C. T. Studd - Nie ma odwrotu

Dokądkolwiek szedł C. T. , głosił ewangelię i czytał głośno Biblię. Gdy kończył, często słychać było jęk zawodu.
- Nie kończ jeszcze! - wołali starsi ludzie. - Nie słyszeliśmy tych słów wcześniej i możemy umrzeć, zanim usłyszymy je znowu, więc czytaj nam dalej!

Dokądkolwiek szedł C. T. , głosił ewangelię i czytał głośno Biblię. Gdy kończył, często słychać było jęk zawodu.
- Nie kończ jeszcze!...

Byłam zadowolona ze swojego życia, zwłaszcza gdy w wieku osiemnastu lat otrzymałam pozwolenie, by chodzić na bale. Na pierwszym bawiłam się doskonale, ale w nocy miałam przerażający sen. Jezus przyszedł do mnie, ale mnie nie poznał. Powiedział: "Odejdź ode mnie. Nigdy cię nie znałem". Starałam się wszelkimi sposobami usunąć te słowa z moich myśli, ale mijał rok za rokiem, a one nie odchodziły. Gdy miałam dwadzieścia dwa lata, pojechałam do przyjaciółki mojej mamy. Okazało się, że ona całkiem niedawno się nawróciła. Wraz ze swoim ojcem zabrała mnie na spotkanie Armii Zbawienia. Nigdy nie zapomnę, jak strasznie czułam się tego wieczoru. Siedziałam na podium razem z moją gospodynią i setkami dziewcząt z Armii Zbawienia dookoła. Ich wykrochmalone kołnierzyki i mankiety skrzypiały przy każdym ruchu, a na dodatek uderzały w swoje tamburyna tuż nad moją głową! Czułam się okropnie, ale jakoś wytrzymałam. Cieszyłam się, że nikt nie spytał mnie o moją duszę. Kiedy wróciłam do domu, gospodyni dała mi broszurkę napisaną przez Generała Bootha, opisującą jego straszną wizję ludzi po zatonięciu statku. Starali się utrzymać głowy nad powierzchnią i wyciągali ręce, a niektórzy byli na skałach. Ktoś mówił, że Jezus wróci nagle, a wtedy ten sam los czeka niezbawionych. Nagle uświadomiłam sobie, że się myliłam. Dałabym wszystko, by zbliżyć się do Boga, ale nie mogłam. Moje serce było tak czarne, jak najgorszego grzesznika na ziemi. Miałam bardzo silne przekonanie o moim grzechu niewiary, drwin i szyderstwa. Czułam, że jestem najbardziej zasługującym na piekło grzesznikiem, jaki kiedykolwiek żył. Upadłam na kolana i czekałam. Zobaczyłam wizję Jezusa na krzyżu. Gdy ona zniknęła, zorientowałam się, że klęczałam przez dwie godziny. Kiedy gospodyni spytała, co widziałam, odpowiedziałam, że Golgotę i Jezusa, który od teraz będzie już na zawsze moim Panem i Bogiem.

Byłam zadowolona ze swojego życia, zwłaszcza gdy w wieku osiemnastu lat otrzymałam pozwolenie, by chodzić na bale. Na pierwszym bawiłam się ...

C. T. występował jako ostatni i podsumował całe spotkanie wezwaniem dla słuchaczy: "Czy żyjecie dla dnia dzisiejszego, czy też dla wieczności? Czy będzie wam zależało na opinii ludzi zebranych tutaj, czy na opinii Boga? Opinia ludzka nie przyda się na wiele, gdy staniemy przed tronem sędziowskim. Natomiast opinia Boga będzie najważniejsza. Czyż nie powinniśmy więc przyjąć Jego słów i żyć w posłuszeństwie wobec nich?".

C. T. występował jako ostatni i podsumował całe spotkanie wezwaniem dla słuchaczy: "Czy żyjecie dla dnia dzisiejszego, czy też dla wiecznośc...