Niezwykła podróż. Tom 1

PopKulturowy Kociołek:

Akcja albumu Niezwykła podróż. Tom 1 zabiera nas do Wielkiej Brytanii roku 1927. Czasu kiedy I Wojna Światowa ciągle trwa, a południe kraju nieustannie nękane jest nalotami bombowymi. Niespodziewanie na arenie wojny pojawia się trzecia tajemnicza siła, której potęga przyćmiewa oba mocarstwa. W takich realiach żyje dwójka młodych bohaterów Noemie i Emilien, Kuzyni pochodzący z bogatej rodziny, którzy większość swojego dzieciństwa spędzili w szkole z internatem. Pewnego dnia niespodziewanie jednak zostają oni ściągnięci do wielkiej rezydencji rodziców Noemie. Ogromna posiadłość pełna jest sekretów, które tylko czekają na odkrycie. Nic więc dziwnego, że dwójka ciekawskich i genialnych dzieciaków szybko zabiera się za badanie tego miejsca, odkrywając przy okazji pełno niezwykłych wynalazków stworzonych przez ojca Emiliena (który zaginął w tajemniczych okolicznościach).

Mamy tutaj do czynienia z komiksem wypełnionym po brzegi wartką przygodową treścią, kierowaną głównie do młodszego czytelnika. Scenariusz jest więc prosty, dosyć przewidywalny, ale też na swój sposób przyjemny w odbiorze.

Tak jak zostało to już wspomniane we wstępie scenarzysta Denis-Pierre Filippi łączy steampunkowy klimat (wylewający się z kolejnych kadrów) z przygodową treścią nawiązującą do dzieł Juliusza Verne'a i szczyptą lekkiego humoru. Fani twórczości genialnego pisarza, muszą jednak ostudzić swój zapał. Autor albumu co prawda wykorzystuje pewne schematy i atmosferę znaną z powieści Verne’a (chociażby sama grafika na okładce). Nie jest to jednak bezpośrednie przełożenie książek na realia komiksu i dużo w scenariuszu jest własnej inwencji twórczej. Dla jednych będzie to zaleta, dla innych zaś wada (wszystko zależne od indywidualnych gustów).

Do samej „przygodowej” treści trudno jest się tutaj mocniej przyczepić. Potrafi być ona satysfakcjonująca i w kilku miejscach miło zaskoczyć. Pewną łyżeczką dziegciu są jednak niektóre zachowania młodych bohaterów. W niektórych scenach przypominają oni rozwydrzone dzieciaki z bogatego domu, które nikogo i niczego nie szanują (prawda jest jednak troszkę bardziej złożona).

Tym, co na pewno wyróżnia tytuł i sprawia, że wpada on w oko zarówno młodym, jak i starszym miłośnikom komiksów, jest jego oprawa graficzna. Rysunki Silvio Camboniego nie tylko dobrze obrazują steampunkowy klimat, ale również przesycone są dziecięcym akcentem, co szczególnie widać po projektach postaci. Nie każdemu jednak przypadną do gustu dosyć duże oczy bohaterów, momentami przypominające swoją stylistyką starszą mangę. Perfekcyjnie za to prezentują się tła, które pełne są szczegółów i nadają poszczególnym scenom znaczącej głębi.

https://gameplay.pl/news.asp?ID=143730

PopKulturowy Kociołek:

Akcja albumu Niezwykła podróż. Tom 1 zabiera nas do Wielkiej Brytanii roku 1927. Czasu kiedy I Wojna Światowa ciągle trwa, a południe kraju nieustannie nękane jest nalotami bombowymi. Niespodziewanie na arenie wojny pojawia się trzecia tajemnicza siła, której potęga przyćmiewa oba mocarstwa. W takich realiach żyje dwójka młodych bohaterów Noemie i...

Opinia na temat tomów 1-2

W dzieciństwie oraz latach młodzieńczych mocno zaczytywałem się w literaturze Juliusza Verne, co przełożyło się na moją miłość do wszelkiej maści filmów czy komiksów przygodowych. Im bardziej zwariowane, napakowane dziwnymi maszynami oraz stworzeniami, a przy tym zachowujące realia historyczne naszego świata, tym dla mnie lepiej. Oczywiście nie każdy taki twór pochłania mnie bez reszty i tak właśnie było tym razem. "Niezwykła podróż" zdawała się mieć wszelkie cechy opowieści dla mnie idealnej. Jednak po drodze coś zgrzytnęło. Tutaj mam problem, ponieważ nie umiem jednoznacznie wskazać co. Dostałem młodych naukowców, cudaczne maszyny, przeciągający się konflikt zwany Wielką Wojną, czy agresywne i zmechanizowane Stany Zjednoczone. A mimo wszystko lektura dwóch pierwszych tomów mnie wymęczyła, finalnie sprawiając, że naprawdę zacząłem się nudzić.

Jest to trochę dziwne, bowiem akcji w tej przygodzie jest bardzo dużo, postacie są ciekawie napisane, a całość dopełnia wspaniały rysunek. Zresztą to z tego ostatniego powodu skusiłem się na zakup pierwszych dwóch albumów, a obecnie cieszę się, że ostatecznie nie kupiłem przed ich lekturą albumu trzeciego i czwartego. Już na końcówce pierwszego tomu czułem lekkie znużenie, ale podczas lektury drugiego potrafiłem przysnąć i naprawdę nie mam bladego pojęcia czemu, bo historia jest dość sensownie sklecona, a wizualnie komiks trzyma raczej wysoki poziom.

Oczywiście jak to bywa w tego typu produkcjach, niezależnie od medium, fabuła nie jest przesadnie skomplikowana. Mamy dwójkę utalentowanych dzieciaków pochodzących z bogatych rodzin naukowców i odkrywców, przeciągającą się Pierwszą Wojnę Światową, gdyż akcja jest osadzona w 1927 roku, szpiegów i tajemnicze zlecenie silnika elektromagnetycznego, na którym każda ze stron konfliktu chce położyć swoje łapska. Aha, zapomniałem dodać, że jeden z naukowców zniknął w tajemniczych okolicznościach, a rodzice jednej z bohaterek mają ją tak naprawdę gdzieś.

Zatem mamy całą masę pierwszorzędnych składników, solidnych kucharzy, a mimo wszystko finalny produkt nie smakował jakoś szałowo. Owszem, był niezły, miejscami nawet dobry, ale mimo wszystko strasznie suchy, wtórny oraz jakby miejscami sklecony naprędce, bez większego pomysłu na siebie. Wiecie, to wyglądało tak: Musimy przerzucić bohaterów do Francji, a mają na to tylko dwa tygodnie, więc w tydzień budujemy bardzo zaawansowany pojazd podwodno-nawodno-latający, następnie w 2-3 dni przerzucamy ich tam z Anglii, a po drodze robimy masę fajerwerków. Dodajmy do tego, że rodzice głównej bohaterki, mając na nią i jej kuzyna kompletnie wylane, nie zauważają jak dzieciaki z swymi dorosłymi przyjaciółmi majstrują to cacuszko, bo wszystko jest w super tajnym podwodnym bunkrze, znajdującym się w ogrodzie pod sztucznym jeziorkiem.

I chyba tutaj pies jest pogrzebany. Sam piszę lekką książkę urban fantasy, ale za cholerę nie posunąłbym się do aż tak monstrualnego skrótu, jak ten opisany powyżej. W jego myśl potem nie dziwi, że masywny okręt naparza się z trzema robotami, a film z tego zdarzenia jakimś cudem dociera przed bohaterami do Paryża, oni zaś trafiają tam płynąc Sekwaną w tempie ekspresowym na uszkodzonym prototypie własnego wynalazku. A to tylko i tak czubek dziwactw na jakie tutaj natrafiłem. Mi osobiście to przeszkadza i psuje zabawę, bo mam wrażenie, że cała historia wydarzyła się góra w tydzień, podczas którego rozwalono pół kontynentu i nikt tego nie zauważył, bo po co. Jednym to nie robi różnicy, ale mi zepsuło frajdę z czytania. Czy zatem sięgnę po kolejne tomy "Niezwykłej podróży"? Raczej nie. Rysunek kusi, ale jakoś nie specjalnie mnie ciekawi, co się stanie dalej z głównymi bohaterami tej serii.

Opinia na temat tomów 1-2

W dzieciństwie oraz latach młodzieńczych mocno zaczytywałem się w literaturze Juliusza Verne, co przełożyło się na moją miłość do wszelkiej maści filmów czy komiksów przygodowych. Im bardziej zwariowane, napakowane dziwnymi maszynami oraz stworzeniami, a przy tym zachowujące realia historyczne naszego świata, tym dla mnie lepiej. Oczywiście nie...

Wybrzeża Normandii, rok 1927, pierwsza wojna światowa. Coś wam się nie zgadza? Przyzwyczajajcie się, to stan normalny dla tego komiksu. Bohaterowie to dwójka genialnych dzieci, obdarzonych niezwykłą inteligencją i fachową wiedzą w dziedzinie mechaniki. I nie tylko. Dzieci porzuconych przez rodziców. Rodzice Noemie uwielbiają podróżować, a po co ciągnąć ze sobą dziecko, skoro ktoś zatroszczy się o nie ktoś inny, a na dodatek nauczy. Tata Emiliana zaginął, chociaż nikt nie poinformował o tym chłopca. Rozwój technologii w świecie przedstawionym jest zaskakujący, a w wojnę zaangażowane są roboty. Lub bardzo podobne stwory. Tak zwana trzecia siła. Historia dość chaotyczna a lakoniczne wypowiedzi bohaterów nie ułatwiają ogarnięcia treści. Może kolejny tom sprawi, że zacznę się bardziej orientować w sytuacji. Kreska też nie specjalnie przypadła mi do gustu, szczególnie ta przedstawiająca postaci. Podsumowując - przeczytać można, szału nie ma. 

Wybrzeża Normandii, rok 1927, pierwsza wojna światowa. Coś wam się nie zgadza? Przyzwyczajajcie się, to stan normalny dla tego komiksu. Bohaterowie to dwójka genialnych dzieci, obdarzonych niezwykłą inteligencją i fachową wiedzą w dziedzinie mechaniki. I nie tylko. Dzieci porzuconych przez rodziców. Rodzice Noemie uwielbiają podróżować, a po co ciągnąć ze sobą dziecko,...

Mam z tym komiksem problem. Rysunki są naprawdę fajne, steampunkowy klimat wylewa się z kadrów. Ale scenariusz jest przewidywalny i trochę rozwleczony. Jednak dam temu komiksowi szansę i przeczytam drugi tom (może jednak coś mnie zaskoczy).

Mam z tym komiksem problem. Rysunki są naprawdę fajne, steampunkowy klimat wylewa się z kadrów. Ale scenariusz jest przewidywalny i trochę rozwleczony. Jednak dam temu komiksowi szansę i przeczytam drugi tom (może jednak coś mnie zaskoczy).

Fabuła mnie nie porwała, ale dobre 3 gwiazdki dokładam za warstwę graficzną. Lubię taką kreskę, lubię takie kolorowanie, pod tym względem cudo!

Fabuła mnie nie porwała, ale dobre 3 gwiazdki dokładam za warstwę graficzną. Lubię taką kreskę, lubię takie kolorowanie, pod tym względem cudo!

Rok 1927, pierwsza wojna światowa (tak, tak). Niemieckie samoloty rzucają złowrogie cienie na wybrzeże Normandii. Nagle z fal – niczym Kaiju w „Pacific Rim” – wynurzają się ogromne roboty. Po krótkiej chwili jest już pozamiatane. Witajcie w steampunkowym świecie francuskiego komiksu „Niezwykła podróż”.
(...)
W pierwszej części „Niezwykłej podróży” akcja dopiero zostaje zarysowana. To zaledwie wstęp do historii, ale wstęp bardzo obiecujący. Dennis – Pierre Filippi postawił na awanturniczą przygodę w atrakcyjnym steampunkowym sztafażu. Rysunki Silvio Camboniego, dopieszczone w najdrobniejszych szczegółach, doskonale podkreślają wiktoriański klimat. Charakterystyczne ubiory, wnętrza, a także niezwykłe maszyny są cudownie steampunkowe i z pewnością zachwycą wszystkich miłośników prozy Juliusza Verne`a i Herberta George`a Wellsa.
Fragmenty recenzji opublikowanej na blogu:
https://zapiskinamarginesie.pl/2018/03/10/mechabzikowanie/

Rok 1927, pierwsza wojna światowa (tak, tak). Niemieckie samoloty rzucają złowrogie cienie na wybrzeże Normandii. Nagle z fal – niczym Kaiju w „Pacific Rim” – wynurzają się ogromne roboty. Po krótkiej chwili jest już pozamiatane. Witajcie w steampunkowym świecie francuskiego komiksu „Niezwykła podróż”.
(...)
W pierwszej części „Niezwykłej podróży” akcja dopiero zostaje...

Wspaniała przygoda! Uczta dla oczu (warstwa wizualna jest bajeczna!),scenariusz również napisany z rozmachem i doskonale wpisujący się w założone ramy gatunkowe. Przygoda dwójki genialnych dzieciaków, osadzona w alternatywnej rzeczywistości, w świecie steampunku i fantastyki. Wyobraźnia może śmiało rozsiąść się w fotelu i przejąć stery nad umysłem czytelnika. Z niecierpliwością czekam na kolejny tom. Może fabuła jest sztampowa, może nakręcono już mnóstwo filmów o podobnej tematyce, ale mnie to bawi. To swoisty powrót do magicznej krainy dzieciństwa, idealnego dzieciństwa, w którym nie istnieją żadne ograniczenia. Zanurzenie w tej przygodzie równoznaczne jest z wyrwaniem się z normalnego życia. Za to cenię takie historie, dlatego daję maksimum gwiazdek. NATURALNY ENDORFINOWY ODLOT!

Wspaniała przygoda! Uczta dla oczu (warstwa wizualna jest bajeczna!),scenariusz również napisany z rozmachem i doskonale wpisujący się w założone ramy gatunkowe. Przygoda dwójki genialnych dzieciaków, osadzona w alternatywnej rzeczywistości, w świecie steampunku i fantastyki. Wyobraźnia może śmiało rozsiąść się w fotelu i przejąć stery nad umysłem czytelnika. Z...

fajne. bardzo swietne ilustracje bardzo fantastyczne realia. rewelacyjny steampunk i alternatywna historia, ale wkurza mnie troche poziom zblazowania bohaterów

fajne. bardzo swietne ilustracje bardzo fantastyczne realia. rewelacyjny steampunk i alternatywna historia, ale wkurza mnie troche poziom zblazowania bohaterów

Bardzo ładna oprawa graficzna i w sumie tyle. Taki trochę efekt Malcolma Maxa – wizualnie ślicznie, a fabuła sztampowa i przegadana. Można było tę historię opowiedzieć szybciej i w ciekawszy sposób. Po lekturze jedynki w ogóle mnie nie obchodzi, co się stanie z postaciami.

Więcej o komiksach piszę na fb.com/polishpopkulture

Bardzo ładna oprawa graficzna i w sumie tyle. Taki trochę efekt Malcolma Maxa – wizualnie ślicznie, a fabuła sztampowa i przegadana. Można było tę historię opowiedzieć szybciej i w ciekawszy sposób. Po lekturze jedynki w ogóle mnie nie obchodzi, co się stanie z postaciami.

Więcej o komiksach piszę na fb.com/polishpopkulture