Krzywda. Historia moich blizn

Czytałam parę lat temu i bardzo wzruszająca i uświadamiająca...

Czytałam parę lat temu i bardzo wzruszająca i uświadamiająca...

ignorancja w tej książce jest poważnie alarmująca.

ignorancja w tej książce jest poważnie alarmująca.

Opisana w tej książce problematyka to historia nastoletniej dziewczyny, która ucieka od swoich życiowych problemów w samookaleczanie się. Tematyka jest więc nie tylko ciekawa, ale i bardzo potrzebna, bo przecież taki problem dotyka całej masy dzieciaków - i nie tylko - na całym świecie.

Sęk jednak w tym, że moim zdaniem Autorka zupełnie tę opowieść skopała. Główna bohaterka tej powieści, Gabi, boryka się ze stratą swojego ukochanego dziadka. Nie potrafi otworzyć się przed swoimi rodzicami (którzy zdają się zbyt zajęci swoją pracą, niż własnym dzieckiem),nie może dogadać się ze swoją matką (którą oskarża o chłód, jeśli nie wręcz o brak uczuć wobec siebie czy własnego ojca),wstydzi się przyznać do swoich problemów przyjaciołom (którzy co i rusz wyciągają do niej pomocną dłoń). Ja wiem, że można się aż tak zamknąć we własnym cierpieniu i depresji. Ale jeśli Autorka chciała napisać książkę, która mogłaby pomóc dzieciakom, zmagającym się z podobnymi problemami, to powinna chyba swoją bohaterkę skonstruować nieco inaczej.

Pojawia się tu całe mnóstwo problemów - depresja poporodowa, alkoholizm, porzucenie przez rodziców. Ale mam wrażenie, że wszystkie te wątki potraktowane zostały bardzo pobieżnie. Aż się prosi o zagłębienie w temacie, o więcej treści.

A już samo zakończenie rozwaliło mnie na łopatki. Znaczy - ja rozumiem, że tak wyszło może prawdziwiej, bardziej wiarygodnie. Ale bez postawienia tej finalnej kropki, wydaje mi się, że cała ta opowieść nie spełni swojego celu. Nikogo nie przekona, że warto szukać innych sposobów na radzenie sobie z problemami, niż skorzystanie z żyletki.

Szkoda. Książka z potencjałem i bardzo potrzebna. Ale w takiej formie nie spełni swojej funkcji...

Opisana w tej książce problematyka to historia nastoletniej dziewczyny, która ucieka od swoich życiowych problemów w samookaleczanie się. Tematyka jest więc nie tylko ciekawa, ale i bardzo potrzebna, bo przecież taki problem dotyka całej masy dzieciaków - i nie tylko - na całym świecie.

Sęk jednak w tym, że moim zdaniem Autorka zupełnie tę opowieść skopała. Główna...

Książka bardzo dobra mimo trudnego tematu ( według osoby po stracie i osoby która samookaleczała się ) który jest bardzo dobrze opisany płynie się przez nią. Są w niej bardzo brutalne opisy samookaleczania więc proszę mieć to na uwadze.

Książka bardzo dobra mimo trudnego tematu ( według osoby po stracie i osoby która samookaleczała się ) który jest bardzo dobrze opisany płynie się przez nią. Są w niej bardzo brutalne opisy samookaleczania więc proszę mieć to na uwadze.

Nie wiem jak powinnam do tej książki podejść. Muszę jednak przyznać że zwyczajnie nie była ona dobra. Nie wywołała u mnie emocji które powinna była wywołać, fabuła była zbyt szybka, wątek romantyczny w ogóle nie potrzebny. Oczekiwałam czegoś dobrego, a dostałam historię, która z tak poważnego tematu, zrobiła coś bardzo błahego. Rozumiem tylko to, że jest ona 12 plus ponieważ bohaterka mimi siedemnastu lat zachowywała się jak dwunastolatka, a do tego fabuła... Sceny cięcia jednak na pewno 12+ nie były.
Nie wiem czy powinnam się wypowiadać w ten sposób ta temat książki o takiej tematyce jednak jako czytelnik oczekiwałam czegoś innego i moja opinia nie jest dobra.

Nie wiem jak powinnam do tej książki podejść. Muszę jednak przyznać że zwyczajnie nie była ona dobra. Nie wywołała u mnie emocji które powinna była wywołać, fabuła była zbyt szybka, wątek romantyczny w ogóle nie potrzebny. Oczekiwałam czegoś dobrego, a dostałam historię, która z tak poważnego tematu, zrobiła coś bardzo błahego. Rozumiem tylko to, że jest ona 12 plus...

Ciężko jest mi wystawiać negatywną opinię o tej książce, gdyż mówi ona o bardzo ważnych kwestiach. Nie podoba mi się jednak jak to wyszło w ostatecznym rozrachunku, mam wrażenie, że cała historia skończyła dużo za wcześnie a wiele kwestii zostało przedstawionych na szybko i bardzo pobieżnie.

Ciężko jest mi wystawiać negatywną opinię o tej książce, gdyż mówi ona o bardzo ważnych kwestiach. Nie podoba mi się jednak jak to wyszło w ostatecznym rozrachunku, mam wrażenie, że cała historia skończyła dużo za wcześnie a wiele kwestii zostało przedstawionych na szybko i bardzo pobieżnie.

Książka może i porusza warzone tematy ,ale czy to rzeczywiście automatycznie ma oznaczać że jest dobra ,nie jestem pewien. Przynajmniej takie miałem wrażenia na początku ,potem było o wiele lepiej ale i tak czuję jakby ta historia była trochę wyrwana z kontekstu i niepełna

Książka może i porusza warzone tematy ,ale czy to rzeczywiście automatycznie ma oznaczać że jest dobra ,nie jestem pewien. Przynajmniej takie miałem wrażenia na początku ,potem było o wiele lepiej ale i tak czuję jakby ta historia była trochę wyrwana z kontekstu i niepełna

Czy zawsze czas leczy rany?

„ ... zawsze miałam w sobie niezłe bagno. Czułam, że nie jestem tym, kim powinnam być, a moja matka jest bez przerwy mną rozczarowana. Mimo to nigdy się nie poddawałam, zawsze byłam pewna siebie i wygadana, ale niedawno umarł mi dziadek. Byliśmy naprawdę blisko. Jest mi z tego powodu strasznie przykro, ale tak naprawdę nie mam z kim o tym pogadać. Mam świetnych przyjaciół, ale nie chcę ich dołować...”

Cytat opisuję w skrócie fabułę książki. Gabi jest popularna i lubiana w szkole, mało tego, ma ogromny talent do jazdy na desce. Niestety nieoczekiwany obrót spraw sprawia, że dziewczyna zamyka się w sobie. Zaczyna dezintegrację własnej osoby, co jej znajomi zauważają i oferują pomoc, jednak Gabi odmawia, twierdząc, że wszystko u niej porządku. Z biegiem czasu bohaterka odkrywa pewną stronę i wkrótce przekonuje się, że nie tylko ona cierpi.

Autorka mierzy się z problemem samookaleczania i braku akceptacji wśród nastolatków. Porusza w książce tematy bardzo trudne i wrażliwe.

Czy zawsze czas leczy rany?

„ ... zawsze miałam w sobie niezłe bagno. Czułam, że nie jestem tym, kim powinnam być, a moja matka jest bez przerwy mną rozczarowana. Mimo to nigdy się nie poddawałam, zawsze byłam pewna siebie i wygadana, ale niedawno umarł mi dziadek. Byliśmy naprawdę blisko. Jest mi z tego powodu strasznie przykro, ale tak naprawdę nie mam z kim o tym...

Jak dla mnie, miłośnika nastoletniej literatury bardzo fajne.

Jak dla mnie, miłośnika nastoletniej literatury bardzo fajne.

Gabi jest zwykłą nastolatką. Ma przyjaciół, hobby, jakim jest jazda na deskorolce.
Niedawno straciła dziadka, z którym była mocno związana. Czuje się osamotniona. Myśli, że ją nikt nie rozumie. Konflikt z mamą jedynie pogarsza sprawę.
Znajduje ukojenie w samookaleczaniu się. Jest ono chwilowe, po czym nadchodzi wstyd oraz wstręt do samej siebie.
Książka pisane jest z perspektywy dziewczyny. Poznajemy otoczenie w jakim się obraca, najbliższych oraz jej odczucia.
Autorka porusza ważny problem jakim jest samookaleczanie.
Chociaż lektura skierowana jest do młodzieży, dorosłego również chwyci za serce. Daje przestrogę nam wszystkim aby być bardziej otwartym na drugiego człowieka. Pokazuje, iż patrzymy a bagatelizujemy sygnały dawane przez bliskie osoby. Nie szukamy pomocy przed strachem przed odrzuceniem.

Gabi jest zwykłą nastolatką. Ma przyjaciół, hobby, jakim jest jazda na deskorolce.
Niedawno straciła dziadka, z którym była mocno związana. Czuje się osamotniona. Myśli, że ją nikt nie rozumie. Konflikt z mamą jedynie pogarsza sprawę.
Znajduje ukojenie w samookaleczaniu się. Jest ono chwilowe, po czym nadchodzi wstyd oraz wstręt do samej siebie.
Książka pisane jest z...