Tylko jedno spojrzenie

Pop długim czasie wróciłam do Cobena i trochę się zawiodłam... Pamiętam, że wcześniejsze pozycje wciągały od początku do końca, a tu tylko początek 🤷 Nie wiem, jakis bałagan się zrobił w mojej głowie czytając książkę. Wszystko jakoś wciśnięte w ostatnie strony ksiażki, a środku takie trochę nic... ciekawego.

Pop długim czasie wróciłam do Cobena i trochę się zawiodłam... Pamiętam, że wcześniejsze pozycje wciągały od początku do końca, a tu tylko początek 🤷 Nie wiem, jakis bałagan się zrobił w mojej głowie czytając książkę. Wszystko jakoś wciśnięte w ostatnie strony ksiażki, a środku takie trochę nic... ciekawego.

Kiedy zaczęłam czytać książkę „Tylko jedno spojrzenie” Harlana Cobena, nie spodziewałam się, że historia aż tak mnie wciągnie. Już sam początek był bardzo intrygujący, ponieważ zwykłe zdjęcie znalezione wśród starych fotografii nagle zaczyna zmieniać życie głównej bohaterki. Ten pomysł od razu mnie zaciekawił i sprawił, że chciałam jak najszybciej dowiedzieć się, jaka tajemnica kryje się za tą fotografią.

Podczas czytania często czułam napięcie i niepewność. Z każdą kolejną stroną pojawiało się coraz więcej pytań, a odpowiedzi nie przychodziły od razu. Bardzo podobało mi się to, że autor stopniowo odkrywa kolejne elementy historii i prowadzi czytelnika przez różne tropy. Kilka razy miałam wrażenie, że już domyślam się rozwiązania zagadki, ale po chwili okazywało się, że sytuacja wygląda zupełnie inaczej.

Bohaterowie wydawali mi się bardzo realistyczni. Najbardziej zwracałam uwagę na emocje głównej bohaterki – jej strach, niepewność i determinację w odkrywaniu prawdy. Czytając, próbowałam wyobrazić sobie, jak sama czułabym się w takiej sytuacji, gdy nagle okazuje się, że ktoś bardzo bliski może ukrywać ważne sekrety z przeszłości. To sprawiało, że historia wydawała mi się jeszcze bardziej przejmująca.

Dużym plusem książki jest dla mnie tempo akcji. Choć momentami pojawiają się spokojniejsze fragmenty, które pozwalają lepiej poznać bohaterów i ich relacje, to jednak cały czas czułam, że historia zmierza w kierunku czegoś ważnego. Zwroty akcji były zaskakujące i kilka razy naprawdę mnie zaskoczyły.

Podobało mi się również to, że książka nie skupia się tylko na samej zagadce kryminalnej, ale także na relacjach między ludźmi, zaufaniu i tajemnicach z przeszłości. Pokazuje, jak jedno wydarzenie albo jeden drobny szczegół może całkowicie zmienić czyjeś życie.

Zakończenie zrobiło na mnie duże wrażenie, ponieważ wiele elementów nagle zaczęło do siebie pasować i cała historia nabrała sensu. Po skończeniu książki jeszcze przez chwilę myślałam o tym, jak sprytnie autor połączył wszystkie wątki.

Podsumowując, „Tylko jedno spojrzenie” było dla mnie bardzo wciągającą i emocjonującą lekturą. Książka sprawiła, że naprawdę zaangażowałam się w historię i chciałam jak najszybciej odkryć prawdę razem z bohaterką. Myślę, że jest to bardzo dobra propozycja dla osób, które lubią thrillery pełne tajemnic, napięcia i nieoczekiwanych zwrotów akcji.

Kiedy zaczęłam czytać książkę „Tylko jedno spojrzenie” Harlana Cobena, nie spodziewałam się, że historia aż tak mnie wciągnie. Już sam początek był bardzo intrygujący, ponieważ zwykłe zdjęcie znalezione wśród starych fotografii nagle zaczyna zmieniać życie głównej bohaterki. Ten pomysł od razu mnie zaciekawił i sprawił, że chciałam jak najszybciej dowiedzieć się, jaka...

Dawno tak nie wciągnęła mnie historia kryminalna, jak ta jednotomowa powieść H. Cobena. Świetny wstęp, tworzenie napięcia i interesujące postaci sprawiły, że nie mogłam się oderwać i musiałam poznać zakończenie.

Dawno tak nie wciągnęła mnie historia kryminalna, jak ta jednotomowa powieść H. Cobena. Świetny wstęp, tworzenie napięcia i interesujące postaci sprawiły, że nie mogłam się oderwać i musiałam poznać zakończenie.

Zawiodłam się trochę. Nie czułam zainteresowania. Przeczytałam do końca bo mimo wszystko chciałam poznać finał sprawy.Czytałam lepsze książki Cobena.

Zawiodłam się trochę. Nie czułam zainteresowania. Przeczytałam do końca bo mimo wszystko chciałam poznać finał sprawy.Czytałam lepsze książki Cobena.

Solidna pozycja. Na początku nie byłam pewna czy przemawia do mnie styl autora. Z czasem jednak się przekonałam i nawet nie wiem kiedy wciągnęłam się w tą historię. Zarys całości bardzo mi się podoba. Pytanie które zostawia również. Nic nie jest czarno białe a niewiedza to czasem najlepsze co może nam się przytrafić

Solidna pozycja. Na początku nie byłam pewna czy przemawia do mnie styl autora. Z czasem jednak się przekonałam i nawet nie wiem kiedy wciągnęłam się w tą historię. Zarys całości bardzo mi się podoba. Pytanie które zostawia również. Nic nie jest czarno białe a niewiedza to czasem najlepsze co może nam się przytrafić

W wakacje miałam okazję obejrzeć serial "Tylko jedno spojrzenie". Dopiero ostatnio sięgnęłam po książkę. W zasadzie dawno nie czytałam Cobena, więc był to dobry moment na przypomnienie sobie jego stylu. "Tylko jedno spojrzenie" czyta się przyjemnie i nawet szybko, zwłaszcza bliżej końca, kiedy zbliżamy się do finału i rozwiązania zagadki z przeszłości. Pojawiło się tu trochę komplikacji, ale w zakończeniu wszystko zostało wyjaśnione. Serial wydaje się dobrze odwzorowywać fabułę książki, aczkolwiek wprowadzono kilka kosmetycznych zmian. Podsumowując to całkiem udany, lekki thriller na zimowe wieczory, ale nie wyróżnia się niczym szczególnym na tle innych powieści tego gatunku.

W wakacje miałam okazję obejrzeć serial "Tylko jedno spojrzenie". Dopiero ostatnio sięgnęłam po książkę. W zasadzie dawno nie czytałam Cobena, więc był to dobry moment na przypomnienie sobie jego stylu. "Tylko jedno spojrzenie" czyta się przyjemnie i nawet szybko, zwłaszcza bliżej końca, kiedy zbliżamy się do finału i rozwiązania zagadki z przeszłości. Pojawiło się tu...

Czyta się szybko i szybko zapomina

Czyta się szybko i szybko zapomina

Czytało się przyjemnie ale nie rozumiem zakończenia.
Grace nie pamięta kilku dni przed koncertem, ok, rozumiem. Ale jak znalazła się na tym zdjęciu? Jeśli znała ich wcześniej, pamiętałaby. Gdyby dopiero co ich poznała, dlaczego miała zdjęcie z całym zespołem?
Przekombinowane i niewiarygodne.

Czytało się przyjemnie ale nie rozumiem zakończenia.
Grace nie pamięta kilku dni przed koncertem, ok, rozumiem. Ale jak znalazła się na tym zdjęciu? Jeśli znała ich wcześniej, pamiętałaby. Gdyby dopiero co ich poznała, dlaczego miała zdjęcie z całym zespołem?
Przekombinowane i niewiarygodne.

Czytało się szybko, całkiem przyjemnie ale czy wróciłabym do niej, niekoniecznie.
Dla zabicia czasu owszem ale nie porywa.

Czytało się szybko, całkiem przyjemnie ale czy wróciłabym do niej, niekoniecznie.
Dla zabicia czasu owszem ale nie porywa.

Nie wciągnęła mnie.

Nie wciągnęła mnie.