Modlitwa o deszcz

Dzieje najnowsze Afganistanu, w którym osobiste historie splatają się z międzynarodową polityka. Spójna historia pozwalająca zrozumieć powstanie al-Kaidy. Kolejna na mojej półce książka otwierająca oczy na świat.

Dzieje najnowsze Afganistanu, w którym osobiste historie splatają się z międzynarodową polityka. Spójna historia pozwalająca zrozumieć powstanie al-Kaidy. Kolejna na mojej półce książka otwierająca oczy na świat.

Jedna z dwóch najlepszych książek reportażowych jakie czytałem. Poważna, nie banalna, bez wyciskania łez. Ogólne procesy pokazuje przez przykłady konkretnych ludzi. Było to możliwe, bowiem Jagielski poznał większość głównych bohaterów wojny w Afganistanie.
Marzę, aby powstała dalsza część tej książki - po interwencji amerykańskiej, obecności Polaków i powrocie talibów.

Jedna z dwóch najlepszych książek reportażowych jakie czytałem. Poważna, nie banalna, bez wyciskania łez. Ogólne procesy pokazuje przez przykłady konkretnych ludzi. Było to możliwe, bowiem Jagielski poznał większość głównych bohaterów wojny w Afganistanie.
Marzę, aby powstała dalsza część tej książki - po interwencji amerykańskiej, obecności Polaków i powrocie talibów.

Dawno już nie przeczytałem tak znakomitego reportażu. Wielkie uznanie dla Wojciecha Jagielskiego, który w tak brawurowy sposób opowiedział o Afganistanie ziemi będącej głównie kamienistą pustynią wzbogaconą o nagie surowe góry; wydawać by się mogło, że tam nic ciekawego nie może się dziać poza życiem spokojnym wyznaczonym przez naturę i odwieczny porządek rzeczy. A działy się rzeczy arcyciekawe. Swoją opowieść autor ogniskuje głównie (choć nie tylko) między sowiecką napaścią na kraj w 1979, a amerykańską interwencją w 2001, pokazując przede wszystkim dlaczego Afganistan jest by jako cmentarzysko imperiów.  Jagielski nie analizuje, nie ocenia, ani nie wartościuje, tylko opisuje. Daje głos tym, którzy go zwykle nie mają, po to by wypowiedzieli swoje 'dlaczego'. Widać było, że doskonale zna Afganistan (odwiedzał go kilkanaście razy) pisząc tylko o tym co ważne. Przy okazji doskonale się czyta, istna perełka. 

Dawno już nie przeczytałem tak znakomitego reportażu. Wielkie uznanie dla Wojciecha Jagielskiego, który w tak brawurowy sposób opowiedział o Afganistanie ziemi będącej głównie kamienistą pustynią wzbogaconą o nagie surowe góry; wydawać by się mogło, że tam nic ciekawego nie może się dziać poza życiem spokojnym wyznaczonym przez naturę i odwieczny porządek rzeczy. A działy...

Bardzo lubię reportaże. Po 'Modlitwę...' sięgnąłem przez przypadek stojąc w bibliotecznej kolejce. Jest to moja pierwsza styczność z Panem Jagielskim i już wiem, że prędzej czy później przeczytam wszystko co wyszło/wyjdzie spod pióra tego Pana. Rewelacyjnie się to czytało, teraz idąc za tematycznym ciosem czas na 'Kamperem do Kabulu' :)

Bardzo lubię reportaże. Po 'Modlitwę...' sięgnąłem przez przypadek stojąc w bibliotecznej kolejce. Jest to moja pierwsza styczność z Panem Jagielskim i już wiem, że prędzej czy później przeczytam wszystko co wyszło/wyjdzie spod pióra tego Pana. Rewelacyjnie się to czytało, teraz idąc za tematycznym ciosem czas na 'Kamperem do Kabulu' :)

Rzadko trafia się na taką perełkę reportażu, która nie dość że napisana jest w dobrym stylu, to jeszcze przez autora niewątpliwie obeznanego z tematem. Tutaj mamy Jagielskiego, który między 1992 a 2001 rokiem był tam bodajże 11 razy i miał okazję rozmawiać z ludźmi, których zna się tylko z kart historii. Rozmawiając ze zwykłymi ludźmi, psami wojny, fanatykami, a wreszcie politykami pokazuje nam czym żyje i jak myśli Afganistan. W dodatku nie komentuje, nie ocenia, a pokazuje rzeczywistość za pomocą relacjonowanych historii. I chyba dlatego czytając ma się wrażenie obcowania z żywą historią, a kolejne strony znikają jedna po drugiej do późnej nocy. Absolutny must read dla każdego fana reportażu.

Rzadko trafia się na taką perełkę reportażu, która nie dość że napisana jest w dobrym stylu, to jeszcze przez autora niewątpliwie obeznanego z tematem. Tutaj mamy Jagielskiego, który między 1992 a 2001 rokiem był tam bodajże 11 razy i miał okazję rozmawiać z ludźmi, których zna się tylko z kart historii. Rozmawiając ze zwykłymi ludźmi, psami wojny, fanatykami, a wreszcie...

Kolejna niesamowita praca Jagielskiego. Spodziewałem się po prostu reporterskiej historii o jakimś epizodzie w Afganistanie, a otrzymałem dzieło o niezwykle burzliwej historii tego kraju. O kolejnych rewolucjach, najazdach mocarstw i wojnach domowych. Z każdą stroną przekonajmy się, że autor wie o czym pisze, a w ciągu kilkunastu lat faktycznie poznał Afganistan od podszewki. W ostatnich rozdziałach czuć nostalgię za tym nieco romantycznym i zupełnie odmiennym krajem lat 90’. Jagielski jest kolejnym reporterem któremu zazdroszczę dotknięcia świata sprzed współczesnej nachalnej globalizacji. Jest to pozycja obowiązkowa dla fanów historii współczesnej. Autor m.in pisze o początkach ruchu Talibów czy Osamie Bin Ladenie, którzy można powiedzieć, że skutecznie ukształtowali także naszą teraźniejszość. Niesamowity styl i szerokie spojrzenie na świat i zagadnienia które Jagielski porusza gwarantują czytelniczą ucztę. Jest to książka, która otwiera oczy i nieco zmienia spojrzenie na ten kraj.

Kolejna niesamowita praca Jagielskiego. Spodziewałem się po prostu reporterskiej historii o jakimś epizodzie w Afganistanie, a otrzymałem dzieło o niezwykle burzliwej historii tego kraju. O kolejnych rewolucjach, najazdach mocarstw i wojnach domowych. Z każdą stroną przekonajmy się, że autor wie o czym pisze, a w ciągu kilkunastu lat faktycznie poznał Afganistan od...

Afgańczycy są dziwnym narodem. Dumnym, przebiegłym, interesownym, honorowym - tak zrozumiałam z reportażu. Raz mi ich żal, innym razem są odpychający. Czy są w stanie być szczęśliwymi ludźmi we własnym kraju? Zwłaszcza kobiety!?

Afgańczycy są dziwnym narodem. Dumnym, przebiegłym, interesownym, honorowym - tak zrozumiałam z reportażu. Raz mi ich żal, innym razem są odpychający. Czy są w stanie być szczęśliwymi ludźmi we własnym kraju? Zwłaszcza kobiety!?

Po lekturze 'Wypalania traw' oraz 'Nocnych wędrowców' myślałem że nie może być więcej nazwisk lokalnych watażków.
Afganistan i jego skomplikowana historia skutecznie wybił mi to z głowy.
w związku z tym na początku czułem się skołowany, ale w pewnym momencie wszystko się skrystalizowało i książka popłynęła aż miło.
Autor jak zwykle nie ocenia tego co zobaczył, ale świetnie maluje obraz danego miejsca.
Czekałem chyba na bardziej spektakularne zakończenie, ale zawartość książki to rekompensuje - nie mogę się doczekać kolejnego reportażu z totalnie egzotycznego dla mnie miejsca.

Po lekturze 'Wypalania traw' oraz 'Nocnych wędrowców' myślałem że nie może być więcej nazwisk lokalnych watażków.
Afganistan i jego skomplikowana historia skutecznie wybił mi to z głowy.
w związku z tym na początku czułem się skołowany, ale w pewnym momencie wszystko się skrystalizowało i książka popłynęła aż miło.
Autor jak zwykle nie ocenia tego co zobaczył, ale świetnie...

Piękne i straszne za razem. Chyba trzeba przeczytać, żeby trochę zrozumieć, czemu świat zrobił takiego fikołka jakiego zrobił w 2001.

Piękne i straszne za razem. Chyba trzeba przeczytać, żeby trochę zrozumieć, czemu świat zrobił takiego fikołka jakiego zrobił w 2001.

Moje pierwsze spotkanie z Wojciechem Jagielskim, reporterem i pisarzem, poleconym mi przez panią bibliotekarkę, która skutecznie nawróciła mnie na reportaż. Opowieść o Afganistanie, jego trudnej historii, dumnym narodzie była jak podróż na księżyc, dotknięciem innego, nieznanego mi wcześniej świata. Świata górskich dolin w których toczy się życie oderwane od cywilizacji, konfliktów klanowych, krwawej wojny ze Związkiem Radzieckim toczonej przez partyzantów ukrywających się w górskich jaskiniach, wojny domowej, tragicznych bohaterach, tragicznych głupcach i pospolitych zdrajcach. Książka zarazem poetycka i napisana bardzo konkretnie, w niezwykle przemyślanej i niełatwej kompozycji narracyjnej. Jagielski zaimponował mi swoją życiowo- literacką mądrością i dalekowzrocznością. Jego opowieść jest gorzka ale niepozbawiona romantyzmu. Jest reportażem i wspaniałą prozą. Zdecydowanie literatura faktu z najwyższej półki. Aha i jeszcze ten piękny, trochę tajemniczy tytuł.

Moje pierwsze spotkanie z Wojciechem Jagielskim, reporterem i pisarzem, poleconym mi przez panią bibliotekarkę, która skutecznie nawróciła mnie na reportaż. Opowieść o Afganistanie, jego trudnej historii, dumnym narodzie była jak podróż na księżyc, dotknięciem innego, nieznanego mi wcześniej świata. Świata górskich dolin w których toczy się życie oderwane od cywilizacji,...