Patronat LC
Patronat LC
The epic tale of Odysseus and his ten-year journey home after the Trojan War forms one of the earliest and greatest works of Western literature. Confronted by natural and supernatural threats - shipwrecks, battles, monsters and the implacable enmity of the sea-god Poseidon - Odysseus must use his wit and native cunning if he is to reach his homeland safely and overcome the obstacles that, even there, await him.
Szukamy ofert...Dla jakichś tajemnych przyczyn „Odyseja” podoba mi się bardziej od „Iliady”. Być może rzecz tkwi w pełnym frazeologicznych skarbów tłumaczeniu Siemieńskiego, znakomitym mimo niepotrzebnych rusycyzmów. Może ujęła mnie starogrecka zasada gościnności, tak pięknie ukazana w praktyce. A może po prostu, choć to przecież właściwość całego świata starożytnego, nie samej „Odysei”, tak silnie przemawia do mnie, jako kryptoromantyka, wizja życia, którego bóstwa są oczywistym, codziennym elementem i co rusz objawiają się poprzez działanie, a nie milczą jak dziś, tak że mało kto już w nie wierzy. Przyznam też z niejakim wstydem, że pozwoliłem sobie na lekturę powierzchowną i nakierowaną na ordynarną przyjemność, bez dokopywania się do archetypów, których odbicie można znaleźć w niemal całej późniejszej literaturze. W tym odczytaniu nawet motyw życia jako podróży zyskuje u Homera dość dosłowną egzemplifikację, skoro podróż trwa tego życia istotny kawał. Idąc dalej w tym duchu, muszę konsekwentnie dojść do wniosku, że Odyseusz nie powinien tak bardzo uskarżać się na swój los, skoro był podejmowany z honorami przez największych władców swej epoki, mógł liczyć na ciągłe wsparcie z pewnością nie najpośledniejszej spośród mieszkanek Olimpu, a w końcu, co może nawet najistotniejsze, robił za seksualnego niewolnika nimfom i boginiom. Potrafię przedstawić sobie dwie lub trzy osoby – zarówno z historii świata realnego, jak i literatury – które chętnie by się z nim zamieniły. I choć daleki jestem zarówno od idealizowania starożytnych, jak i uważania „Odysei” za wierny opis życia sprzed dwudziestu ośmiu wieków, pozostaję z wrażeniem, że jednak panowało wówczas ciut więcej sprawiedliwości, a ciut mniej hipokryzji, którą uosabia współcześnie szpetna nowomowa i nazywanie gówna czekoladą. W tamtych realiach jawi się kłamczuch Odys i jego środki do zdobycia sławy oraz zaszczytów jako wyjątek, nie reguła. Ale przekonanie o wyższości poprzedzających epok nad obecną charakterystyczne jest, o dziwo, dla wszystkich epok i musi być wobec tego postrzegane jako mocno naiwne. Czego innego można się jednak spodziewać po gościu, który próbuje czytać „Odyseję” dosłownie?
363 
242 
OPINIE i DYSKUSJE o książce The Odyssey
Kontynuacja " Iliady ".
Nie pamiętam już ile razy zabierałem się do rekomendacji tej... no właśnie, tu już zaczynały się moje problemy !!!
Napisać " książki " czy " tego literackiego arcydzieła " to tak jak nic nie napisać.
Ostatnio zobaczyłem to piękne kolekcjonerskie wydanie i postanowiłem pokonać swoje intelektualne ograniczenia.
Ad rem...
Epopeja autora to PIERWSZY, NAJWAŻNIEJSZY i ABSOLUTNY fundament literatury europejskiej, jej" matka " i " ojciec ".
To tekst, który ukształtował świadomość, moralność, sposób postępowania, hierarchie wartości, patriotyzm, miłość do rodziny, symbole rycerskości i wszystko co tylko jesteś w stanie sobie wyobraźić.
To kod kulturowy europejskiej kultury i tradycji.
To przez wieki podstawa klasycznej edukacji, znał ją na pamięć każdy wykształcony człowiek.
To zbiór archetypów bohaterów, do których od tysiącleci nawiązują pisarze, poeci, filmowcy, rzeźbiarze, malarze itd. itp.
Wielu badaczy uważa, że cała zachodnia literatura to, w pewnym sensie, tylko "przypisy do Homera" !!!
Moje wydanie, z czasów komunistycznego dobrobytu, nie umywa się do tego, ale się pocieszam...
Liczy się treść ( to półprawda, lubię ładne wydania ).
Każdemu POLECAM !!!
Nawet tym, którzy chcą zniszczyć te wszystkie wartości !!!
Kontynuacja " Iliady ".
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNie pamiętam już ile razy zabierałem się do rekomendacji tej... no właśnie, tu już zaczynały się moje problemy !!!
Napisać " książki " czy " tego literackiego arcydzieła " to tak jak nic nie napisać.
Ostatnio zobaczyłem to piękne kolekcjonerskie wydanie i postanowiłem pokonać swoje intelektualne ograniczenia.
Ad rem...
Epopeja autora to PIERWSZY,...
Banger
Banger
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to„Iliady” i „Odysei” Homera na tym profilu przedstawiać nie trzeba. To teksty, które wciąż pracują w kulturze: w literaturze, filmie, języku i szkole. Z perspektywy maturzystów warto pamiętać, że „Iliada” należy do lektur poznawanych we fragmentach, obecnych na maturze, także w puli pytań do egzaminu ustnego, a „Odyseja” funkcjonuje jako lektura obowiązkowa na poziomie rozszerzonym.
Wydawnictwo Replika przypomina oba eposy w formie, która naprawdę przyciąga wzrok. Nie należę do bezkrytycznych fanek barwionych brzegów, ale tutaj cała kompozycja się broni. Twarda oprawa, barwione brzegi, mieniąca się okładka i ilustracje Johna Flaxmana dobrze współgrają z antycznym rodowodem tych utworów. To wydania efektowne, lecz nieprzekombinowane, chyba wiosną potrzebuję tego błysku - to dopamina.
W „Odysei” dostajemy klasyczne tłumaczenie Lucjana Siemieńskiego oraz bardzo dobre opracowanie Magdaleny Olejnik. I właśnie wstęp uważam za największy atut tego tomu. Pokazuje on, że to nie tylko opowieść o przygodach Odyseusza, lecz także tekst wyrastający z tradycji ustnej, sporów o Homera i całego świata dawnych Greków. Pomaga zobaczyć w tym eposie opowieść o pamięci i tęsknocie.
W „Iliadzie” mamy tłumaczenie Franciszka Ksawerego Dmochowskiego oraz świetny wstęp Lidii Ryś. To wprowadzenie porządkuje najważniejsze kwestie: kim mógł być Homer, na czym polega kunszt poematu i dlaczego „Iliada” nie jest tylko historią wojny, ale też przejmującą opowieścią o gniewie, honorze, stracie i ludzkiej bezradności wobec losu.
To wydania, które dają podwójną przyjemność z obcowania z wielką literaturą i z patrzenia na pięknie przygotowaną książkę.
----
W moich SoMe można wygrać zestaw książek. KSIĄŻKI OTRZYMAŁAM W RAMACH PŁATNEJ WSPÓŁPRACY.
„Iliady” i „Odysei” Homera na tym profilu przedstawiać nie trzeba. To teksty, które wciąż pracują w kulturze: w literaturze, filmie, języku i szkole. Z perspektywy maturzystów warto pamiętać, że „Iliada” należy do lektur poznawanych we fragmentach, obecnych na maturze, także w puli pytań do egzaminu ustnego, a „Odyseja” funkcjonuje jako lektura obowiązkowa na poziomie...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toWyobrażacie sobie przez 10 lat tułać się po świecie w poszukiwaniu drogi do domu?
"Odyseja" Homera to opowieść o tułaczce i człowieku zmagającym się z losem i przeznaczeniem. Wracający z zakończonej wojny trojańskiej, Odys, rozgniewał Posejdona i tym samym skazał się na długoletnią niemożność powrotu do ukochanej Itaki i oczekującej go żony - Penelopy. Stał się na wieki symbolem homo viator - człowieka tułacza, targanego tęsknotą za ojczyzną, rodziną, domem.
Dziesięcioletnią wędrówkę swego bohatera, Homer wypełnił przygodami, zmaganiami i pokusami. Bo czy łatwo jest odmówić czarodziejce Kalipso oferującej w zamian za miłość nieśmiertelność? Lub wytrwać i przeżyć spotkanie z kusicielkami żeglarzy - syrenami?
Spotkania z potworami, tajemnicami, odległymi nieznanymi krainami i dziś brzmi jak dobra, przygodowa lektura. Pomyślcie jakie wrażenie musiała robić ta historia w czasach antycznych!
Niezwykle się cieszę, że @wydawnictworeplika
postawiło na odświeżenie tej ponadczasowej klasyki literatury. I włożyło wiele starań, aby czytelnicy trzymając w ręku nowe wydanie "Odysei" poczuli niezwykłość, tajemnicę i piękno. Barwione brzegi, greckie ornamenty sprawiają, że czujemy, iż to niezwykła historia. Wszak jej echa pobrzmiewały i będą wciąż słyszalne w licznych literackich odniesieniach, kulturze i sztuce. No więc, kto z Was wypływa na te pełne przygód wody?
Wyobrażacie sobie przez 10 lat tułać się po świecie w poszukiwaniu drogi do domu?
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to"Odyseja" Homera to opowieść o tułaczce i człowieku zmagającym się z losem i przeznaczeniem. Wracający z zakończonej wojny trojańskiej, Odys, rozgniewał Posejdona i tym samym skazał się na długoletnią niemożność powrotu do ukochanej Itaki i oczekującej go żony - Penelopy. Stał się na wieki...
„Odyseja” w zestawieniu z „Iliada” to dwie z najładniejszych książek w moim zbiorze.
Piękne wydanie wtóruje zawartości. Monumentalne dzieło, które pozostanie ze mną na zawsze
„Odyseja” w zestawieniu z „Iliada” to dwie z najładniejszych książek w moim zbiorze.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPiękne wydanie wtóruje zawartości. Monumentalne dzieło, które pozostanie ze mną na zawsze
Po wymagającej lekturze "Iliady" siegnęłam od razu po "Odyseję" niekoniecznie wiedząc, czego mogę się spodziewać. Nie pamiętałam tej historii z czasów szkolnych, ale znałam jej zamysł. Podróże Odyseusza - na to byłam gotowa.
"Odyseja" to drugi epos z czasów starożytnych, który przypisuje się Homerowi, opowiadający o Odyseuszu, greckim wodzu, wracającym po 20 latach, po wojnie, do domu, do rodzinnej Itaki. W tym czasie będąc prześladowanym przez Posejdona, zmaga się z różnymi trudnościami, przeżywając fantastyczne - dosłownie - przygody. Jest to nieco inna historia niż "Iliada", pod tym względem, że jest dużo mniej brutalna, bardziej spokojna, nie jest krwawo i jest mniej dynamicznie, jednak nadal interesująco i wciągająco. Język jest wyniosły i poetycki, ale miałam wrażenie, że czyta się go płynniej i jeszcze przyjemniej niż "Iliadę".
Mamy tu mnóstwo wątków fantastycznych splecionych z realizmem, co nadaje historii jeszcze ciekawszego wydźwięku, który jest w stanie jeszcze bardziej zainteresować czytelnika i wciągnąć go do swojego świata. Przynajmniej ja się tak czułam. Podobały mi się te przygody i mimo że nie były to sceny z "tu i teraz", gdyż Odyseusz opowiadał te wszystkie wydarzenia w drodze do domu, to bawiłam się dobrze. Nie miałam problemów z wyobrażeniem sobie wszelkich scen i postaci, wszystko było dość obrazowe dla mnie.
Końcówka mnie mocno zdziwiła, nie spodziewałam się scren (prawie) jak w "Iliadzie", ale mówiono tutaj akurat o zemście Odyseusza. Jest to historia bardzo inspirująca, która mówi o wytrwałości w dążeniu do celu, o tęsknocie i wartości rodziny. To opowieść, która jest muzą dla wielu współczesnych twórców, którą myślę, że warto poznać.
[Recenzja we współpracy reklamowej/barterowej z wydawnictwem Replika - dziękuję!]
Po wymagającej lekturze "Iliady" siegnęłam od razu po "Odyseję" niekoniecznie wiedząc, czego mogę się spodziewać. Nie pamiętałam tej historii z czasów szkolnych, ale znałam jej zamysł. Podróże Odyseusza - na to byłam gotowa.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to"Odyseja" to drugi epos z czasów starożytnych, który przypisuje się Homerowi, opowiadający o Odyseuszu, greckim wodzu, wracającym po 20 latach, po...
Czy macie w mitologii swoją ulubioną postać? Bogów, herosów, a może tych bardziej tajemniczych bohaterów? Ja zawsze miałam słabość do postaci związanych z magią.
Czytając „Odyseję” zawsze szczególnie zatrzymuję się przy fragmencie z Kirke. Jej wyspa jest pełna tajemnic i magii. To tam trafia Odyseusz ze swoimi towarzyszami, a czarodziejka zamienia ludzi w zwierzęta. Ten fragment zawsze wydawał mi się jednym z bardziej niezwykłych.
Lubię takie momenty w książkach, kiedy bohater nagle trafia do miejsca rządzącego się zupełnie innymi zasadami. Wyspa Kirke taka jest. Magia może być pomocą lub zagrożeniem, to jest właśnie niepokojące i ciekawe.
Mitologia ma w sobie coś niezwykłego - historie sprzed wielu, wielu lat nadal potrafią wciągnąć i zaskoczyć. I właśnie dlatego tak chętnie do nich wracam.
✨Samo wydanie książki wydawnictwa Replika jest naprawdę piękne. Okładka pięknie się błyszczy, a barwione brzegi robią duże wrażenie. ✨
Czy macie w mitologii swoją ulubioną postać? Bogów, herosów, a może tych bardziej tajemniczych bohaterów? Ja zawsze miałam słabość do postaci związanych z magią.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCzytając „Odyseję” zawsze szczególnie zatrzymuję się przy fragmencie z Kirke. Jej wyspa jest pełna tajemnic i magii. To tam trafia Odyseusz ze swoimi towarzyszami, a czarodziejka zamienia ludzi w zwierzęta. Ten...
Eposy Homera są jednym z fundamentów europejskiej tradycji literackiej i kulturowej. To nie tylko historie o heroizmie, ale również świadectwo antycznych wartości i postrzegania świata. Ponadczasowe i niezapomniane dzieła, które do dziś inspirują. Odyseja to nie tylko epicka opowieść o wędrówce i powrocie do domu, ale historia o ludzkiej wytrwałości i sile charakteru.
Eposy Homera są jednym z fundamentów europejskiej tradycji literackiej i kulturowej. To nie tylko historie o heroizmie, ale również świadectwo antycznych wartości i postrzegania świata. Ponadczasowe i niezapomniane dzieła, które do dziś inspirują. Odyseja to nie tylko epicka opowieść o wędrówce i powrocie do domu, ale historia o ludzkiej wytrwałości i sile charakteru.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNowe wydania Iliady i Odysei od Wydawnictwo Replika to po prostu bajka dla oczu. Piękna okładka, barwione brzegi stron serio, aż chce się je postawić na półce i patrzeć, jak zdobią bibliotekę, zanim w ogóle sięgnie się po tekst. Solidna oprawa i elegancki wygląd sprawiają, że te starożytne historie wyglądają jak współczesny design, a nie jakieś staroświeckie tomiszcze.
A sam przekład? Klasyka, ale wcale nie sucha, czyta się zaskakująco gładko, a przygody herosów i boskie dramy wciągają jak najlepszy serial. Gniew Achillesa, podróże Odyseusza, potwory, bogowie i tyle dramatów, że Netflix mógłby się uczyć, wszystko tu jest. Dla fanów mitologii, klasyki i po prostu dobrej lektury to pozycje obowiązkowe a przy tym tak ładnie wydane, że aż chce się je pochwalić znajomym.
Nowe wydania Iliady i Odysei od Wydawnictwo Replika to po prostu bajka dla oczu. Piękna okładka, barwione brzegi stron serio, aż chce się je postawić na półce i patrzeć, jak zdobią bibliotekę, zanim w ogóle sięgnie się po tekst. Solidna oprawa i elegancki wygląd sprawiają, że te starożytne historie wyglądają jak współczesny design, a nie jakieś staroświeckie tomiszcze.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toA...
Legendarny poemat heroiczny Homera z okresu antycznej Grecji liczący sobie już ponad 2800 lat, będący niezależny kontynuacją losów Odysa po walce pod Ilionem, którego nie trzeba już nikomu specjalnie przedstawiać. I chociaż przekład Lucjana Siemieńskiego w formie eposu z 24-ma pieśniami zapisanych heksametrem ma mnóstwo archaicznego języka staro-polskiego wyrwanego z Pana Tadeusza czy Jerozolimy Wyzwolonej to wciąż jest to niedoścignione dzieło pozostawiające wszystkie opracowania w formie powieści czy skróty daleko w tle swoją jakością. Liczne przypisy i wyjaśnienia pozwalają się doskonale odnaleźć w formie analizy w słownictwie i treści eposu. Podróż po basenie śródziemnym trzech okrętów bohaterów spod Troi trwająca przez 10 lat to jeden z podstawowych mitów w zakresie szkoły podstawowej. Fascynującym faktem jest różnica jaką Odyseję przedstawia się w szkołach skupiając się w całości na wielkiej podróży z legendarnymi potworami, bożkami i czarodziejkami, mało kto wie iż jest to zaledwie 1/3 historii. Epos ma bowiem dwóch bohaterów, a ten pomijany – Telemach, syn Odysa mierzy się przez połowę niegdyś szeptanej historii z poszukiwaniem ojca na Pylos i w Lakedemonie na dworze Menelaosa wraz z odzyskaną i przewrotnie przeklinającą Trojan Heleną. Jego zadaniem również będzie zduszenie swawol zalotników do Penelopy i unikanie zamachów na swoje życie do czasu powrotu ojca. Główna Odyseja liczy sobie zaledwie 8 pieśni, a w niej większość wydarzeń jak Syreny, Lotofagowie, najazd na krainę Kikonów czy wyspiarska domena Eola to ledwie wzmianki w przeciwieństwie do Cyklopa Polifema, czarodziejki Kirke, krainy śmierci czy Kalipso, którym Homer poświęcił całe „rozdziały”. Nie można również pominąć Scylli i Charybdy, szczęśliwej krainy Feaków, ubitych stad byków Heliosa i naprawdę licznych interwencji Ateny – zwolenniczki Itaków czy Posejdona, Hermesa i samego Zeusa. Ten wielki i rozdmuchany mit zakryty zostaje jednak krwawym rozrachunkiem Odyseja nad 108-ma zalotnikami do swojej żony w przebraniu zniedołężnianego starca wraz z synem i dwójką sług. Któż nie słyszał o słynnym napięciu niesamowitego łuku i przestrzeli uch toporów w konkursie o rękę itackiej księżniczki, po której następuje krwawa rzeź gachów i zdrajców rodu, zdeprawowanych służek poprzez publiczne powieszenie czy ukaranie koziarza Melanta i ucięcie mu członków. To z pewnością nie jest literatura dla dzieciaków, wbrew okrojeniu jej przez program szkolny. Ostatnią fascynującą sprawą jest fakt, iż Odyseja posiada konstrukcję retrospektywną, którą starożytni Greccy zapisali już ponad 2500 lat temu! Odys zaczyna opowiadać swoje losy dopiero na dworze Feaków, 9 lat od początku powrotu do domu, a my śledzimy je w dwóch liniach czasowych upajając się jej szczegółami iście z kronikarskim zacięciem. To naprawdę zadziwiające jak pewne konstrukcje linearne i fabularne tworzone tysiące lat temu mogły zostać zachowane i rozwijane do dnia dzisiejszego! Pomimo zbyt uspokojenia akcji i toru historii na Itacce, która może znużyć swoją formą heksametru, u nas tłumaczonego swobodnym wierszem, to naprawdę niesamowita pozycja, która zadziwia swoim rozmachem, imaginacją i brutalnością do dnia dzisiejszego, a dla nas pozostaje niedoścignionym mitem w czasach pisarskiego regresu pełnego uproszczeń, nastawianego dla tłumu oczekującego taniej rozrywki na wieczór, a nie prawdziwej sztuki, rzekomo spisanej z licznych wystąpień ślepca-wieszcza w helleńskich karczmach. Kanon, którym zapewne inspirowano się przy tworzeniu Pieśni o Rolandzie i Opowieści Okrągłego Stołu.
Legendarny poemat heroiczny Homera z okresu antycznej Grecji liczący sobie już ponad 2800 lat, będący niezależny kontynuacją losów Odysa po walce pod Ilionem, którego nie trzeba już nikomu specjalnie przedstawiać. I chociaż przekład Lucjana Siemieńskiego w formie eposu z 24-ma pieśniami zapisanych heksametrem ma mnóstwo archaicznego języka staro-polskiego wyrwanego z Pana...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to