
Mściciel

- Kategoria:
- powieść historyczna
- Format:
- papier
- Cykl:
- Zjadacze ludzi (tom 3)
- Data wydania:
- 2015-05-10
- Data 1. wyd. pol.:
- 2015-05-10
- Liczba stron:
- 462
- Czas czytania
- 7 godz. 42 min.
- Język:
- polski
- ISBN:
- 9788393900459
"Mściciel" to trzecia (po "Krwawej jutrzni" oraz "Straceńcach") i ostatnia część cyklu, przez autora nazwanego Kronikami dymitriad (pierwotnie: Zjadacze ludzi).
Wszystko wskazuje na to, że los polskiego garnizonu w Moskwie jest przesączony i dobiega kresu. Czyżby i ta awantura miała zakończyć się masakrą Polaków, jak opisane w pierwszym tomie trójksięgu "krwawe gody" Maryny i Dymitra Samozwańca I?
"Mściciel" przenosi czytelników z Moskwy na kresy dawnej Rzeczypospolitej. Jednak nie te znane z Trylogii Henryka Sienkiewicza, ale inne, zupełnie już zapomniane, choć znacznie bliższe a nie mniej egzotyczne od tamtych, naddnieprzańskich.
Książka wydana została wspólnie przez autora występującego pod Wydawnictwem JaMa oraz przez jego czytelników poprzez akcję crowdfundingową na platformie polakpotrafi.pl.
Kup Mściciel w ulubionej księgarni
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Oficjalne recenzje książki Mściciel
Dymitriadę czas zakończyć
Polski garnizon wycofuje się z Moskwy. To koniec niespełnionych marzeń o rosyjskim tronie. Kacper Ryks vel Ryx junior ma pełną świadomość, że wpadnie w ręce swych wrogów. Ale jest mu w zasadzie to obojętne – odkąd stracił wiarę w to, że jego ukochana Zuzanna żyje, nic go nie trzyma na tym świecie. Ta jednak nie daje za wygraną i wszelkimi sposobami stara się opuścić Ukrytą Dolinę dokąd przywiózł ją Dziad Śmierć, przy okazji rozwiązując jej tajemnicę. Los jednak bywa przewrotny.
Oto koniec trójksięgu opisującego losy Ryksa, biorącego udział w słynnych wyprawach do Cesarstwa Rosyjskiego, zwanych potocznie dymitriadami. Jak się można spodziewać tom ten przyniesie wszelkie możliwe rozwiązania. Pojawiają się w nim zarazem starzy i znani bohaterowie, jak i zupełnie nowe postacie związane jednakże nieodmiennie z Kacprem – jak choćby jego siostra Zosia. Nie zabraknie nagłych i nieoczekiwanych zwrotów akcji, mrożących krew w żyła przygód, tajemnic, miłości i całej masy nieprawdopodobnych zbiegów okoliczności. Czytelnicy dowiedzą się m.in. kim jest Dziad Śmierć, co czeka Marynę, gdzie znajduje się Ukryta Dolina i co stanie się z Prochorem Białoskórskim.
Ta książka jest totalnie przewidywalna (szczególnie dla tych, którzy bacznie śledzą losy Kacpra Ryksa) a zarazem potrafi niejednokrotnie zaskoczyć nagłym zwrotem akcji. Co prawda trudno nie odnieść wrażenia, że te fabularne „fikołki” mają tylko jedno zadanie – sklecenie akcji w taki sposób, by ta doprowadziła do wiadomego finału ale są wystarczająco wdzięczne i ciekawe, by móc przymknąć na to oko. Podobnie jak na fakt, że z każdym tomem główny bohater staje się coraz to większym „nadczłowiekiem”, który niczego i nikogo się nie lęka. W „Mścicielu” jest to już niestety groteskowe, ale nadal pozwala bez przeszkód identyfikować się z młodym Ryksem. To lekka, choć momentami dość brutalna, literatura w sam raz do przeczytania i zapomnienia.
Należy się cieszyć, że przynajmniej nasi rodzimi pisarze sięgają po wątki historyczne, szczególnie, że jest po co sięgać. Sięgają i robią z nich użytek wyjątkowo udany – dają bowiem swoim czytelnikom nie kolejną, częstokroć nudną monografię danego okresu naszej historii, ale swobodnie budują na jej kanwie mniej lub bardziej udane scenariusze. Co ważne – dające się przeczytać z wypiekami na twarzy, a nie z grymasem rozpaczy. Może i Wollny przesadza z kształtowaniem fabuły pod znane od przynajmniej połowy drugiego tomu rozwiązanie, może i nie zna umiaru w kreowaniu swego ulubieńca – pisze jednak na tyle przyjemnie, że warto poświęcić jego pracy chwilę czasu. Nie będzie ona zmarnowana.
Bartek `barneej` Szpojda
Oceny książki Mściciel
Poznaj innych czytelników
355 użytkowników ma tytuł Mściciel na półkach głównych- Przeczytane 180
- Chcę przeczytać 170
- Teraz czytam 5
- Posiadam 51
- Ulubione 12
- Powieść historyczna 4
- Chcę w prezencie 3
- Historyczne 3
- Literatura polska 2
- Fantasy 2




































OPINIE i DYSKUSJE o książce Mściciel
Bardzo dobra książka - udane zakończenie cyklu. Główny bohater odmieniony i mentalnie i fizycznie. Spora dawka faktów historycznych, sporo opisów, dla niektórych zapewne zbyt wiele... nie ukrywam, że mnie sie momentami dłużyły. Autor jak zwykle trzyma poziom. Polecam, ale nie jako oddzielną książkę - tutaj trzeba znac poprzednie części aby nacieszyć się w pełni fabułą.
Bardzo dobra książka - udane zakończenie cyklu. Główny bohater odmieniony i mentalnie i fizycznie. Spora dawka faktów historycznych, sporo opisów, dla niektórych zapewne zbyt wiele... nie ukrywam, że mnie sie momentami dłużyły. Autor jak zwykle trzyma poziom. Polecam, ale nie jako oddzielną książkę - tutaj trzeba znac poprzednie części aby nacieszyć się w pełni fabułą.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSkubany utrzymał poziom do końca. Ostatnia książka chyba najlepsza z tej serii (aczkolwiek ilość fartu nieustannie oscylująca wokół młodego Ryksa jest trochę irytująca. Mocno trzymałam kciuki, żeby któraś z pozytywnych postaci skończyła jak większośc bohaterów Georga Martina, ale Wollny już zdążył przyzwyczaić, że lubi jak dobro góruje nad złem. Niemniej przyjemna książka. Szkoda, że to już koniec.
Skubany utrzymał poziom do końca. Ostatnia książka chyba najlepsza z tej serii (aczkolwiek ilość fartu nieustannie oscylująca wokół młodego Ryksa jest trochę irytująca. Mocno trzymałam kciuki, żeby któraś z pozytywnych postaci skończyła jak większośc bohaterów Georga Martina, ale Wollny już zdążył przyzwyczaić, że lubi jak dobro góruje nad złem. Niemniej przyjemna książka....
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toŚwietna. Prz czytana kilka razy jak pozostałe pozycje z rodziną Ryxów
Świetna. Prz czytana kilka razy jak pozostałe pozycje z rodziną Ryxów
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSą momenty gdzie jest nudni, ale zaraz potem autor tak dowala, że trudni się od powieści oderwać, nawet późno w nocy. Mimo, że Ryx to już nie ten sam Ryx, a wątki potem tak jak by bardzo na siłę są wyjaśniane i kończone, to finalnie ciekawa historia i warto orzeczytac. Zwłaszcza, że to niejako kontynuacja cyklu o Ryxie, którego sam jeszcze nie czytałem. Ale chyba trzeba zacząć....
Są momenty gdzie jest nudni, ale zaraz potem autor tak dowala, że trudni się od powieści oderwać, nawet późno w nocy. Mimo, że Ryx to już nie ten sam Ryx, a wątki potem tak jak by bardzo na siłę są wyjaśniane i kończone, to finalnie ciekawa historia i warto orzeczytac. Zwłaszcza, że to niejako kontynuacja cyklu o Ryxie, którego sam jeszcze nie czytałem. Ale chyba trzeba...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toWszystkie z trzech części wchodzące w skład "Kronik dymitriad" powinno oceniać się jako całość, ponieważ opisują wydarzenia historyczne z początku XVII, kiedy to siły Rzeczypospolitej zaangażowały się w sprawę rzekomo cudownie ocalonego i odnalezionego Dymitra I Samozwańca, syna Iwana Groźnego- cara Rosji.
Generalnie każda z części trzyma poziom, choć "Krwawa jutrznia" i "Straceńcy" to opisy przygotowań do objęcia przez Samozwańca władzy, jego wystawne wesele z polską szlachcianką Maryną Mniszchówną, a także wątek boczny- szalenie ciekawy, od którego rozpoczyna się powieść, czyli tajemnicze morderstwa wyglądające jakby dokonał ich potwór. W tle postać Kacpra Ryksa, który przyznaje, początkowo u mnie wzbudzał raczej złość i niesmak z powodu :
1. Naiwności, wręcz niespotykanej.
2. Darem wychodzenia z każdej opresji niemal bez szwanku, a jeśli nawet z ranami groźnymi dla życia, to zawsze jednak potrafił się "wylizać".
3. Tym że Wollny kreuje Kacpra na niemal da Vinci, czyli człowieka obdarzonego wyśmienitym umysłem, daleko wyprzedzającym czasy jego urodzenia.
Trzeci tom- "Mściciel" to już same luźne wzmianki o tym co wówczas dzieje się na Rusi, czyli zupełne fiasko dwóch Samozwańców, i powolna acz nieunikniona klęska Zaruskiego i Maryny. Dzieje się za to dużo na Pokuciu, kiedy ziemie te jeszcze nie podniosły się z najazdów tatarskich.
Brakuje mi opisów potyczek wojennych, a wiele ważnych bitew Autor musiał tu zawrzeć, ponieważ w sposób namacalny stanowiły o dalszych losach "sprawy moskiewskiej".
Cały cykl warty przeczytania.
Wszystkie z trzech części wchodzące w skład "Kronik dymitriad" powinno oceniać się jako całość, ponieważ opisują wydarzenia historyczne z początku XVII, kiedy to siły Rzeczypospolitej zaangażowały się w sprawę rzekomo cudownie ocalonego i odnalezionego Dymitra I Samozwańca, syna Iwana Groźnego- cara Rosji.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toGeneralnie każda z części trzyma poziom, choć "Krwawa jutrznia" i...
Mam wrażenie , że autorowi już się nie chciało.
Mam wrażenie , że autorowi już się nie chciało.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toZnakomita trzecia część cyklu. Gorąco polecam!
Znakomita trzecia część cyklu. Gorąco polecam!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTrylogię "Krwawa Jutrznia" postanowiłem zaopiniować bez rozdrabniania się na poszczególne tomy. Księgi I i II są bezpośrednio o okresie Dymitriad, natomiast księga III o sytuacji na Pokuciu w okresie po zakończeniu interwencji w WKM. Tego czego najbardziej mi brakuje w powieści to scen batalistycznych, których jest jak na lekarstwo. Plus za wątek związany z Pokuciem, zdemobilizowanymi żołnierzami, najazdami tatarskimi i bezprawiu panującym na krasach Rzeczpospolitej.
Trylogię "Krwawa Jutrznia" postanowiłem zaopiniować bez rozdrabniania się na poszczególne tomy. Księgi I i II są bezpośrednio o okresie Dymitriad, natomiast księga III o sytuacji na Pokuciu w okresie po zakończeniu interwencji w WKM. Tego czego najbardziej mi brakuje w powieści to scen batalistycznych, których jest jak na lekarstwo. Plus za wątek związany z Pokuciem,...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toZapomniałem, że mam skończyć tę trylogię i trzeci tom przeczytałem po kilku latach od wydania. Dodatkowa gwiazdka za „moje” tereny. Od razu postanowiłem zrobić sobie wycieczkę i odwiedziłem opisywane w książce miejsca: Nieczujów (Nozdrzec) i Dynów, a przy okazji zajrzałem do Dąbrówki Polskiej, bo nigdy wcześniej tam nie byłem.
Zapomniałem, że mam skończyć tę trylogię i trzeci tom przeczytałem po kilku latach od wydania. Dodatkowa gwiazdka za „moje” tereny. Od razu postanowiłem zrobić sobie wycieczkę i odwiedziłem opisywane w książce miejsca: Nieczujów (Nozdrzec) i Dynów, a przy okazji zajrzałem do Dąbrówki Polskiej, bo nigdy wcześniej tam nie byłem.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toOstatni Tom równie dobry co reszta. Boli mnie jedynie, że autor nie polubił się o jakiś dłuższy opis szczęśliwych losów kacpra i zuzanny.
Ostatni Tom równie dobry co reszta. Boli mnie jedynie, że autor nie polubił się o jakiś dłuższy opis szczęśliwych losów kacpra i zuzanny.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to