Kolekcjoner kości

Dawno nie przeczytałam książki w ciągu doby - zwyczajnie nie mogłam się oderwać od Kolekcjonera Kości. To naprawdę świetnie napisany kryminał, który zaskoczył mnie bardzo pozytywnie. Całość śledztwa rozgrywa się w przeciągu niecałych trzech dni, w co momentami ciężko uwierzyć, ale bardzo efektownie pokazuje ogrom pracy włożony w śledztwo (nawet jeśli jest to zabieg czysto pisarski, to robi wrażenie ;)). Klimat lat 90-tych w Nowym Jorku pokazany we tle dodaje lekko nostalgicznego nastroju całości (choć może to odczucie bardzo subiektywne). Sięgam po kolejny tom serii i zdecydowanie polecam!

Dawno nie przeczytałam książki w ciągu doby - zwyczajnie nie mogłam się oderwać od Kolekcjonera Kości. To naprawdę świetnie napisany kryminał, który zaskoczył mnie bardzo pozytywnie. Całość śledztwa rozgrywa się w przeciągu niecałych trzech dni, w co momentami ciężko uwierzyć, ale bardzo efektownie pokazuje ogrom pracy włożony w śledztwo (nawet jeśli jest to zabieg czysto...

Interesujący kryminał.

Interesujący kryminał.

Ciekawa intryga i świetnie wykreowani bohaterowie. Polecam.

Ciekawa intryga i świetnie wykreowani bohaterowie. Polecam.

Wciąż pamiętam dzień w jakim po raz pierwszy, w kinie, obejrzałam "Kolekcjonera kości". Były to lata 90-te i był to jeden z najlepszych okresów dla kina. Film zapadł mi w pamięć i bardzo chciałam przeczytać jego książkowy pierwowzór. Po latach w końcu mi się to udało.
Chociaż atramentowa wersja różni się znacznie od tej ze srebrnego ekranu obie są równie dobre. Kryminał czyta się jednym tchem, akcja jest wartka dość hojnie podlana makabrą. Czasami gubi logikę, jednak nie ma róży bez kolców.
Z czym trudniej mi się pogodzić to to iż "Kolekcjoner.." jest bardzo amerykański. Objawia się to we wszechwiedzy i idealności postaci czy też w zawrotnym tempie prowadzenia śledztwa. O ile logika dochodzenia do końca drażni to same postacie z upływem kartek zyskują.
Nie wiem czy jest to kwestia tłumaczenia, ale czasami gubiłam się w tekście, który miejscami bardziej przypomina scenariusz.
Reasumując jest to kawał świetnego kryminału bez utartego schematu z ciekawym, końcowym twistem. Twistem jaki zaostrzył apetyt na kolejne tomy.

Wciąż pamiętam dzień w jakim po raz pierwszy, w kinie, obejrzałam "Kolekcjonera kości". Były to lata 90-te i był to jeden z najlepszych okresów dla kina. Film zapadł mi w pamięć i bardzo chciałam przeczytać jego książkowy pierwowzór. Po latach w końcu mi się to udało.
Chociaż atramentowa wersja różni się znacznie od tej ze srebrnego ekranu obie są równie dobre. Kryminał...

Całkiem niezła książka. Praktycznie klasyka gatunku. Trochę wolno rozkręca się akcja. Zdecydowanie lepsza niż adaptacja filmowa. Opisy są dość drastyczne, raczej nie dla wrażliwych odbiorców.

Całkiem niezła książka. Praktycznie klasyka gatunku. Trochę wolno rozkręca się akcja. Zdecydowanie lepsza niż adaptacja filmowa. Opisy są dość drastyczne, raczej nie dla wrażliwych odbiorców.

Powrót do lektury po latach, część nie-chce-mi-się-tego-liczyć:
CSI bardzo na chemicznie i troszkę bardziej poważnie. Chyba nieczęstym jest duet mózgowca, którego nie ma na miejscu zbrodni, za to musi wysługiwać się przydupasem, którego czasami denerwują metody mózgowca. Wątek kryminalny ogólnie z grubsza nawet fajny.
Wątek rOmAnSiDłOwY zasługuje na eutanazję. Zakończenie sugerujące kolejną część od razu nastawia odbiorcę na taśmową produkcję.

Powrót do lektury po latach, część nie-chce-mi-się-tego-liczyć:
CSI bardzo na chemicznie i troszkę bardziej poważnie. Chyba nieczęstym jest duet mózgowca, którego nie ma na miejscu zbrodni, za to musi wysługiwać się przydupasem, którego czasami denerwują metody mózgowca. Wątek kryminalny ogólnie z grubsza nawet fajny.
Wątek rOmAnSiDłOwY zasługuje na eutanazję. Zakończenie...

Sama historia bardzo ciekawa i dobrze napisana ale lewicowa polityka została wepchnięta na siłę i nie pasuje do reszty książki psując jej odbiór.

Sama historia bardzo ciekawa i dobrze napisana ale lewicowa polityka została wepchnięta na siłę i nie pasuje do reszty książki psując jej odbiór.

Historia była naprawdę bardzo dobra, lecz trochę też mnie zawiodła. Słyszałem sporo pochwał i niestety miałem zbyt wygórowane oczekiwania. Postać Lincolna i Amelki nie przemawiały do mnie. Ostatecznie jednak dobrze się bawiłem i dynamiczna akcja i styl pisania sprawiają, że łatwo i szybko się to czyta.

Historia była naprawdę bardzo dobra, lecz trochę też mnie zawiodła. Słyszałem sporo pochwał i niestety miałem zbyt wygórowane oczekiwania. Postać Lincolna i Amelki nie przemawiały do mnie. Ostatecznie jednak dobrze się bawiłem i dynamiczna akcja i styl pisania sprawiają, że łatwo i szybko się to czyta.

Kolekcjoner kości od początku jest dobrą książką. Ma niezłą intrygę, dobrych bohaterów i ciekawego antagonistę, którego możemy "obserwować" w akcji. Pomysł na zabójcę-naśladowcę nie jest może oryginalny, ale rozdziały pisane z jego perspektywy są chyba najciekawsze. Główni bohaterowie, czyli Sachs i Rhyme są trochę za idealni, zwłaszcza to, jak prowadzą we dwoje przeszukanie miejsca zbrodni. Doszukiwanie się zapachu mordercy w powietrzu, po tym jak od jakiegoś czasu nie przebywał już w pomieszczeniu jest grubymi nićmi szyte, a niektóre dedukcje bohaterów są bardzo naiwne np. na podstawie zewnętrznych obtarć podeszwy butów wywnioskowano, że morderca dużo czyta w bibliotece ( jest to drobny skrót myślowy z mojej strony, ale wnioski są w książce grubo naginane).
Nie mogę jednak odmówić książce fenomenalnego zakończenia. Ujawnienie mordercy jest zaskakujące, ale to co dzieje się później podczas kongresu ONZ zaskoczyło mnie najbardziej. Mam nadzieję na kontynuację tego wątku, ale po przeczytanie zapowiedzi następnego tomu obawiam się, że ta sprawa nie doczeka się satysfakcjonującej konkluzji.
Jak na pierwszy tom serii powieść jest dobra, myślę, że dam szansę następnym tomom.

Kolekcjoner kości od początku jest dobrą książką. Ma niezłą intrygę, dobrych bohaterów i ciekawego antagonistę, którego możemy "obserwować" w akcji. Pomysł na zabójcę-naśladowcę nie jest może oryginalny, ale rozdziały pisane z jego perspektywy są chyba najciekawsze. Główni bohaterowie, czyli Sachs i Rhyme są trochę za idealni, zwłaszcza to, jak prowadzą we dwoje...

Jakie to było dobre. Może sama sprawa mnie nie poruszyła, ale to jak wykreowani są bohaterowie, ich zachowania i myśli. Jestem w szoku i nie mogę się doczekać, aż sięgnę po kolejne tomy

Jakie to było dobre. Może sama sprawa mnie nie poruszyła, ale to jak wykreowani są bohaterowie, ich zachowania i myśli. Jestem w szoku i nie mogę się doczekać, aż sięgnę po kolejne tomy