Ostatecznie, o czym wiemy z budujących lektur, prawdziwe uczucie polega na tym, że jest nie odwzajemnione.

Wzajemna szczerość powoduje, że zaczynamy zbliżać się do siebie i to również działa uzdrawiająco. W zdrowych relacjach bliskość sama przez się stanowi potężne źródło akceptacji, dowartościowania, sympatii i miłości: skoro decyduję się na takie zmniejszenie dystansu między nami, to znaczy, że ufam ci i mam przyjazne nastawienie.
Z bliskością łączy się też szereg sygnałów niewerbalnych, które "ładują akumulator" znacznie szybciej i skuteczniej niż jakiekolwiek słowa: uśmiech, ciepłe spojrzenie prosto w oczy, pełen aprobaty wyraz twarzy, pogłaskanie po ramieniu, przytrzymanie dłoni. Doświadcza się także szczególnej koncentracji uwagi na sobie i poczucia, że każde moje słowo jest usłyszane i każde zostało potraktowane jako ważne, że spotykam się z troską, współodczuwaniem, zrozumieniem.

Wzajemna szczerość powoduje, że zaczynamy zbliżać się do siebie i to również działa uzdrawiająco. W zdrowych relacjach bliskość sama przez się stanowi potężne źródło akceptacji, dowartościowania, sympatii i miłości: skoro decyduję się na takie zmniejszenie dystansu między nami, to znaczy, że ufam ci i mam przyjazne nastawienie.
Z bliskością łączy się też szereg sygnałów ...

Patrzyła na niego zachłannie, jak gdyby chciała się nasycić widokiem, jak gdyby chciała się napatrzeć na zapas, na całą wieczność.

Patrzyła na niego zachłannie, jak gdyby chciała się nasycić widokiem, jak gdyby chciała się napatrzeć na zapas, na całą wieczność.

Patrz na nas: nie ma dla nas rozłączeń, nie ma boleści i cierpień, a jeśli przyjdą, to zmieniają się w radość. I śmierć sama, która dla was jest końcem życia, dla nas jest tylko jego początkiem i zmianę gorszego szczęścia na lepsze, mniej spokojnego na spokojniejsze i wieczyste. Zważ, jaką musi być nauka, która nakazuje nam miłosierdzie nawet względem nieprzyjaciół, broni kłamstwa, oczyszcza dusze nasze od złości i obiecuje po śmierci szczęście nieprzebrane.

Patrz na nas: nie ma dla nas rozłączeń, nie ma boleści i cierpień, a jeśli przyjdą, to zmieniają się w radość. I śmierć sama, która dla was jest końcem życia, dla nas jest tylko jego początkiem i zmianę gorszego szczęścia na lepsze, mniej spokojnego na spokojniejsze i wieczyste. Zważ, jaką musi być nauka, która nakazuje nam miłosierdzie nawet względem nieprzyjaciół, broni kłams...

Od tej pory będę walczyć dla tego, czego pragnę. Po to, by ochronić siostrę, matkę i ojca. By ochronić świat ludzi, który Kirito i Eugeo chcieli uratować.

Od tej pory będę walczyć dla tego, czego pragnę. Po to, by ochronić siostrę, matkę i ojca. By ochronić świat ludzi, który Kirito i Eugeo chcieli uratować.

Można powtarzać sobie: lubię być sam, wolę być sam, wcale nie potrzebuję bliskości innych ludzi. Lecz cena, jaką przychodzi za to płacić, objawia się smutkiem, wewnętrzną pustką i dojmującą, choć trudną do nazwania tęsknotą. (Jacek Krzysztofowicz).

Można powtarzać sobie: lubię być sam, wolę być sam, wcale nie potrzebuję bliskości innych ludzi. Lecz cena, jaką przychodzi za to płacić, objawia się smutkiem, wewnętrzną pustką i dojmującą, choć trudną do nazwania tęsknotą. (Jacek Krzysztofowicz).

Co się tyczy drugiego oficera, nic o nim nie mogę powiedzieć poza tym, że nazywał się Tottersen czy coś w tym rodzaju. Miał zwyczaj noszenia na głowie (w tym podzwrotnikowym klimacie) wyleniałej futrzanej czapki. Był to bez kwestii najgłupszy człowiek, jakiego kiedykolwiek spotkałem na statku. I wyglądał na to. Wyglądał tak beznadziejnie głupio, że się zawsze dziwiłem, kiedy odpowiadał na zawołanie.

(Opowiadanie "Falk").

Co się tyczy drugiego oficera, nic o nim nie mogę powiedzieć poza tym, że nazywał się Tottersen czy coś w tym rodzaju. Miał zwyczaj noszenia na głowie (w tym podzwrotnikowym klimacie) wyleniałej futrzanej czapki. Był to bez kwestii najgłupszy człowiek, jakiego kiedykolwiek spotkałem na statku. I wyglądał na to. Wyglądał tak beznadziejnie głupio, że się zawsze dziwiłem, kiedy od...

Nowoczesny kapitalizm stworzył nowego estetę, zupełnie nowy gatunek człowieka - takiego, który nie ceni tego, co można kupić za pieniądze, ale same pieniądze. To tak, jakby przygotować ucztę tylko po to, żeby na nią patrzeć.

Nowoczesny kapitalizm stworzył nowego estetę, zupełnie nowy gatunek człowieka - takiego, który nie ceni tego, co można kupić za pieniądze, ale same pieniądze. To tak, jakby przygotować ucztę tylko po to, żeby na nią patrzeć.

Pieniądze to zaledwie niezbędne rekwizyty w późnych stadiach kapitalizmu.

Pieniądze to zaledwie niezbędne rekwizyty w późnych stadiach kapitalizmu.

Niech tam filozofowie mówią, co chcą, ale człowiek praktyczny wie doskonale, że pieniądz pociesza w niejednym wypadku. (s.245).

Niech tam filozofowie mówią, co chcą, ale człowiek praktyczny wie doskonale, że pieniądz pociesza w niejednym wypadku. (s.245).