Łauma

Ależ to jest wspaniale narysowane! Nie jestem jakimś znawcą, ale to jest chyba najładniejszy komiks jaki do tej pory czytałem, nigdy tak szczegółowo nie oglądałem każdego kadru, jak w Łaumie. A i historia ciekawa i zabawna.

Ależ to jest wspaniale narysowane! Nie jestem jakimś znawcą, ale to jest chyba najładniejszy komiks jaki do tej pory czytałem, nigdy tak szczegółowo nie oglądałem każdego kadru, jak w Łaumie. A i historia ciekawa i zabawna.

Bardzo fajny, uroczy, świetnie ilustrowany komiks :)

Bardzo fajny, uroczy, świetnie ilustrowany komiks :)

Bardzo dobry komiks, który czerpie z wątków ludowych. Nie jest jednak w tym nachalny. Nie edukuję na siłę, a tworzy mitologią bohaterów i fabułę. Nie jest on też graficznie przeładowany, te ilustrację są w sam raz. Nie za proste, ale też nie mega szczegółowe. Bardzo ładnie wydana. A fabuła całkiem wziąga. No i ciepła końcówka, chociaż więcej powiedzieć nie mogę :)

Bardzo dobry komiks, który czerpie z wątków ludowych. Nie jest jednak w tym nachalny. Nie edukuję na siłę, a tworzy mitologią bohaterów i fabułę. Nie jest on też graficznie przeładowany, te ilustrację są w sam raz. Nie za proste, ale też nie mega szczegółowe. Bardzo ładnie wydana. A fabuła całkiem wziąga. No i ciepła końcówka, chociaż więcej powiedzieć nie mogę :)

Komiks "Łauma" autorstwa Karola Kalinowskiego wydany przez Kultura Gniewu właśnie doczekał się piątego wznowienia. Został też uhonorowany m. in. nagrodą dla najlepszego polskiego komiksu roku podczas Międzynarodowego Festiwalu Komiksu w Łodzi.

To mroczna opowieść skierowana do starszych dzieci i dorosłych, w której codzienne życie splata się z magią oraz dawnymi wierzeniami. Autor buduje atmosferę tajemnicy i niepokoju, czerpiąc z folkloru jaćwieskiego.

Warstwa graficzna znakomicie współgra z treścią. Rysunki są proste ale pełne ekspresji. Czarnobiała kreska doskonale oddaje klimat tajemnicy i niepokoju, który zawarty jest na stronach komiksu. Autor świetnie łączy elementy humorystyczne, fantastyczne oraz realizm z magią. Porusza także trudne tematy, takie jak śmierć, wyobcowanie, strach przed zmianą i utrata korzeni ale robi to delikatne i subtelnie. Jest to mroczna baśń, która zostaje w głowie na dłużej.

Komiks "Łauma" autorstwa Karola Kalinowskiego wydany przez Kultura Gniewu właśnie doczekał się piątego wznowienia. Został też uhonorowany m. in. nagrodą dla najlepszego polskiego komiksu roku podczas Międzynarodowego Festiwalu Komiksu w Łodzi.

To mroczna opowieść skierowana do starszych dzieci i dorosłych, w której codzienne życie splata się z magią oraz dawnymi...

“Łauma” to komiks dość specyficzny. Wydaje się być dedykowany dzieciom, ale porusza tematykę dość dojrzałą i chwilami mroczną. Komu jest on ostatecznie dedykowany i kogo może zaciekawić?
Bohaterką jest Dorotka, dość bystra, mała dziewczynka. Przyjeżdża ona z rodzicami na wieś na Suwalszczyźnie, by odwiedzić babcię. Na miejscu okazuje się, że babcia nie żyje, a rodzinę czeka nie tylko pogrzeb, ale także konieczność zajęcia się domem. Postanawiają przeprowadzić się tutaj na stałe i uciec od miejskich problemów. Jednak wieś skrywa własne tajemnice. Np. dlaczego babcia umarła i dlaczego mieszkańcy dziwnie się na nich patrzą?
Historia jest bardzo ciekawa. Porusza takie zagadnienia jak wierzenia ludowe i lokalną mitologię, rolę religii w społeczeństwie, śmierć i życie po śmierci czy uprzedzenia wobec ludzi oraz zawoalowaną krytykę współczesnego życia. Wszystko to opisane oczami wyjątkowej dziewczynki.
Forma jest dosyć minimalistyczna. Przy pierwszym zetknięciu komiks sprawia wrażenie jakby był narysowany przez dziecko. Jednak to tylko pozór, ponieważ ilustracje potrafią być niezwykle złożone. Kolorystyka jest monochromatyczna, co dodaje tylko mrocznego i tajemniczego klimatu.
Podsumowując, “Łauma” to bardzo ciekawa pozycja. Atmosfera i historia bardzo przypominają mi “Koralinę” Gaimana. Przede wszystkim zainteresowały mnie elementy mitologiczne oraz perspektywa Dorotki na świat dorosłych. Chyba jedyną wadą tej książki jest to, że jest taka krótka. Polecam, choć jeszcze raz przypomnę, zdecydowanie nie jest to pozycja do czytania z najmłodszymi.

“Łauma” to komiks dość specyficzny. Wydaje się być dedykowany dzieciom, ale porusza tematykę dość dojrzałą i chwilami mroczną. Komu jest on ostatecznie dedykowany i kogo może zaciekawić?
Bohaterką jest Dorotka, dość bystra, mała dziewczynka. Przyjeżdża ona z rodzicami na wieś na Suwalszczyźnie, by odwiedzić babcię. Na miejscu okazuje się, że babcia nie żyje, a rodzinę...

Znakomita opowieść, której jedyną wadą jest to, że wcześniej przeczytałem wybitne "Kościsko" co powoduje, że tutaj czuję niedosyt. Arcyciekawa opowieść o świecie obecnym tutaj, za progiem chaty, w suwalskim lesie, nad jeziorem Szurpiły. Współczesna słowiańska baśń widziana oczami dziecka. Ach, gdyby dać temu większą przestrzeń, to byśmy mieli własne Spirited Away... Koniecznie czytać i dopingować autora, by do tego świata wrócił na dłuższe opowieści... I by każdy miał szansę na takie chociaż wakacje w Łojmach...

Znakomita opowieść, której jedyną wadą jest to, że wcześniej przeczytałem wybitne "Kościsko" co powoduje, że tutaj czuję niedosyt. Arcyciekawa opowieść o świecie obecnym tutaj, za progiem chaty, w suwalskim lesie, nad jeziorem Szurpiły. Współczesna słowiańska baśń widziana oczami dziecka. Ach, gdyby dać temu większą przestrzeń, to byśmy mieli własne Spirited Away......

Perełeczka

Perełeczka

Uwielbiam jak ten komiks jest narysowany. Kwintesencja czarno-białej grafiki. Samo to wystarcza bym docenił.

Uwielbiam jak ten komiks jest narysowany. Kwintesencja czarno-białej grafiki. Samo to wystarcza bym docenił.

Piąte wydanie komiksowego albumu... - ktoś powie, że to dużo..., ale ktoś inny powie, że w sam raz po to, by mogły go poznać, docenić i pokochać kolejne pokolenia czytelników. I ja jestem w tej drugiej grupie, gdy oto mam w swych rękach piąte już wydanie znakomitej opowieści Karola Kalinowskiego pt. „Łauma”, którą to możemy cieszyć się raz jeszcze za sprawą Wydawnictwa Kultura Gniewu. Zapraszam was do poznania recenzji tej świetnej historii.

Dorotka wraz z rodzicami przyjeżdża do Łojm - małego, rodzinnego miasteczka taty, by odwiedzić mieszkającą tam babcię Rozalię. Na miejscu okazuje się, że ta zmarła dzień wcześniej w bardzo niezwykłych okolicznościach. Po pogrzebie rodzice podejmują decyzję o pozostaniu i zamieszkaniu w Łojmach, co też zmieni ich życie na zawsze, a w szczególności Dorotki. Otóż ta pewnego wieczoru spotka przyjaznego skrzata i pewnego ducha, którzy pomogą jej w powstrzymaniu bardzo niebezpiecznej, starej wiedźmy...

Powyższy zarys fabuły skłania do przekonania, że mamy przed sobą kolejną klimatyczną, opartą na słowiańskich legendach, ekscytującą baśń dla dzieci. I w 90% będzie to słuszny wniosek, ale pozostałe 10% każe nam mieć w tym względzie pewne wątpliwości, dyktowane kilkoma scenami i grafikami, których przynajmniej ja nie pokazałabym swojemu dziecku przez ukończeniem co najmniej 12 roku życiu. Dlatego też najbezpieczniej jest powiedzieć, że mamy przed sobą komiksową baśń dla dzieci starszych i dorosłych.

Historię tę wypełnia relacja o kolejnych losach i przygodach Dorotki, która odnajduje się w nowym domu, poznaje jego tajemnice i sekretnych mieszkańców pod meblami, jak i wreszcie - w jakiejś mierze za sprawą swojej nieroztropności, sprowadzą na okolicę wielkie niebezpieczeństwo. Potem nastaje iście magiczny czas spotkań, rozmów, próśb i forteli, które to prowadzą nas do efektownego finału. I jest w tym wszystkim akcja, jest całkiem dobry humor, jak i nie zabrakło też ważnej życiowej lekcji o tym, że za swoje pomyłki trzeba zawsze brać odpowiedzialność.

W opowieści tej jest oczywiście także piękne nawiązanie do słowiańskiej, a dokładniej rzecz ujmując jaćwieskiej mitologii, gdzie z jednej strony mamy dawne wierzenia oraz koloryt i klimat Suwalszczyzny, zaś z drugiej obecność najprawdziwszych bóstw i bogów z Perkunem na czele. To wszystko nadaje niezwykłej, fantastycznej, baśniowej postaci tej relacji, ale też i niesie sobą wiedzę, która może zamienić się w ciekawość dalszego zgłębiania tego naszego folkloru.

Nie sposób nie poświęcić słów kilka głównej bohaterce tego komiksu - Dorotce. To rezolutna, ciekawa świata, bardzo odważna i umiejąca zjednywać sobie szybko nowych przyjaciół dziewczynka, przy której to nawet boskie kaprysy i złe czyny starej wiedźmy nie będą straszne młodym czytelnikom. Bo to taka postać, którą lubi się od pierwszych chwil lektury i z którą to - mówiąc kolokwialnie, łapie się wspólny język od pierwszego spotkania.

Ilustracje w tym komiksie są z pewnością bardzo specyficzne, ale przez to i niezwykle urokliwe. To czasami prosta forma, czasami zaś niezwykle rozbudowane plany, drobna i szczegółowa kreska, zaś innym razem wręcz odwrotnie, jak i również ciekawe kadrowanie. Bo w tych obrazkach jest też tyleż piękna, co i brzydoty, ale takiej ładnej i właściwej brzydoty. No i oczywiście biel i czerń, gdzie te dwa kolory nadają całości naprawdę wyjątkowego klimatu.

Dobrze się stało, że oto mamy kolejne, jakże efektowne wydanie komiksu „Łauma”, którego odkrywanie przyniesie z pewnością wiele frajdy nowym pokoleniom czytelników. To humor, emocje, barwna przygoda, słowiańska mitologia i niezwykle klimatyczne ilustracje. Oczywiście raz jeszcze powtórzę, że jest to komiks dla nieco starszych dzieci, o czym po prostu warto pamiętać. Tym samym pozostaje mi już tylko gorąco zachęcić was do sięgnięcia po ten tytuł – polecam, naprawdę warto.

Piąte wydanie komiksowego albumu... - ktoś powie, że to dużo..., ale ktoś inny powie, że w sam raz po to, by mogły go poznać, docenić i pokochać kolejne pokolenia czytelników. I ja jestem w tej drugiej grupie, gdy oto mam w swych rękach piąte już wydanie znakomitej opowieści Karola Kalinowskiego pt. „Łauma”, którą to możemy cieszyć się raz jeszcze za sprawą Wydawnictwa...

I dla takich komiksów człowiek przedziera się przez las zwyczajnych opowieści! ŁAUMA wiedziałam, po prostu wiedziałam, że mi się spodoba, ale nie sądziłam, że AŻ TAK! Już dawno zacierałam rączki na tę historię, czekałam na wznowienie i - doczekałam się! Teraz mogę z czystym sumieniem i namacalną wiedzą posiadaczki ów komiksu wszystkich zachęcać do jego poznania.
ŁAUMA zawiera w sobie wszystko, co w przypadku powieści graficznych cenię. Jest baśniowość, nawiązanie do legend, są niebanalne dialogi i mądrze skonstruowane postaci, Jest akcja, która wciąga i jest poczucie humoru, czarne - czyli takie jak lubię. I oczywiście są GENIALNE rysunki! To jest kreska, która totalnie mnie zniewoliła. Przepadłam od okładki, bo ŁAUMA nie bierze jeńców - ona znajda czytelnika na poczekaniu.
Nasza bohaterka, mała dziewczynka o imieniu Dorotka, która wraz z rodzicami przeprowadza się z Warszawy do domku babci, która... spaliła się w akcie miłosierdzia dla rodziny... Okazuje się, że pobliskie lasy skrywają nie tylko wiele sekretów, ale i wielu mieszkańców - magicznych.
Ten komiks jest przesycony jaćwieskimi wierzeniami i legendami. Autor sprawnie łączy humor z horrorem - efekt jest powalający, przyciągający, magnetyczny. Jestem przekonana, że każdy, kto da szansę tej publikacji nie pożałuje. Jest to historia dla małych i dużych... choć opowieść o ŁAUMIE, która zjada dzieci... może troszkę przestraszyć, ale przecież Baśnie Braci Grimm itd., itp.
ŁAUMA jest wydana znakomicie. Ogromnie podoba mi się okładka w czarno-biało-czerwonej kolorystyce. Format jest wygodny i poręczny a papier pierwsza klasa. Ilustracje - jak już trochę wspominałam - niezwykle charakterystyczne, oryginalne... nie widziałam nic podobnego... BARDZO POLECAM! Lecz jeśli już musiałabym porównać ŁAUMĘ do "czegoś", to byłaby to estetyka Tima Bartona i np. taki jego FRANKENWEENIE... ale ŁAUMA jest wyjątkowa! Jednyna w swoim rodzaju - przebojowa!

w ciemnym lesie
Wydawnictwo Kultura Gniewu
egzemplarz recenzencki

I dla takich komiksów człowiek przedziera się przez las zwyczajnych opowieści! ŁAUMA wiedziałam, po prostu wiedziałam, że mi się spodoba, ale nie sądziłam, że AŻ TAK! Już dawno zacierałam rączki na tę historię, czekałam na wznowienie i - doczekałam się! Teraz mogę z czystym sumieniem i namacalną wiedzą posiadaczki ów komiksu wszystkich zachęcać do jego poznania.
ŁAUMA...