Analfabet III RP

Książka z 2017 roku, ale przeczytałem ją dopiero teraz. Autor jest zdecydowanie prawicowych poglądów, choć już niekoniecznie pisowskich (sic!). Nie można mu jednak odmówić ani wiedzy, ani pisarskiej erudycji. Mimo nie zawsze zbieżnych z autorem poglądów czytało mi się to całkiem nieźle.

Książka z 2017 roku, ale przeczytałem ją dopiero teraz. Autor jest zdecydowanie prawicowych poglądów, choć już niekoniecznie pisowskich (sic!). Nie można mu jednak odmówić ani wiedzy, ani pisarskiej erudycji. Mimo nie zawsze zbieżnych z autorem poglądów czytało mi się to całkiem nieźle.

Książka przypadkiem znalazła się w moich rękach i od razu trafiła w mój gust. Przede wszystkim podoba mi się jej formuła. Kompendium wiedzy Autora o wybranych zdarzeniach i postaciach. Zabarwiona humorem i nieznanymi dotąd szerokiej publiczności historiami. Autor nie ukrywa swoich sympatii, ale odczułam, że stara się o sprawiedliwe oceny i uczciwe nakreślenie przedstawianych sytuacji.

Od dawna zastanawiało mnie, czy trudniej jest o obiektywizm dziennikarzowi, który nie wchodzi w osobiste kontakty z politykami i innymi osobami publicznymi, czy też takiemu dziennikarzowi, który tworzy relacje w świecie celebrycko-politycznym. Autor pokazuje, że można próbować znaleźć złoty środek w tych działaniach, choć zawsze niesie to za sobą pewne komplikacje.

[SPOILER]
Autor wydaje mi się na prawo w kwestiach światopoglądowych od Roberta Mazurka, o którym często wspomina w swojej książce, ale równocześnie bardziej w centrum niż np. Łukasz Warzecha. Nie jest tak neutralny jak Bogdan Rymanowski (który jest dla mnie od niedawna wzorem skutecznego dziennikarstwa),ale mimo wszystko wzbudza moją sympatię. Wydaje się mieć pogodne usposobienie, dzięki czemu czytało mi się Jego analfabet z przyjemnością.

Opisuje zdarzenia, które również miałam okazję samodzielnie obserwować. Dzięki temu mam własne spojrzenie, które wskutek lektury może zostać ubogacone, zamiast od początku kształtowane. Niesamowite jest dla mnie to, że zaczęłam widzieć ludzka twarz niektórych person (co do lubienia których nie przekona mnie żadna historia, nawet najbardziej ckliwa). Jednakże analiza upadku Radosława Sikorskiego (którego obecnie dotykają chyba kolejne wzloty) oraz opis kompleksu ofiary, stwierdzony u Grzegorza Schetyny naprawdę dodały mi kolejne puzzle w odkrywaniu sekretów toczącej się politycznej układanki.

Autor jest też widocznie zaznajomiony ze współczesna kinematografią. Poczynił ciekawe spostrzeżenia chociażby o polskich serialach, filmach i ogólnie sztuce. Dodatkowo zwrócił uwagę na powód popularności tabloidów w Polsce - jeżeli mam być szczera, była to jedna z najbardziej trafnych analiz, jakie od dawna czytałam.

Niektóre hasła nie były tak efektowne jak pozostałe, ale nie powinno to dziwić. Nie da się wszystkimi zagadnieniami zainteresować odbiorcę, ponieważ odbiorca skupia się subiektywnie na przekazie, wybiera to, co mu najbardziej odpowiada. Ja tak właśnie zrobiłam i pomimo tego, że książkę przeczytałam w całości, jedynie jej fragmenty realnie mnie zainteresowały, utknęły w mojej pamięci. Ale na trwałe, zmieniając przy tym moje spojrzenie w kilku sprawach.

Książka przypadkiem znalazła się w moich rękach i od razu trafiła w mój gust. Przede wszystkim podoba mi się jej formuła. Kompendium wiedzy Autora o wybranych zdarzeniach i postaciach. Zabarwiona humorem i nieznanymi dotąd szerokiej publiczności historiami. Autor nie ukrywa swoich sympatii, ale odczułam, że stara się o sprawiedliwe oceny i uczciwe nakreślenie...

Gociek bywa zabawny, śmieszkuje i opowiada anegdotki, ale czy była konieczność upychania tego materiału (starzejącego się niemiłosiernie szybko) w drukowaną książkę? Nie sądzę. Nie jest to ani Boy, ani Kisielewski, ani nawet Ziemkiewicz, który stylem i umiejętnościami składania literek w zdania bije go na głowę. Co nie zmienia jednak faktu, że niektóre historyjki bardzo ciekawe. Polecam, ale z biblioteki tudzież z kosza hipermarketowego podczas wyprzedaży.

Gociek bywa zabawny, śmieszkuje i opowiada anegdotki, ale czy była konieczność upychania tego materiału (starzejącego się niemiłosiernie szybko) w drukowaną książkę? Nie sądzę. Nie jest to ani Boy, ani Kisielewski, ani nawet Ziemkiewicz, który stylem i umiejętnościami składania literek w zdania bije go na głowę. Co nie zmienia jednak faktu, że niektóre historyjki bardzo...

Subiektywna, lecz przekomiczna analiza życia politycznego w naszym kraju. Poznamy odpowiedzi na takie pytania jak: czym się różnią lemingi od moherów? Kto ma dostęp do ucha prezesa? Jak bardzo media zepsuły Polskę.

Piotr Gociek w typowy dla siebie sposób szkicuje prawdziwy (i czasami też poważny) portret polityków.
Książka zawiera celne sądy, przemyślenia, z zachowaniem powagi. Otrzymujemy inteligentny, ironiczny opis rzeczywistości, barwne i zaskakujące spostrzeżenia.

Dziennikarz formuje zabawne hasło, które poprawia humor: ''poezje zebrane Bronisława Komorowskiego":D

Subiektywna, lecz przekomiczna analiza życia politycznego w naszym kraju. Poznamy odpowiedzi na takie pytania jak: czym się różnią lemingi od moherów? Kto ma dostęp do ucha prezesa? Jak bardzo media zepsuły Polskę.

Piotr Gociek w typowy dla siebie sposób szkicuje prawdziwy (i czasami też poważny) portret polityków.
Książka zawiera celne sądy, przemyślenia, z zachowaniem...

Każdy kto interesuje się polityką ,(i nie tylko) znajdzie coś co go zainteresuje w analfabecie 3RP. Mamy tu nieuporządkowany zbiór opisów, przemyśleń, rozważań na temat Polski, Europy, polityki, świadka dziennikarskiego, kultury , czy sztuki. Niektóre są opisane w sposób lekki a niektóre językiem poważnym w zależności od tematu i osoby. Czyta się to świetnie i można zacząć od końca, środka czy od początku , co kto lubi. Moim ulubioną literką jest K mówiąca o spotkaniu z "Bardem Solidarności "Jackiem Kaczmarskim, ale są tam również inne bardzo interesujące opowiastki m.in. o ministrze Błaszczyku? o roli radia i Tv w XXI w.? o rozmowach z politykami? o chorobie współczesnych mediów? o harataniu w gałę Króla Europy? O filmie Wołyń? itd... Każdy znajdzie swój smak, który polubi.. To nie jest polityczny fast-food - przeczytaj warto.
Jeżeli cię nie przekonałem zobacz czego możesz się dowiedzieć.
Kto posiada największe archiwum żartów politycznych ?
Gdzie był pomnik Polaka w Brukseli?
Kto to jest Zetafon? Który prezydent pisze wiersze lepsze od Herberta? Jakie wspomnienia ma Al Jazeera z Euro 2012? Który polityk rozdaje grzyby dziennikarzom? Jaki powinien być idealny minister? Kto chciał być Palikotem prawicy? Który polityk uwielbia zaczepiać sejmowe dziennikarki? Który z polityków ma ksywkę Baszar? O jakim autorze Kaczmarski powiedział - straszny przerost formy nad treścią? Nowoczesna sztuka w Europarlamencie a prowokacja polskiego europosła? Na kogo mówią Godzilla? Komu Andrzej Mleczko mógłby buty czyścić? W którego polityka dziennikarze rzucają papierowymi kuleczkami? Który polityk jest idolem Piotra Goćka? Czemu Agora jest największym beneficjentem programu 500 +? Skąd tyle polityków w TV lub radio? Co sądzi Prezes o Uchu Prezesa? Jaka jest pani Basia? Co łączy Gordona Browna z Grzegorzem Schetyna? Kto to jest elegant z morskiej pianki? itd..

Każdy kto interesuje się polityką ,(i nie tylko) znajdzie coś co go zainteresuje w analfabecie 3RP. Mamy tu nieuporządkowany zbiór opisów, przemyśleń, rozważań na temat Polski, Europy, polityki, świadka dziennikarskiego, kultury , czy sztuki. Niektóre są opisane w sposób lekki a niektóre językiem poważnym w zależności od tematu i osoby. Czyta się to świetnie i można zacząć...

Moja ocena tej książki nie jest obiektywna, bo bardzo lubię pana Goćka i jego poczucie humoru. Analfabet III RP napisany w podobnym stylu co poprzednie książki pana Piotra, choć odrobinę słabszy od "Pozamiatane" i "Pogrobowców". Jak komuś podobały się te poprzednie to i "Analfabet" przypadnie mu do gustu.

Moja ocena tej książki nie jest obiektywna, bo bardzo lubię pana Goćka i jego poczucie humoru. Analfabet III RP napisany w podobnym stylu co poprzednie książki pana Piotra, choć odrobinę słabszy od "Pozamiatane" i "Pogrobowców". Jak komuś podobały się te poprzednie to i "Analfabet" przypadnie mu do gustu.

Ciekawy, często ironiczny, czasem poważny, ale zawsze inteligentny analfabetyczny spis części rzeczywistości III RP.

Ciekawy, często ironiczny, czasem poważny, ale zawsze inteligentny analfabetyczny spis części rzeczywistości III RP.

Po prostu Piotr Gociek.

Jak zwykle wnikliwie, ciekawie z dużym poczuciem humoru. Ale też można się dowiedzieć wielu ciekawostek zakulisowych, np. jak wygląda prywatnie najbardziej przerażająca postać dzisiejszych czasów (przynajmniej wg. wielu mediów i sporej części społeczeństwa)... tj. bóg wojny Antoni Macierewicz:)

Ale ta książka to też coś więcej, ciekawa synteza ostatnich czasów, dobrze zestawione różne wydarzenia i fakty, tak że komentują się same. Jednym słowem dobra lekka i pouczająca lektura. Polecam.

Po prostu Piotr Gociek.

Jak zwykle wnikliwie, ciekawie z dużym poczuciem humoru. Ale też można się dowiedzieć wielu ciekawostek zakulisowych, np. jak wygląda prywatnie najbardziej przerażająca postać dzisiejszych czasów (przynajmniej wg. wielu mediów i sporej części społeczeństwa)... tj. bóg wojny Antoni Macierewicz:)

Ale ta książka to też coś więcej, ciekawa synteza...

Ciekawa lektura. Z przymrużeniem oka, hasłowo omówione najbardziej chodliwe tematy ze świata polityki, tej wielkiej i tej małej.

Polecam dla rozrywki. Znajdziemy w książce Goćka wiele smaczków o znanych politykach (np. smakowite poezje prezydenta Komorowskiego),anegdoty z pracy w radiu i telewizji.

Polecam dla edukacji. Edukacji społecznej. Gociek przyzwyczaił nas już (książkami "POzamiatane" oraz "POgrobowcy") do przywiązywania wagi do szczegółów. Liczb. Książki Goćka są okazją do przypomnienia sobie np. wyników wyborów, głosowań parlamentarnych, wypowiedzi medialnych osób z tak zwanego świecznika...

Jeśli ktoś ma wątpliwości podpowiadam: warto.

Ciekawa lektura. Z przymrużeniem oka, hasłowo omówione najbardziej chodliwe tematy ze świata polityki, tej wielkiej i tej małej.

Polecam dla rozrywki. Znajdziemy w książce Goćka wiele smaczków o znanych politykach (np. smakowite poezje prezydenta Komorowskiego),anegdoty z pracy w radiu i telewizji.

Polecam dla edukacji. Edukacji społecznej. Gociek przyzwyczaił nas już...

G jak Gociek
Piotr Gociek jest moim bliskim znajomym, choć nigdy nie poznałem go osobiście. Znajomość zawarłem przez tygodnik "Do Rzeczy", potem sięgnąłem po jego książki. Szybko ujął mnie swą przenikliwością, umiejętnością szerokiego spojrzenia na rzeczywistość i tym czymś nieuchwytnym, co powoduje, że chce się czytać co pisze i słuchać co mówi. Ponadto, publicysta "kupił mnie" inteligentnym poczuciem humoru. Mówi się, że najlepsze dowcipy to te, po usłyszeniu których na twarzy słuchającego rysuje się uśmiech. Uśmiechałem się wielokrotnie czytając "Analfabet". Gociek jest bezlitosnym snajperem, biada temu, kto znajdzie się na jego celowniku. W głębszym wymiarze książka jednak mrozi, pokazuje bowiem dość ponury, bo prawdziwy obraz Polski po roku 89 i niepewne perspektywy w przyszłości.
Poza tym, mnóstwo zaskakujących spostrzeżeń i powiązanych ze sobą odległych (pozornie, jak się okazuje) faktów. Czyta się świetnie.

G jak Gociek
Piotr Gociek jest moim bliskim znajomym, choć nigdy nie poznałem go osobiście. Znajomość zawarłem przez tygodnik "Do Rzeczy", potem sięgnąłem po jego książki. Szybko ujął mnie swą przenikliwością, umiejętnością szerokiego spojrzenia na rzeczywistość i tym czymś nieuchwytnym, co powoduje, że chce się czytać co pisze i słuchać co mówi. Ponadto, publicysta...