Po zachodzie słońca

Trzyma w napięciu!

Trzyma w napięciu!

Rewelacja. Każde opowiadanie jest dobre, godne mistrza. Kilka przypadło mi do gustu szczególnie. Napewno każdy znajdzie coś dla siebie. Przeczytałam bardzo szybko, kończąc z dużym uśmiechem na ustach. Czuję spore zadowolenie.

Rewelacja. Każde opowiadanie jest dobre, godne mistrza. Kilka przypadło mi do gustu szczególnie. Napewno każdy znajdzie coś dla siebie. Przeczytałam bardzo szybko, kończąc z dużym uśmiechem na ustach. Czuję spore zadowolenie.

Jeden z najsłabszych zbiorów opowiadań Kinga jakie czytałem. Na 13 historii tylko z 3-4 są warte uwagi. Reszta to jakieś nieporozumienie.

Jeden z najsłabszych zbiorów opowiadań Kinga jakie czytałem. Na 13 historii tylko z 3-4 są warte uwagi. Reszta to jakieś nieporozumienie.

Średnia. Niektóre opowiadania nawet mnie zaciekawiły np: pierwsze , ale King ma lepsze opowiadania

Średnia. Niektóre opowiadania nawet mnie zaciekawiły np: pierwsze , ale King ma lepsze opowiadania

Król powraca do krótkich opowieści, a w tym tomie znajdziemy ich trzynaście. Niektóre są bardzo krótkie, niektóre (zbyt) długie, jak na mój gust. Nadal ukochanym zbiorem opowiadań dla mnie jest „Nocna Zmiana”.
Chyba najbardziej podobały mi się krótkie „Dzień rozdania świadectw” oraz jedno z dłuższych - „Piernikowa Dziewczyna”, która jest po prostu historią sensacyjną, bez nadprzyrodzonych wątków. Najbardziej się ubawiłem (i też obrzydziłem w paru miejscach) na „Bardzo trudnym położeniu” o gościu, który został uwięziony w ToiToiu:)
Czytając teraz po latach Kinga, widzę, jak mocno wplata w swoje książki obecne (z perspektywy pisania książki) wydarzenia – tutaj mamy dużo odwołań do 11 września i dwóch wież, a obecnie dużo u niego COVID-19, Trumpa itp.

Król powraca do krótkich opowieści, a w tym tomie znajdziemy ich trzynaście. Niektóre są bardzo krótkie, niektóre (zbyt) długie, jak na mój gust. Nadal ukochanym zbiorem opowiadań dla mnie jest „Nocna Zmiana”.
Chyba najbardziej podobały mi się krótkie „Dzień rozdania świadectw” oraz jedno z dłuższych - „Piernikowa Dziewczyna”, która jest po prostu historią sensacyjną, bez...

"Dzień rozdania świadectw" ma ze 3-4 strony a pomimo że cały ten zbiór czytałem wiele lat temu, do dziś na samą myśl o tym konkretnym przechodzą mnie ciarki.
Średnia poniżej 7 nie przystoi - to zbiór jeszcze z czasów na prawdę bardzo fajnych krótkich opowieści Kinga. Warto przeczytać.

"Dzień rozdania świadectw" ma ze 3-4 strony a pomimo że cały ten zbiór czytałem wiele lat temu, do dziś na samą myśl o tym konkretnym przechodzą mnie ciarki.
Średnia poniżej 7 nie przystoi - to zbiór jeszcze z czasów na prawdę bardzo fajnych krótkich opowieści Kinga. Warto przeczytać.

„Po zachodzie słońca” to trzynastka opowiadań autorstwa Stephena Kinga, mocno osadzona w codzienności z elementem niepokoju: zderzenie normalności z tym, co nieuchwytne – strach, obsesje i coś, co czai się za granicą jawy i snu.

Kilka historii potrafi wywołać dreszcz — N. budzi niepokój w stylu Lovecraftowskim, a Willa to melancholijna, a jednocześnie poruszająca duchowa ballada. Mimo to, większą część zbioru czyta się przyjemnie, ale powierzchownie — jak lekka przejażdżka po mrokach, bez zapadających w pamięć przestrzeni.

W skrócie: Fajny zbiór na późny wieczór — nie powala, ale nie rozczarowuje. 6/10.

„Po zachodzie słońca” to trzynastka opowiadań autorstwa Stephena Kinga, mocno osadzona w codzienności z elementem niepokoju: zderzenie normalności z tym, co nieuchwytne – strach, obsesje i coś, co czai się za granicą jawy i snu.

Kilka historii potrafi wywołać dreszcz — N. budzi niepokój w stylu Lovecraftowskim, a Willa to melancholijna, a jednocześnie poruszająca duchowa...

Z ogromną radością i satysfakcją mogę stwierdzić, że przeczytałam jedne z lepszych opowiadań mistrza. I jestem bardzo usatysfakcjonowana i wam je gorąco polecam. Kilka słów o każdym:
Willa_ miłość nie zna pojęcia granic, aż ciary przechodzą...
Piernikowa dziewczyna­­_ opowiadanie o stracie, pełne grozy, przeistaczające się w biegu w zaskakującym kierunku_ świetne, znakomite.
Sen Harveya_ króciutkie, mroczne, realnie aż do bólu grozy, brrrr, znakomite.
Miejsce obsługi podróżnych_ zostawia nas z pytanie, co zrobisz kiedy znajdziesz się w sytuacji, która będzie od ciebie wymagała interwencji? czy zachowasz się tak, jak po sobie tego oczekiwałeś?
Rower stacjonarny_ naprawdę dobre, przypominające mi trochę książkę i klimat „Rose Madder”, tym razem bohaterem jest mężczyzna...
Rzeczy, które po sobie zostawili_ jedno z moich ulubionych w tym zbiorze, mroczne, a zarazem wyciskające łzy. Ten duet razem –wzruszenie + groza, tak znakomicie dla mnie umie połączyć tylko King. Przypominające o 11 września.
Dzień rozdania świadectw_ i tu mamy jedno z tych opowiadań, które do mnie najmniej trafiło i jest to wyjątek w tym zbiorze.
N._kolejne, które wskakuje na listę ulubione. Znakomite, podnoszące włoski na rękach, które tworzą nam widzialny las naszych głęboko skrywanych uczuć, głównie przerażenia, strachu i grozy. Po nim miałam ochotę wstać i poukładać parzyście na półkach wszystkie moje książki.
Kot z piekła rodem_ kolejne cudowne. Uwielbiam te opowieści u Kinga, gdzie główne skrzypce grają zwierzęta. I to jak grają. Króciutkie, zwięzłe, otulające grozą, miodzio .
„New York Times” w cenie promocyjnej _no wiem, powtarzam się, ale kolejne które wskakuje na listę moich ulubionych. Groza, która jest namacalna, cudownie spleciona z ogromem miłości. O stracie i miłości i o pewnym telefonie, cudo .
Niemowa_uważaj, kogo zabierasz stopem i co mu opowiadasz, i to połączenie przerażenia z uczuciem ulgi, rewelacja.
Ayana, cóż mogę żec o tym opowiadaniu_ piękne, dobre, przerażająco cudowne, zostawiające z pytaniem dlaczego zostałem wybrany ?
Bardzo trudne położenie_ zamyka cykl tego znakomitego zbioru. I jest to domknięcie rewelacyjne. Trzy razy zastanowię się, zanim skorzystam z przyjemności, którą oferuje nam TOI TOI. I jakie zakończenie, ach...
Z ogromną przyjemnością polecam wam ten pakiet opowiadań. Ogrom poczucia humoru i dystans to jeszcze w nich znajdziecie. Po raz kolejny przekonałam się, jak wielkimi mistrzem jest King.
"Matka powiedziała mi kiedyś, że jeśli mężczyzna podetrze się i zobaczy krew na papierze toaletowym, przez następne 30 dni będzie srał po ciemku, łudząc się, że wszystko dobrze się skończy. Zilustrowała w ten sposób swoje przekonanie, iż kamieniem węgiel na męski filozofii jest "jeśli to zignorujesz, może zniknie "”.

Z ogromną radością i satysfakcją mogę stwierdzić, że przeczytałam jedne z lepszych opowiadań mistrza. I jestem bardzo usatysfakcjonowana i wam je gorąco polecam. Kilka słów o każdym:
Willa_ miłość nie zna pojęcia granic, aż ciary przechodzą...
Piernikowa dziewczyna­­_ opowiadanie o stracie, pełne grozy, przeistaczające się w biegu w zaskakującym kierunku_ świetne,...

Jedna z najgorszych książek, jaką kiedykolwiek przeczytałem. Niedługo przed lekturą tejże czytałem "Baśniową Opowieść" uznałem więc, że warto poczytać coś innego od Kinga, no i się wkopałem .... Opowiadania zawarte w tej książce są stosunkowo krótkie, nieciekawe i mało interesujące. W połowie książki stwierdziłem, że dla "świętego spokoju" ją skończę niemniej uważam czas spędzony na tej lekturze za zmarnowany.

Zachęcam aby zastanowić się dwa razy zanim sięgnie się po tą pozycję.

Jedna z najgorszych książek, jaką kiedykolwiek przeczytałem. Niedługo przed lekturą tejże czytałem "Baśniową Opowieść" uznałem więc, że warto poczytać coś innego od Kinga, no i się wkopałem .... Opowiadania zawarte w tej książce są stosunkowo krótkie, nieciekawe i mało interesujące. W połowie książki stwierdziłem, że dla "świętego spokoju" ją skończę niemniej uważam czas...

Ot, kilka niezłych opowiadań. Jak na Pana Kinga to żadna rewelacja :)

Ot, kilka niezłych opowiadań. Jak na Pana Kinga to żadna rewelacja :)