Profil użytkownika: kirazmee

Sciona ma szansę zapisać się w historii Tiranu jako pierwsza Wysoka magiczka. Żyje jednak w skrajnie mizoginistycznym świecie, w którym nawet wybitne osiągnięcia naukowe nie są w stanie uchronić jej przed ciągłym poniżaniem ze strony kolegów.

Ta książka ma wszystko to, czego oczekuję od dobrej fantastyki. Idealnie wyważone tempo akcji, złożony i unikalny system magiczny, polityczne machinacje, polemiki naukowe oraz niejednoznacznych bohaterów. Surowa kreacja świata daje nam spojrzenie nie tylko na patriarchalną strukturę, ale również na bezkompromisowy kolonializm i rasizm.

Bohaterowie ukształtowani przez własne, skrajne doświadczenia i środowisko, wzajemnie kwestionują swoje perspektywy i światopogląd wdając się w długie dyskusje, co nadaje narracji akademickich i filozoficznych elementów.

Sciona to bohaterka, której z jednej strony mocno kibicujemy, bo jest niezwykle ambitna i chcemy żeby zajęła należne jej miejsce w świecie zdominowanym przez mężczyzn. Z drugiej jednak strony jest samolubna i ślepa na to co ją otacza. Skupiona na własnym celu, oddana swoim ideałom nie dostrzega własnych wad i słabości. Ale to czyni ją bardziej ludzką i stawia zasadne pytanie o szczerość jej intencji.

Specjalnie nie zagłębiam się w opis fabuły, bo uważam, że lepiej samemu odkrywać to, co autorka ma nam do zaoferowania. Sciona i jej osobista walka to tylko początek. To książka brutalnie szczera, prowokująca do myślenia z niezwykle satysfakcjonującym zakończeniem. Dała mi vibe Wojny Makowej, choć są to książki zupełnie różne od sobie.

Istotą tej historii jest pytanie o moralność i o to, co znaczy być dobrym człowiekiem. Sposób w jaki autorka porusza temat bycia uprzywilejowanym i wykluczonym, pokazuje jak wygodnie jest nie zwracać uwagi, szczególnie w kontekście naszych czasów.

Sciona ma szansę zapisać się w historii Tiranu jako pierwsza Wysoka magiczka. Żyje jednak w skrajnie mizoginistycznym świecie, w którym nawet wybitne osiągnięcia naukowe nie są w stanie uchronić jej przed ciągłym poniżaniem ze strony kolegów.

Ta książka ma wszystko to, czego oczekuję od ...

Rozwiń

Zwiń

Sybil kocha pisać listy. To jej główna forma komunikacji, nie tylko z bliskimi, ale właściwie z każdym, któremu ma coś do przekazania.

Korespondentka to swoista podróż przez życie naszej bohaterki, które poznajemy w formie epistolarnej. 70-letnia Sybil jest szczera i otwarta, a czasem wręcz irracjonalnie uparta. Matka, żona, siostra, przyjaciółka, prawniczka. Kobieta, która osiągnęła sukces, ale również kobieta, która poniosła stratę i porażkę. To postać nieidealna, której to właśnie niedoskonała natura ludzka przyciąga czytelnika i chwyta za serce. Listy są dla niej pewną formą terapii, lecz także ucieczką od bolesnych wspomnień, które powracają i konfrontują ją z rzeczywistością.

Virginia Evans stworzyła niezwykłą bohaterkę za pomocą niezwyklej formy, od której nie można się oderwać. To wyjątkowe móc spojrzeć na czyjeś życie i warstwy osobowości wyłącznie przez pryzmat listów. Przepięknie napisana, wzruszająca i pełna czułości opowieść o życiu, która delikatnie zgłębia tematykę żalu, przebaczenia i uzdrowienia.

Mam słabość do powieści epistolarnych i od razu wiedziałam, że będzie to książka dla mnie. Nie sądziłam jednak, że aż tak bardzo mnie poruszy. Autorka świetnie wykreowała także postacie drugoplanowe. Jest również miejsce na humor i pomimo trudnych tematów, czyta się ją lekko i przyjemnie. Moje ulubione listy to te pisane do autorów książek. To po prostu książka o której nie da się zapomnieć.

Sybil kocha pisać listy. To jej główna forma komunikacji, nie tylko z bliskimi, ale właściwie z każdym, któremu ma coś do przekazania.

Korespondentka to swoista podróż przez życie naszej bohaterki, które poznajemy w formie epistolarnej. 70-letnia Sybil jest szczera i otwarta, a czasem wr...

Rozwiń

Zwiń

Eposy Homera są jednym z fundamentów europejskiej tradycji literackiej i kulturowej. To nie tylko historie o heroizmie, ale również świadectwo antycznych wartości i postrzegania świata. Ponadczasowe i niezapomniane dzieła, które do dziś inspirują. Odyseja to nie tylko epicka opowieść o wędrówce i powrocie do domu, ale historia o ludzkiej wytrwałości i sile charakteru.

Eposy Homera są jednym z fundamentów europejskiej tradycji literackiej i kulturowej. To nie tylko historie o heroizmie, ale również świadectwo antycznych wartości i postrzegania świata. Ponadczasowe i niezapomniane dzieła, które do dziś inspirują. Odyseja to nie tylko epicka opowieść o ...

Rozwiń

Zwiń

Eposy Homera są jednym z fundamentów europejskiej tradycji literackiej i kulturowej. To nie tylko historie o heroizmie, ale również świadectwo antycznych wartości i postrzegania świata. Ponadczasowe i niezapomniane dzieła, które do dziś inspirują. Iliada to epicka opowieść o chwale wojny i cenie jaką za sobą niesie. Portret wojowników dla których honor, odwaga i sława są wartościami najwyższymi.

Eposy Homera są jednym z fundamentów europejskiej tradycji literackiej i kulturowej. To nie tylko historie o heroizmie, ale również świadectwo antycznych wartości i postrzegania świata. Ponadczasowe i niezapomniane dzieła, które do dziś inspirują. Iliada to epicka opowieść o chwale wojny ...

Rozwiń

Zwiń

Katarina i Heath trenują wspólnie od najmłodszych lat. Ich chemia na lodzie zachwyca, ale poza taflą również iskrzy.

Faworyci to epicki romans sportowy, który odsłania kulisy par tanecznych w łyżwiarstwie figurowym, gdzie rywalizacja, ambicja i gra o władzę są ważniejsze niż wszytko inne.

Świetni skonstruowani bohaterowie, inspirowani postaciami z Wichrowych Wzgórz, wywołują mnóstwo sprzecznych emocji. Ich relacja jest intensywna i toksyczna, wpada ze skrajności w skrajność. W jednej chwili im kibicujemy, po to żeby w następnej mieć ich serdecznie dość. Moja beznadziejnie romantyczna natura chciała, żeby Katarina i Heath mieli swoje szczęśliwe zakończenie, ale o tym będziecie się musieli przekonać sami.

Autorka świetnie buduje napięcie i atmosferę. Dawno żadna historia tak mnie nie pochłonęła. Byłam tak zafascynowana, że nie mogłam się od kiej oderwać. Z tej książki dosłownie wylewają się krew, pot, łzy i namiętność.

Porównania do książek Taylor Jenkins Read są nie bez przyczyny, bo jest to narracyjny i fabularny mix Carrie Soto i Daisy Jones.

W trakcie lektury moje serce zostało przemielone conajmniej kilka razy, zwroty akcji są mistrzowskie. Co mogę więcej powiedzieć, mam nowego ulubieńca❤️

Katarina i Heath trenują wspólnie od najmłodszych lat. Ich chemia na lodzie zachwyca, ale poza taflą również iskrzy.

Faworyci to epicki romans sportowy, który odsłania kulisy par tanecznych w łyżwiarstwie figurowym, gdzie rywalizacja, ambicja i gra o władzę są ważniejsze niż wszytko inne...

Rozwiń

Zwiń

Rhett, profesjonalny ujeżdżacz byków, przeżywa kryzys wizerunkowy związany z pewnym niefortunnym nagraniem. Aby ugłaskać sponsorów, jego agent przydziela mu „nianię”, która ma pilnować, aby jego reputacja wróciła na właściwe tory.

Fabuła Bez skazy zbudowana jest na kontraście charakterów, którzy zostają zmuszeni do współpracy. Podobała mi się ich dynamika, wydawała się być naturalna. Chemia między nimi była wyraźna od samego początku, dosyć intensywna, ale dobrze wyważona. Fajnie się wzajemnie dopełniali i równoważyli. Kibicowałam im, a o to chyba chodzi. Jedynie ten 3rd act breakup, według mnie to nadmierny dramatyzm, który był zupełnie niepotrzebny. Bardzo na plus wypadły relacje rodzinne, zarówno Rhetta z braćmi, jak i Summer z ojcem. No i ten kowbojski klimat🫠

To był przyjemny, lekki romans, dokładnie taki, na jaki miałam ochotę. Słyszałam sporo opinii, że jest dosyć średni, a sceny zbliżeń są do pominięcia, ale ja jakoś szczególnie tego nie odczułam. Czytałam sporo gorszych. I mimo, że nie będzie to moja ulubiona książka z tego gatunku, to spędziłam przy niej super czas, dała mi dużo komfortu. Cieszę się, że tak długo zwlekałam z tą serią, bo odnalazła mnie w odpowiednim momencie🩷

Rhett, profesjonalny ujeżdżacz byków, przeżywa kryzys wizerunkowy związany z pewnym niefortunnym nagraniem. Aby ugłaskać sponsorów, jego agent przydziela mu „nianię”, która ma pilnować, aby jego reputacja wróciła na właściwe tory.

Fabuła Bez skazy zbudowana jest na kontraście charakterów...

Rozwiń

Zwiń