Radiofonia w Polsce. Zapis dziejów

Czytana na owm, łatwa w odbiorze i szybka w czytaniu a interesująca.

Czytana na owm, łatwa w odbiorze i szybka w czytaniu a interesująca.

Dużo ciekawych informacji, przystępny język, nie trzeba być fachowcem, aby to czytać. Zagadnienie potraktowane dość dokładnie. Może przydałoby się trochę więcej zdjęć odbiorników, ale ogólnie nie jest źle.
Jedyne, co razi, to błędy gramatyczne: nagminne niewłaściwe formy procentów (w stylu 16,3 procenta zamiast procent),zdarzyło się też nieodróżnienie procentów od punktów procentowych. Gdyby nie to, dałbym dziewiątą gwiazdkę, bo poza tym książka naprawdę świetna.

Dużo ciekawych informacji, przystępny język, nie trzeba być fachowcem, aby to czytać. Zagadnienie potraktowane dość dokładnie. Może przydałoby się trochę więcej zdjęć odbiorników, ale ogólnie nie jest źle.
Jedyne, co razi, to błędy gramatyczne: nagminne niewłaściwe formy procentów (w stylu 16,3 procenta zamiast procent),zdarzyło się też nieodróżnienie procentów od punktów...

Mamy do czynienia z publikacją wyjątkową, niestety funkcjonującą gdzieś w cieniu. A szkoda. Książka Marcina Hermanowskiego – Radiofonia w Polsce. Zarys dziejów, to ważny kawałek historii, bez której trudno sobie wyobrazić obecny kształt mediów. Wynalazek dwóch fizyków: Aleksandra Popowa i Guglielma Marconiego zrewolucjonizował środki masowego przekazu na początku XX wieku, mimo że u swego zarania został dostrzeżony jedynie przez wojskowych. Radio, bo o nim oczywiście mowa, do dziś dzielnie walczy z telewizyjno-internetową konkurencją i można by powiedzieć, że generalnie ma się dobrze, chociaż poszczególne kierunki jego rozwoju mogą w XXI wieku budzić niepokój prawdziwych entuzjastów i ludzi autentycznie kochających radio i ten sposób przekazu informacji oraz komunikacji. Ale my nie o tym… [...]

→ czytaj dalej na moim blogu:
https://discrust.pl/marcin-hermanowski-radiofonia-w-polsce-zarys-dziejow/

Mamy do czynienia z publikacją wyjątkową, niestety funkcjonującą gdzieś w cieniu. A szkoda. Książka Marcina Hermanowskiego – Radiofonia w Polsce. Zarys dziejów, to ważny kawałek historii, bez której trudno sobie wyobrazić obecny kształt mediów. Wynalazek dwóch fizyków: Aleksandra Popowa i Guglielma Marconiego zrewolucjonizował środki masowego przekazu na początku XX wieku,...

GŁOS, KTÓRY ZMIENIŁ ŚWIAT

Radio. Rzecz, którą znają wszyscy. Tak powszechna, że często nie zwracamy nawet uwagi na odgłosy płynące z radia gdzieś wokół nas. Nie zastanawiamy się nawet nad pochodzeniem tego wynalazku. Dla nas radio po prostu jest. W dobie internetu i smartfonów coraz częściej słuchamy audycji nie z radioodbiorników a z telefonów. Czy potrafimy wyobrażić sobie świat przed powstaniem radia? Jego historię? Długą drogę od urządzeń wojskowych do czasów, gdy radio zmieniało świat, kulturę, poszerzało horyzonty, a bywało, że stawało się także tubą politycznej propagandy? Czy myśleliście kiedyś o tym, by zgłębić historię radiofonii? Taką niesamowitą podróż w czasie umożliwia nam książka „Radiofonia w Polsce .Zarys dziejów” autorstwa Marcina Hermanowskiego , która ukazała się w 2018 roku nakładem wydawnictwa Zysk i S-ka.
W roku 1896 Włoch Guglielmo Marconi opatentował wynalazek, który po latach zrewolucjonizował świat . Marconi użył fal elektromagnetycznych do przeniesienia dżwięku. Rok wcześniej przekazał sygnały ze swego domu do uziemionej anteny odbiorczej , która znajdowała się dwa kilometry dalej. W pierwszych latach jego wynalazek służył komunikacji morskiej i lądowej. Marconi za swoje odkrycie otrzymał Nagrodę Nobla w 1909 roku. W tym samym roku na Atlantyku zderzyły się dwa statki pasażerskie, a dzięki temu, że na pokładzie jednego z nich znajdowało się sprawnie działające radio, udało się przeprowadzić akcję ratunkową i ocalić wszystkich pasażerów, czyli prawie tysiąc siedemset osób. Z biegiem lat coraz więcej państw zaczęło doceniać ten wynalazek. Amerykanie zaś otworzyli pierwszą na świecie stację radiową. Mieściła się w Pittsburghu i nosiła nazwę KDKA. Rozpoczęła nadawanie w 1920 roku .Tak rozpoczęła się nowa epoka.

Pierwszą w Europie regularnie nadającą rozgłośnią radiową była stacja w Moskwie. Radio błyskawicznie docierało do kolejnych krajów na kontynencie. 18 kwietnia 1926 roku rozpoczęła działalność pierwsza rozgłośnia w Polsce. Zbudowano ją w Warszawie . W kolejnych latach Polskie Radio tworzyło oddziały w kolejnych dużych miastach. Rozwój polskiej radiofonii trwał do wybuchu drugiej wojny światowej we wrześniu 1939 roku. Radio w naszym kraju rozwijało się szybko i sprawnie . Polska radiofonia była często stawiana za wzór w innych krajach europejskich. Do czasu, aż rozkwit ten brutalnie zatrzymała wojna. Jednak nawet w tym najtrudniejszym czasie działało, na przykład, Powstańcze Radio Błyskawica. Długą i barwną historię posiada polska radiofonia, a z książki Marcina Hermanowskiego dowiemy się nie tylko historii, technologii, ale przede wszystkim poznamy wiele ciekawostek. Osobiście myślałam, że dzieje radiofonii niekoniecznie są lekturą dla mnie. Okazało się, ze bardzo się myliłam!

Marcin Hermanowski podzielił swą książkę według okresów historycznych istotnych dla rozwoju radiofonii. Mamy więc : dwudziestolecie międzywojenne, II wojnę światową i czas PRL-u oraz radiofonię po 1989 roku. Wszystkie okresy są szczegółowo opisane i składają się na bardzo interesującą całość. Podoba mi się to, że poszczególne podrozdziały są krótkie, dzięki temu książkę czyta się szybko i nie jest nudna. Autor suche fakty miesza z ciekawymi anegdotami. Od pierwszych stron książka wciąga niczym beletrystyka. Jest napisana w sposób bardzo interesujący. Wrażenie robi również ogrom zgromadzonej przez Hermanowskiego bibliografii. Dodatkową atrakcję stanowią zdjęcia, często unikatowe, które pozwalają czytelnikowi zapoznać się z tym jak wyglądały pierwsze radioodbiorniki, ludzie związani z radiem, budowle. Książka jest skonstruowana bardzo przystępnie. Mogą ją czytać osoby, które nie posiadają szczególnej wiedzy technicznej czy historycznej. Uważam , że to duży atut. „Radiofonia w Polsce .Zarys dziejów to rzecz dobra zarówno dla pasjonatów tematu jak i osób , które chcą dowiedzieć się czegoś nowego i posiąść wiedzę dotyczącą zagadnień dotąd dla nich obcych. Na uwagę zasługuje również piękna oprawa książki Twarda oprawa, interesująca okładka. Eleganckie i bardzo udane wydanie, które może być również świetnym pomysłem na oryginalny prezent.

Zgłębiłam już wiedzę o polskiej radiofonii, a Wy? Macie ochotę na ciekawie napisaną opowieść o wynalazku, który miał tak ogromny wpływ na nasze życie? Szczerze tę książkę polecam. Nie jest to zbiór suchych faktów, lecz intrygująca podróż poprzez dzieje. Czy wiecie , że pierwszym komentatorem sportowym była kobieta? Tę i inne ciekawostki poznacie dzięki lekturze „Radiofonii w Polsce. Zarys dziejów”. Nieszablonowa książka tak jak i nieszablonowym wynalazkiem jest radio, które dostarcza nam informacji, muzyki, wzruszeń i radości. Towarzyszy nam już niemalże sto lat. To najwyższy czas, by oddać mu hołd poznając jego dzieje, a zapewniam Was, że są one pasjonujące. Książce przyznaję ocenę 6. Jest to po prostu bardzo wnikliwa, rzetelna i ciekawa próba przybliżenia fenomenu arcyważnego medium jakim jest radio.

GŁOS, KTÓRY ZMIENIŁ ŚWIAT

Radio. Rzecz, którą znają wszyscy. Tak powszechna, że często nie zwracamy nawet uwagi na odgłosy płynące z radia gdzieś wokół nas. Nie zastanawiamy się nawet nad pochodzeniem tego wynalazku. Dla nas radio po prostu jest. W dobie internetu i smartfonów coraz częściej słuchamy audycji nie z radioodbiorników a z telefonów. Czy potrafimy wyobrażić...

Radiofonia w Polsce. Zapis Dziejów to książka przeznaczona dla szerokiego grona odbiorców. Na pewno zainteresują się nią amatorzy takich perełek historycznych. Mnóstwo w niej szczegółów, związanych z poszczególni latami i etapami rozwoju radia w Polsce. Dzięki temu monografia ta może być pomocna również dla studentów studiów historycznych i humanistycznych, kulturoznawstwa i antropologi kulturowej. Jest tu całe mnóstwo różnego rodzaju ciekawostek, które fascynują i intrygują. Warto więc wybrać się w podróż do przeszłości i poznać historię rozwoju polskiej radiofonii.

http://kulturacja.pl/2018/06/radiofonia-w-polsce-zapis-dziejow-recenzja/

Radiofonia w Polsce. Zapis Dziejów to książka przeznaczona dla szerokiego grona odbiorców. Na pewno zainteresują się nią amatorzy takich perełek historycznych. Mnóstwo w niej szczegółów, związanych z poszczególni latami i etapami rozwoju radia w Polsce. Dzięki temu monografia ta może być pomocna również dla studentów studiów historycznych i humanistycznych, kulturoznawstwa...

Radio jest jednym z tych wynalazków, bez którego wiele osób nie wyobraża sobie życia. Dźwięki muzyki towarzyszące pracy, programy informacyjne, kulturowe, religijne, społeczne, edukacyjne i wiele innych często stają się źródłem wiedzy o świecie, kształtowania poglądów czy gustów. Łatwa dostępność, wybór stacji sprawia, że rzadko lub wcale pochylamy się nad czasami, w których radia nie było, kiedy zaczynał być czymś nowym, nieosiągalnym, czymś, o czym marzyły tłumy spragnione dźwięków w swoim otoczeniu. Słuchając audycji nie zadajemy sobie pytania o początki, śmiałych wynalazców, sprytnych inwestorów i pierwszych nieudolnych próbach dotarcia do ludzi. W erze powszechności mediów nie zadajemy sobie też pytania jak wyglądał świat bez tego prostego współczesnego urządzenia.
Marcin Hermanowski zabiera nas do świata naszych pradziadków. W czasie tej podróży do początków XX wieku dowiadujemy się jak wielkim przewrotem była możliwość szerzenia swoich poglądów za pomocą radia, jaki miała wpływ na kształtowanie poglądów ludzi i jak bardzo zmieniło się ono przez sto lat swego istnienia.
Publikacja składa się z trzech większych części podzielonych na rozdziały. Każda z nich odpowiada określone epoce w Polsce. Pierwsza pozwala nam zapoznać się z powstaniem radia, początkami jego istnienia oraz wpływowi na kraj, który właśnie po wielu latach niewoli odzyskał niepodległość. Zachłyśnięciu się wynalazkiem, rozpowszechnianiu go towarzyszy również rozbudowa sieci energetycznych i całkowitą zmianę wielu dziedzin życia, którego elementem stają się zebrania przy radioodbiorniku, aby wspólnie z bliskimi i sąsiadami wysłuchać audycji, posiedzieć przy muzyce. Kolejna część obejmuje czasy od początków II wojny światowej po rok 1989 jako czas symbolicznego wyzwolenia się spod obcej cenzury. Autor dzieli się z nami ważnymi informacjami na temat tego, jak ważną rolę medium to odegrało w czasie przemian. Część trzecia to otwarcie się na świat, czas przemian mentalnych i technologicznych, wyjście radia poza „radio” jako odbiornik. Podział ten autor tłumaczy oparciem na dotychczasowych publikacjach o radiofonii w Polsce i doskonale odzwierciedla symbolikę ważnych zmian.
Na pierwszych stronach publikacji poznamy początki powstawania wynalazku, wyścig o patent, aby później bardzo płynnie przejść do kraju, który po 123 latach zaborów odzyskuje niepodległość i potrzebuje narzędzia pozwalającego na szerzenie określonych poglądów oraz kultury. Jednak dostęp do wynalazku nie jest szybki. Czytelnicy uzmysłowią sobie, że pierwsze audycje nadawano bardzo nieregularnie od 1925 i od 1926 z ustalonym harmonogramem. To pozwoli wyobrazić sobie z jakim namaszczeniem je słuchano i wyczekiwano ich. Do tego trzeba dodać stopniowe podłączanie kolejnych domostw do sieci energetycznej (co jest niewyobrażalne w czasach Internetu),nabywanie przez bogatszych radioodbiorników, aby wysłuchać programów przygotowanych przez Polskie Radio powstałe z inicjatywy Polskiego Towarzystwa Radiotechnicznego.
Marcin Hermanowski zabiera nas w świat szybkiego rozrostu nowej technologii i jej zwiększającego się wpływu na życie odbiorców. Szybko powstające kolejne stacje w czasie wojny, szerzenia propagandy, kontrolowanie treści przez władze PRL oraz korzystanie z zakazanych źródeł informacji. Autor podkreśla wpływ wydarzeń politycznych na działalność medium, jego rozrastanie, poszerzanie oferty programowej, powiększanie grona odbiorców, współistnienia obok innych technologii oraz zmiany polityki, prywatyzacja, pojawianie się nowych stacji po przemianach w 1989 roku oraz rosnąca jakość i wpływ na regulacje prawne, których ważnym elementem jest Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji. Publikację kończy podsumowanie, w którym Marcin Hermanowski porusza kwestie przyszłości tego medium, jego obecności w Internecie, poszerzanie możliwości docierania do ważnych dla nas wiadomości z krajów z całego świata, rozrastania się dróg dotarcia do odbiorcy i walka o przetrwanie w świecie wielkiego wybory stacji. Do tego ważną usługą staje się tu możliwość odsłuchania interesującej nas audycji w dogodnym dla nas czasie, przez co poszczególne programy radiowe przestały być ograniczone czasowo.
„Radiofonia w Polsce” to interesująca, przemyślana i bardzo dobrze napisana publikacja, która na pewno przyda się studentom dziennikarstwa, komunikacji społecznej, historii, filologii polskiej, socjologii oraz wielu innych kierunków humanistycznych, na których zajęciach będzie omawiana historia tego medium. Marcin Hermanowski w umiejętny sposób zbiera ważne informacje z innych publikacji będących wynikami wieloletnich badań nad radiofonią w Polsce i przybliża je czytelnikowi, który nie musi być specjalnie wykształcony, aby sięgnąć po tę monografię. Język, którym posługuje się autor jest prosty, zrozumiały, dzięki czemu każdy zainteresowany tematem i średnio wykształcony czytelnik bez problemu ją przeczyta. Przy okazji wprowadzania nas w historię Marcin Hermanowski objaśnia wiele pojęć, dzieli się ciekawostkami, dzięki czemu książkę czyta się szybko i przyjemnie.

Radio jest jednym z tych wynalazków, bez którego wiele osób nie wyobraża sobie życia. Dźwięki muzyki towarzyszące pracy, programy informacyjne, kulturowe, religijne, społeczne, edukacyjne i wiele innych często stają się źródłem wiedzy o świecie, kształtowania poglądów czy gustów. Łatwa dostępność, wybór stacji sprawia, że rzadko lub wcale pochylamy się nad czasami, w...