Diabeł w literaturze litewskiej i łotewskiej od połowy XIX wieku do połowy XX wieku

Studiowała lituanistykę i obroniła doktorat na UAM, habilitowana w 2010 roku Jest kierownikiem Zakładu Badań Porównawczych nad Kulturą w IJ. Zajmuje się literaturoznawstwem bałtyckim (litewskim i łotewskim),rozwojem obu literatur od początku piśmiennictwa po współczesność, szczególnie okresem międzywojnia (awangarda, neoromantyzm) i sytuacją po II wojnie światowej (literatura emigracyjna i drugiego obiegu). Poza literaturą w kręgu jej zainteresowań pozostaje folklor i mitologia Bałtów. Efektem tego zainteresowania jest m.in. monografia Diabeł w literaturze litewskiej i łotewskiej od połowy XIX do połowy XX wieku (podstawa w przewodzie habilitacyjnym) oraz referaty i artykuły poświęcone roli, jaką folklor odegrał i odgrywa w rozwoju obu literatur i szeroko rozumianej kulturze regionu. Folklorowi, a potem mitologii Bałtów poświęcone były jej wykłady na Wydziałowym Studium Doktoranckim (2010; 2012). Tym, co pozwoliło jej dokonać wyboru drogi naukowej była fascynacja niezwykle ważną dla kultury litewskiej baśnią o królowej węży. Zauroczenie zrodziło głębsze zainteresowanie folklorem, potem literaturą i kulturą oraz mitologią. Pasjonujące jest, z jednej strony, zakorzenienia literatury i kultury Bałtów w folklorze, z drugiej – fakt, że folklor bałtycki jest jednym ze źródeł badań nad mitologią. Praca zawodowa sprawia jej tyle radości, że nazywa ją… swoim hobby.