednak to nadal mój faworyt!

Kolejny dobry tom, może nie tak cudowny jak pierwszy, ale pełen akcji, i zaskoczeń.

Kolejny dobry tom, może nie tak cudowny jak pierwszy, ale pełen akcji, i zaskoczeń.