Harlan Coben Lawrence Block Mickey Spillane Max Allan Collins S. J. Rozan Joe R. Lansdale David Corbett James Grady Ed Gorman Brendan DuBois Loren D. Estleman Luís Alberto Urrea Tom Franklin Harry Hunsicker Brock Adams Eric Barnes Beth Ann Fennelly Ernest J. Finney Chris F. Holm Richard Lange Charles McCarry Dennis McFadden Christopher Merkner Andrew Riconda
Pierwsze, co od razu rzuca się w oczy na okładce książki, to wydrukowane największymi literami nazwisko, HARLAN COBEN. Następnie, nieco mniejszymi, tytuł: „Najlepsze amerykańskie opowiadania kryminalne”. Na koniec i tylko jeśli ktoś ogląda okładkę bardzo dokładnie, małymi literkami wyraz „redakcja”. Bardzo to nieeleganckie i moralnie problematyczne, ale zapewne pod oszustwo podciągnąć się nie da. Niewątpliwie jednak jest to jednak manipulacja, bo autorem książki nie jest Harlan Coben. Zbiór składa się z dwudziestu opowiadań, a Harlan Coben napisał do niego krótkie wprowadzenie, zaczynające się od manifestacji niechęci do wprowadzeń, a kończące stwierdzeniem, że to ostatnie zmarnowane przez czytelnika słowa w tym zbiorze.
Wszystkie te opowiadania były gdzieś wcześniej publikowane (podano nawet nazwy czasopism, w których pierwotnie je zamieszczono),a Harlan Coben podobno wyszperał je wszystkie sam, osobiście, czasem w starych lokalnych czasopismach. W to jakoś nie bardzo wierzę, ale mniejsza z tym.
Autorzy opowiadań kolejno: Brock Adams, Eric Barnes, Lawrence Block, Max Allan Collins, David Corbett, Brendan DuBois, Loren D. Estleman, Beth Ann Fennelly, Ernest J. Finney, Tom Franklin, Ed Gorman, James Grady, Chris F. Holm, Harry Hunsicker, Richard Lange, Joe R. Lansdale, Charles McCarry, Dennis McFadden, Christopher Merkner, Andrew Riconda, S. J. Rozan, Mickey Spillane, Luís Alberto Urrea.
Nie wszystkie teksty w zbiorze są opowiadaniami kryminalnymi – moim skromnym zdaniem – ale rzecz w tym, co uważa się za kryminał: brutalną zbrodnię popełnioną z premedytacją, bo może drobną kradzież wiecznego pióra urzędnikowi.
Siedemdziesięciopięcioletni wdowiec spotyka na stacji metra lub kolejowej szesnastoletnią dziewczynę, złodziejkę. Dziewczyna kradnie, by opłacić możliwość nocowania w kuchni mieszkania, wynajmowanego wspólnie przez sześć osób i podstawowe, skromne jedzenie. Stary mężczyzna proponuje jej miejsce w swoim pustawym mieszkaniu, ale bez żadnych podtekstów męsko damskich. Kiedy wdowiec dowiaduje się, że dziewczyna uciekła z domu, próbuje ją odstawić do rodziców. A chodzi o to, że stary człowiek, który już na nic w życiu nie czekał, chyba że na śmierć, znalazł dzięki nastolatce jeszcze jakiś sens w życiu.
Czterech kolegów, może nawet przyjaciół. Opowiadanie obejmuje okres ich życia od ósmego do osiemnastego roku życia. Razem się bawią, razem uskuteczniają różne psikusy, ale prowodyr, William Wilson, wyraźnie się nudzi, może też cierpi na jakieś zaburzenia, bo wyczyny paczki kolegów stają się z czasem coraz bardziej naganne, problematyczne i ryzykowne. Chłopcy podpalają stare, puste garaże, wysadzają petardami jakieś drobne przedmioty, na przykład skrzynkę pocztową, stary toster, wiekowy czarno-biały telewizor. Wreszcie włamują się do domów. Niczego nie kradną ani nie niszczą, chyba że niechcący, ale frajdę robi im napięcie, bo oto bawią się w czyimś domu, podczas gdy domownicy śpią. Pewnego razu William Wilson przekracza kolejną granicę. W domu, do którego się włamali, wylewa na schodach łatwopalną substancję i podpala – to jest kolejne wyzwanie! Czy chłopakom uda się uciec w płonącego budynku? Udało się Williamowi Wilsonowi i narratorowi opowiadania. Dwaj pozostali stracili życie w pożarze. Po tej akcji narrator ucieka na Alaskę. Głównie po to, żeby wyzwolić się spod wpływu Wilsona.
Ocena. Jeśli nie nastawiać się, że zawsze będzie w nich mowa o przerażających zbrodniach, bo czasem są to jednak opowiadania raczej społeczno-obyczajowe i psychologiczne, to antologię uważam za bardzo udaną. Opowiadania, co oczywiste, nie są na tym samym poziomie, ale ani jednego takiego, które uznałbym za zupełny knot. Jak to czasem ma miejsce w przypadku dzieł mistrzów polskiego kryminału i królowych polskiej sensacji, a może odwrotnie.
Szukamy ofert...
1669 
859 
OPINIE i DYSKUSJE o książce Tylko jedno spojrzenie
Naciągana jak guma od majtek. Niby wiedziałam, czego mam się spodziewać po Cobenie, ale... widać t nie był czas na tę historię, bo męczyłam się przy niej strasznie i zmuszałam do słuchania (a "musiałam" ją skończyć, bo kończył mi się abonament w EmpikGo).
Naciągana jak guma od majtek. Niby wiedziałam, czego mam się spodziewać po Cobenie, ale... widać t nie był czas na tę historię, bo męczyłam się przy niej strasznie i zmuszałam do słuchania (a "musiałam" ją skończyć, bo kończył mi się abonament w EmpikGo).
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPop długim czasie wróciłam do Cobena i trochę się zawiodłam... Pamiętam, że wcześniejsze pozycje wciągały od początku do końca, a tu tylko początek 🤷 Nie wiem, jakis bałagan się zrobił w mojej głowie czytając książkę. Wszystko jakoś wciśnięte w ostatnie strony ksiażki, a środku takie trochę nic... ciekawego.
Pop długim czasie wróciłam do Cobena i trochę się zawiodłam... Pamiętam, że wcześniejsze pozycje wciągały od początku do końca, a tu tylko początek 🤷 Nie wiem, jakis bałagan się zrobił w mojej głowie czytając książkę. Wszystko jakoś wciśnięte w ostatnie strony ksiażki, a środku takie trochę nic... ciekawego.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKiedy zaczęłam czytać książkę „Tylko jedno spojrzenie” Harlana Cobena, nie spodziewałam się, że historia aż tak mnie wciągnie. Już sam początek był bardzo intrygujący, ponieważ zwykłe zdjęcie znalezione wśród starych fotografii nagle zaczyna zmieniać życie głównej bohaterki. Ten pomysł od razu mnie zaciekawił i sprawił, że chciałam jak najszybciej dowiedzieć się, jaka tajemnica kryje się za tą fotografią.
Podczas czytania często czułam napięcie i niepewność. Z każdą kolejną stroną pojawiało się coraz więcej pytań, a odpowiedzi nie przychodziły od razu. Bardzo podobało mi się to, że autor stopniowo odkrywa kolejne elementy historii i prowadzi czytelnika przez różne tropy. Kilka razy miałam wrażenie, że już domyślam się rozwiązania zagadki, ale po chwili okazywało się, że sytuacja wygląda zupełnie inaczej.
Bohaterowie wydawali mi się bardzo realistyczni. Najbardziej zwracałam uwagę na emocje głównej bohaterki – jej strach, niepewność i determinację w odkrywaniu prawdy. Czytając, próbowałam wyobrazić sobie, jak sama czułabym się w takiej sytuacji, gdy nagle okazuje się, że ktoś bardzo bliski może ukrywać ważne sekrety z przeszłości. To sprawiało, że historia wydawała mi się jeszcze bardziej przejmująca.
Dużym plusem książki jest dla mnie tempo akcji. Choć momentami pojawiają się spokojniejsze fragmenty, które pozwalają lepiej poznać bohaterów i ich relacje, to jednak cały czas czułam, że historia zmierza w kierunku czegoś ważnego. Zwroty akcji były zaskakujące i kilka razy naprawdę mnie zaskoczyły.
Podobało mi się również to, że książka nie skupia się tylko na samej zagadce kryminalnej, ale także na relacjach między ludźmi, zaufaniu i tajemnicach z przeszłości. Pokazuje, jak jedno wydarzenie albo jeden drobny szczegół może całkowicie zmienić czyjeś życie.
Zakończenie zrobiło na mnie duże wrażenie, ponieważ wiele elementów nagle zaczęło do siebie pasować i cała historia nabrała sensu. Po skończeniu książki jeszcze przez chwilę myślałam o tym, jak sprytnie autor połączył wszystkie wątki.
Podsumowując, „Tylko jedno spojrzenie” było dla mnie bardzo wciągającą i emocjonującą lekturą. Książka sprawiła, że naprawdę zaangażowałam się w historię i chciałam jak najszybciej odkryć prawdę razem z bohaterką. Myślę, że jest to bardzo dobra propozycja dla osób, które lubią thrillery pełne tajemnic, napięcia i nieoczekiwanych zwrotów akcji.
Kiedy zaczęłam czytać książkę „Tylko jedno spojrzenie” Harlana Cobena, nie spodziewałam się, że historia aż tak mnie wciągnie. Już sam początek był bardzo intrygujący, ponieważ zwykłe zdjęcie znalezione wśród starych fotografii nagle zaczyna zmieniać życie głównej bohaterki. Ten pomysł od razu mnie zaciekawił i sprawił, że chciałam jak najszybciej dowiedzieć się, jaka...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDawno tak nie wciągnęła mnie historia kryminalna, jak ta jednotomowa powieść H. Cobena. Świetny wstęp, tworzenie napięcia i interesujące postaci sprawiły, że nie mogłam się oderwać i musiałam poznać zakończenie.
Dawno tak nie wciągnęła mnie historia kryminalna, jak ta jednotomowa powieść H. Cobena. Świetny wstęp, tworzenie napięcia i interesujące postaci sprawiły, że nie mogłam się oderwać i musiałam poznać zakończenie.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toZawiodłam się trochę. Nie czułam zainteresowania. Przeczytałam do końca bo mimo wszystko chciałam poznać finał sprawy.Czytałam lepsze książki Cobena.
Zawiodłam się trochę. Nie czułam zainteresowania. Przeczytałam do końca bo mimo wszystko chciałam poznać finał sprawy.Czytałam lepsze książki Cobena.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSolidna pozycja. Na początku nie byłam pewna czy przemawia do mnie styl autora. Z czasem jednak się przekonałam i nawet nie wiem kiedy wciągnęłam się w tą historię. Zarys całości bardzo mi się podoba. Pytanie które zostawia również. Nic nie jest czarno białe a niewiedza to czasem najlepsze co może nam się przytrafić
Solidna pozycja. Na początku nie byłam pewna czy przemawia do mnie styl autora. Z czasem jednak się przekonałam i nawet nie wiem kiedy wciągnęłam się w tą historię. Zarys całości bardzo mi się podoba. Pytanie które zostawia również. Nic nie jest czarno białe a niewiedza to czasem najlepsze co może nam się przytrafić
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toW wakacje miałam okazję obejrzeć serial "Tylko jedno spojrzenie". Dopiero ostatnio sięgnęłam po książkę. W zasadzie dawno nie czytałam Cobena, więc był to dobry moment na przypomnienie sobie jego stylu. "Tylko jedno spojrzenie" czyta się przyjemnie i nawet szybko, zwłaszcza bliżej końca, kiedy zbliżamy się do finału i rozwiązania zagadki z przeszłości. Pojawiło się tu trochę komplikacji, ale w zakończeniu wszystko zostało wyjaśnione. Serial wydaje się dobrze odwzorowywać fabułę książki, aczkolwiek wprowadzono kilka kosmetycznych zmian. Podsumowując to całkiem udany, lekki thriller na zimowe wieczory, ale nie wyróżnia się niczym szczególnym na tle innych powieści tego gatunku.
W wakacje miałam okazję obejrzeć serial "Tylko jedno spojrzenie". Dopiero ostatnio sięgnęłam po książkę. W zasadzie dawno nie czytałam Cobena, więc był to dobry moment na przypomnienie sobie jego stylu. "Tylko jedno spojrzenie" czyta się przyjemnie i nawet szybko, zwłaszcza bliżej końca, kiedy zbliżamy się do finału i rozwiązania zagadki z przeszłości. Pojawiło się tu...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCzyta się szybko i szybko zapomina
Czyta się szybko i szybko zapomina
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCzytało się przyjemnie ale nie rozumiem zakończenia.
Grace nie pamięta kilku dni przed koncertem, ok, rozumiem. Ale jak znalazła się na tym zdjęciu? Jeśli znała ich wcześniej, pamiętałaby. Gdyby dopiero co ich poznała, dlaczego miała zdjęcie z całym zespołem?
Przekombinowane i niewiarygodne.
Czytało się przyjemnie ale nie rozumiem zakończenia.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toGrace nie pamięta kilku dni przed koncertem, ok, rozumiem. Ale jak znalazła się na tym zdjęciu? Jeśli znała ich wcześniej, pamiętałaby. Gdyby dopiero co ich poznała, dlaczego miała zdjęcie z całym zespołem?
Przekombinowane i niewiarygodne.
Czytało się szybko, całkiem przyjemnie ale czy wróciłabym do niej, niekoniecznie.
Dla zabicia czasu owszem ale nie porywa.
Czytało się szybko, całkiem przyjemnie ale czy wróciłabym do niej, niekoniecznie.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDla zabicia czasu owszem ale nie porywa.