Lewa, wspomnienie prawej

Warty przeczytania pamiętnik. Nie tylko dla tych, których bezpośrednio dotknęła choroba nowotworowa, bo nigdy nie wiemy, kiedy i w jakiej roli zetkniemy się z tym tematem. Książka daje nadzieję, choć nie "lukruje" szpitalnej i chorobowej rzeczywistości. Pani Krystyna na swoim przykładzie pokazuje, jak ważne jest wsparcie bliskich osób w tych najtrudniejszych momentach. Trochę przeszkadzał mi chaos pisarski, ale pamiętnik to taka luźna, swobodna forma, więc rządzi się swoimi prawami.

Warty przeczytania pamiętnik. Nie tylko dla tych, których bezpośrednio dotknęła choroba nowotworowa, bo nigdy nie wiemy, kiedy i w jakiej roli zetkniemy się z tym tematem. Książka daje nadzieję, choć nie "lukruje" szpitalnej i chorobowej rzeczywistości. Pani Krystyna na swoim przykładzie pokazuje, jak ważne jest wsparcie bliskich osób w tych najtrudniejszych momentach....

Ta książka dała mi nadzieję na wiele lat życia po raku piersi. Autorka opowiada o trudach chemioterapii, o bólu, o spotykanych przezroczystych ludziach. Przeżywałam razem z nią wszystkie bolączki.
Wielką zaletą dziennika są listy czytelników wysłane do znanej felietonistki przez zwykłych ludzi. Ich sympatia daje wiarę, że wszystko ma swój cel a na końcu podróży jest przyjaźń na lata.
Pióro pani Kofty jest lekkie, dzieli się swoją przeszłością dlatego czytało mi się bardzo dobrze.

Ta książka dała mi nadzieję na wiele lat życia po raku piersi. Autorka opowiada o trudach chemioterapii, o bólu, o spotykanych przezroczystych ludziach. Przeżywałam razem z nią wszystkie bolączki.
Wielką zaletą dziennika są listy czytelników wysłane do znanej felietonistki przez zwykłych ludzi. Ich sympatia daje wiarę, że wszystko ma swój cel a na końcu podróży jest...

Mocna, jak zawsze proza Kofty. I szczera, mówiąca wprost - bardziej jak jej felietony. Niby dziennik, ale zapiski dotyczą wielu spraw i różnią się długością i "ładunkiem". Są rzeczy przyziemne (logistyka, jedzenie),są bardziej górnolotne rozważania o życiu czy miłości, są wspomnienia z dzieciństwa (szczególnie matki i ojca, ciekawa historia) i są też elementy "pracy" pisarza, czyli pisanie felietonów, wywiady, recenzje i w o ogóle życie kulturalno-medialne. Dużo wątków, często zbyt szybko przeskakujących, ale przez to książka wydaje się bardziej intensywna. No i oczywiście temat tabu, czyli rak, tak tutaj oswojony. Tutaj i w felietonach Autorki.

Mocna, jak zawsze proza Kofty. I szczera, mówiąca wprost - bardziej jak jej felietony. Niby dziennik, ale zapiski dotyczą wielu spraw i różnią się długością i "ładunkiem". Są rzeczy przyziemne (logistyka, jedzenie),są bardziej górnolotne rozważania o życiu czy miłości, są wspomnienia z dzieciństwa (szczególnie matki i ojca, ciekawa historia) i są też elementy...

Dawno temu przeczytana. Pamiętam wrażenie jakie na mnie wywarła: z jednej strony przytłoczyła, a z drugiej zrodziła wielki podziw i uznanie dla autorki. I co zapewne najważniejsze - zaowocowała samobadaniem.

Dawno temu przeczytana. Pamiętam wrażenie jakie na mnie wywarła: z jednej strony przytłoczyła, a z drugiej zrodziła wielki podziw i uznanie dla autorki. I co zapewne najważniejsze - zaowocowała samobadaniem.

Czyta się lekko (mimo tematyki),bo styl jest ok. i napisane przystępnie.
Ale... iiileee moooożna...

Jak dla mnie, dzienniki muszą być naprawdę ciekawe, żywe, oryginalne poprzez talent ich autora (artysty, na przykład),albo autor ten musi mieć do powiedzenia coś bardzo niezwykłego lub istotnego, płynącego z głębi jego jestestwa, żeby mi się chciało brnąć przez to setkami stron..
Przeczytałem 180 na 367 i mam dość - znudziło mi się. Nie oceniam, bo nie poznałem całości - raczej już do tego nie wrócę, bo życia nie przybywa a jest na pewno wiele dużo bardziej wartościowych i ciekawszych książek do przeczytania...

Czyta się lekko (mimo tematyki),bo styl jest ok. i napisane przystępnie.
Ale... iiileee moooożna...

Jak dla mnie, dzienniki muszą być naprawdę ciekawe, żywe, oryginalne poprzez talent ich autora (artysty, na przykład),albo autor ten musi mieć do powiedzenia coś bardzo niezwykłego lub istotnego, płynącego z głębi jego jestestwa, żeby mi się chciało brnąć przez to setkami...

28/52/2020

28/52/2020

Lewa wspomnienia prawej to dziennik z czasów choroby pisarki Krystyny Kofty a także wspomnienia po chorobie. Zauważyłam ta książkę na przecenie i w związku z tym że sama miałam doczynienią z nowotworem kupiłam ją. Dziennik podnosi na duchu, autorka pokazuje nam ze rąk to nie koniec świata ze można z nim walczyć i wygrać. Książka nie może być ani zła ani dobra bo jest to dziennik, prawdziwa historia. Szczególnie polecam dla osób które zmagaly się, zmagają lub mają wśród swoich bliskich i przyjaciół doczynienią z nowotworem.

Lewa wspomnienia prawej to dziennik z czasów choroby pisarki Krystyny Kofty a także wspomnienia po chorobie. Zauważyłam ta książkę na przecenie i w związku z tym że sama miałam doczynienią z nowotworem kupiłam ją. Dziennik podnosi na duchu, autorka pokazuje nam ze rąk to nie koniec świata ze można z nim walczyć i wygrać. Książka nie może być ani zła ani dobra bo jest to...

"Lewa. Wspomnienie prawej" to głęboko uświadamiająca i potrzebna książka. Krystyna Kofta, znana felietonistka, w swoich zapiskach z dnia codziennego pokazuje jak wygląda życie z rakiem piersi, po zabiegu mastektomii i po kolejnych dawkach przyjmowanej chemii. Oprócz ogromnej wartości jaką niesie treść książki, daje ona również wrażenie bliskości i współodczuwania problemów autorki. Krystyna Kofta poprzez swoje dzienniki pragnie pokazać jak ważne są badania kontrolne. I to nie tylko w momencie kiedy zauważamy jakąś zmianę we własnym organizmie, ale zawsze! Profilaktycznie. Troska o własne zdrowie czy samopoczucie winna być rzeczą nadrzędną w naszym życiu. I to właśnie pokazuje autorka, dając za przykład obraz własnej osoby. Czyta się ją cudownie. Daje do myślenia. Polecam!

Mój instagram: my.books.shelf

"Lewa. Wspomnienie prawej" to głęboko uświadamiająca i potrzebna książka. Krystyna Kofta, znana felietonistka, w swoich zapiskach z dnia codziennego pokazuje jak wygląda życie z rakiem piersi, po zabiegu mastektomii i po kolejnych dawkach przyjmowanej chemii. Oprócz ogromnej wartości jaką niesie treść książki, daje ona również wrażenie bliskości i współodczuwania problemów...

http://swiatwgblondynek.blogspot.com/2016/09/55522016-lewa-wspomnienie-prawej.html

http://swiatwgblondynek.blogspot.com/2016/09/55522016-lewa-wspomnienie-prawej.html

Chyba jedyna książka która opowiada o tak strasznej chorobie jaką jest rak w taki sposób.Nie dołuje,dodaje sił,uświadamia że nawet tą chorobę można pokonać,można też w jej trakcie pozostać sobą.Ze swoim zmysłem humoru,który bez wątpienia pomaga.Książka nie tylko dla kobiet,nie jeden facet mógłby się uczyć od męża Pani Krystyny,bycia,współczucia,opieki ale też rozsądnego traktowania.Bez paniki.Wspaniała powieść,w moim odczuciu każdej osobie która ją przeczyta pozwoli poukładać sobie w głowie wiele kwestii.Polecam.

Chyba jedyna książka która opowiada o tak strasznej chorobie jaką jest rak w taki sposób.Nie dołuje,dodaje sił,uświadamia że nawet tą chorobę można pokonać,można też w jej trakcie pozostać sobą.Ze swoim zmysłem humoru,który bez wątpienia pomaga.Książka nie tylko dla kobiet,nie jeden facet mógłby się uczyć od męża Pani Krystyny,bycia,współczucia,opieki ale też rozsądnego...