Wzgórze Niezapominajek

"Wzgórze niezapominajek" to urocza opowieść, w której nie brakuje emocji, niezagojonych ran oraz tajemnic z przeszłości. Czytało mi się płynnie i rosnącym zaciekawieniem, zwłaszcza kiedy sieć niedomówień oplatają losy bohaterki coraz gęściej i ściślej.
Powieść jest wciągająca i głęboko przemyślana - każdy szczegół z przeszłości ma wpływ na dalszy rozwój wydarzeń.

"Wzgórze niezapominajek" to urocza opowieść, w której nie brakuje emocji, niezagojonych ran oraz tajemnic z przeszłości. Czytało mi się płynnie i rosnącym zaciekawieniem, zwłaszcza kiedy sieć niedomówień oplatają losy bohaterki coraz gęściej i ściślej.
Powieść jest wciągająca i głęboko przemyślana - każdy szczegół z przeszłości ma wpływ na dalszy rozwój wydarzeń.

od tej książki wszystko się zaczęło.. i trwa fascynacja piórem autorki. Dziękuję za lekturę Anno i proszę o więcej..

od tej książki wszystko się zaczęło.. i trwa fascynacja piórem autorki. Dziękuję za lekturę Anno i proszę o więcej..

Przyjemna, otulająco-intrygująca pozycja na jesienne wieczory :)

Przyjemna, otulająco-intrygująca pozycja na jesienne wieczory :)

Sympatyczna i ciekawie napisana powieść o tym jak trudne i poplątane mogą być nasze losy

Sympatyczna i ciekawie napisana powieść o tym jak trudne i poplątane mogą być nasze losy

Książkę przeczytałam z przyjemnością, tajemnice, miłość, psiak, babcia to w książkach lubię.Polecam !

Książkę przeczytałam z przyjemnością, tajemnice, miłość, psiak, babcia to w książkach lubię.Polecam !

Smutna książka... To znaczy, były tutaj wesołe zdarzenia, ale przez większość książki przebija się smutek... W sumie wszyscy bohaterowie mieli ciężko w życiu, dopiero później zaczęło się im układać, chociaż nie wszystkim. Jednej tajemnicy zaczęłam się domyślać, ale inna mnie zszokowała :P A na koniec to już miałam łzy w oczach :/ Ale książka mi się podobała ;)

Smutna książka... To znaczy, były tutaj wesołe zdarzenia, ale przez większość książki przebija się smutek... W sumie wszyscy bohaterowie mieli ciężko w życiu, dopiero później zaczęło się im układać, chociaż nie wszystkim. Jednej tajemnicy zaczęłam się domyślać, ale inna mnie zszokowała :P A na koniec to już miałam łzy w oczach :/ Ale książka mi się podobała ;)

Historia wręcz nieprawdopodobna, ale los płata różne figle...
To książka lekka i przyjemna, taka z miłym i chyba szczęśliwym zakończeniem.
Warto na chwilę zanurzyć się w morzu niezapominajek...

Historia wręcz nieprawdopodobna, ale los płata różne figle...
To książka lekka i przyjemna, taka z miłym i chyba szczęśliwym zakończeniem.
Warto na chwilę zanurzyć się w morzu niezapominajek...

Mroczne tajemnice, rodzące się uczucie...
Polecam

Mroczne tajemnice, rodzące się uczucie...
Polecam

Każda rodzina ma swoje mroczne tajemnice. Niektóre latami czekają na to, by ujrzeć światło dzienne. Inne zaś nigdy nie zostaną ujawnione i na zawsze pozostaną ukryte głęboko w ludzkich sercach. Jeśli chcecie się dowiedzieć jakie sekrety skrywa „Wzgórze niezapominajek” Anny Bichalskiej?” to zapraszam do recenzji.
.
Lena, 32-latka po zdradzie narzeczonego ucieka w rodzinne strony, by tam odnaleźć spokój i uspokoić zranione serce. Podróż na wieś jest dla niej jednocześnie podróżą w przeszłość, która całkowicie i niezaprzeczalnie odmieni jej dotychczasowe życie. Przyznam się, że na początku bałam się, że będzie to kolejna przeciętna obyczajówka z elementami romansu, ale autorka poprowadziła tę historię w zupełnie nieoczekiwaną stronę. „Wzgórze niezapominajek” to ciepła i wzruszająca opowieść o miłości, przyjaźni i konsekwencjach niewłaściwych decyzji. Ta historia najpierw ogrzała moje serce, a potem rozdarła je na kawałki. Przepiękna, wzruszająca, przepełniona interesującymi postaciami i urokliwymi miejscami. Momentami miałam ochotę zamknąć oczy i przenieść się na wieś, spróbować wypieków babci Leny, pójść wraz z Driadą i małą Adą na spacer, zachwycać się tamtejszą urokliwą przyrodą. Co najważniejsze, każda z nas może w tej opowieści odnaleźć siebie. Któż z nas nie marzy o prawdziwej miłości, o która przyjaźni przetrwa próbę czasu, czy o szczęśliwym i bezpiecznym domu rodzinnym? Wbrew pozorom nie różnimy się od siebie aż tak bardzo i wszyscy pragniemy tego samego.
.
Z tej historii wręcz bije dojrzałość pisarska autorki, jej czuły zmysł obserwacji i talent do przelewania emocji na papier. Powiem wam w tajemnicy, że to jak dotychczas najlepsza książka z gatunku literatury obyczajowej, jaką dane mi było recenzować. Perfekcyjnie napisana, znajdziecie tu wszystkie emocje świata, wylejecie hektolitry łez i obgryziecie paznokcie aż do skórek w oczekiwaniu na finał. Mam szczerą nadzieję, że „Wzgórze niezapominajek” doczeka się ekranizacji, bo naprawdę na nią zasługuje.
.
Ta książka to samo życie. Rodzinne tajemnice skrywane głęboko w ludzkich sercach przez długie lata, strach, który nie pozwala ujawnić prawdy aż wreszcie zakończenie, które uczy i daje nadzieję. Niektórzy mogliby, by powiedzieć, że za dużo tu tajemnic, osobistych tragedii i szczęśliwych lub mniej szczęśliwych zbiegów okoliczności. Ja powiem, że jest ich tyle, ile być powinno. Nasze życie także, jeśli popatrzymy na nie z dłuższej perspektywy, też przepełnione jest cierpieniem, trudnymi decyzjami i rozstaniami z osobami, które były nam bliskie.
Ps. Agnieszka Postrzygacz – uwielbiam twój głos.
.
Za możliwość przeczytania i zrecenzowania książki dziękuję @harpercollinspolska

Każda rodzina ma swoje mroczne tajemnice. Niektóre latami czekają na to, by ujrzeć światło dzienne. Inne zaś nigdy nie zostaną ujawnione i na zawsze pozostaną ukryte głęboko w ludzkich sercach. Jeśli chcecie się dowiedzieć jakie sekrety skrywa „Wzgórze niezapominajek” Anny Bichalskiej?” to zapraszam do recenzji.
.
Lena, 32-latka po zdradzie narzeczonego ucieka w rodzinne...

bardzo meczace wodolejstwo.Zaczyna sie nawet ok , jest jakas tajemnica ,ale wszystko co sie w kolo tego dzieje jest meczace i nudne ,na nic potrzebne wg mnie. I jeszcze ta milosc wszedzie wcisnieta do porzygania. Bylaby z tego ok ksiazka jakby usunac wodolejstwo dajace objetosc ksiazce, tanie romanse , i skupic sie na tresci i dramatach.

bardzo meczace wodolejstwo.Zaczyna sie nawet ok , jest jakas tajemnica ,ale wszystko co sie w kolo tego dzieje jest meczace i nudne ,na nic potrzebne wg mnie. I jeszcze ta milosc wszedzie wcisnieta do porzygania. Bylaby z tego ok ksiazka jakby usunac wodolejstwo dajace objetosc ksiazce, tanie romanse , i skupic sie na tresci i dramatach.