Europa. Między wschodem a zachodem

To nie jest całkiem łatwy do strawienia zbiór esejów, ale mnie wciągnął i to pomimo treści, które wydają się być bardziej przeznaczone dla Anglosasów.

To nie jest całkiem łatwy do strawienia zbiór esejów, ale mnie wciągnął i to pomimo treści, które wydają się być bardziej przeznaczone dla Anglosasów.

Po prostu Norman Davies. Mało jest na świecie autorów, którzy zrobili tyle dla odbudowania pewności siebie wśród mieszkańców Europy Środkowo-Wschodniej.

Książka to zbiór różnorodnych, krótkich esejów. Nie wszystkie są tak samo dobre, ale ich ocena zależy też od tego kogo jaka tematyka najbardziej interesuje.

Co ciekawe czytając wydanie z 2007 roku, mogę zapewnić, że nic nie straciło na aktualności. A pewne przemyślenia Daviesa, jeszcze bardziej uderzają w 2025 roku.

Po prostu Norman Davies. Mało jest na świecie autorów, którzy zrobili tyle dla odbudowania pewności siebie wśród mieszkańców Europy Środkowo-Wschodniej.

Książka to zbiór różnorodnych, krótkich esejów. Nie wszystkie są tak samo dobre, ale ich ocena zależy też od tego kogo jaka tematyka najbardziej interesuje.

Co ciekawe czytając wydanie z 2007 roku, mogę zapewnić, że nic...

Jak bardzo cenię sobie (też jako historyk) Normana Davisa jako historyka, ale też osobę potrafiącą pięknie opowiadać, tak nigdy chyba nie męczyłam się z żadną książką, jak z tą właśnie. Odnoszę wrażenie, że została ona napisana na cito, byle co, byle było, bo kontrakt z wydawnictwem. Trochę takie - najtrudniejsze do przebrnięcia- "mój pamiętniczku", trochę megalomanii, trochę opisu procesów twórczych, trochę nie wiadomo w sumie czego i trochę historii Europy czyli streszczeń innych pozycji autora. Książkę kupiłam rok temu w Empiku za dość ciężki pieniądz, a jest ona już tak mocno nieaktualna, że aż krzyczy o jakąś notkę, aneks czy cokolwiek - chyba czuję się oszukana. W każdym razie, mimo ogromnego szacunku do tego wybitnego historyka, absolutnie nie polecam. Szkoda kasy i czasu.

Jak bardzo cenię sobie (też jako historyk) Normana Davisa jako historyka, ale też osobę potrafiącą pięknie opowiadać, tak nigdy chyba nie męczyłam się z żadną książką, jak z tą właśnie. Odnoszę wrażenie, że została ona napisana na cito, byle co, byle było, bo kontrakt z wydawnictwem. Trochę takie - najtrudniejsze do przebrnięcia- "mój pamiętniczku", trochę megalomanii,...

Norman Davies w swoim zbiorze esejów, ukazuje czytelnikowi niezwykle ciekawe spostrzeżenie historyka końca lat 90 na Europę i jej losy. Nie skupia się wyłącznie na aspektach politycznych. Porusza warstwę kulturową, socjologiczną oraz ekonomiczną. Jak przystało na wykładowcę akademickiego nie zapomina o historiografii oraz jej historii. Jest jedna rzecz, która w trakcie czytania książki niezwykle mnie irytowała. Autor bardzo często odnosi się do jednej ze swoich książek, a wręcz w jednym ze swoich esejów przedstawia historię jej publikacji oraz problemów jakie napotykała, co w mojej opinii było niepotrzebne i nie na temat.

Norman Davies w swoim zbiorze esejów, ukazuje czytelnikowi niezwykle ciekawe spostrzeżenie historyka końca lat 90 na Europę i jej losy. Nie skupia się wyłącznie na aspektach politycznych. Porusza warstwę kulturową, socjologiczną oraz ekonomiczną. Jak przystało na wykładowcę akademickiego nie zapomina o historiografii oraz jej historii. Jest jedna rzecz, która w trakcie...

Ciekawa książka dużo mi dała do myślenia ... !!!

Ciekawa książka dużo mi dała do myślenia ... !!!

Niestety pozycja już nie do końca aktualna, trochę się zmieniło w świecie od czasu wydania pozycji, niestety książka nie jest jakaś porywająca i może nie być dla początkującego historyka do końca zrozumiała, niektóre opisy zbyt chałotyczne i do końca wyjaśnione

Niestety pozycja już nie do końca aktualna, trochę się zmieniło w świecie od czasu wydania pozycji, niestety książka nie jest jakaś porywająca i może nie być dla początkującego historyka do końca zrozumiała, niektóre opisy zbyt chałotyczne i do końca wyjaśnione

Książkę należy rozpatrywać w kategorii osobistych rozważań autora. Niemniej czyta się bardzo przyjemnie i stanowi dobry wstęp do "Europy" Daviesa.
Natomiast gdyby ktoś był już po lekturze "Europy" to nie polecam. Raczej nie wniesie nic nowego.

Książkę należy rozpatrywać w kategorii osobistych rozważań autora. Niemniej czyta się bardzo przyjemnie i stanowi dobry wstęp do "Europy" Daviesa.
Natomiast gdyby ktoś był już po lekturze "Europy" to nie polecam. Raczej nie wniesie nic nowego.

69/180/2023
Jest to zbiór esejów od sasa do lasa. Skutek jest taki, że pewnie każdy znajdzie coś dla siebie, ale nie wszystko równie mocno będzie go pociągać. Co mnie, na ten przykład, obchodzą dzieje Magdalen College, czyli alma mater autora? Za to dywagacje o wybrakowanej historii Europy (która często dla zachodnich badaczy kończy się na Łabie, plus Rosja, bo to takie mocarstwo było, a i nadal spróchniałe zęby szczerzy, że nie można pominąć...) bardzo są ciekawe. Dlatego zapewne, że mnie dotyczą osobiście, w przeciwieństwie do Magdalen Koledżu.
A jak smakowicie pisze Davies o pisaniu "Europy. Rozprawy historyka z historią"! Wezmę się za to tomiszcze, tysiąc trzysta ileśtam stroniczek.
Książka została napisana ze 20 lat temu, więc wiadomo już, że niektóre przepowiednie z ostatniego eseju się nie sprawdziły. Na przykład obecność Wielkiej Brytanii w UE. Lub też oddalanie się USA od Europy na rzecz Ameryki Południowej. To akurat Stany by chętnie zrobiły, ale wygląda na to, że wciąż nie mogą niesfornego szkraba Europy spuścić z oczu...Za to cała reszta wróżb okazała się całkiem słuszna.
"W czerwcu 1941 roku, na początku operacji Barbarossa, Wehrmacht nie najechał "Rosji", lecz okupowane przez Sowietów obszary Polski. Prąc dalej, armie niemieckie zajęły całe terytorium państw bałtyckich, całą Białoruś i Ukrainę, lecz tylko peryferie Rosji. Zbliżyły się w rożnych okresach do przedmieść Moskwy, Leningradu i Stalingradu, nigdy jednak nie zdobyły żadnego większego rosyjskiego miasta."
"Streszczę teraz pokrótce historię życia moich teściów. Urodzili się oni w Austrii jako poddani Habsburgów. Następnie żyli na Ukrainie Zachodniej, po czym spędzili dwadzieścia lat w Polsce. Później oboje mieszkali w ZSRR i w niemieckiej Trzeciej Rzeszy. Nie przeprowadzili się przy tym ani razu. Ich rodzinne miasto Austriacy i naziści nazywali "Lemberg", Ukraińcy "Lwiw", a Rosjanie "Lwow". Jako Polacy, moi teściowie mówili na nie "Lwów". W razie wątpliwości można przynajmniej zawsze odwołać się do łacińskiej formy "Leopolis".
A wiedzieliście, że dziewczęce sowieckie imię "Ninel" to "Lenin" wspak? Ja nie!

69/180/2023
Jest to zbiór esejów od sasa do lasa. Skutek jest taki, że pewnie każdy znajdzie coś dla siebie, ale nie wszystko równie mocno będzie go pociągać. Co mnie, na ten przykład, obchodzą dzieje Magdalen College, czyli alma mater autora? Za to dywagacje o wybrakowanej historii Europy (która często dla zachodnich badaczy kończy się na Łabie, plus Rosja, bo to takie...

Moje pierwsze spotkanie z tym autorem. Część rozdziałów bardzo interesująca inne mniej, w zależności od tematów, które są podejmowane. Przypomniało mi się jak kiedyś uwielbiałam historię, i nabrałam ochoty na więcej. Już zamówiłam ”Europa. Rozprawa historyka z historią".

Moje pierwsze spotkanie z tym autorem. Część rozdziałów bardzo interesująca inne mniej, w zależności od tematów, które są podejmowane. Przypomniało mi się jak kiedyś uwielbiałam historię, i nabrałam ochoty na więcej. Już zamówiłam ”Europa. Rozprawa historyka z historią".

„Europa- między wschodem a zachodem” jest jednym z cieńszych dzieł Normana Davisa, które można przeczytać w stosunkowo krótkim czasie i chociaż muszę przyznać, że spodziewałam się po tej publikacji czegoś całkiem innego, nie jestem rozczarowana tym, co ona zawiera.
Pierwszy rozdział książki opisuje narodziny pasji autora do historii i lingwistyki, a także jego drogę poprzez edukację. Liczne uwagi dotyczące sposobu opisywania pewnych tematów oraz wydarzeń historycznych pozwalają rzucić światło na różnice w podejściu zachodu do kwestii, które centralna oraz wschodnia część kontynentu postrzegają w zgoła odmiennym tonie.
Druga część stanowi swego rodzaju mozaikę kulturowo historyczną, która często bywa błędnie interpretowana przez zachodnie kręgi akademickie właśnie przez wzgląd na te utarte i mocno uprzedzone koncepcje zakorzenione w poglądach kulturowych.

 
Podoba mi się w tej publikacji chyba przede wszystkim to, że stanowi ona właściwie swego rodzaju gniewną odpowiedź na skostniałe i niedające się przekonać do szerszej perspektywy poglądy akademików, z którymi pisarz borykał się przez lata studiów i pracy naukowej (najdłuższa odpowiedź na negatywny komentarz w historii :P).

Nie znajdziemy tutaj być może wielu odkrywczych teorii, jednak ciekawe jest spojrzenie na to, jak budowana była koncepcja kultury naszej części Europy przez historyków z Wielkiej Brytanii czy Francji oraz dlaczego w momentach takich jak te, które mamy obecnie całkiem inaczej postrzegają oni zagrożenie, jakie mogą stanowić zapędy imperialistyczne Rosji.

„Europa- między wschodem a zachodem” jest jednym z cieńszych dzieł Normana Davisa, które można przeczytać w stosunkowo krótkim czasie i chociaż muszę przyznać, że spodziewałam się po tej publikacji czegoś całkiem innego, nie jestem rozczarowana tym, co ona zawiera.
Pierwszy rozdział książki opisuje narodziny pasji autora do historii i lingwistyki, a także jego drogę poprzez...