Smocze koncerze

Karkołomne połączenie. Powieść historyczna spotyka się z SF a co za tym idzie logika idzie w odstawkę.

Pod względem opisów i pomysłu jest całkiem dobrze, szczególnie jeśli chodzi o zarys tych fantastycznych zdarzeń i rozwój pozaziemskich przybyszów. Budowanie jakiegoś superkomputera z wykorzystaniem żywej masy ludzkiej, wpływ na umysł narażonych na kontakt osób no i to uczenie się poprzez przejmowanie umysłów.

Wszystko fajnie poza faktem, że to nasi jak zwykle muszą wygrać, bo doprawdy pociesznie wygląda starcie kawalerii z przeciwnikiem. Żeby to jeszcze ograniczyło się do podrasowanych mutantów, ale autor pozwala obcym na rozwój broni i pojazdów, które i tak guzik dają.

Ja rozumiem, że fantastyka rządzi się swoimi prawami, ale czasem wyobraźnia prowadzi nas na manowce.

Karkołomne połączenie. Powieść historyczna spotyka się z SF a co za tym idzie logika idzie w odstawkę.

Pod względem opisów i pomysłu jest całkiem dobrze, szczególnie jeśli chodzi o zarys tych fantastycznych zdarzeń i rozwój pozaziemskich przybyszów. Budowanie jakiegoś superkomputera z wykorzystaniem żywej masy ludzkiej, wpływ na umysł narażonych na kontakt osób no i to...

Plus za nowatorskie połączenie historii z czasów Jana III Sobieskiego z najazdem przedstawicieli obcej cywilizacji... Moim zdaniem generalnie ta hybryda tematyczna u Sawickiego się sprawdziła.
Nie do końca jednak podobało mi się uwspółcześnienie języka u "ludzkich" bohaterów, bądź co bądź żyjących w XVII wieku - chyba lepiej byłoby jednak zostawić język staropolski u ludzi, a język współczesny (chodzi głównie o technologię) - u kosmicznych najeźdźców.
Dodatkowo odnosi się wrażenie, że całość kończy się zbyt szybko, można było albo wycisnąć więcej i dodać trochę stron do tej jednej książki - albo stworzyć duologię.
Mimo wszystko polecam!

Plus za nowatorskie połączenie historii z czasów Jana III Sobieskiego z najazdem przedstawicieli obcej cywilizacji... Moim zdaniem generalnie ta hybryda tematyczna u Sawickiego się sprawdziła.
Nie do końca jednak podobało mi się uwspółcześnienie języka u "ludzkich" bohaterów, bądź co bądź żyjących w XVII wieku - chyba lepiej byłoby jednak zostawić język staropolski u ludzi,...

Sięgnięcie po tę książkę było po części moim błędem, bowiem założyłem, że coś, co wyszło w serii Horyzonty Zdarzeń, jest zapewne czystą SF. A tu zaskoczenie, bo "Smocze koncerze" owszem, mają w sobie co nieco SF, ale w większej części są powieścią historyczną, czego - przyznam - z różnych przyczyn nie lubię i staram się unikać. Szczęście w nieszczęściu, że w przeciwieństwie do "Inkluzji" akurat tę powieść Sawickiego czyta się nawet nieźle, ale nadal do ideału jest daleko.

Podstawowy kłopot to realia. Niby autor posiedział trochę nad odpowiednią literaturą, ale co z tego, skoro w książce się tego praktycznie nie czuje. Postaci zachowują się i mówią współcześnie, ich motywacje niezbyt odpowiadają epoce, a już w ogóle fatalnie wypada sprawa dialogów. Ja rozumiem, że trzeba było pójść na pewne ustępstwa, żeby z powieści nie zrobić drętwego klucha, ale gładkie przechodzenie nad kwestią rozumienia przez XVII-wiecznych Turków i Polaków terminologii z przełomu XX i XXI wieku to już lekka przesada. Obcy rzuca tyradę i już wszyscy wszystko wiedzą. Owszem, co jakiś czas ktoś rzuci, że niewiele rozumie, ale nic przy tym nie stoi na przeszkodzie, żeby zbudować zaawansowaną technologicznie broń na podstawie wskazówek obcego. Autor milcząco też założył, że konie nie będą się bały broni i pojazdów obcych, mimo że ich szkolenie raczej obejmowało wybuchy i hałas, a nie bliskość wysokoenergetycznych wyładowań oraz chrzęstu i smrodu stalowych mechów.

Takich kwiatków - włącznie z poczynaniami króla i zachowaniem niektórych osób wobec niego - jest w książce całkiem sporo, co powoduje, że nie sposób brać na serio poczynań bohaterów. Źle wygląda też zakończenie powieści, podane trochę za szybko, ze zbyt dużymi dziurami opisowymi, przez które starcia wypadają dość papierowo, i z bajkowym finiszem, po "skonsumowaniu" którego po prostu ręce opadają, bo nie za bardzo wiadomo, jak cokolwiek z opisanych rzeczy było możliwe. I jakim cudem najeźdźca mógł trzymać władzę nad swoim imperium przez tysiące lat. Pomijam już to, że wątpliwości budzą przyczyny samej inwazji, podane przez autora szkicowo i mimochodem, a o wzajemnych relacjach żołnierzy sił inwazyjnych w ogóle nie warto pisać, bo przy odmalowanych animozjach inwazja załamałaby się w góra piątej minucie.

Lektura "Smoczych koncerzy" jest więc może w miarę gładka i szybka, ale nie daje zbyt dużej czytelniczej satysfakcji.

Sięgnięcie po tę książkę było po części moim błędem, bowiem założyłem, że coś, co wyszło w serii Horyzonty Zdarzeń, jest zapewne czystą SF. A tu zaskoczenie, bo "Smocze koncerze" owszem, mają w sobie co nieco SF, ale w większej części są powieścią historyczną, czego - przyznam - z różnych przyczyn nie lubię i staram się unikać. Szczęście w nieszczęściu, że w przeciwieństwie...

Nieznany mi Autor i niemałe zaskoczenie, albowiem Smocze koncerze są bardzo, bardzo dobre. Połączenie science fiction i historii? Czemu nie, jeśli jest to zręcznie i frapująco opisane tak jak tutaj. Pan Sawicki miał świetny pomysł i przelał to na papier a wykonanie jest nie gorsze od pomysłu, co poskutkowało tym, ze powstała udana powieść o Janie III Sobieskim, polskiej husarii i Imperium Osmańskim w XVII wieku, które zostało napadnięte przez istoty z kosmosu. A więc pomysł i wykonanie- to wszystko na plus. A minusy? Może kilka nudniejszych fragmentów, ale książka ma niewiele ponad 400 stron i na szczęście nie ma tu dłużyzn. Nawet jeśli akcja na moment stopuje, to tylko po to, aby zaraz przywalić niczym ze smoczego koncerza! Na uwagę zasługuje też dobre przygotowanie historyczne Pisarza i wszystko jest opisane bardzo sprawnie, bez najmniejszego „zająknięcia”. Polecam. Siedem gwiazdek (bardzo dobra).

Nieznany mi Autor i niemałe zaskoczenie, albowiem Smocze koncerze są bardzo, bardzo dobre. Połączenie science fiction i historii? Czemu nie, jeśli jest to zręcznie i frapująco opisane tak jak tutaj. Pan Sawicki miał świetny pomysł i przelał to na papier a wykonanie jest nie gorsze od pomysłu, co poskutkowało tym, ze powstała udana powieść o Janie III Sobieskim, polskiej...

Bardzo dobre science-fiction.

Bardzo dobre science-fiction.

Trzeba była coś wypożyczeć na Święta.Wybrałem na chybił-trafił .
I okazało się,że bardzo mi się podoba.Istoty z kosmosu w czasach Osmanów/.Król Sobieski
.Czyta się lekko i bardzo przyjemnie .

Trzeba była coś wypożyczeć na Święta.Wybrałem na chybił-trafił .
I okazało się,że bardzo mi się podoba.Istoty z kosmosu w czasach Osmanów/.Król Sobieski
.Czyta się lekko i bardzo przyjemnie .

Bardzo dobre połączenie powieści historycznej i s-f. Moje pierwsze spotkanie z tego typu gatunkiem, ale na pewno nie ostatnie. Czyta się płynnie, akcja cały czas prze do przodu. Sporo mniejszych potyczek czy wręcz pojedynków między obcymi, a "miejscowymi". Finałowa bitwa nie jest jakaś super porywająca, liczyłem na jakąś spektakularną szarżę husarii, a tu wszystko odbyło się bardziej kameralnie. Do tego sporo polityki, knowań, zawierania sojuszów. Ciekawe postacie, w tym sporo autentycznych z tamtego okresu. Co do strefy historycznej, jest dobrze, widać sporą wiedzę autora. Język bardziej współczesny, ale nawet wolę czytać tak, niż sztucznie stylizowany na sienkiewiczowski. Co do motywów s-f w powieści, ciężko mi się wypowiedzieć, gdyż nie jestem fanem tego gatunku i czytałem ledwie kilka tytułów. Mimo to pomysł z Wielojaźnią wydaje mi się ciekawy i pomysłowy.
Jako całość bardzo na plus i na pewno jest to ciekawa pozycja godna polecenia.

Bardzo dobre połączenie powieści historycznej i s-f. Moje pierwsze spotkanie z tego typu gatunkiem, ale na pewno nie ostatnie. Czyta się płynnie, akcja cały czas prze do przodu. Sporo mniejszych potyczek czy wręcz pojedynków między obcymi, a "miejscowymi". Finałowa bitwa nie jest jakaś super porywająca, liczyłem na jakąś spektakularną szarżę husarii, a tu wszystko odbyło...

Pamiętacie film "Kowboje i obcy" z Craigiem i Fordem ?
Świetny pomysł, fajne wykonanie szkoda, że film przeszedł bez echa.
Zastanawiam się jak wyglądałaby adaptacja powieści Sawickiego w wykonaniu choćby Netflixa, marzyłby mi się miniserial. 🥰
Przy obecnych możliwościach CGI, szarża sojuszniczych sił polsko-tureckich (janczarzy ramię w ramię z husarią) kontra mechy Obcych wyciskałaby kisiel z majt w ilości niemożliwej, niech się schowa lucasowska walka o Hoth ;).
Sam pomysł Wielojaźni, skrajne, zdehumanizowane okrucieństwo, ludzkość sprowadzona do roli organicznego budulca - palce (z krwi) lizać.
Wielki plus za tło historyczne, postacie,miejsca, wydarzenia osadzone w naszej historii siedemnastego wieku.
Mały minusik - mogłoby być więcej, tłuściej głębiej, szczególnie w przypadku postaci , mega potencjał : "zbisurmaniona" Polka Dorota Falak (postać autentyczna),była zakonnica Czeszka Jitka, pan Michał (nie, nie Wołodyjowski :) a Piotrowski ) , demiurg Obcych Talaz Tayyar, sam Jan Sobieski - tu można było zdziałać cuda.
Czym są tytułowe smocze koncerze? Sięgnijcie po książkę Andrzeja W. Sawickiego a będzie Wam dane dowiedzieć się nie tylko tego.

Pamiętacie film "Kowboje i obcy" z Craigiem i Fordem ?
Świetny pomysł, fajne wykonanie szkoda, że film przeszedł bez echa.
Zastanawiam się jak wyglądałaby adaptacja powieści Sawickiego w wykonaniu choćby Netflixa, marzyłby mi się miniserial. 🥰
Przy obecnych możliwościach CGI, szarża sojuszniczych sił polsko-tureckich (janczarzy ramię w ramię z husarią) kontra mechy Obcych...

7,5/10

7,5/10

Nieliche zaskoczenie, naprawdę! Pomysł na powieść rewelacyjny, a jeszcze ważniejsze jest to, że dobrze wykonany. Połączenie powieści historycznej z klasycznym sci-fi – mogłoby się wydawać że to nie wypali. Wypaliło, i to niewąsko, jak ze smoczego koncerza!
Przede wszystkim należy pochwalić Autora za doskonałe przygotowanie historyczne – a w książce tej stanowi ono szalenie ważny element. Zresztą można o tym poczytać w Posłowiu. Świetne sceny batalistyczne – walka Obcych z połączonymi silami polskich i tureckich wojsk opisana jest tak obrazowo, że momentami ma się wrażenie jakby się w niej uczestniczyło! Do tego bardzo duża dbałość o szczegóły; wielkie brawa dla Autora. A samo zakończenie? Hmmm, mam nadzieję spotkać się jeszcze z niektórymi bohaterami.
Polecam, namawiam, zachęcam…

Nieliche zaskoczenie, naprawdę! Pomysł na powieść rewelacyjny, a jeszcze ważniejsze jest to, że dobrze wykonany. Połączenie powieści historycznej z klasycznym sci-fi – mogłoby się wydawać że to nie wypali. Wypaliło, i to niewąsko, jak ze smoczego koncerza!
Przede wszystkim należy pochwalić Autora za doskonałe przygotowanie historyczne – a w książce tej stanowi ono szalenie...