Obywatelki. Kobiety w przestrzeni publicznej we Francji przełomu wieków XVIII i XIX

Zagłębienie się w marginalizowaną do dziś historię kobiet, w szczególności osadzoną we Francji w tym konkretnym czasie, było dla mnie fascynującym doświadczeniem. « Obywatelki » stanowią swoistą konkluzję, ukazującą znaczący obraz kobiety na tle historycznym tamtych czasów. Aż się prosi, by mówić o kobiecie nie tylko w kontekście historii, lecz osadzić ją w niej jako nieodłączną jej część - chociaż, zważywszy na ówczesne realia, trudno jest powiedzieć o jakiejkolwiek autonomii czy samostanowieniu "płci pięknej". Niemniej jednak książka ta jest swego rodzaju świadectwem, dobitnie ilustrującym, że kobiety dwa, trzy stulecia temu miały realny wkład w życie społeczne, mimo że w kwestiach formalnych nie mogły być jego pełnoprawną częścią. Przekrój zawartych tutaj informacji jest imponujący, a sama lektura, chociaż porusza tematykę, delikatnie rzecz ujmując, nie do końca pozytywną, była istną przyjemnością. Z pewnością jeszcze nie raz do niej powrócę. Inspirujące!

Zagłębienie się w marginalizowaną do dziś historię kobiet, w szczególności osadzoną we Francji w tym konkretnym czasie, było dla mnie fascynującym doświadczeniem. « Obywatelki » stanowią swoistą konkluzję, ukazującą znaczący obraz kobiety na tle historycznym tamtych czasów. Aż się prosi, by mówić o kobiecie nie tylko w kontekście historii, lecz osadzić ją w niej jako...

Ciekawa praca naukowa o kobietach rewolucji i sprawie kobiecej na przełomie XVIII i XIX wieku.
Autor najpierw przytacza poglądy francuskich filozofów oświecenia na kobiety w sferze publicznej i problem ich równouprawnienia. Później przytacza przykłady aktywności publicznej kobiet w czasie rewolucji oraz ich postulaty związane z przyznaniem im większych praw. W tle relacjonuje również związaną z tym tematem bieżącą publicystykę polityczną. Książka kończy się uchwaleniem Kodeksu Napoleona, który ostatecznie ustala pozycję prawną kobiety po latach rewolucyjnego chaosu i niepewności.
Choć nie można przyczepić się do strony metodologicznej pracy, to widać tu i ówdzie gdzie leżą sympatie autora. Irytuje dosyć pobłażliwe traktowanie przez autora jakobińskiego terroru, a bardzo krytyczne podejście do okresu thermidorianskiego, który przecież zakończył najbardziej krwawy okres rewolucji. Mało profesjonalne było też określenie Napoleona mizoginem, jako argument podając wygnanie Madame de Stael, chociaż wygnanie to nie miało żadnego związku z płcią tylko z jej działalnością antynapoleońską.
Generalnie jednak bardzo dobra książka pokazująca rewolucję francuską zupełnie innej perspektywy. Polecam.

Ciekawa praca naukowa o kobietach rewolucji i sprawie kobiecej na przełomie XVIII i XIX wieku.
Autor najpierw przytacza poglądy francuskich filozofów oświecenia na kobiety w sferze publicznej i problem ich równouprawnienia. Później przytacza przykłady aktywności publicznej kobiet w czasie rewolucji oraz ich postulaty związane z przyznaniem im większych praw. W tle...

http://slowemmalowane.blogspot.com/2014/11/tomasz-wysobocki-obywatelki-kobiety-w.html

http://slowemmalowane.blogspot.com/2014/11/tomasz-wysobocki-obywatelki-kobiety-w.html