Bracia

Wielobarwnie przedstawione czasy pierwszych Piastów. Autor przedstawia nam czasy po śmierci Bolesława Chrobrego i rządy jego syna Mieszka II któremu przychodzi panować w bardzo trudnych czasach polskiego państwa. Poznajemy zawiłe relacje króla z jego braćmi, synami i żoną. Polecam serdecznie

Wielobarwnie przedstawione czasy pierwszych Piastów. Autor przedstawia nam czasy po śmierci Bolesława Chrobrego i rządy jego syna Mieszka II któremu przychodzi panować w bardzo trudnych czasach polskiego państwa. Poznajemy zawiłe relacje króla z jego braćmi, synami i żoną. Polecam serdecznie

Jeden z moich ulubionych autorów.
Polski PATRIOTĄ !!!

Ukrywając przed komisją swój wiek, już jako 17 -sto latek zaciągnął się w 1915 r. do Legionów Polskich.
Walczył w wojnie polsko - ukraińskiej i polsko - bolszewickiej.
Wielokrotnie ranny.
Odznaczony Krzyżem Walecznych i Medalem Niepodległości.
Służbę zakończył w stopniu porucznika.
Uczestniczył w kampanii wrześniowej.
Należał do ZWZ, a następnie do AK.
Krakus.

W swoich powieściach historycznych kontynuował tradycję polskiej powieści historycznej wywodzącej się od J. I. Kraszewskiego.
Z kilkoma różnicami:
używał prostego i nie tak bardzo archaizowanego języka,
wartka akcja, silnie, wyraziste i mocno zarysowane charaktery postaci, były jego znakiem rozpoznawczym.
Autor zdobył ogromną popularność, jeszcze za swego życia, nakłady jego książek osiągnęły 5 mil. egzemplarzy.
Od lat 2000 - cznych pojawiają się nowe wydania jego książek, które zasłużenie, cieszą się rosnącym zainteresowaniem.

Książka to epicka opowieść o początkach państwa polskiego.
To książka dla miłośników historii pragnących dowiedzieć się więcej o przeszłości, ale też poczuć ducha epoki.

Książka napisana pięknym językiem, niesamowite opisy itd, itp. za długo by trwało wypisywanie tych wszystkich naj.. naj...
Należy do najlepszej prozy w polskiej literaturze.
Cały czas szukam współczesnego polskiego pisarza, obdarzonego przynajmniej namiastką talentu autora.

Są dzieła literackie, które wypada i trzeba przeczytać.
To jest jednym z nich.
Gusty są różne.
Po przeczytaniu możesz oceniać pozytywnie, negatywnie , albo wcale nie oceniać.
Przeczytać tak czy tak, MUSISZ !!!.
Z czystym sumieniem POLECAM !!!

P.S.
Niestety autor ma też jedną plamę na życiorysie.
Nie chcę psuć wrażenia i nie będę o tym pisał.
Autorowi mogę wybaczyć, noblistce Szymborskiej,
NIE !!!

Jeden z moich ulubionych autorów.
Polski PATRIOTĄ !!!

Ukrywając przed komisją swój wiek, już jako 17 -sto latek zaciągnął się w 1915 r. do Legionów Polskich.
Walczył w wojnie polsko - ukraińskiej i polsko - bolszewickiej.
Wielokrotnie ranny.
Odznaczony Krzyżem Walecznych i Medalem Niepodległości.
Służbę zakończył w stopniu porucznika.
Uczestniczył w kampanii...

W czwartej części powieści mamy kolejny raz do czynienia z walką wewnętrzną w kraju. Tym razem pomiędzy zwaśnionymi synami Bolesława Chrobrego. W tej części autor skupił się głównie na emocjach i poczynaniach poszczególnych braci. W mojej opinii, czwarta część powieści jest nieco słabsza niż trzy pozostałe ale nadal bardzo dobra

W czwartej części powieści mamy kolejny raz do czynienia z walką wewnętrzną w kraju. Tym razem pomiędzy zwaśnionymi synami Bolesława Chrobrego. W tej części autor skupił się głównie na emocjach i poczynaniach poszczególnych braci. W mojej opinii, czwarta część powieści jest nieco słabsza niż trzy pozostałe ale nadal bardzo dobra

10

10

Myślę, że książka „Bracia” Karola Bunscha dalej trzyma wysoki poziom, do którego autor przyzwyczaił czytelników w poprzednich tomach. Uważam jednak, że sama historia jest trochę mniej ciekawa niż w dwóch pierwszych częściach cyklu – mam wrażenie, że momentami akcja toczy się wolniej i nie wciąga aż tak bardzo.

Za to ogromnym plusem jest dodanie wątku Bolesława Zapomnianego i osadzenie go w realiach historycznych. Bardzo spodobało mi się też to, że pod koniec książki pojawia się wzmianka i wyjaśnienie dotyczące tej postaci. Czytając, byłem przekonany, że Bunsch wymyślił Bolesława tylko po to, by ubarwić fabułę, a jednak okazało się, że taka postać mogła naprawdę istnieć.

Wydaje mi się, że to doskonale pokazuje, jak ogromną wiedzę historyczną ma autor. Utrwala to moje przekonanie, że Karol Bunsch był wybitnym historykiem i potrafił w niezwykle ciekawy sposób łączyć fakty z literacką fikcją.

Myślę, że książka „Bracia” Karola Bunscha dalej trzyma wysoki poziom, do którego autor przyzwyczaił czytelników w poprzednich tomach. Uważam jednak, że sama historia jest trochę mniej ciekawa niż w dwóch pierwszych częściach cyklu – mam wrażenie, że momentami akcja toczy się wolniej i nie wciąga aż tak bardzo.

Za to ogromnym plusem jest dodanie wątku Bolesława Zapomnianego...

To kolejna część sagi piastowskiej napisana przez Karola Bunsha. Trzeba przyznać, że jego intuicja historyczna pozwalała na kreślenie bardzo plastycznych, a zarazem bardzo prawdopodobnych wersji historii Piastów.
W tym tomie skupia się na trudnych rządach Mieszka II. Niestety postaci drugoplanowych jest znacznie mniej, i nie są one tak dobrze nakreślone jak poprzednio. Treść skupia się na trzech głównych postaciach Mieszku II, Bezprymie i Bolesławie Zapomnianym (niektórzy historycy twierdzą, że taki nigdy nie istniał). Fabuła kręci się wokół dylematów Mieszka dotyczących władzy i dziedziczenia.
Pomimo, że nie jest tak dynamicznie jak w poprzednich tomach jest to świetnie sfabularyzowana historia początków Polski.

To kolejna część sagi piastowskiej napisana przez Karola Bunsha. Trzeba przyznać, że jego intuicja historyczna pozwalała na kreślenie bardzo plastycznych, a zarazem bardzo prawdopodobnych wersji historii Piastów.
W tym tomie skupia się na trudnych rządach Mieszka II. Niestety postaci drugoplanowych jest znacznie mniej, i nie są one tak dobrze nakreślone jak poprzednio....

Gdybym dostawała grosz za każdy czwarty tom jakiejś serii, który po trzech poprzednich mocno mnie rozczarował w roku 2024, to miałabym 2 grosze. Which isn't a lot, but it's weird that it happened twice.

Dalej jest to w sumie spoko powieść historyczna, ale znowu chyba poprzednie powieści z serii za wysoko ustawiły poprzeczkę. Postaciom bardzo brakuje tej charyzmy, którą mieli bohaterowie pierwszych trzech tomów. Najbardziej w sumie wyróżniają się Bolko, Mieszko i Bezprym, z czego dwaj pierwsi działają głównie na zasadzie kontrastu. Bezpryma i Mieszka to w sumie bardzo mi szkoda, pierwszy miał przesrane całe życie, drugi ewidentnie cierpiał na depresję, przynajmniej na łamach tej powieści. Bolka nie cierpię XD A, i Michał to w porządku chłop był.

Na tle poprzedniczek powieść wydaje się też dla mnie trochę zbyt jednostajna - jak nie knowania polityczne, to czasem jakaś wojna wpadnie. Brakuje tu trochę jakichś elementów dla przełamania ponurego tonu. "Dzikowy skarb" miał do tego celu elementy komediowe, "Ojciec i syn" już miał ich mniej, ale działania polityczne przeplatały perypetie rodzinne, i to nie tylko rodziny książęcej, "Rok tysięczny" stał jak dla mnie wieloma naprawdę mocnymi momentami, które zapadały w pamięć. Tutaj niby trochę momentów rodzinnych jest, ale polegają głównie na kłótniach Mieszka z Bolkiem i koniec końców niewiele z nich wynika poza dalszym kontrastem między bohaterami. Ogólny ton tak mi się przejadł, że końcówkę już nie tyle czytałam, co męczyłam.

Oczywiście nie widzę w książce jedynie wad. Działania wojenne były serio ciekawe, perspektywa i rozterki Mieszka również dobrze wypadły, ogólny klimat książki fajnie zwiastuje zakończenie. Tylko, jak już wspomniałam, poprzeczka była zawieszona dość wysoko.

Obecnie czytam "Imiennika" i zauważyłam, że imiona niektórych postaci pisane są inaczej niż w "Braciach". Dzięki temu dowiedziałam się w połowie książki, że poprzednia została napisana dużo później, a po drodze są jeszcze dwie części, o których nie wiedziałam. Teraz trzeba się będzie cofać...

Gdybym dostawała grosz za każdy czwarty tom jakiejś serii, który po trzech poprzednich mocno mnie rozczarował w roku 2024, to miałabym 2 grosze. Which isn't a lot, but it's weird that it happened twice.

Dalej jest to w sumie spoko powieść historyczna, ale znowu chyba poprzednie powieści z serii za wysoko ustawiły poprzeczkę. Postaciom bardzo brakuje tej charyzmy, którą...

Tradycyjnie solidna literatura. Z rozmachem opowiedziana historia Mieszka II, gdzie autor przedstawia nam jego osobę jako władcy dość miękkiego, niezdecydowanego i podatnego na wpływy. Katastrofa Królestwa po jego śmierci jaka jawi się w opisanej historii, nie jest tylko wynikiem jego decyzji, ale trudnej sytuacji politycznej i pokłosiem błędnych decyzji jego Ojca. Stąd Mieszko nas równie irytuje, jak i wzbudza współczucie.
Warto zauważyć na pewne rozbieżności w faktach historycznych o których autor nie wspomniał, może ze względu na stan ówczesnej wiedzy. Mieszko w Pradze został albo wykastrowany albo oślepiony, zaś na Ostrów Lednicki jechało się przez most, a nie łódką.
Czyta się do dobrze. Narracja obejmuje różne akcenty, choć siłą rzeczy autor skupia się na polityce i jej zagranicznych niuansach. Nie ma tam przedstawienia obyczajów, przyrody czy nabożeństw kościelnych, ale przeczytać warto choćby aby poznać naszą narodową historię.
Głównym pytaniem zadaniem nam, czytelnikom, przez autora jest kwestia Bolesława Zapomnianego. Do dzisiaj opinie historyków są podzielone. Autor przedstawia go jako energicznego i zdecydowanego narwańca. Już widzimy porażkę jego władzy po śmierci ojca, ale o tym mówi już kolejny tom....

Tradycyjnie solidna literatura. Z rozmachem opowiedziana historia Mieszka II, gdzie autor przedstawia nam jego osobę jako władcy dość miękkiego, niezdecydowanego i podatnego na wpływy. Katastrofa Królestwa po jego śmierci jaka jawi się w opisanej historii, nie jest tylko wynikiem jego decyzji, ale trudnej sytuacji politycznej i pokłosiem błędnych decyzji jego Ojca. Stąd...

Tom ten opowiada o rozterkach Mieszka II Lamberta wobec własnych braci - Bezpryma i Bolka. Na tle dobrze nam znanych wydarzeń historycznych autor ukazuje trudna relacje władcy z braćmi.

Tom ten opowiada o rozterkach Mieszka II Lamberta wobec własnych braci - Bezpryma i Bolka. Na tle dobrze nam znanych wydarzeń historycznych autor ukazuje trudna relacje władcy z braćmi.

Audiobook.
Tom 4 ,, Opowieści Piastowskich'' za mną i duże pozytywne wrażenie zrobiła na mnie ta lektura.
Przede wszystkim podobało mi się jak Bunsch świetnie oddaje emocje głównych bohaterów, czułem i przeżywałem te emocje razem z nimi co było poprostu cudownym doświadczeniem, zaangażowałem się maksymalnie w ten odsłuch.
Książka warta przeczytania zresztą jak każda z tego cyklu, polecam.

Audiobook.
Tom 4 ,, Opowieści Piastowskich'' za mną i duże pozytywne wrażenie zrobiła na mnie ta lektura.
Przede wszystkim podobało mi się jak Bunsch świetnie oddaje emocje głównych bohaterów, czułem i przeżywałem te emocje razem z nimi co było poprostu cudownym doświadczeniem, zaangażowałem się maksymalnie w ten odsłuch.
Książka warta przeczytania zresztą jak każda z tego...