Polska na kozetce

Pan Jacek coraz mniej w formie, ale w formie. Kibicuję!

Pan Jacek coraz mniej w formie, ale w formie. Kibicuję!

Książka to zbiór rozmów autorów między sobą i z gośćmi. Jest mocno chaotyczna, wydaje się, że rozmowy nie mają scenariusza. Poruszane są kwestie związane z relacją pan - podwładny oraz refleksje ideologiczne. Podobały mi się fragmenty rozmów o wierze i równych szansach niezależnie od zawodu czy wieku. Ostatni rozdział jest bardzo upolityczniony, co jest dużym minusem. Autorzy wyrzekajacy się stereotypów niestety zostali hipokrytami zbierającymi do jednego wora głosujących na obecnie rządzących. Zrzucili na nich winę braku rozwoju społeczeństwa
Gdyby nie to moja ocena byłaby wyższa.

Książka to zbiór rozmów autorów między sobą i z gośćmi. Jest mocno chaotyczna, wydaje się, że rozmowy nie mają scenariusza. Poruszane są kwestie związane z relacją pan - podwładny oraz refleksje ideologiczne. Podobały mi się fragmenty rozmów o wierze i równych szansach niezależnie od zawodu czy wieku. Ostatni rozdział jest bardzo upolityczniony, co jest dużym minusem....

Wybitna! Genialna książka! Autorzy diagnozują w trafny sposób problemy współczesnej Polski. Dają do tego odpowiedzi i wskazują drogi, którymi można podążać. Na mnie książka wywarła świetny wpływ - czerpię stąd motywację do pracy i rozwoju.
Rozprawa niełatwa i nie dla każdego. Polecam!

Wybitna! Genialna książka! Autorzy diagnozują w trafny sposób problemy współczesnej Polski. Dają do tego odpowiedzi i wskazują drogi, którymi można podążać. Na mnie książka wywarła świetny wpływ - czerpię stąd motywację do pracy i rozwoju.
Rozprawa niełatwa i nie dla każdego. Polecam!

Książka jest próbą opisania polskiej mentalności folwarcznej. Zamierzeniem autorów było też zaprezentowanie sposobów wyrwania się z owej mentalności. Wszystko to przedstawiono w formie rozmów autorów ze sobą i z zaproszonymi gośćmi. Chociaż temat jest ciekawy, wynik nie przekonuje: wygląda to wszystko dosyć powierzchownie, poziom wywiadów jest bardzo nierówny. Niemniej ważne, że ten ważny i gorący temat został podjęty.

Punktem wyjścia książki jest obserwacja, że „stosunki w polskich firmach i w życiu wiernie odtwarzają stosunki na pańszczyźnianym folwarku, czasem tak dokładnie, że obserwując firmę, rodzinę czy grupę społeczną, można dokładnie określić, kto odgrywa w niej rolę parobka, dziewki folwarcznej, ekonoma, a kto pana.”. I jeszcze „nad każdą z kobiet i folwarcznych dziewek… stoi pan – nawiedzony polityk, kapryśny szef, ksiądz, nieraz jakiś mądrala z telewizji, który krytykuje, grozi, obraża, a czasem znęca się fizycznie, psychicznie i materialnie, wiedząc, że – jak to na folwarku – jego uprzywilejowana pozycja gwarantuje mu bezkarność.” Dosyć to ostra diagnoza, ale też sporo w niej racji. Tu osobista dygresja, miałem okazję pracować w tej samej branży w kraju i na zachodzie, różnica w stosunkach pracy jest kolosalna: u nas folwark, tam demokratyczne stosunki.

Autorzy konstatują, że z folwarku rodzi się bezradność, która wyzwala agresję a kończy się wszystko pogardą Polaków do siebie nawzajem i pogardą dla własnej ojczyzny. Książka jest próbą aby zmienić ten stan rzeczy, apelując do nas wszystkich abyśmy zwalczyli folwark w sobie, ale czy do końca udaną, nie wiem...

Na książkę składają się wywiady autorów z różnymi ciekawymi ludźmi, poza tym autorzy też dialogują ze sobą . Ale niestety, rzecz cała nierówna jest, obok ciekawych wywiadów znajdujemy też mało przystające do głównej tezy tomu.

Bardzo interesujący jest wywiad z nauczycielem Jarkiem Szulskim, który w ramach walki z folwarkiem w szkole przeprowadził eksperyment: przestał wystawiać oceny w klasach w których uczył; każdy miał zagwarantowaną piątkę, rezultaty eksperymentu okazały się nader ciekawe...

Ciekawa jest dyskusja autorów na temat trójkąta dramatycznego, obejmującego prześladowcę, wybawiciela i ofiarę. Typowa narracja populistyczna ma bowiem strukturę trójkąta dramatycznego, ważne żeby ją rozpoznać i zdemaskować. Dlaczego? Bo to populistyczny i prostacki sposób objaśniania świata, który tak naprawdę niczego nie objaśnia, rodzi jedynie pogardę i agresję.

Interesujący wywiad z Andrzejem Lederem dotyczy historycznych korzeni mentalności folwarcznej, ale Leder jak zwykle mówi mętnie, poza tym powtarza tezy ze swojej książki „Prześniona rewolucja”.

Mało przystają do idei książki wywiady z Andrzejem Nowakiem o niezwykle rzadkich zdarzeniach czy z Justyną Melonowską o konflikcie katolicko-liberalnym.

W sumie to taki misz-masz, znajdujemy ciekawe rzeczy, są i mało interesujące, widać że rzecz cała spisana na kolanie, bez głębszej refleksji i zastanowienia. Niemniej temat jest b.ważny, i chwała autorom za próbę jego podjęcia.

Książka jest próbą opisania polskiej mentalności folwarcznej. Zamierzeniem autorów było też zaprezentowanie sposobów wyrwania się z owej mentalności. Wszystko to przedstawiono w formie rozmów autorów ze sobą i z zaproszonymi gośćmi. Chociaż temat jest ciekawy, wynik nie przekonuje: wygląda to wszystko dosyć powierzchownie, poziom wywiadów jest bardzo nierówny. Niemniej...