Sam i Dave kopią dół

Niepokojąca opowieść o spostrzegawczym psie i dwóch mężczyznach, którzy w toku poszukiwań czegoś spektakularnego trafiają do alternatywnej rzeczywistości, łudząco podobnej do tej z której pochodzą. Po zakończeniu lektury pozostaje wiele pytań bez odpowiedzi: co stało się z poprzednimi właścicielami domu, do którego trafili bohaterowie? Czy jest to może zapętlona czasoprzestrzeń, w której bohaterowie powtarzają krok w krok te same wydarzenia, aby nigdy nie spotkać swoich klonów/odpowiedników z alternatywnego świata? Jak w tej sytuacji odnajdzie się osamotniony pies, którego imienia nawet nie znamy, który jako jedyny jest świadom niepokojącej sytuacji w której znaleźli się bohaterowie, a pozostaje niezrozumiany przez Sama i Dave'a? I w końcu... czyją kość znalazł pies!?

Opowiadanie, którego nie powstydziłby się Rafał Kosik, ani Stephen King - choć mali czytelnicy mogą nie zdawać sobie sprawy z konsekwencji detali, które widzą w tej 'zabawnej' książeczce... Polecam bardzo mocno!

Niepokojąca opowieść o spostrzegawczym psie i dwóch mężczyznach, którzy w toku poszukiwań czegoś spektakularnego trafiają do alternatywnej rzeczywistości, łudząco podobnej do tej z której pochodzą. Po zakończeniu lektury pozostaje wiele pytań bez odpowiedzi: co stało się z poprzednimi właścicielami domu, do którego trafili bohaterowie? Czy jest to może zapętlona...

Książka, która mnie bardzo pozytywnie zaskoczyła. Okazała się być bardzo ciekawą, interesującą tez dla mojego pięciolatka. W prostej formie w metaforyczny sposób zahacza o dużo treści. Wiele ciekawych rozmów z dzieckiem nam się przydarzyło w związku z czytaniem tej książki. Moim zdaniem warto przeczytać w każdym wieku.

Książka, która mnie bardzo pozytywnie zaskoczyła. Okazała się być bardzo ciekawą, interesującą tez dla mojego pięciolatka. W prostej formie w metaforyczny sposób zahacza o dużo treści. Wiele ciekawych rozmów z dzieckiem nam się przydarzyło w związku z czytaniem tej książki. Moim zdaniem warto przeczytać w każdym wieku.

Czasami od osiągnięcia celu ważniejsza okazuje się droga, która do niego prowadzi. Może się bowiem okazać, że zdobyty cel nie cieszy tak bardzo albo jest inny, niż go sobie wyobrażaliśmy. Natomiast doświadczenia z przebytej drogi pozostaną już z nami na zawsze. O dwóch chłopcach, którzy mieli frajdę z kopania dołu, ale jednak nie dokopali się do skarbu, przeczytacie w „Sam i Dave kopią dół”. Jeśli masz ochotę zajrzeć do środka książki i przeczytać więcej na jej temat, zapraszam na mojego bloga: https://mamabasiczyta.pl/sam-i-dave-kopia-dol-mac-barnett/

Czasami od osiągnięcia celu ważniejsza okazuje się droga, która do niego prowadzi. Może się bowiem okazać, że zdobyty cel nie cieszy tak bardzo albo jest inny, niż go sobie wyobrażaliśmy. Natomiast doświadczenia z przebytej drogi pozostaną już z nami na zawsze. O dwóch chłopcach, którzy mieli frajdę z kopania dołu, ale jednak nie dokopali się do skarbu, przeczytacie w „Sam...

Ważny temat ujęty w ciekawą i prostą metaforę.

Ważny temat ujęty w ciekawą i prostą metaforę.

E, tam pomyślałam, kiedy oglądałam i czytałam pierwszy raz. Nic ciekawego. Po spotkaniu (w ramach cyklu Bitwa o literaturę) z Joanną Olech i Ewą Stiasny obejrzałam ją po raz drugi. Objawienie niemal!

Cóż, bardzo życiowa książka.

E, tam pomyślałam, kiedy oglądałam i czytałam pierwszy raz. Nic ciekawego. Po spotkaniu (w ramach cyklu Bitwa o literaturę) z Joanną Olech i Ewą Stiasny obejrzałam ją po raz drugi. Objawienie niemal!

Cóż, bardzo życiowa książka.

Spektakularna książeczka o niczym, raczej o tym, jak dwaj chłopcy kopali dół. Bardzo przemyślane ilustracje, które współgrają idealnie z treścią. Przyciągały uwagę i wywoływały uśmiech na twarzy.

Spektakularna książeczka o niczym, raczej o tym, jak dwaj chłopcy kopali dół. Bardzo przemyślane ilustracje, które współgrają idealnie z treścią. Przyciągały uwagę i wywoływały uśmiech na twarzy.

O ciężkiej pracy poszukiwaczy skarbu. Odrobinę pogmatwana, pomimo wydawałoby się minimalnej zawartości treści. Trzeba maluszkowi wyjaśnić niuanse. I to czego nie zauważają dzielni kopacze podczas swojej harówki, i to, że koniec i początek książeczki jednak się różnią. Za to, gdy już dziecko zrozumie wszystkie aluzje, to z przyjemnością przewraca kolejne kartki przypominając sobie, co na tej stronie robili bohaterowie. Ogólnie książeczka nie najgorsza, ale za tę kwotę jest sporo ciekawszych na rynku.

O ciężkiej pracy poszukiwaczy skarbu. Odrobinę pogmatwana, pomimo wydawałoby się minimalnej zawartości treści. Trzeba maluszkowi wyjaśnić niuanse. I to czego nie zauważają dzielni kopacze podczas swojej harówki, i to, że koniec i początek książeczki jednak się różnią. Za to, gdy już dziecko zrozumie wszystkie aluzje, to z przyjemnością przewraca kolejne kartki przypominając...

Sam i Dave kopią dół
(czyli oszczędna forma szczęścia)




Poszukiwanie sensu wszystkiego to trudne zadanie. Jeżeli ten sens ma mieć wymiar spektakularny – to zadanie to graniczy z niemożliwym... A może nie, a może wystarczy po prostu zacząć kopać?


Książka, na której pomysł Mac Barnett i Jon Klassen wpadli podczas śniadania w hotelu, jest bardzo skromną pod względem treści pisanej, bardzo ciekawą w warstwie ilustracyjnej i bardzo trudną pod względem zadawanych przez nią pytań, historią kopania dziury w ziemi.

Fabuła jest prosta - para przyjaciół (i pies) postanawiają znaleźć „coś spektakularnego”. Zaopatrzeni w ręczny sprzęt kopiący, prowiant i napój rozgrzewający, rozpoczynają misję poszukiwawczą i …zaczynają kopać dół.

Przez kolejne strony śledzimy rozwój tej przygody, podejmowane przez bohaterów decyzje i ich skutki. Widzimy rozwój wypadków, zmiany akcji i kierunków kopania oraz ignorowane rozpaczliwe próby podpowiedzi i wskazówek płynące ze strony psa-poszukiwacza.

Jak ta przygoda się kończy – oczywiście nie powiemy, ale wiecie, że dobrze. Możemy za to zdradzić z całą pewnością, że: po pierwsze, wraz z dziećmi będziecie pokazywać palcem na fragmenty ilustracji i mówić „ale to przecież tutaj, no tutaj, no jak oni mogli… przecież pies im pokazywał”;

po drugie, wraz z dziećmi zrobicie przysłowiowe „duże oczy” po tym jak zobaczycie ostatnie strony książki narysowanej prze Jona Klassena (pana, który próbował założyć żółwiom kapelusz w książce „O, Kapelusz”);


po trzecie, po skończeniu czytania, zaczniecie przeglądać książkę od początku, mówiąc „momencik, jak to, przecież tutaj to było tak, a tutaj…”.

I w końcu, po czwarte, będziecie musieli zmierzyć się z całą serią „prostych” pytań od najmłodszych – „a dlaczego?”. I możecie być pewni, że będziecie się przy tym bawić bardzo dobrze. A wam wszystkim, którzy znajdą odpowiedzi wyczerpujące – chwała i…diamenty.

pełna recenzja ze zdjęciami:

http://www.napoleczce.pl/2017/03/sam-i-dave-kopia-dol.html
- - - - - - - - - - - - - - - - - - -

www.napoleczce.pl

Sam i Dave kopią dół
(czyli oszczędna forma szczęścia)




Poszukiwanie sensu wszystkiego to trudne zadanie. Jeżeli ten sens ma mieć wymiar spektakularny – to zadanie to graniczy z niemożliwym... A może nie, a może wystarczy po prostu zacząć kopać?


Książka, na której pomysł Mac Barnett i Jon Klassen wpadli podczas śniadania w hotelu, jest bardzo skromną pod względem...