Szukamy ofert...
Aktualności
11
Znane mamy polecają najlepsze książki dla dzieci
O sprawdzone pomysły na książkowe prezenty z okazji Dnia Dziecka najlepiej spytać inne mamy. One najlepiej wiedzą, które tytuły pokochają najmłodsi czytelnicy! Poprosiliśmy więc aktywnych w internecie rodziców o podpowiedzi, co kupić na Dzień Dziecka. O ukochanych książkach swoich pociech piszą na naszych łamach Pomysłowa Mama, Mataja, Pannaanna i Mama Gang.
OPINIE i DYSKUSJE o książce Pollyanna
Ponadczasowa! Mimo upływu lat tematyka pozostaje aktualna. To książka, która uczy, porusza i inspiruje. Czas spędzony w towarzystwie tej książki był bardzo udany!
Ponadczasowa! Mimo upływu lat tematyka pozostaje aktualna. To książka, która uczy, porusza i inspiruje. Czas spędzony w towarzystwie tej książki był bardzo udany!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMiłe wspomnienie z dzieciństwa. Ale już chyba wtedy optymizm Pollyanny mnie nie przekonywał.
Miłe wspomnienie z dzieciństwa. Ale już chyba wtedy optymizm Pollyanny mnie nie przekonywał.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toWolę Anię z Zielonego
Wolę Anię z Zielonego
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toInteresująca.
Interesująca.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toAkcja rozgrywa się w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej na początku XX wieku – czas i miejsce odzwierciedlają otoczenie w którym żyje autorka. Główną bohaterką jest jedenastoletnia, osierocona i uboga dziewczynka. Jej imię – Pollyanna – stanowi połączenie dwóch: Polly i Anny. Ma piegi. Posiada oryginalną osobowość – według mnie duży wpływ na to miał już nieżyjący ojciec pełniący funkcję pastora. Cechuje ją żywiołowość i gadulstwo wynikające z jej ekstrawertyzmu. Bardzo lubi ludzi. Przy tym jest niezwykle naiwna. Jeśli chodzi o percepcję świata to prawie wszyscy pozostali bohaterowie znajdują się na antypodach względem Pollyanny Whittier. Oprócz tego ich złe cechy są bardzo wyolbrzymione, a najbardziej widocznymi ilustracjami są ciotka Polly (będąca starą panną i jak widać w tym tkwi przyczyna jej zgorzkniałości) i bardzo bogaty pan John Pendleton (który prawdopodobnie nie zdaje sobie sprawy, że doskwiera mu samotność generująca jego permanentne niezadowolenie). Pollyanna jest idealną egzemplifikacją pozytywnego myślenia – a tak dużo teraz o tej kwestii się mówi. Ta dziewczynka przemienia ludzi niczym genialny psycholog! Robi to głównie za pomocą "gry w zadowolenie" – właśnie to zapada mi w pamięć. Jest to przykład dziewczęcej literatury.
Akcja rozgrywa się w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej na początku XX wieku – czas i miejsce odzwierciedlają otoczenie w którym żyje autorka. Główną bohaterką jest jedenastoletnia, osierocona i uboga dziewczynka. Jej imię – Pollyanna – stanowi połączenie dwóch: Polly i Anny. Ma piegi. Posiada oryginalną osobowość – według mnie duży wpływ na to miał już nieżyjący...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKsiążkę polecała inna książka, dlatego po nią sięgnąłem. Rewelacyjna, bardzo pozytywna, niesamowicie wzruszająca. Napisana najprostszym, ale wciąż urokliwym językiem. Niby dla dzieci, ale dorośli też powinni się z nią dobrze zaznajomić, albowiem ma ponadczasowy przekaz. Przypomina, aby nie wyrządzać sobie krzywdy złym myśleniem i powstrzymywaniem się przed wyrażaniem uczuć.
Książkę polecała inna książka, dlatego po nią sięgnąłem. Rewelacyjna, bardzo pozytywna, niesamowicie wzruszająca. Napisana najprostszym, ale wciąż urokliwym językiem. Niby dla dzieci, ale dorośli też powinni się z nią dobrze zaznajomić, albowiem ma ponadczasowy przekaz. Przypomina, aby nie wyrządzać sobie krzywdy złym myśleniem i powstrzymywaniem się przed wyrażaniem uczuć.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNo cóż po lekturze książki trzeba po prostu zacząć grać w grę Pollyanny.
No cóż po lekturze książki trzeba po prostu zacząć grać w grę Pollyanny.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toBardzo mi się podobała i wciągnęła mnie. Polecam!
Bardzo mi się podobała i wciągnęła mnie. Polecam!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSentymentalna podróż. Kiedyś obie części Polyanny dostałam na urodziny i czytałam ją wielokrotnie. Urzekło mnie w niej pozytywne podejście do życia. Wyszła nowa wersja w audiobooku więc skusiłam się by przesłuchać.
Sentymentalna podróż. Kiedyś obie części Polyanny dostałam na urodziny i czytałam ją wielokrotnie. Urzekło mnie w niej pozytywne podejście do życia. Wyszła nowa wersja w audiobooku więc skusiłam się by przesłuchać.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toO wielkiej sile optymizmu.
Pollyanna, po śmierci swoich rodziców, trafia pod opiekę dość zasadniczej i niezbyt entuzjastycznie nastawionej do nowego obowiązku ciotki. Dziewczynka jest bardzo optymistyczną, pogodną naturą i ma zwyczaj w każdej sytuacji wynajdować dobrą stronę, z której można się cieszyć. Wkrótce w swoją "grę w zadowolenie" wciąga całe miasto.
Jak się tak głęboko zastanowić, to w sumie trudno powiedzieć, czemu akurat ta książka stała się klasykiem powieści dla dzieci. Na pierwszy rzut oka nie ma w niej nic szczególnego - ot, kolejna przesłodzona, nieco naiwna opowieść o ekscentrycznej sierocie, która zmienia świat na lepsze. Myślę, że siła tej książki tkwi głównie w jej bohaterce, której postawa bardzo podnosi na duchu i sprawia, że trudno się nie zarazić tym optymizmem, choćby na chwilę.
O wielkiej sile optymizmu.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPollyanna, po śmierci swoich rodziców, trafia pod opiekę dość zasadniczej i niezbyt entuzjastycznie nastawionej do nowego obowiązku ciotki. Dziewczynka jest bardzo optymistyczną, pogodną naturą i ma zwyczaj w każdej sytuacji wynajdować dobrą stronę, z której można się cieszyć. Wkrótce w swoją "grę w zadowolenie" wciąga całe miasto.
Jak się tak...