Pocałunek na pożegnanie

Historia pewnego zdjęcia.
Książka, która ma w sobie wszystko to, co lubię w tego typu opowieściach.
Tajemnice i sekrety z przeszłości, które powoli są odkrywane by na końcu wiedzieć już wszystko.
Retrospekcje, a tutaj konkretnie dwie równolegle toczące się historie miłosne: jedna z przeszłości, druga teraźniejsza. Obie rzecz jasna powiązane ze sobą.
Zwroty akcji, wielu bohaterów.
Pięknie napisana i wciągająca od pierwszych chwil.
Książkę oceniam na 7 gwiazdek, ale długo po przeczytaniu pozostała we mnie, więc za wartości artystyczne dodaję jedną gwiazdkę.
To moja pierwsza książka tej autorki i na pewno przeczytam następne.

Historia pewnego zdjęcia.
Książka, która ma w sobie wszystko to, co lubię w tego typu opowieściach.
Tajemnice i sekrety z przeszłości, które powoli są odkrywane by na końcu wiedzieć już wszystko.
Retrospekcje, a tutaj konkretnie dwie równolegle toczące się historie miłosne: jedna z przeszłości, druga teraźniejsza. Obie rzecz jasna powiązane ze sobą.
Zwroty akcji, wielu...

Wieje nudą, ale przeczytałam.

Wieje nudą, ale przeczytałam.

Mogę tylko powiedzieć tyle, że książka słaba, jest przepełniona masa nazwisk w których człowiek się gubi a glównym motto książki jest , że prawdziwa miłość zwycięży nawet po wielu latach rozłaki

Mogę tylko powiedzieć tyle, że książka słaba, jest przepełniona masa nazwisk w których człowiek się gubi a glównym motto książki jest , że prawdziwa miłość zwycięży nawet po wielu latach rozłaki

Książka przeczytana na plaży . Pozycja bardzo udana ,przyjemna. Czyta się z zapartym tchem i do końca nie wiadomo co się stało z Dominikiem :⁠-⁠)

Książka przeczytana na plaży . Pozycja bardzo udana ,przyjemna. Czyta się z zapartym tchem i do końca nie wiadomo co się stało z Dominikiem :⁠-⁠)

Lubię takie klimaty, chociaż myślałam że szybciej mi pójdzie z czytaniem tej pozycji. Niby taka"łatwa, lekka i przyjemna" ale jednak ma to coś w sobie. Historia niby podobna do wielu innych, ale tak inna. Przeplatanka dwóch stref czasowych, dwie kobiety, obie dziennikarki. A wszystko zaczyna się od miłości na zdjęciu. Jakie losy spotkały Rosamund i Dominica ? Jakie tajemnice odkryje Abby i Elliot Hall? Czy Abby udźwignie trudny okres w swoim życiu...

Lubię takie klimaty, chociaż myślałam że szybciej mi pójdzie z czytaniem tej pozycji. Niby taka"łatwa, lekka i przyjemna" ale jednak ma to coś w sobie. Historia niby podobna do wielu innych, ale tak inna. Przeplatanka dwóch stref czasowych, dwie kobiety, obie dziennikarki. A wszystko zaczyna się od miłości na zdjęciu. Jakie losy spotkały Rosamund i Dominica ? Jakie...

Uwielbiam powieści, które są pisane w dwóch ramach czasowych. Można wtedy poznać dwie różne historie i zobaczyć, jak może wpłynąć czyjeś życie na życie kolejnych pokoleń. W przypadku tej książki, niewiele łączy obie historie przedstawione w powieści, a jednak w pewien sposób się zespajają i losy Roz i Dominica, którzy są już bliżej kresu życia, sprawiają, że pragnąca rozwodu z mężem Abby przewartościowuje swoje życie i dostrzega, co jest naprawdę ważne.
Powieść jest trochę nierówna- są momenty nużące, ale też chwilami nie można oderwać się od lektury. Mogłoby być lepiej, ale nie jest źle. Lektura raczej dla miłośniczek romansów, niż tajemniczych i złożonych historii.

Uwielbiam powieści, które są pisane w dwóch ramach czasowych. Można wtedy poznać dwie różne historie i zobaczyć, jak może wpłynąć czyjeś życie na życie kolejnych pokoleń. W przypadku tej książki, niewiele łączy obie historie przedstawione w powieści, a jednak w pewien sposób się zespajają i losy Roz i Dominica, którzy są już bliżej kresu życia, sprawiają, że pragnąca...

A zaczęło się wszystko od fotografii
"Miłość nie polega na tym, że serce Ci trzepocze na widok obiektu twego uczucia, ani na tym, że rozmowa z ukochaną sprawia, że czujesz się żywy, ani na tym, że jej nieobecność powoduje, że rozpaczasz z tęsknoty. Nie. Prawdziwa miłość to po prostu pragnienie, by ta osoba była szczęśliwa, bez względu na to ile Cię to będzie kosztowało. "

Historia dwóch kobiet ukazana na dwóch płaszczyznach czasowych. Jedna z nich to Rosamund Bailey żyjąca w roku 1961,socjalistka, sprytna negocjatorka, kobieta typu" wszystko albo nic" walczy o sprawiedliwość na świecie. Poznaje Dominica Blake dziennikarza, odważnego, przedsiębiorczego a przede wszystkim bardzo przystojnego, który skrywa pewne tajemnice. Przeżywają ogromną miłość którą los rzucił na zupełnie inne tory.
Kolejna bohaterka to Abby Gordon dziennikarka z roku 2014 autorka wystawy o wielkich odkrywcach. W archiwum znajduje fotografię, która budzi w niej wiele emocji i za wszelką cenę Abby chce odnaleźć osoby z tej fotografii. Na tym zakończę, gdyż nie byłoby ciekawie jak bym wam wszystko zdradziła. Mnie ta powieść bardzo się podobała, była bardzo przyjemna i w bardzo subtelny sposób wciąga czytelnika w głąb tej pięknej historii i zarazem trochę smutnej. Bardzo fajnie przedstawiona fabuła wplecione w czas przeszły i obecny, dało to fajne tło podczas czytania. Jestem też zachwycona, że autorka w tak fajny choć krótki sposób wplotła cześć wyprawy do Peru, piękne opisy fauny i flory dodały jak dla mnie kolorystyki tej powieści. Polecam wszystkim, świetnie się czyta, już sama okładka przyciąga wzrok i robi smaczka 😊

A zaczęło się wszystko od fotografii
"Miłość nie polega na tym, że serce Ci trzepocze na widok obiektu twego uczucia, ani na tym, że rozmowa z ukochaną sprawia, że czujesz się żywy, ani na tym, że jej nieobecność powoduje, że rozpaczasz z tęsknoty. Nie. Prawdziwa miłość to po prostu pragnienie, by ta osoba była szczęśliwa, bez względu na to ile Cię to będzie kosztowało....

"Pocałunek na pożegnanie" to drugą książka tej autorki, którą przeczytałam. Podobała mi się o wiele bardziej niż "Oświadczyny". W obydwóch książkach wątki przeszłości poprowadzone są pięknie. Były wciągające i ciekawe, bohaterowie nie byli sztuczni, dało się wyczuć że są osadzeni w swojej epoce. Uważam, że absolutnie niepotrzebnie autorka wplątuje wątki teraźniejszości w swoje książki. Zarówno historia Doma i Ros, jak i Edwarda i Georgii obroniłaby się bez zbędnego wątku teraźniejszości. Dwie książki i wciąż jeden i ten sam, powtarzający się motyw. Dziewczyna w czasach teraźniejszych, zdradzana przez mężczyznę, brakuje jej pewności siebie, właśnie w tym momencie swojego życia poznaje starszą panią, która ma za sobą skomplikowaną przeszłość uczuciową. Młodsza pomaga starszej uporać się z ów przeszłością, wtedy też przechodzi magiczną przemianę z cichej myszki w bojową dziewczynę, która wie czego chce, koniec historii. O wiele ciekawsze wydawałyby mi się pozycje pani Perry gdyby skupiła się na wątkach ubiegłego wieku, które wychodzą jej genialnie. Gdybym miała oceniać sposób poprowadzenia wątku Dominica i Rosamund to z pewnością moja ocena byłaby bliższa dziesiątki.

"Pocałunek na pożegnanie" to drugą książka tej autorki, którą przeczytałam. Podobała mi się o wiele bardziej niż "Oświadczyny". W obydwóch książkach wątki przeszłości poprowadzone są pięknie. Były wciągające i ciekawe, bohaterowie nie byli sztuczni, dało się wyczuć że są osadzeni w swojej epoce. Uważam, że absolutnie niepotrzebnie autorka wplątuje wątki teraźniejszości w...

Ładna historia. książka opowiada historię życia dwóch kobiet, żyjących w różnych czasach i los sprawia, ze spotykają się we współczesności. każda ma swoja historię, każda jest ciekawa jednak żadna nie chwucola mnie zbyt mocno za serce. Można przeczytać.

Ładna historia. książka opowiada historię życia dwóch kobiet, żyjących w różnych czasach i los sprawia, ze spotykają się we współczesności. każda ma swoja historię, każda jest ciekawa jednak żadna nie chwucola mnie zbyt mocno za serce. Można przeczytać.

„Miłość może być lepsza za drugim razem…”
„Pocałunek na pożegnanie" to dwie historie, dwóch odważnych, inteligentnych kobiet, rozgrywające się na dwóch płaszczyznach, o dwóch miłościach, które na pewnym etapie przecinają się ze sobą i łączą się w całość.
Tasmina Perry przedstawiła historię o miłości, poszukiwaniu, przebaczeniu. Wprowadziła także element tajemnicy, zagadki do rozwiązania. Wszystkie te zabiegi sprawiły, że otrzymaliśmy lekką, przyjemną lekturę nie na jeden, ale na dwa wieczory. Jednak opowiedziana historia ma „coś” w sobie, co nie pozwala na szybkie wyrzucenie jej z pamięci. Skłania wręcz do refleksji nad siłą zdjęć oraz prawdziwej miłości. Udowadnia, że jedna fotografia, odnaleziona przypadkiem po latach może zmienić życie. Natomiast o miłości pisze, że „….do miłości potrzeba odwagi. Miłość to potężna siła, która wiedzie na niebotyczne wyżyny i straszliwe głębie, ale magiczne chwile wynagradzają wszystko”.
Na świecie istnieje wiele szczęśliwych cyfr, dla jednych jest to 7, a dla innych 9, jednak w przypadku tej historii zdecydowanie jest to 2 :)

„Miłość może być lepsza za drugim razem…”
„Pocałunek na pożegnanie" to dwie historie, dwóch odważnych, inteligentnych kobiet, rozgrywające się na dwóch płaszczyznach, o dwóch miłościach, które na pewnym etapie przecinają się ze sobą i łączą się w całość.
Tasmina Perry przedstawiła historię o miłości, poszukiwaniu, przebaczeniu. Wprowadziła także element tajemnicy,...