LO Story

W sumie nie wiem dla kogo jest ta książka. Z jednej strony byłam nią oburzona, bo jak można robić coś takiego uczniom i bolało mnie słuchanie o lekcjach. Mimo próby odłożenia jej, jednak wracałam i dokończyłam. Na końcu zgadzałam się z Haskalem...

W sumie nie wiem dla kogo jest ta książka. Z jednej strony byłam nią oburzona, bo jak można robić coś takiego uczniom i bolało mnie słuchanie o lekcjach. Mimo próby odłożenia jej, jednak wracałam i dokończyłam. Na końcu zgadzałam się z Haskalem...

Beznadzieja. Czy naprawdę ktoś myśli, że licealiści tak się zachowują?

Beznadzieja. Czy naprawdę ktoś myśli, że licealiści tak się zachowują?

Świetna! Życiowa, prawdziwa, z humorem. Wszystko co potrzebne dobrej książce. Polecam młodzieży i dorosłym. Były momenty gdy śmiałam się do łez.

Świetna! Życiowa, prawdziwa, z humorem. Wszystko co potrzebne dobrej książce. Polecam młodzieży i dorosłym. Były momenty gdy śmiałam się do łez.

Książki o szkole to piękny gatunek. I niełatwy. Pisać, jak było, próbować zrozumieć te piękne lata chmurne i durne w "okowach systemu", sentymentalizować, dramatyzować, pobawić się, pofantazjować... Tu mamy w kryzysowych realiach wczesnej wolności na przemyskiej prowincji błyskotliwą szarżę w stronę groteski. Bardzo sprawnie napisana, miejscami zabawna, miejscami nierealna i zadziwiająca jeśli chodzi o akcję, a przerysowana na tyle, że mnie akurat zniechęciła do sięgnięcia po kolejne części. To po prostu kwestia gustu, ale autorka ma naprawdę niezłe pióro.

Książki o szkole to piękny gatunek. I niełatwy. Pisać, jak było, próbować zrozumieć te piękne lata chmurne i durne w "okowach systemu", sentymentalizować, dramatyzować, pobawić się, pofantazjować... Tu mamy w kryzysowych realiach wczesnej wolności na przemyskiej prowincji błyskotliwą szarżę w stronę groteski. Bardzo sprawnie napisana, miejscami zabawna, miejscami nierealna...

Po LO story sięgnęłam czując potrzebę odstresowania się, powrotu do czasów szkolnych, podróży w kierunku wspomnień.. czy mi się udało?

Tak! Książka bardzo mi się podobała spełniła moje oczekiwania. Poznajemy słodko-gorzkie perypetie czwórki licealistów - Ryby, Luśki, Mastera i Buraka. Przyjaciele wspierają się w codziennej niedoli, jaką jest przetrwanie starcia z ciałem pedagogicznym w II klasie liceum. Na ich drodze pojawi się wiele przeszkód, mniejszych lub większych kłód. Zawsze jednak mogą liczyć na swoje wsparcie.
Autorka stworzyła niezwykle autentyczną opowieść o blaskach i cieniach dorastania, poruszając wachlarz tematów, tak istotnych dla nastolatków: pierwszej miłości, zazdrości, samoakceptacji. Owszem, miejscami bywa ciut przekoloryzowana, ale chyba tylko po to, by rozbawić czytelnika jeszcze bardziej, a śmiechu nigdy za wiele.
Bohaterowie są niezwykle wyraziści, charakterni, dzięki czemu z łatwością wizualizowałam tę historię. Bardzo podobał mi się także język: miejscami prostolinijny, ale tez wyszukany. A przede wszystkim aspekt humorystyczny - bardzo dobrze się bawiłam, uśmiałam się z ich tekstów i przygód jakie mieli. Polecam, w szczególności nastolatkom - to o Was i dla Was.

Po LO story sięgnęłam czując potrzebę odstresowania się, powrotu do czasów szkolnych, podróży w kierunku wspomnień.. czy mi się udało?

Tak! Książka bardzo mi się podobała spełniła moje oczekiwania. Poznajemy słodko-gorzkie perypetie czwórki licealistów - Ryby, Luśki, Mastera i Buraka. Przyjaciele wspierają się w codziennej niedoli, jaką jest przetrwanie starcia z ciałem...

Książkę udało mi się nabyć w promocyjnej cenie. Po zapoznaniu się z oceną poszczególnych części zakupiłam od razu wszystkie cztery tomy w ciemno. I po przeczytaniu pierwszego absolutnie nie żałuję zakupu. Jak wskazuje sam tytuł, większa część akcji dzieje się w liceum. Ale nie w jakimś prestiżowym mieście. Ot miasto na Śląsku, z którego pochodzi autorka. Fabuła skupia się na szkolnych (i nie tylko) problemach i dylematach czwórki uczniów, a także jednego nauczyciela. Master, Luśka, Ryba i Burak to paczka znajomych, którzy potrafią sobie dogryźć, ale przede wszystkim w sytuacji kryzysowej wesprzeć. Kiedy na ich drodze stają takie osoby jak Zosia-Narkoza czy Gnida trudno zachować racjonalne myślenie i postępować jak dorosły człowiek (w końcu to młodzież w drugiej klasie liceum. Trudno oczekiwać, że będą potrafili zapanować nad emocjami). I tu właśnie pojawiają się pierwsze problemy, które wywołują następne. Jedyne, co mnie rozczarowało to wątek miłosny, a właściwie jego finał. Podsumowując, pani Magda Skubisz ma niesamowicie lekkie pióro, co sprawia, że czytanie tej pozycji to prawdziwa przyjemność. Jest napisana przystępnym językiem, wygodną czcionką. Sama okładka także jest na swój sposób ciekawa. Czasem można się pośmiać, zdenerwować czy zaszokować. Jedynym słabym elementem była część zakończenia. Zupełnie niespodziewane, ale i rozczarowujące zarazem. Ale czy nie o to chodzi, żeby książka wzbudzała takie właśnie emocje? Myślę, że autorce bardzo fajnie udało się wciągnąć czytelnika w świat licealnej IIb i z chęcią sięgnę po kolejny tom, który już czeka na półce.

Książkę udało mi się nabyć w promocyjnej cenie. Po zapoznaniu się z oceną poszczególnych części zakupiłam od razu wszystkie cztery tomy w ciemno. I po przeczytaniu pierwszego absolutnie nie żałuję zakupu. Jak wskazuje sam tytuł, większa część akcji dzieje się w liceum. Ale nie w jakimś prestiżowym mieście. Ot miasto na Śląsku, z którego pochodzi autorka. Fabuła skupia się...

Miał być to lekki przerywnik od solidnych kryminałów - i mam całą serię do przeczytania - normalnie wróciłam do LO :)

Miał być to lekki przerywnik od solidnych kryminałów - i mam całą serię do przeczytania - normalnie wróciłam do LO :)

Niesamowita książka! Już po pierwszej stronie historia nastolatków wciąga, a do ostatniej strony trzyma wysoki poziom. Książka realistyczna, przy której również można się uśmiać i poprawić sobie humor. Aż chce się czytać! Żyje się historią tych przyjaciół i są nam oni tak dobrze znani, że czasem miałam wrażenie, że jestem w ich paczce!
No i historia Ryby i Haskala... Większość z nas kochała się przecież w swoich nauczycielach, ale zachowywaliśmy się tak jak Kaśka?
Również niesamowity wątek Luśki i jej związku... Czegoś takiego się nie spodziewałam! Polecam!!

Niesamowita książka! Już po pierwszej stronie historia nastolatków wciąga, a do ostatniej strony trzyma wysoki poziom. Książka realistyczna, przy której również można się uśmiać i poprawić sobie humor. Aż chce się czytać! Żyje się historią tych przyjaciół i są nam oni tak dobrze znani, że czasem miałam wrażenie, że jestem w ich paczce!
No i historia Ryby i Haskala......

Książka opowiadająca o życiu. O nastolatkach. Bardzo fajna, ciekawa, daje do myślenia. Polecam

Książka opowiadająca o życiu. O nastolatkach. Bardzo fajna, ciekawa, daje do myślenia. Polecam

LO Story jest przede wszystkim książką nierówną. dobre, a nawet świetne fragmenty przepadają jednak w porównaniu z tymi irytującymi.
prześledźmy co jest dla mnie ok, a co nie:

PLUSY:
- Haskal - zdecydowanie najlepsza postać (i dla mnie jedyna wprowadzająca humor do opowieści)
- historia konfliktu Kasprowicz-Przybyszewski
- całkiem niebanalny język, jednocześnie nie jest to absolutnie książka, która dłuży się i jest męcząca

MINUSY:
- za bardzo przerysowane sylwetki nauczycieli (vide: Gnida i Zosia-Narkoza)
- trójkąt Lusia-Master-Burak - ja pier-, nawet nie mam komentarza (a do tego motyw z całowaniem niemalże nieprzytomnej Ali - mocno wątpliwy...)
- finałowe "pokonanie" Gnidy bardzo mnie boli jako osobę z wykształceniem psychologicznym, nauczoną szacunku do osób z zaburzeniami psychicznymi - nawet wypowiedź Haskala potępiająca zachowanie licealistów spływa po bohaterach i, dla mnie, takie przedstawienie postaci chorującej na schizofrenię paranoidalną jest powielaniem paskudnych stereotypów
- sformułowania typu "mój men" czy "belfer" nie brzmią naturalnie w ustach licealistów z XXI wieku

planowałam sięgnąć jeszcze po kontynuację, ale po lekturze pierwszego tomu serii dobrze się zastanowię.

LO Story jest przede wszystkim książką nierówną. dobre, a nawet świetne fragmenty przepadają jednak w porównaniu z tymi irytującymi.
prześledźmy co jest dla mnie ok, a co nie:

PLUSY:
- Haskal - zdecydowanie najlepsza postać (i dla mnie jedyna wprowadzająca humor do opowieści)
- historia konfliktu Kasprowicz-Przybyszewski
- całkiem niebanalny język, jednocześnie nie jest to...