Nosiciel

Za kazdym razem troche trudno oceniac ksiazki Cooka, bo nie wiadomo z ktorej strony sie za to zabrac.
Warto zaczac od samego gatunku ksiazki - kryminał i thriller raczej nie, wiec sensacja pasuje tu najbardziej. Fabula jest wypelniona akcja, a na tym etapie (to juz czwarta ksiazka z tej serii) latwo juz polubic glownych bohaterow, czyli Laurie i Jacka.
Kocham w ksiazkach Cooka to, ze zawsze dowiem sie czegos nowego. Przyznaje jednak, ze ‘Nosiciel’ do tej pory zawiera najmniejsza ilosc tych medycznych elementow, a przeciez na tym powinna opierac sie cala fabula. Nie bez powodu autor nazywany jest mistrzem ‘thrillerow medycznych’ - chociaz nadal uznaje, ze ten termin jest po prostu nietrafiony. Owszem, ogół fabularny skupia sie na broni biologicznej, ktora przedstawiona nieco blizej, naprawde wprawia czytelnika w szok i potrafi przerazić, ale Cook ma to do siebie, ze finaly jego ksiazek sa zwykle bardzo zawodzące w porownaniu do calosci ksiazki.
Jak wspomnialem, stałych bohaterow tej serii naprawde polubilem, jednak caly watek z postacia Warrena i jego ‘gangu’ wydaje sie byc naprawde przesadzony i bardzo wygodny dla postaci Jacka i jego czynow, ktore sprowadzają mu na glowe klopoty. Czegokolwiek fabula nie przedstawi, Warren na sam koniec wkracza na ratunek - psuje to cale napiecie budowane przez wiekszosc ksiazki, bo wydaje sie wysoce nieprawdopodobne, a milo jest, gdy nawet kryminaly czy ksiazki fantasy zawieraja pewna ilosc realizmu.

Za kazdym razem troche trudno oceniac ksiazki Cooka, bo nie wiadomo z ktorej strony sie za to zabrac.
Warto zaczac od samego gatunku ksiazki - kryminał i thriller raczej nie, wiec sensacja pasuje tu najbardziej. Fabula jest wypelniona akcja, a na tym etapie (to juz czwarta ksiazka z tej serii) latwo juz polubic glownych bohaterow, czyli Laurie i Jacka.
Kocham w ksiazkach...

Powrót do tego autora po dłuższej przerwie. Poziom utrzymany, dobrze się czytało.

Powrót do tego autora po dłuższej przerwie. Poziom utrzymany, dobrze się czytało.

Przeczytałem to po raz drugi po 21 latach i nie czułem entuzjazmu. Tym razem dużo przypadku, mało analizy i medycyny. Nie pamiętam, jak to było poprzednio, ale pewnie emocje były większe.

Przeczytałem to po raz drugi po 21 latach i nie czułem entuzjazmu. Tym razem dużo przypadku, mało analizy i medycyny. Nie pamiętam, jak to było poprzednio, ale pewnie emocje były większe.

Czytało się nieźle, ale bez polotu. Mało medycyny, za dużo rowerów.

Czytało się nieźle, ale bez polotu. Mało medycyny, za dużo rowerów.

Jedna z nielicznych książek autora, których nie przeczytałem. Nadrabiam zaległości. Początki współpracy pary patologów Laurie i Jack’a w odkrywaniu przyczyn śmierci denatów. Po lekturze mam mieszane odczucia. Czytałem już lepsze książki Cook’a.
Plusy:
- pokazanie jakim zagrożeniem dla świata jest terroryzm, w tym bioterroryzm;
- skutki takich zamachów są nieprzewidywalne i trudne do opanowania;
- spora dawka informacji na temat współczesnej broni biologicznej;
- w każdym kraju funkcjonują bojówki niezadowolone z władzy;
- nie wszyscy emigranci są w stanie zasymilować się w nowym środowisku;
- rozgoryczenie z powodu poniesionej porażki życiowej niektórych doprowadza do podjęcia radykalnych i nierozważnych kroków;
- nie brakuje psycholi gotowych rozwalić świat w imię swoich chorych zasad;
- całość uratowała końcówka i rewelacyjny epilog.
Minusy:
- początek strasznie mnie wynudził, akcji jak na lekarstwo;
- działania bohaterów przewidywalne, wręcz schematyczne;
- produkcja broni biologicznej nie jest ani łatwa, ani tania, jak sugeruje autor;
- nie znalazłem w książce, żadnego nosiciela pośredniego jak wskazuje tytuł.
Ogółem książka dobra.

Jedna z nielicznych książek autora, których nie przeczytałem. Nadrabiam zaległości. Początki współpracy pary patologów Laurie i Jack’a w odkrywaniu przyczyn śmierci denatów. Po lekturze mam mieszane odczucia. Czytałem już lepsze książki Cook’a.
Plusy:
- pokazanie jakim zagrożeniem dla świata jest terroryzm, w tym bioterroryzm;
- skutki takich zamachów są nieprzewidywalne i...

Nie jest to zbyt udana książka. Rosyjski emigrant, taksówkarz, ma dość Ameryki i najchętniej by ją zniszczył. Chce wracać do Rosji. W barze poznaje wodza Ludowej Armii Aryjskiej i zaczyna się ich współpraca. Na początek taksówkarz musi zabić swoją grubą żonę. I to jest najatrakcyjniejsza część książki. Żona już jest powalona trucizną, ale Rosjanin musi dowlec ją do łazienki, a żona waży 160 kilogramów, więc przewracają się wielokrotnie, cielsko żony ląduje na nim, ledwo biedak oddycha, pot leje się z niego, w końcu udaje się, zmordowany bohater sięga po wódę, bo to jego jedyny sprawdzony lek na ciężką nerwicę. Potem znowu jest nieciekawie, Rosjanin również ginie, ale na szczęście zakpił sobie ze wszystkich. Jak dobrze, że Polacy nie muszą się tak bardzo obawiać tej broni chemicznej. Na szczęście flegmatyczny pan od zdrowia trzyma rękę na pulsie.

Nie jest to zbyt udana książka. Rosyjski emigrant, taksówkarz, ma dość Ameryki i najchętniej by ją zniszczył. Chce wracać do Rosji. W barze poznaje wodza Ludowej Armii Aryjskiej i zaczyna się ich współpraca. Na początek taksówkarz musi zabić swoją grubą żonę. I to jest najatrakcyjniejsza część książki. Żona już jest powalona trucizną, ale Rosjanin musi dowlec ją do...

Jestem wielkim fanem książek Robina Cook'a. 4 część serii jest naprawdę ciekawa, może nie tak bardzo emocjonująca jak poprzednia, ale czyta się bardzo przyjemnie. Polecam.

Jestem wielkim fanem książek Robina Cook'a. 4 część serii jest naprawdę ciekawa, może nie tak bardzo emocjonująca jak poprzednia, ale czyta się bardzo przyjemnie. Polecam.

Fajny powrót do lat 90

Fajny powrót do lat 90

Oczekiwałam czegoś więcej, przeciętny thriller, muszę jednak przyznać, że biotechnologiczne wzmianki były naprawdę fajne, dodaje to książce uroku, ale nie jest ich znowu aż tyle by mogły zniwelować mało nadzwyczajną fabułę. Na pewno fajna seria, inne tomy pewnie kiedyś jeszcze przeczytam, ale zapewne nie przebrnę przez nie z zapartym tchem. Główny bohater swoim uporem wydaje mi się być po prostu mało realny... ale ogólnie postacie oceniam na plus.

Oczekiwałam czegoś więcej, przeciętny thriller, muszę jednak przyznać, że biotechnologiczne wzmianki były naprawdę fajne, dodaje to książce uroku, ale nie jest ich znowu aż tyle by mogły zniwelować mało nadzwyczajną fabułę. Na pewno fajna seria, inne tomy pewnie kiedyś jeszcze przeczytam, ale zapewne nie przebrnę przez nie z zapartym tchem. Główny bohater swoim uporem...

„Nosiciel” to czwarty tom serii o Jacku i Laurie, patologach, którzy starają się dociec przyczyny śmierci osób, które trafiają na ich stół. Oboje są dość specyficzni i trudno ich nie polubić.
W tej części mamy do czynienia z mężczyzną, którego śmierć nie wzbudza początkowo większych podejrzeń. Wykryty wąglik jest tłumaczony pracą mężczyzny, który handluje dywanami z różnych krajów i w nich można znaleźć zarodki choroby. Jednakże Jack ma jakieś przeczucie, że coś mu nie pasuje i zaczyna drążyć temat. Okazuje się, że dywany są czyste, a skupisko wąglika znajduje się w konkretnym miejscu w biurze. W międzyczasie Jurij planuje zemstę chce zarazić jak największą ilość osób śmiertelną chorobą. Znajduje osoby, które pomagają mu zdobyć potrzebne rzeczy, ale oczekują pomocy w realizacji własnego celu. Nieoczekiwanie do laboratorium Jurija dostaje się jego żona, co nie podoba się jego wspólnikom i każą mu pozbyć się jej. Jurij używa przygotowaną przez siebie śmiertelną mieszankę i w ostatniej chwili dzwoni na pogotowie żeby nie wzbudzić podejrzeń, że nic nie zrobił żeby ją uratować.
Sytuacja coraz bardziej są komplikuje i Jack znajduje się w niebezpieczeństwie. Trwa wyścig z czasem. Czy pierwszy będzie Jack i uratuje sytuację czy Jurij, dla którego najważniejsza jest zemsta.
Tematyka ciekawa, jednakże początkowo idzie dość opornie, dopiero z czasem jak sytuacja się rozwija to tempo przyspiesza i udaje się dobrnąć do końca. Oprócz głównego wątku mamy również poboczne, dotyczące relacji Laurie, Jacka i Lou i tutaj przydałaby się znajomość poprzednich części, czego osobiście nie miałam, aczkolwiek dało radę połapać się o co chodzi.
Styl pisania dość ciężki, aczkolwiek ratuje go opis postaci. Każda z nich jest wyrazista i ma przedstawione cechy zarówno pozytywne jak i negatywne, bez wynoszenia na piedestał i wychwalania.
Zapewne sięgnę po poprzednie części jak i kolejne.

https://ksiazkoholiczka-swiat-ksiazek.blogspot.com/2019/04/nosiciel.html

„Nosiciel” to czwarty tom serii o Jacku i Laurie, patologach, którzy starają się dociec przyczyny śmierci osób, które trafiają na ich stół. Oboje są dość specyficzni i trudno ich nie polubić.
W tej części mamy do czynienia z mężczyzną, którego śmierć nie wzbudza początkowo większych podejrzeń. Wykryty wąglik jest tłumaczony pracą mężczyzny, który handluje dywanami z różnych...