Zapach prawdy

„Zapachu prawdy” autorstwa Pani Igi Karst to wciągająca powieść oraz pierwszy tom serii „Pensjonat Biały Dwór”. Profesor Adam Korczyński, wybitny znawca storczyków, zostaje znaleziony martwy w lesie pod Sycowem. Początkowo wszystko wskazuje na strzał z broni palnej, ale szybko okazuje się, że sprawa jest dużo bardziej skomplikowana – prawdziwą przyczyną śmierci było pchnięcie nożem, a rana postrzałowa została sfingowana.
Śledztwo prowadzi komisarz Michał Orski, a z własnej inicjatywy włącza się w nie także adwokatka Anita Herbst, która przyjeżdża na zaproszenie wnuka zmarłego profesora. Z domu Korczyńskiego znikają dwa cenne przedmioty: unikalny XIX-wieczny album botaniczny oraz rzadki okaz storczyka. Śledczy podejmują trop czy oba przedmioty mogą mieć związek z motywem zbrodni.

Tajemnic przybywa, gdy w ogrodzie willi profesora odkryte zostają ludzkie szczątki, które... znikają tuż przed przyjazdem policji. Zostaje jedynie żuchwa. Anita i wnuk zmarłego, Sebastian, podejmują własne dochodzenie, które ujawnia rodzinne sekrety, fałszywe tropy i nieoczywiste relacje w małej, zamkniętej społeczności.

Książka Pani Karst zgrabnie łączy elementy klasycznego kryminału z nietuzinkowym motywem botanicznym. Orchidee, egzotyczne zapachy i stare ryciny tworzą niepowtarzalny klimat, który kontrastuje z brutalną zbrodnią. Autorka serwuje liczne zwroty akcji, prowokacyjne dialogi i lekki humor, by ostatecznie poprowadzić czytelnika do zaskakującego finału. Takiego, którego trudno się spodziewać 🙂

„Zapachu prawdy” autorstwa Pani Igi Karst to wciągająca powieść oraz pierwszy tom serii „Pensjonat Biały Dwór”. Profesor Adam Korczyński, wybitny znawca storczyków, zostaje znaleziony martwy w lesie pod Sycowem. Początkowo wszystko wskazuje na strzał z broni palnej, ale szybko okazuje się, że sprawa jest dużo bardziej skomplikowana – prawdziwą przyczyną śmierci było...

Dawno nie miałam tak ambiwalentnych uczuć po przeczytaniu książki. Wątek kryminalny jest bardzo interesujący, śledztwo wielowątkowe, dlatego dotrwałam do końca. Język powieści pasuje jednak do romansów (chyba, bo nie czytam... ),albo do bardzo poprawnie napisanego wypracowania licealistki. Bohaterowie też tacy poprawni, tacy ostrożni, tacy uprzejmi... nie czułam w nich życia. Główna bohaterka Anita zataja ważne informacje przed prowadzącym śledztwo komisarzem i nawet się z tym nie kryje. Ten się z tym godzi, bo... Chce być uprzejmy? Poprawność, poprawność, poprawność. Zdecydowanie brak polotu

Dawno nie miałam tak ambiwalentnych uczuć po przeczytaniu książki. Wątek kryminalny jest bardzo interesujący, śledztwo wielowątkowe, dlatego dotrwałam do końca. Język powieści pasuje jednak do romansów (chyba, bo nie czytam... ),albo do bardzo poprawnie napisanego wypracowania licealistki. Bohaterowie też tacy poprawni, tacy ostrożni, tacy uprzejmi... nie czułam w nich...

Ledwo przebrnęłam, znudziła mnie, po kilku dniach już zupełnie o niej zapomniałam.

Ledwo przebrnęłam, znudziła mnie, po kilku dniach już zupełnie o niej zapomniałam.

Powieść poza interesującą fabułą powinna być również przynajmniej poprawnie napisana. Nie wiem co znaczy "iść po najmniejszej linii oporu", "cisnąć telefonem do umywalki" też mało przyjemnie brzmi. a to tylko dwa przykłady spośród wielu błędów i niezręczności językowych. Można przeczytać w czasie podróży pociągiem, ale nie jest to pozycja jaką czyta się z zapartym tchem i delektuje kunsztem języka.

Powieść poza interesującą fabułą powinna być również przynajmniej poprawnie napisana. Nie wiem co znaczy "iść po najmniejszej linii oporu", "cisnąć telefonem do umywalki" też mało przyjemnie brzmi. a to tylko dwa przykłady spośród wielu błędów i niezręczności językowych. Można przeczytać w czasie podróży pociągiem, ale nie jest to pozycja jaką czyta się z zapartym tchem i...

Książka idealna na wakacje, kupiona w nadmorskiej miejscowości. Ciekawy pomysł i interesująco poprowadzone śledztwo. Naprawdę przyjemna lektura.

Książka idealna na wakacje, kupiona w nadmorskiej miejscowości. Ciekawy pomysł i interesująco poprowadzone śledztwo. Naprawdę przyjemna lektura.

Ciekawy wątek botaniczny. Czytało się nieźle, choć było kilka niedociągnięć fabularnych, co nie odstraszyło mnie i zabieram się za drugą część.

Ciekawy wątek botaniczny. Czytało się nieźle, choć było kilka niedociągnięć fabularnych, co nie odstraszyło mnie i zabieram się za drugą część.

Jednym słowem niezła. Wątek, intryga oraz lokalizacja na duży plus. Temat botaniczny jest rzadkością w kryminałach, co na pewno przyczyni się do tego, że ta pozycja zostanie przeze mnie zapamiętana. Na minus bohaterowie - wydawali mi się tacy trochę nijacy. Michał i Anita bez charakteru, bez tego czegoś. Jedynie profesor miał swoją charakterystyczną odsłonę, chociaż według mnie nieco przesłodzoną. Dodatkowo momentami powieść przynudzała, znacząco zwalniała tempa. Zakończenie zdecydowanie nie wbiło mnie w fotel.

Jednym słowem niezła. Wątek, intryga oraz lokalizacja na duży plus. Temat botaniczny jest rzadkością w kryminałach, co na pewno przyczyni się do tego, że ta pozycja zostanie przeze mnie zapamiętana. Na minus bohaterowie - wydawali mi się tacy trochę nijacy. Michał i Anita bez charakteru, bez tego czegoś. Jedynie profesor miał swoją charakterystyczną odsłonę, chociaż według...

Bardzo ładna książka :) Może nie tyle bardzo dobra, ile właśnie ładna.
Śledztwo jest ciekawe, wielowątkowe. A cała historia się w końcu klei.
Trochę za dużo obyczajówki i ogólnie wątków miłosnych - podobnie jak u Małgorzaty Rogali - ale to wszystko jest takie, właśnie, ładne, spokojne... nienachalne.
Ciekawe, nieoczywiste osobowości: Marta, a zwłaszcza - Olga.
Owszem, jest zbyt lukrowo, za dużo tam ludzi wspaniałych i prawych, ale wolę czytać o takich osobach, niż o jakichś psychopatycznych mordercach czy pedofilach.
Ogólnie na plus i na pewno będę czytać jeszcze książki tej Autorki. Jednak znalazłam błąd językowy: "po najmniejszej linii oporu". Co prawda nie w narracji, tylko w wypowiedzi któregoś z bohaterów, ale i tak nie powinno się to zdarzyć.

Bardzo ładna książka :) Może nie tyle bardzo dobra, ile właśnie ładna.
Śledztwo jest ciekawe, wielowątkowe. A cała historia się w końcu klei.
Trochę za dużo obyczajówki i ogólnie wątków miłosnych - podobnie jak u Małgorzaty Rogali - ale to wszystko jest takie, właśnie, ładne, spokojne... nienachalne.
Ciekawe, nieoczywiste osobowości: Marta, a zwłaszcza - Olga.
Owszem, jest...

Zapach prawdy, Iga Karst
Lubisz storczyki? Masz je w domu? Wiesz, że orchidee mogą być niesamowicie ciekawe i kryć mroczne tajemnice? Ta książka pomoże Ci je odkryć, gdyż porusza pewną historię mocno związaną z hodowlą tych ciekawych kwiatów. Przy okazji zobaczysz jak daleko zabrniesz nie tylko w historię, związki, relacje ale również tajemnice i mity, morderstwa i intrygi.
-

Zapach prawdy, Iga Karst
Lubisz storczyki? Masz je w domu? Wiesz, że orchidee mogą być niesamowicie ciekawe i kryć mroczne tajemnice? Ta książka pomoże Ci je odkryć, gdyż porusza pewną historię mocno związaną z hodowlą tych ciekawych kwiatów. Przy okazji zobaczysz jak daleko zabrniesz nie tylko w historię, związki, relacje ale również tajemnice i mity, morderstwa i intrygi.
-

Taka zupełnie w porządku. Nic specjalnego ale zła też nie. Bohaterowie całkiem sympatyczni, zagadka ok. Mogłaby być nieco krótsza. Miłą odmianą była policja nie składająca się z bandy idiotów - uczciwie sprawdzali ślady i łączyli wątki.

Taka zupełnie w porządku. Nic specjalnego ale zła też nie. Bohaterowie całkiem sympatyczni, zagadka ok. Mogłaby być nieco krótsza. Miłą odmianą była policja nie składająca się z bandy idiotów - uczciwie sprawdzali ślady i łączyli wątki.