Pies i kot w leśnym zakątku

Sympatyczne opowiadanka dla dzieci o przyjaźni wyrzuconego przez właściciela psa i obrażonego na swą właścicielkę kota z innymi zwierzętami, niekoniecznie typowo leśnymi, a nawet z pewna samotną babcią. Mam nadzieję, że po jej lekturze nikt nie pomyśli, że zwierzaki są w stanie dać sobie radę same i można je traktować jak śmieci.

Sympatyczne opowiadanka dla dzieci o przyjaźni wyrzuconego przez właściciela psa i obrażonego na swą właścicielkę kota z innymi zwierzętami, niekoniecznie typowo leśnymi, a nawet z pewna samotną babcią. Mam nadzieję, że po jej lekturze nikt nie pomyśli, że zwierzaki są w stanie dać sobie radę same i można je traktować jak śmieci.

Nie dosyć, że przesympatyczna autorka, od której bije dobrocią i miłością, to w dodatku bardzo przyjemna książka o losach Burka, Perseusza, Tutka i Włochata :)

Nie dosyć, że przesympatyczna autorka, od której bije dobrocią i miłością, to w dodatku bardzo przyjemna książka o losach Burka, Perseusza, Tutka i Włochata :)

bardzo ciepła, miła opowieść o przyjaźni.

bardzo ciepła, miła opowieść o przyjaźni.

Pies i kot to najlepsi przyjaciele człowieka. Szkoda tylko, że niektórzy ludzie, gdy już znudzą się zwierzakiem, wyrzucają go na bruk.

Pewnego dnia pies Burek wykopał wielką dziurę w grządce z groszkiem. Jego właściciel tak się tym zdenerwował, że wyrzucił Burka z domu. W tym samym momencie, kot Perseusz zdecydował się opuścić swój dom, gdyż jego właścicielka przyniosła do domu nowego kociaka, a o Perseuszu całkowicie zapomniała. Tak splatają się losy psa Burka i kota Perseusza. Spotkali się nad rzeką i postanowili trzymać się razem. Szybko poznają wilczka Tutka i lwa o imieniu Włochat. Tak rodzi się między nimi prawdziwa przyjaźń. We czwórkę wędrują i przeżywają niezwykłe przygody. Wybierają się na grzyby, spotykają smoka i rybkę bardzo złą. Najważniejsze jednak, że są razem i zawsze mogą na sobie polegać.

Elżbieta Pałasz w swojej książeczce porusza bardzo ważne i trudne tematy, takie jak samotność, bezdomność i odrzucenie. Jednak najważniejszą kwestią jest tutaj przyjaźń. Zwierzątka choć bardzo się od siebie różnią, szybko odnajdują wspólny język i stają się najlepszymi przyjaciółmi. Gdy któryś z nich jest smutny lub zmartwiony, zawsze może liczyć na pomoc swoim kompanów. Pomagają sobie, wspierają się i razem się bawią. Pomimo tego, iż nie mają zbyt miłych doświadczeń z ludźmi, również im postanawiają pomagać. Autorka w swojej książeczce pokazuje nam jak ważna jest pomoc innym. Poza tym uzmysławia nam, jak istotna jest opieka nad zwierzętami. Zwierzęta to nie rzeczy i też należy im się troska i miłość. To również ogromna odpowiedzialność, bo nie sztuką jest zwierzę przygarnąć, a potem się go pozbyć. Pamiętajmy o tym i od małego wpajajmy tą wiedzę naszym dzieciom. Uczmy je empatii, odpowiedzialności i dbałości o innych, nie tylko o zwierzęta.

„Pies i kot w leśnym zakątku” to bardzo pięknie wydana książeczka. Tekst został podzielony na krótkie rozdziały i choć stanowi całość, to bez problemu możemy czytać je osobno. Dużym atutem jest również wyraźna czcionka, która na pewno idealnie sprawdzi się w przypadku gdy dziecko będzie chciało czytać samo. Autorka posługuje się bardzo płynnym i prostym językiem, dzięki czemu dziecko nie będzie miało problemu ze zrozumieniem tekstu. Całość została wzbogacona w piosenki, rymowanki i różnego typu zagadki, które skutecznie przyciągają uwagę. Warto również zwrócić uwagę na piękne i kolorowe ilustracje w wykonaniu Elżbiety Jarząbek. Na każdej stronie znajdziemy jakiś obrazek, co z pewnością umili dzieciom czytanie. Bohaterowie książeczki są bardzo sympatyczni, więc jestem pewna, że Wasze pociechy od razu ich pokochają i z wielką radością oraz zaangażowaniem będą śledzić perypetie zwierzaków.

„Pies i kot w leśnym zakątku” to bardzo wartościowa publikacja. Poza pięknymi ilustracjami, zabawnym i ciekawym tekstem, zawiera też przesłanie. Warto sięgać po takie książki i uzmysławiać naszym dzieciom co jest w życiu ważne. Jest to raczej pozycja dla dzieci młodszych, choć tak jak pisałam wyżej, przyda się też jako pomoc w nauce samodzielnego czytania. Świetnie sprawdzi się również jako bajka na dobranoc, a dzięki krótkim rozdziałom dzieci nie odczują nudy i monotonii. Pozostaje mi tylko polecić Wam tę książeczkę i zachęcić do czytania. Jestem pewna, że się nie zawiedziecie.

__________________________________
http://czytanie-moja-milosc.blogspot.com

Pies i kot to najlepsi przyjaciele człowieka. Szkoda tylko, że niektórzy ludzie, gdy już znudzą się zwierzakiem, wyrzucają go na bruk.

Pewnego dnia pies Burek wykopał wielką dziurę w grządce z groszkiem. Jego właściciel tak się tym zdenerwował, że wyrzucił Burka z domu. W tym samym momencie, kot Perseusz zdecydował się opuścić swój dom, gdyż jego właścicielka przyniosła do...

Od najmłodszych lat uwielbiałam zwierzęta. Każda wycieczka do zoo była dla mnie podróżą do magicznego świata pełnego cudów. Opiekowałam się psami sąsiadów, oswajałam dzikie koty, karmiłam kaczki w parku - każde spotkanie ze zwierzakiem było dla mnie ogromnym źródłem radości. Elżbieta Pałasz stworzyła więc książkę, która - moim zdaniem - doskonale powinna przypaść do gustu młodym czytelnikom.

"Pies i kot w leśnym zakątku" to historia dwóch zwierzaków, które z dnia na dzień zostały bez dachu nad głową. Przemierzają las, natykając się po drodze na coraz ciekawsze postacie i przeżywając najrozmaitsze przygody.

Już na wstępie książka bardzo przypadła mi do gustu. Po powyższym opisie widać wyraźnie, że autorka stara się poruszać tematy trudne i ważne. Na przykładzie Burka i Perseusza pokazuje jak istotna jest troska o zwierzęta oraz metaforycznie o ludzi. Porzucenie, bezdomność, samotność - to zaledwie kilka tematów poruszonych w "Psie i kocie...". Jest to zdecydowanie ogromny plus książki. Jednocześnie autorka stara się nieco "mydlić dzieciom oczy" ukazując bezpańskość zwierząt jako idealny pretekst do przygody. Elżbieta Pałasz sugeruje im, że takie zwierzęta są w stanie sobie poradzić i ich los nie zawsze musi być tragiczny.

Bardzo spodobała mi się konstrukcja książki. Składa się ona z kilkunastu króciutkich rozdziałów, a każdy z nich jest jednocześnie pojedynczym, niejako odseparowanym od pozostałych, epizodem. To sprawia, że całość jest dynamiczna i ciekawa. Autorka skutecznie pozbyła się monotonności. Taka konstrukcja dodatkowo gwarantuje nam, że dziecko skupi się na czytanym lub słuchanym tekście. Niestety miejscami włączała się moja ciekawość. Miałam wrażenie, że część z tych rozdziałów jest urwana; chciałam poznać więcej szczegółów, np. historie z wypraw żubra z Dzikiego Boru. Moja dziecięca strona umysłu zdecydowanie buntowała się przeciwko takim zakończeniom. Nie musi być to jednak minus książki. "Pies i kot w leśnym zakątku" zachęca przede wszystkim do interakcji - dziecko może wdać się w dyskusję z rodzicem i razem mogą wymyślić tło każdej z historii.

Ponadto urzekły mnie ilustracje Elżbiety Jarząbek - są nie tylko przepełnione kolorami, ale doskonale komponują się z treścią książki. Sam język również zasługuje na chwilę uwagi. Elżbieta Pałasz używa wielu wykrzyknień i krótkich zdań. Pojawiają się bezpośrednie zwroty do czytelnika. Nie brakuje także wielu zagadek, piosenek i rymowanek. Jestem pewna, że dzieci nie będą się nudzić przy lekturze. Spodobało mi się także to, że autorka w niemal każdym rozdziale wprowadza nowego bohatera - każdy z nich jest zupełnie odmiennym charakterem. W dodatku postacie są pozbawione cech stereotypowych, stąd np. mamy do czynienia ze strachliwym wilkiem.

Podsumowując, "Pies i kot w leśnym zakątku" to świetna propozycja dla najmłodszych. W tej książce znajduje się wszystko to, co powinno dzieci zainteresować - ciekawe historie, humor i barwne ilustracje. Nie ma lepszego sposobu na pokazanie dzieciom potęgi przyjaźni, nauczenia troski o zwierzęta i zwrócenia uwagi na to, jak ważne jest pomaganie innym. Polecam!

Więcej moich recenzji na:
[i]https://zaczytana28.wordpress.com[/i]
oraz
[i]http://www.begoodart.com[/i]

Od najmłodszych lat uwielbiałam zwierzęta. Każda wycieczka do zoo była dla mnie podróżą do magicznego świata pełnego cudów. Opiekowałam się psami sąsiadów, oswajałam dzikie koty, karmiłam kaczki w parku - każde spotkanie ze zwierzakiem było dla mnie ogromnym źródłem radości. Elżbieta Pałasz stworzyła więc książkę, która - moim zdaniem - doskonale powinna przypaść do gustu...

Przyjaźń potrzebna jest w życiu każdego człowieka. Jest tak samo ważna dla malucha, jak i dorosłego. Jak rodzi się przyjaźń?

Pewnego dnia los psa Burka, którego wyrzucił z domu jego pan i kota Perseusza, który czuł się niekochany i sam postanowił uciec z domu splata się. Zwierzęta łączą się w swojej niedoli i postanawiają iść przez życie razem. Szybko poznają wilczka Tutka i lwa Włochata. Choć zwierzęta różnią się od siebie, to łatwo nawiązują przyjaźń i teraz spędzając każdą chwilę razem przeżywają wiele przygód.

Książeczka jest bardzo przyjemną lekturą dla młodszych czytelników. Autorka snuje nieśpieszną opowieść o przyjaźni między bohaterami. Zwierzęta dużo spacerują, bawią się i uczą wspólnie żyć. Razem niestraszny jest im nawet smok czy rybka bardzo zła! Śmieją się i bawią, a gdy któreś z nich się smuci, pocieszają. Mimo nie najlepszych doświadczeń z ludźmi potrafią dać szansę innym - pomagają Marcinkowi nazbierać grzyby, małej Łucji przegonić dokuczających jej chłopców i umilić święta pani Bożence.

Tematyka książeczki bardzo potrzebna i świetnie ujęta - w sposób przystępny i zrozumiały. Ilustracje kolorowe, ciepłe i radosne. Jedyne moje zastrzeżenia odnoszą się do wieku odbiorców oznaczonego przez wydawcę (3 lata). Mnie się wydaje, że to pozycja dla nieco starszych dzieci. Choć książeczka objętościowo zajmuje tylko 31 stron, to tekstu jest tu całkiem sporo, zajmują prawie całe strony. Ilustracje są tu tylko akcentem. Dla trzylatka to zbyt dużo, prawdopodobnie nie będzie potrafił skupić na książce dłuższej uwagi, nawet jeśli każdego wieczoru czytano by mu tylko jeden rozdział. To jedyne zastrzeżenia do tej bardzo udanej pozycji.

Przyjaźń potrzebna jest w życiu każdego człowieka. Jest tak samo ważna dla malucha, jak i dorosłego. Jak rodzi się przyjaźń?

Pewnego dnia los psa Burka, którego wyrzucił z domu jego pan i kota Perseusza, który czuł się niekochany i sam postanowił uciec z domu splata się. Zwierzęta łączą się w swojej niedoli i postanawiają iść przez życie razem. Szybko poznają wilczka...