Zapadła dziura Bone Gap

Nie wiem co mnie powstrzymało przed odłożeniem tej książki... Chyba ciekawość czy rozkręci się jakoś konkretnie, jakimś morałem zarzuci czy coś?
Niestety, ciekawa fabuła, ale tak w sumie to mogło by być opowiadanie do szkoły na konkurs, a nie książka.

Nie wiem co mnie powstrzymało przed odłożeniem tej książki... Chyba ciekawość czy rozkręci się jakoś konkretnie, jakimś morałem zarzuci czy coś?
Niestety, ciekawa fabuła, ale tak w sumie to mogło by być opowiadanie do szkoły na konkurs, a nie książka.

Za mało realizmu, za dużo czegoś co udaje magię. Do połowy książki jeszcze czekałam na "coś", czułam jakąś obietnicę, ale skończyło się niczym. Nie zostawię jej na półce, pójdzie "do ludzi", może komuś innemu przypadnie do gustu.

Za mało realizmu, za dużo czegoś co udaje magię. Do połowy książki jeszcze czekałam na "coś", czułam jakąś obietnicę, ale skończyło się niczym. Nie zostawię jej na półce, pójdzie "do ludzi", może komuś innemu przypadnie do gustu.

Dość nudna, mimo że zapowiadała się naprawdę fajnie. Styl pisania mi nie przypadł do gustu. Przeczytałam szybko, ale na pewno już do niej nie wrócę.

Dość nudna, mimo że zapowiadała się naprawdę fajnie. Styl pisania mi nie przypadł do gustu. Przeczytałam szybko, ale na pewno już do niej nie wrócę.

Dobra lektura o tytułowym mieście. Finn nie wie, kto porwał Różę. Nie rozpoznaje twarzy. Choroba ta nazywa się prozopagnozja. Czyta się dobrze, ale momentami treść jest nudna.

Dobra lektura o tytułowym mieście. Finn nie wie, kto porwał Różę. Nie rozpoznaje twarzy. Choroba ta nazywa się prozopagnozja. Czyta się dobrze, ale momentami treść jest nudna.

Idealna książka na wakacje z ciekawą fabułą. Autorka świetnie wykreowała klimat małego miasteczka, jakim jest tytułowe Bone Gap, dzięki czemu można wczuć się w historię i poczuć małomiasteczkowy klimat. Jest to jedna z tych książek, które odkrywa się z przyjemnością i frajdą rozdział po rozdziale. Zakończenie według mnie było znakomite i chciałabym obejrzeć film na podstawie tej historii.

Idealna książka na wakacje z ciekawą fabułą. Autorka świetnie wykreowała klimat małego miasteczka, jakim jest tytułowe Bone Gap, dzięki czemu można wczuć się w historię i poczuć małomiasteczkowy klimat. Jest to jedna z tych książek, które odkrywa się z przyjemnością i frajdą rozdział po rozdziale. Zakończenie według mnie było znakomite i chciałabym obejrzeć film na...

Zapadłe miasteczko, gdzieś na amerykańskiej prowincji. To dziura w którą się wpada i z której trudno się wydobyć. Kiedy znika młoda, piękna Róża nikt jakby tego nie zauważa. Skoro pojawiła się niewiadomo skąd i zniknęła, to czym się tu przejmować. Tylko młodociany Finn O'Sullivan, którego miejscowi uznają za dziwaka i outsidera wie, że Róża została porwana. Widział porywacza, ale nie może przypomnieć sobie jego twarzy. Postanawia jednak odszukać Różę.
W Bone Gap rzeczywistość miesza się z mistyką, świat realny z fantazją. To całkiem przyjemne połączenie tworzące niezwykły klimat tej powieści. Dlatego warto po nią sięgnąć. No i może jeszcze dla tych kilku dialogów, w których autorka próbuje odtworzyć zasłyszane gdzieś polskie wyrazy.

https://panksiazka.blogspot.com/

Zapadłe miasteczko, gdzieś na amerykańskiej prowincji. To dziura w którą się wpada i z której trudno się wydobyć. Kiedy znika młoda, piękna Róża nikt jakby tego nie zauważa. Skoro pojawiła się niewiadomo skąd i zniknęła, to czym się tu przejmować. Tylko młodociany Finn O'Sullivan, którego miejscowi uznają za dziwaka i outsidera wie, że Róża została porwana. Widział...

Bone Gap jest małym miasteczkiem w stanie Illanois. Tamtejsza społeczność, jak to w małych miasteczkach bywa, lubuje się w plotkach, powierzchownym osądzaniu i przypinaniu ludziom łatek. Między innymi dlatego życie zarówno Finna, jak i Petey nie jest wcale różowe. Ponadto codzienność Finna i jego brata Seana dwukrotnie wypadła z rutynowego toru - kiedy znikąd pojawiła się piękna dziewczyna o imieniu Róża oraz kiedy zaginęła ona bez śladu, porwana przez - jak twierdzi Finn - tajemniczego mężczyznę.
"Bone Gap" to książka, o której lepiej nie wiedzieć prawie nic, bo jej ogromną zaletą jest odsłanianie historii fragment po fragmencie. Laura Ruby zbudowała tajemniczy, magiczny klimat, dzięki czemu książka bardzo intryguje i pochłania - niemal jak tytułowa dziura.
Dużą zaletą tej powieści jest oryginalność. Zostały poruszone ciekawe tematy (na przykład dowiadujemy się sporo o zachowaniach rojów pszczół),a wszystkie ważniejsze postacie mają bardzo wyraziste charaktery. Czasem są to zresztą bardzo trudne charaktery, jak w przypadku Priscilli aka Petey. Troszkę bawił mnie obraz Polski, jaki wykreowała autorka - ta tematyka pojawia się dość często, ponieważ Róża jest Polką i zdaje się mieć ogromne trudności z opanowaniem języka angielskiego... Zastanawia mnie też, dlaczego w tej historii wprost roi się od antywzorców mężczyzn. Naprawdę, większość przedstawicieli tej płci ma tutaj prawie same negatywne cechy.
W czasie lektury w mojej głowie kłębiło się mnóstwo pytań, a pod koniec uzyskałam odpowiedzi na większość z nich. Niestety zakończenie trochę mnie rozczarowało - nastrój nieco prysł, a rozwiązanie nie było dla mnie w pełni satysfakcjonujące.
Polecam tę książkę osobom zainteresowanym realizmem magicznym, a przede wszystkim osobom cierpliwym - na uzupełnianie luk w historii trzeba nieraz sporo poczekać...

Bone Gap jest małym miasteczkiem w stanie Illanois. Tamtejsza społeczność, jak to w małych miasteczkach bywa, lubuje się w plotkach, powierzchownym osądzaniu i przypinaniu ludziom łatek. Między innymi dlatego życie zarówno Finna, jak i Petey nie jest wcale różowe. Ponadto codzienność Finna i jego brata Seana dwukrotnie wypadła z rutynowego toru - kiedy znikąd pojawiła się...

Z jednej strony ciekawe, z drugiej strony nie wiem co to było, ani co tam się tak naprawdę wydarzyło.

Z jednej strony ciekawe, z drugiej strony nie wiem co to było, ani co tam się tak naprawdę wydarzyło.

"Ale czy nie na tym właśnie polega miłość? Że się widzi to, czego nikt inny nie potrafi dojrzeć?"

Róża została porwana, świadkiem tego zdarzenia był Finn, tyle że nikt nie chce dać wiary jego słowom, ponieważ Finn zawsze różnił się od innych ludzi.
Finn ma 17 lat i wychowuje go starszy brat Sean, Róża pochodzi z Polski i była dziewczyną Seana.
Poruszony problem prozopagnozji (nie rozpoznawanie twarzy) jednej z najbardziej tajemniczych chorób (moim zdaniem).
Całość magiczna, inna, dziwna.

"Ale czy nie na tym właśnie polega miłość? Że się widzi to, czego nikt inny nie potrafi dojrzeć?"

Róża została porwana, świadkiem tego zdarzenia był Finn, tyle że nikt nie chce dać wiary jego słowom, ponieważ Finn zawsze różnił się od innych ludzi.
Finn ma 17 lat i wychowuje go starszy brat Sean, Róża pochodzi z Polski i była dziewczyną Seana.
Poruszony problem ...

Jka na debiut jest to bardzo interesująca pozycja. Trochę BIldungsroman, trochę thriller z kapitalną charakterystyką postaci, dobrze uchwyconą małomiasteczkową atmosfera oraz ciekawą fabuła.
Jest sobie półsierota Finn mający wparcie w starszym bracie, którego amtka po śmierci ojca uciekłą szukać szczęścia gdzie indziej. Skoro miałzaledwie 15 lat, potrzebował opieki starszego brata, ktoóry tym samym porzucił myśł o studiach medycznych.

Jka na debiut jest to bardzo interesująca pozycja. Trochę BIldungsroman, trochę thriller z kapitalną charakterystyką postaci, dobrze uchwyconą małomiasteczkową atmosfera oraz ciekawą fabuła.
Jest sobie półsierota Finn mający wparcie w starszym bracie, którego amtka po śmierci ojca uciekłą szukać szczęścia gdzie indziej. Skoro miałzaledwie 15 lat, potrzebował opieki...