Może nie, może tak

Główną bohaterką powieści jest czternastoletnia Magda mieszkająca wraz z rodzicami i starszym bratem w trzypokojowym mieszkaniu. Pewnego razu Magda zauważa, że jej przyjaciółka, Agnieszka, woli towarzystwo niejakiego chłopaka Wieśka od towarzystwa Magdy. Ciężki to przeżywa, a gdy widzi, że inne dziewczyny z klasy również zaczynają interesować się chłopcami, wpada w coś na kształt przygnębienia. W końcu Magda sama się zakochuje i to w tym samym Wieśku, w którym zakochała się również jej przyjaciółka.
W książce jest dużo przemyśleń Magdy na temat początkowej fazy dojrzewania nastolatków, tylko że ona nie zdaje sobie sprawy, że to jest właśnie dojrzewanie. Nie rozumie sytuacji w jakiej się znajduje, nie rozpoznaje siebie i swoich koleżanek. Jej przemyślenia są na pewno ciekawe, ale z punktu widzenia osoby dorosłej, mało oryginalne. Książka jest adresowana do nastolatek (rodzicom też polecam, aby lepiej zrozumieli swoje dzieci wchodzące w okres dojrzewania) i dla nastolatek te refleksje mogą wydawać się w jakiś sposób "nowe".
Dużym plusem powieści są ustępy dotyczące mitologii greckiej. Mamy tu kilka historii miłosnych rodem ze starożytnej Grecji, a mianowicie są tu mity o Persefonie i Hadesie, Akontiosie i Kidyppe, Alfejosie i Artemidzie, Tetydzie i Peleusie, Atalancie i Melanionie, Echo i Narcyzie.

Główną bohaterką powieści jest czternastoletnia Magda mieszkająca wraz z rodzicami i starszym bratem w trzypokojowym mieszkaniu. Pewnego razu Magda zauważa, że jej przyjaciółka, Agnieszka, woli towarzystwo niejakiego chłopaka Wieśka od towarzystwa Magdy. Ciężki to przeżywa, a gdy widzi, że inne dziewczyny z klasy również zaczynają interesować się chłopcami, wpada w coś na...

Książka bez szybkich zwrotów akcji, jednak niosąca ze sobą bardzo wiele prawdy. Dobrze odwzorowuje tok myślenia nastolatki i otaczającej ją grupy społecznej. Bawi akcentami rzeczywistości z poprzedniej epoki.
Fragmenty mitów (które są znaczącą częścią książki) pozwalają spojrzeć na przedstawiony problem z innej strony, zmuszają do myślenia i własnej analizy sytuacji. Nie ma tu gotowych rozwiązań, jednak są prawdziwe sytuacje.
Polecam szczególnie tym, którzy chcą pomyśleć, lepiej zrozumieć swoje dzieci lub kolegów/koleżanki.

Książka bez szybkich zwrotów akcji, jednak niosąca ze sobą bardzo wiele prawdy. Dobrze odwzorowuje tok myślenia nastolatki i otaczającej ją grupy społecznej. Bawi akcentami rzeczywistości z poprzedniej epoki.
Fragmenty mitów (które są znaczącą częścią książki) pozwalają spojrzeć na przedstawiony problem z innej strony, zmuszają do myślenia i własnej analizy sytuacji. Nie ma...

Magda jest dziewczyną, która właśnie znajduje się na pograniczu bycie dzieckiem i nastolatką. Nie rozumie, dlaczego jej koleżanki mają dla niej coraz mniej czasu i dlaczego na imprezie nie chcą tańczyć w dużej grupie lecz w parze z chłopakami... do czasu, gdy sama zdaje sobie sprawę, że jeden ze znajomych jest dla niej ważniejszy od pozostałych. Dziewczyna jednak nie chce się „zniżać” do poziomu koleżanek i zbliżyć do Wieśka.
Co z tego wyniknie? Czy Magda zrozumie, jak ważną rolę w życiu odgrywa miłość? Czy zwiąże się z Wieśkiem?

Od razu powiem, że książka mi się nie podobała. A dlaczego? Zaraz wyjaśnię.

Po pierwsze: mitologia. Nienawidzę mitologii (nie wiem dlaczego, po prostu jej nie trawię!),a tu jest jej pełno. Bohaterowie używają w swoich wypowiedziach mitologicznych imion, a pomiędzy normalną akcją pojawiają się mitologiczne opowieści. Dla mnie po prostu nuda, w tych momentach wręcz przysypiałam, ale jak kto woli.
Po drugie: język. Książka była pisana kiedy byłam bardzo mała, albo może nawet w ogóle nie było mnie na świecie, więc może i język był wtedy nieco inny, ale czy taki... sztuczny? I wymuszony? Po prostu koszmar.
Po trzecie: główna bohaterka. Może jestem już zwyczajnie za stara, żeby ją zrozumieć, ale całkowicie mnie irytowała. Niby chce, ale nie chce, sama nie wie, czego oczekuje od innych. Myślałby kto: hormony, w końcu to nastolatka. Ale ja tak nie myślę. Jest całkowicie irytująca; nie polubiłam jej ani trochę.
No i w końcu: fabuła. Dla mnie nuda. Niby młodzieżówka, ale jest zupełnie inna niż te, które dotychczas czytałam. Kolejne wydarzenia są nieciekawe, akcja wlecze się niemiłosiernie. Niecałe 200 stron, a czytałam ponad tydzień.

Magda jest dziewczyną, która właśnie znajduje się na pograniczu bycie dzieckiem i nastolatką. Nie rozumie, dlaczego jej koleżanki mają dla niej coraz mniej czasu i dlaczego na imprezie nie chcą tańczyć w dużej grupie lecz w parze z chłopakami... do czasu, gdy sama zdaje sobie sprawę, że jeden ze znajomych jest dla niej ważniejszy od pozostałych. Dziewczyna jednak nie chce...

Książka lekka i przyjemna, w sam raz dla nastolatek.
Połączenie opowiadania o życiowych losach bohaterki Magdy zostało niezwykle połączone z mitologicznym opowiastkami (ciekawe, czy były prawdziwe?). Szkoda, że nie znam mitologii, ale dzięki tej książce przypłynęła do mnie chęć jej poznania.

Książka lekka i przyjemna, w sam raz dla nastolatek.
Połączenie opowiadania o życiowych losach bohaterki Magdy zostało niezwykle połączone z mitologicznym opowiastkami (ciekawe, czy były prawdziwe?). Szkoda, że nie znam mitologii, ale dzięki tej książce przypłynęła do mnie chęć jej poznania.

Od czasu szkolnej zabawy czternastoletnia Magda nie może dać sobie rady sama ze sobą: coraz częściej myśli o Wieśku, którym interesuje się jej najbliższa przyjaciółka. Czeka ją wiele trudnych chwil,zanim upora się z tymi nowymi dla niej uczuciami.

Od czasu szkolnej zabawy czternastoletnia Magda nie może dać sobie rady sama ze sobą: coraz częściej myśli o Wieśku, którym interesuje się jej najbliższa przyjaciółka. Czeka ją wiele trudnych chwil,zanim upora się z tymi nowymi dla niej uczuciami.

Dostałam ją w prezencie od mamy wiele lat temu, wtedy wolałam dostać coś Marty Fox ale i ta książka mi się bardzo podobała.

Dostałam ją w prezencie od mamy wiele lat temu, wtedy wolałam dostać coś Marty Fox ale i ta książka mi się bardzo podobała.